Atos 2
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NVT
1 Tât nar nhêt ƀŭn 50 nar phung Israel, lĕ mpôl kôranh oh mon, khân păng gŭ ndrel ta du mlŏm jay ta ƀon Yêrusalem.
1 No dia de Pentecostes, todos estavam reunidos num só lugar.
2 Du ndŏm ta nây, dô ma tăng nteh n'găr tă bơh kalơ trôk, tâm ban ma sial khôm mprat dŭt hô ta trôm jay khân păng gŭ rƀŭn ri.
2 De repente, veio do céu um som como o de um poderoso vendaval e encheu a casa onde estavam sentados.
3 Dôl nây mpôl kôranh oh mon say tâm ban ma mpiăt ŭnh hit, jêh ri mpiăt ŭnh i nây tâm nkhah gŭ ta ăp bôk khân păng du huê du huê ri.
3 Então surgiu algo semelhante a chamas ou línguas de fogo que pousaram sobre cada um deles.
4 Brah Huêng Ueh i kloh ueh gŭ ta săk mpôl kôranh oh mon du huê du huê nây ngăn, ăn khân păng dơi mbơh ngơi nau ngơi êng êng, jêng nau ngơi i khân păng mâu ôh vay blao ngơi a lor nơh.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito os habilitava.
5 Nôk nây geh mpôl Israel jêng mpôl i iăt nau Kôranh Brah ŏk ngăn ta Yêrusalem, gay ma nhêt ƀŭn 50 nar i nây. Khân păng tă bơh ăp n'gor bri lam neh ntu dja.
5 Naquela época, judeus devotos de todas as nações viviam em Jerusalém.
6 Khân păng i nây nchuăt ran uănh ta ri dadê, yor ma tăng nteh sial i nây. Tât ta nây khân păng say mpôl kôranh oh mon du huê du huê blao nau ngơi bu, jêng nau ngơi di ma mpôl êng êng khân păng nơm. Khân păng say kơt nây ndrŏt nhhih dadê ngăn.
6 Quando ouviram o som das vozes, vieram correndo e ficaram espantados, pois cada um deles ouvia em seu próprio idioma.
7 Khân păng mâu vât ôh, khân păng tâm lah: “Lĕ mpôl i ngơi nây, ơm mâu di lah mpôl bri Galilê hiah? Mpôl i nây mâu ôh blao ngơi ma bri êng.
7 Muito admirados, exclamavam: “Como isto é possível? Estes homens são todos galileus
8 Lah ndri mơm dâng bân tăng khân păng blao ngơi dâng lĕ nau ngơi bri bân?
8 e, no entanto, cada um de nós os ouve falar em nosso próprio idioma!
9 Phung bân ta dja geh bunuyh tă bơh bri Phathus, bri Mêđi, bri Êlăm, jêh ri geh aƀă tă bơh bri Mêsôpôtamia, bri Yuđa, bri Kapađôkia, bri Pŭntus, bri Asi,
9 Estão aqui partos, medos, elamitas, habitantes da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 ndrel ma bri Prikia, bri Pamphilia, bri Êsip, bri Liƀi i dăch ma ƀon kuŏng Kiren, jêh ri geh đŏng bunuyh i tă bơh ƀon kuŏng Rôm hăn khŏl ta dja.
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e de regiões da Líbia próximas a Cirene, visitantes de Roma
11 Ta mpôl i nây geh mpôl Israel, geh mpôl bu êng i mhe lăp jêng phung Israel geh koh ntô, yor ma nsing ma Kôranh Brah đŏng, geh bunuyh tă bơh gôl dak Kret, ndrel ma bunuyh tă bơh bri Arăp. Bân tăng khân păng mbơh nkoch nau khlay Kôranh Brah dŭt nau ngăn tâng nau ngơi bân nơm du huê du huê ngăn.”
11 (tanto judeus como convertidos ao judaísmo), cretenses e árabes, e todos nós ouvimos estas pessoas falarem em nossa própria língua sobre as coisas maravilhosas que Deus fez!”.
12 Lĕ mpôl i nây mâu vât hô ngăn, mâu hôm ôh blao mân đŏng, khân păng tâm ôp ndrăng khân păng nơm: “Moh nau khlay i nây hiah?”
12 Admirados e perplexos, perguntavam uns aos outros: “Que significa isto?”.
13 Yơn ma geh bunuyh aƀă mưch lah: “Mpôl i nây nhŭl ndrănh dơm.”
13 Outros, porém, zombavam e diziam: “Eles estão bêbados!”.
14 Jêh ri Pêtrôs dâk ndrel 11 mpôl kôranh oh mon nây, păng ngơi dăng ma phung bunuyh ŏk nây: “Hơi oh nô kônh va phung Israel, ndrel ma oh nô kônh va dâng lĕ i gŭ ta ƀon Yêrusalem dja, dăn iăt hŏm nau gâp gay ma gĭt n'hêl nau dja,
14 Então Pedro deu um passo à frente com os onze apóstolos e dirigiu-se em alta voz à multidão: “Ouçam com atenção, todos vocês, povo da Judeia e habitantes de Jerusalém! Escutem o que lhes digo!
15 yorlah dâng lĕ khân păng dja mâu geh ôh nhŭl ndrănh kơt nau khân may mân nây, aƀaơ dja nchô ma mong sân ôi dơm!
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como alguns de vocês pensam, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Nau dja jêng di ngăn đah nau Yôel i bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh, păng lĕ nchih lah:
16 Pelo contrário! O que vocês estão vendo foi predito há tempos pelo profeta Joel:
17 ‘Kôranh Brah lah: ‘Nar n'glĕ dŭt jât năp tay
17 ‘Nos últimos dias’, disse Deus, ‘derramarei meu Espírito sobre todo tipo de pessoa. Seus filhos e suas filhas profetizarão; os jovens terão visões, e os velhos terão sonhos.
18 Bol lah dâk bu ur dâk bu klô i nsing ma Gâp,
18 Naqueles dias, derramarei meu Espírito até mesmo sobre servos e servas, e eles profetizarão.
19 Gâp nhhơ nau khlay i bu mâu vay say ta kalơ trôk,
19 Farei maravilhas em cima, no céu, e sinais embaixo, na terra: sangue e fogo, e nuvens de fumaça.
20 Nar plăch rlơ̆ jêng ngo,
20 O sol se escurecerá, e a lua se tornará vermelha como sangue, antes que chegue o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Ê lor ma nar i nây bu moh i kuăl vơl Kôranh Brah gay ma rklaih săk păng nơm, bunuyh i nây geh klaih ro’’.
21 Mas todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo’.
22 Hơi oh nô phung Israel, ăn khân ay may iăt hŏm nau dja, Kôranh Yêsu i tă bơh ƀon Nasaret nây, lĕ Kôranh Brah nhhơ ăn ma khân ay may Păng tă bơh Kôranh Brah ngăn. Kôranh Brah ăn Păng dơi jan ndơ kuŏng, jan ndơ nau ngăn, ndrel ma nau mbên êng êng jât ta phung khân ay may. Khân ay may lĕ gĭt jêh ma ndơ i nây,
22 “Povo de Israel, escute! Deus aprovou publicamente Jesus, o nazareno, ao realizar milagres, maravilhas e sinais por meio dele, como vocês bem sabem.
23 tih ma khân ay may nhŭp njŭn Păng ăn a ti phung i mâu iăt nau Kôranh Brah, gay ma nkhât pŏng Ôbăl ta si tâm rkăng. Yơn ma Kôranh Brah lĕ gĭt lor ndơ i nây, n'ho ma ŭch geh kơt nây đŏng.
23 Ele foi entregue conforme o plano preestabelecido por Deus e seu conhecimento prévio daquilo que aconteceria. Com a ajuda de gentios que desconheciam a lei, vocês o pregaram na cruz e o mataram.
24 Jêh ri Kôranh Brah ăn Păng dâk rêh, rklaih Păng bơh nau jêr jŏt ta nau khât. Nau khât mâu ôh dơi kŏn Păng.
24 Mas Deus o ressuscitou, libertando-o dos horrores da morte, pois ela não pôde mantê-lo sob seu domínio.
25 Kăl e nơh kađăch Đavid lĕ ngơi lah ndơ i nây ma Kôranh Yêsu, păng lah:
25 A respeito dele disse o rei Davi: ‘Vejo que o Senhor está sempre comigo; não serei abalado, pois ele está à minha direita.
26 Nuih n'hâm Gâp n'ho ma răm maak, bŏr mbung Gâp ngơi rnê ma Păng,
26 Não é de admirar que meu coração esteja alegre e que minha língua o louve; meu corpo repousa em esperança.
27 Yorlah May mâu ôh ăn huêng Gâp khan nkre ta bri phan ntŭk bunuyh khât.
27 Pois tu não deixarás minha alma entre os mortos, nem permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo.
28 May nhhơ ăn Gâp gĭt năl trong hăn tât ta nau rêh n'ho ro,
28 Tu me mostraste o caminho da vida, e me encherás com a alegria de tua presença’.
29 Hơi oh nô! Gâp mbơh ăn ma khân ay may gĭt n'hêl, kađăch Đavid nây i che bân kăl e nơh păng lĕ khât jêh, bu tŏp păng ta môch, jêh ri i môch păng hôm e ta ƀon dja tât aƀaơ dja đŏng.
29 “Irmãos, permitam-me dizer com toda convicção que o patriarca Davi não estava se referindo a si mesmo, pois ele morreu e foi sepultado, e seu túmulo ainda está aqui, entre nós.
30 Ndri dâng bân gĭt n'hêl Đavid mâu ôh ngơi ma săk păng nơm ta trong i nây, yơn ma păng nơh jêng bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah. Kơt ndri dâng păng gĭt Kôranh Brah ton ma păng, ăn geh du huê Bunuyh ta rnoi deh păng hao jêng Kađăch, jêng Brah Krist i nơm rklaih i Kôranh Brah de njuăl đŏng.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus havia prometido sob juramento que um de seus descendentes se sentaria em seu trono.
31 Yorlah lĕ kađăch Đavid say nau i nây lor ndơ i Kôranh Brah ŭch jan, dâng păng ngơi ma Brah Krist dâk rêh lah:
31 Davi estava olhando para o futuro e falando da ressurreição do Cristo, que não foi deixado entre os mortos nem seu corpo apodreceu no túmulo.
32 Kôranh Yêsu i nây Kôranh Brah rdŏk ăn Păng dâk rêh, lĕ hên dja lĕ say Păng dadê.
32 “Foi esse Jesus que Deus ressuscitou, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Kôranh Brah n'hao Kôranh Yêsu ăn jêng kôranh mât uănh ndrel Păng bơh ma Păng nơm. Kôranh Yêsu dơn Brah Huêng Ueh i kloh ueh tă bơh i Bơ̆, tâng nau Păng lĕ ton, jêh ri Kôranh Yêsu nkhŭt Brah Huêng Ueh ăn gŭ ta dâng lĕ phung hên. Ndơ i nây jêng ndơ i khân ay may say khân ay may tăng ta dja.
33 Ele foi exaltado ao lugar de honra, à direita de Deus. E, conforme havia prometido, o Pai lhe deu o Espírito Santo, que ele derramou sobre nós, como vocês estão vendo e ouvindo hoje.
34 Kađăch Đavid mâu geh ôh hao kalơ trôk ta ntŭk Kôranh Brah, păng lah ma Brah Krist kơt nđa:
34 Pois Davi não subiu ao céu e, no entanto, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita,
35 N'ho ma tât Gâp nhŭp kât phung rlăng May, ăn mre ma rkơl jŏng ƀŏt’’.
35 até que eu humilhe seus inimigos e os ponha debaixo de seus pés’.
36 Lah ndri dâng lĕ phung ƀon lan Israel ăn gĭt nau dja n'hêl nanê̆ ngăn, yorlah Kôranh Yêsu i khân mre nkhât lơi Păng ta si tâm rkăng nơh, lĕ Kôranh Brah de ăn Păng jêng Kôranh mât uănh, ndrel ma jêng Brah Krist đŏng.”
36 “Portanto, saibam com certeza todos em Israel que a esse Jesus, que vocês crucificaram, Deus fez Senhor e Cristo!”.
37 Tât ma khân păng tăng nau i nây, ta nuih n'hâm khân păng ri nŭm bu ntrôl ngăn, jêh ri ôp Pêtrôs, ndrel ma mpôl kôranh oh mon: “Hơi oh nô! Lah ndri hên dja mơm jan hă, gay ma Kôranh Brah yô̆ nđach nau tih hên?”
37 As palavras partiram o coração dos que ouviam, e eles perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: “Irmãos, o que devemos fazer?”.
38 Pêtrôs ơh ma khân păng: “Ăn khân ay may rgâl hŏm nuih n'hâm djơh, jêh ri yŭk ƀăptem ma dak ta rnha Kôranh Yêsu Krist, ndri dâng Kôranh Brah yô̆ nđach mâu hôm kơp nau tih khân ay may, jêh ri Kôranh Brah ăn Brah Huêng Ueh i kloh ueh gŭ ta khân ay may.
38 Pedro respondeu: “Vocês devem se arrepender, para o perdão de seus pecados, e cada um deve ser batizado em nome de Jesus Cristo. Então receberão a dádiva do Espírito Santo.
39 Kôranh Brah lĕ ton kơt nđa, Păng ton ăn ma khân ay may, ăn ma kon ma sau khân ay may, ndrel ma dâng lĕ bunuyh i gŭ ngai ngai đŏng, dah ŏk bunuyh i Kôranh Brah kuăl ma nsing Păng nơm, Păng i bân yơk mbah nây.”
39 Essa promessa é para vocês, para seus filhos e para os que estão longe, isto é, para todos que forem chamados pelo Senhor, nosso Deus”.
40 Jêh ri Pêtrôs rblang mbơh nkoch nau ŏk jât, păng ntrôl khân păng lah: “Ăn khân ay may klaih du lôh tă bơh bunuyh djơh mhĭk ta rnôk dja hŏm, gay ma lơi ôh ăn Kôranh Brah tê̆ dôih khân ay may ndrel khân păng.”
40 Pedro continuou a pregar, advertindo com insistência a seus ouvintes: “Salvem-se desta geração corrompida!”.
41 Kơt ndri bunuyh i iăt nau păng ngơi nây, khân păng nkre ma dơn nau ƀăptem yŭk ma dak ro, geh klăp lah 3000 nuyh, bunuyh i mhe sât nsing.
41 Os que acreditaram nas palavras de Pedro foram batizados, e naquele dia houve um acréscimo de cerca de três mil pessoas.
42 Lĕ phung i nây nsrôyh iăt nau mpôl kôranh oh mon nti, khân păng gŭ tâm rnglăp băl jêng oh nô, gŭ sông sa ndrel, ndrel ma gŭ mbơh sơm nâng đŏng.
42 Todos se dedicavam de coração ao ensino dos apóstolos, à comunhão, ao partir do pão e à oração.
43 Dâng lĕ bunuyh ta Yêrusalem geh klach nsŏr dadê, yor ma say nau dơi mpôl kôranh oh mon jan nây lĕ nau ngăn ŏk đŏng, ndrel ma nau mbên êng êng khân păng jan ŏk jât.
43 Havia em todos eles um profundo temor, e os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas.
44 Dâng lĕ bunuyh i nsing ma Kôranh Yêsu, khân păng tâm di du ntôr nau dơm. Khân păng sŏ lĕ drăp ndơ khân păng geh, rgum ăn ndrel dadê.
44 Os que criam se reuniam num só lugar e compartilhavam tudo que possuíam.
45 Khân păng tăch drăp ndơ khân păng geh, sŏ prăk tâm pă băl moh ndơ băl khân păng mâu tŏng.
45 Vendiam propriedades e bens e repartiam o dinheiro com os necessitados,
46 Ăp nar khân păng tâm di du ntôr nau nsrôyh mbơh sơm ta jŏng gung nhih jan brah. Dôl gŭ ta jay khân păng gŭ nhêt sa nkah kloh ueh, n'ho ma sông sa ndrel, khân păng maak ngăn, ndrel ma geh nuih n'hâm lŏng đŏng.
46 adoravam juntos no templo diariamente, reuniam-se nos lares para comer e partiam o pão com grande alegria e generosidade,
47 Khân păng leo băl mprơ rnê ma Kôranh Brah. Dâng lĕ phung ƀon lan gĭt khân păng jêng bunuyh ueh. Kôranh Yêsu de ntop tay bunuyh ta mpôl i nây ăp nar jât, i Păng lĕ rklaih.
47 sempre louvando a Deus e desfrutando a simpatia de todo o povo. E, a cada dia, o Senhor lhes acrescentava aqueles que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.