Atos 19
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs VC
1 Dôl Apôlôs gŭ ta ƀon Kôrĭntô, Pôl lôh bơh bri Prikia hăn glăt rŏ bri Asi, jêh ri tât ta ƀon Êphêsô. Ta ƀon nây păng mâp ma phung oh mon aƀă,
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo atravessou as províncias superiores e chegou a Éfeso, onde achou alguns discípulos e indagou deles:
2 păng ôp phung nây: “Ntơm bơh khân ay may sât nsing, ah khân ay may lĕ geh Brah Huêng Ueh i kloh ueh gŭ ta khân ay may đŏng bơh?” Khân păng ơh: “Mâu ôh, hên mâu prot ôh tăng bu lah geh Brah Huêng Ueh i kloh ueh.”
2 Recebestes o Espírito Santo, quando abraçastes a fé? Responderam-lhe: Não, nem sequer ouvimos dizer que há um Espírito Santo!
3 Pôl ôp tay khân păng: “Lah ndri moh ntil nau ƀăptem khân ay may dơn?” “Hên dơn nau ƀăptem tâng nau nti Yôhan-Ƀaptem.”
3 Então em que batismo fostes batizados?, perguntou Paulo. Disseram: No batismo de João.
4 Pôl lah ma khân păng: “Yôhan-Ƀaptem jan ƀăptem ăn ma bunuyh i lĕ rgâl lơi nuih n'hâm djơh, n'ho ma mbơh nkoch ăn ma phung ƀon lan nsing ma Bunuyh i văch bơh kơi păng nây, jêng Kôranh Yêsu [Krist].”
4 Paulo então replicou: João só dava um batismo de penitência, dizendo ao povo que cresse naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Jêh tăng Pôl lah kơt nây, khân păng dơn nau ƀăptem ma rnha săk Kôranh Yêsu jât.
5 Ouvindo isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Jêh Pôl tê̆ ti ta khân păng ri, Brah Huêng Ueh i kloh ueh jŭr gŭ ta khân păng, ăn khân păng blao ngơi nau ngơi êng êng, n'ho ma ntơyh nau ngơi Kôranh Brah đŏng.
6 E quando Paulo lhes impôs as mãos, o Espírito Santo desceu sobre eles, e falavam em línguas estranhas e profetizavam.
7 Dâng lĕ phung nây klăp lah 12 nuyh bu klô.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Geh pe khay Pôl gŭ nti ta nhih rƀŭn phung Israel, păng nti bănh ngăn. Păng nchră păng mbơh nkoch nau Kôranh Brah mât uănh ma bunuyh ăn bu iăt.
8 Paulo entrou na sinagoga e falou com desassombro por três meses, disputando e persuadindo-os acerca do Reino de Deus.
9 Tih ma geh bunuyh aƀă nuih n'hâm dăng ko, mâu ŭch iăt, nđâp ma ngơi nau djơh jât ma nau nsing ma Brah Yêsu ta năp bunuyh ŏk. Jêh ri Pôl du rnglah bơh phung i nây leo phung oh mon rƀŭn ta ntŭk êng. Jêh ri păng tâm nchră ma bu ăp nar ăp nar ta nhih rƀŭn du huê bunuyh, rnha bunuyh i nây Tiranus.
9 Mas, como alguns se endurecessem e não cressem, desacreditando a sua doutrina diante da multidão, apartou-se deles e reuniu à parte os discípulos, onde os ensinava diariamente na escola de um certo Tirano.
10 Păng nti bu ta nây jŏ bar năm, ndri dâng ŏk bunuyh ta bri Asi nây tăng nau Kôranh Yêsu dadê, nđâp ma phung Israel, nđâp ma phung i mâu di phung Israel đŏng.
10 Isto durou dois anos, de tal maneira que todos os habitantes da Ásia, judeus e gentios, puderam ouvir a palavra do Senhor.
11 Nôk nây Kôranh Brah jan ndơ nau khlay êng êng ta Pôl ri lĕ nau ngăn.
11 Deus fazia milagres extraordinários por intermédio de Paulo, de modo que lenços e outros panos que tinham tocado o seu corpo eram levados aos enfermos;
12 Bu man ma sŏ bok i păng n'gut bơh săk păng ri, jêh ri tê̆ ta bunuyh ji, bunuyh ji bah, brah djơh i gŭ ta bunuyh lôh bơh khân păng đŏng.
12 e afastavam-se deles as doenças e retiravam-se os espíritos malignos.
13 Geh phung Israel aƀă, khân păng brô̆ nsong ăp ntŭk gay ma mprơh brah djơh du bơh bunuyh. Ta mpôl khân păng i nây geh aƀă jan dŏng rnha săk Brah Yêsu, khân păng lah brah djơh kơt nđa: “Gâp đă khân may ta nau dơi Kôranh Yêsu, i Pôl de nti, ăn khân may du hŏm!”
13 Alguns judeus exorcistas que percorriam vários lugares inventaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que se achavam possessos dos espíritos malignos, com as palavras: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Ta phung jan kơt nây, geh nđâp ma kon bu klô Sakêva pơh nuyh đŏng. Sakêva jêng mpôl kôranh jan brah phung Israel.
14 Assim procediam os sete filhos de um judeu chamado Cevas, sumo sacerdote.
15 Brah djơh ơh ma phung i nây: “Kôranh Yêsu, hên lĕ năl jêh, ndrel ma Păng geh nau dơi ma hên. Pôl hên lĕ năl đŏng, ndrel ma păng geh nau dơi ma hên đŏng. Tih ma khân may i nây bơh tă geh nau dơi ma gâp?”
15 Mas o espírito maligno replicou-lhes: Conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vós, quem sois?
16 Jêh ri bunuyh i brah djơh lăp nây, rdôh tom lơh khân păng ri, dơi păng đah ma khân păng dâng lĕ nây, n'ho ma tât nchuăt nđâp ma lahôk lahak, sôt găt dadê.
16 Nisto o homem possuído do espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois deles e subjugou-os de tal maneira, que tiveram que fugir daquela casa feridos e com as roupas estraçalhadas.
17 Lĕ bunuyh ta ƀon Êphêsô, nđâp ma phung Israel, nđâp ma phung i mâu di phung Israel tăng lư nau i nây. Jêh ri khân păng klach nsŏr, n'ho ma yơk ma rnha săk Kôranh Yêsu.
17 Este caso tornou-se {em breve} conhecido de todos os judeus e gregos de Éfeso, e encheu-os de temor e engrandeceram o nome do Senhor Jesus.
18 Geh ŏk bunuyh lăp nsing ma Brah Yêsu, jêh ri hăn mbơh nau tih khân păng nơm ta năp bu, moh nau i khân păng lĕ geh jan a lor nơh mâu hôm mo.
18 Muitos dos que haviam acreditado vinham confessar e declarar as suas obras.
19 Ta phung i nây a lor nơh geh ŏk jêng tă jan n'ang, khân păng sŏ gŭn nglar khân păng nơm ri, su pur lơi ta ŭnh ta năp băl phung ri đŏng. Lĕ ndơ khân păng su pur nây nau khlay 50000 prăk kăk.
19 Muitos também, que tinham exercido artes mágicas, ajuntaram os seus livros e queimaram-nos diante de todos. Calculou-se o seu valor, e achou-se que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 Yor ma nau khlay i nây, bu mbơh nkoch ma nau Kôranh Yêsu lơ ma lam ntŭk, jêh ri bu sât nsing ma Păng lơ ma ŏk.
20 Foi assim que o poder do Senhor fez crescer a palavra e a tornou sempre mais eficaz.
21 Jêh geh nau nây, Pôl mân ŭch hăn ta ƀon Yêrusalem, păng ŭch hăn glăt rŏ bri Masêđôn, ndrel ma bri Akhây, păng lah: “Jêh hăn ta ƀon nây, iăt ma gâp hăn ta ƀon kuŏng Rôm đŏng.”
21 Concluídas essas coisas, Paulo resolveu ir a Jerusalém, depois de atravessar a Macedônia e a Acaia. Depois de eu ter estado lá, disse ele, é necessário que veja também Roma.
22 Jêh ri păng đă bar hê bunuyh kơl jan kar păng hăn lor ta bri Masêđôn, đă Timôthê, ndrel ma Êrastus. I păng nơm ri hôm gŭ ta bri Asi jŏ oi ƀŏt.
22 Enviou à Macedônia dois dos seus auxiliares, Timóteo e Erasto, mas ele mesmo se demorou ainda por algum tempo na Ásia.
23 Nôk nây geh nau uh ah dŭt kuŏng, yor ma nau nsing ma Brah Yêsu jan ăn bu mâu hôm yơk mbah ma rup brah êng êng.
23 Por esse tempo, ocorreu um grande alvoroço a respeito do Evangelho.
24 Geh du huê bunuyh bu klô rnha Đêmêtrus, păng jêng bunuyh blao jan ndơ ma prăk, mon rup nkưp jan brah ma prăk ma jan brah bu ur Đian, yor ma kar păng phung i blao jan geh prăk ŏk.
24 Um ourives, chamado Demétrio, que fazia de prata templozinhos de Ártemis, dava muito a ganhar aos artífices.
25 Jêh ri păng rgum phung blao jan nây, ndrel ma lĕ phung êng i jan kar kơt păng nây đŏng. Păng lah ma khân păng: “Hơi oh nô, khân may lĕ gĭt jêh, bân geh prăk ŏk yor ma ndơ jan kar dja.
25 Convocou-os, juntamente com os demais operários do mesmo ramo, e disse: Conheceis o lucro que nos resulta desta indústria.
26 Păng i rnha Pôl nây, khân may lĕ gĭt lĕ năl păng đŏng, păng lah rup brah ti bunuyh jan mâu ôh di brah ngăn. Păng jă nsŭk nsôr ŏk phung ƀon lan iăt tâng păng, mâu ôh dơn ta ƀon Êphêsô dja dơm, lam bri Asi dja ngăn.
26 Ora, estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas quase em toda a Ásia, esse Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, dizendo que não são deuses os ídolos que são feitos por mãos de homens.
27 Lah ndri bân klach mâu ôh dơn ma nau kar phung bân dja dơm bu mâu hôm yơk. Klach lah bu mâu hôm yơk tât ma nhih jan brah ma brah Đian i dŭt kuŏng dja. Brah bu ur i nây i bu vay yơk mbah lam bri Asi, nđâp ma lam dâng lĕ bunuyh ta neh ntu dja, aƀaơ dja klach lah roh nau bu lư păng đŏng.”
27 Daí não somente há perigo de que essa nossa corporação caia em descrédito, como também que o templo da grande Ártemis seja desconsiderado, e até mesmo seja despojada de sua majestade aquela que toda a Ásia e o mundo inteiro adoram.
28 Tât ma tăng nau păng lah kơt nây, dâng lĕ phung ta nây ji nuih dŭt hô ngăn, khân păng nter drơu lah: “Brah Đian ta ƀon Êphêsô dja dŭt kuŏng ngăn!”
28 Estas palavras encheram-nos de ira e puseram-se a gritar: Viva a Ártemis dos efésios!
29 Nôk nây lam ƀon geh nau uh ah tah tŏr ngăn, khân păng hăn grŭng grăng jât ntŭk bu pâl, khân păng têk mphŏk Gaiyus, ndrel ma Arisđarkus hăn ta ri đŏng. Khân păng i nây jêng phung bri Masêđôn, vay hăn ndrel Pôl.
29 A cidade alvoroçou-se e todos correram ao teatro levando consigo Caio e Aristarco, macedônios e companheiros de Paulo.
30 Pôl ŭch hăn mâp phung ƀon lan nây đŏng, yơn ma phung oh mon buay mâu ôh ăn păng hăn.
30 Paulo queria apresentar-se ao povo, mas os discípulos não o deixaram.
31 Nđâp ma phung jan kar kuŏng ta bri Asi nây, i tâm năl măt păng, đă bu hăn mbơh păng, bonh mâu ôh ăn păng hăn ta ntŭk bu pâl nây.
31 Até alguns dos asiarcas, que eram seus amigos, enviaram-lhe recado, pedindo que não se aventurasse a ir ao teatro.
32 Lĕ phung ƀon lan ta nây, aƀă nter lah nđa, aƀă nter lah nto, geh nau uh ah tah tŏr ngăn bêng ntŭk bu pâl nây. Geh ŏk bunuyh mâu ôh gĭt moh nau tâm rƀŭn nây.
32 Todos gritavam ao mesmo tempo. A assembléia era uma grande confusão e a maioria nem sabia por que se achavam ali reunidos.
33 Geh phung Israel aƀă ntrôl du huê ta băl mpôl khân păng nơm rnha păng Alêksăntrus, đă păng dâk bơh năp bu ri. Păng yơr ti gay ma ăn bu bah ngơi, yor ma păng ŭch mbơh nkoch ma phung ƀon lan phung Israel mâu ôh geh jan tih.
33 Então fizeram sair do meio da turba Alexandre, que os judeus empurravam para a frente. Alexandre, fazendo sinal com a mão, queria dar satisfação ao povo.
34 Tât ma bu năl păng jêng phung Israel i mâu yơk mbah ma brah Đian, bu nter drơu lah: “Brah Đian ta ƀon Êphêsô dja dŭt kuŏng ngăn!” Bu nter drơu lah kơt nây jŏ klăp lah geh bar mong ngăn.
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram pelo espaço de quase duas horas: Viva a Ártemis dos efésios!
35 Tât n'glĕ dŭt kôranh nchih samƀŭt ta ƀon i nây buay phung ƀon lan ăn gŭ rklăk, păng lah: “Ơ phung oh nô kônh va ta Êphêsô! Bunuyh ta ƀon dja lĕ bu gĭt dadê jêh jêng phung mât nhih jan brah ma brah Đian i brah dŭt kuŏng, ndrel ma rup păng i lĕ tŭp tă bơh kalơ trôk ti.
35 Então o escrivão da cidade {veio} para apaziguar a multidão e disse: Efésios, que homem há que não saiba que a cidade de Éfeso cultua a grande Ártemis, e que a sua estátua caiu dos céus?
36 Mâu ôh geh bunuyh rlăch nau nây, lah ndri ăn khân ay may gŭ rklăk hŏ. Lơi dâng ôh khân ay may dah ma jan lă jan lêng.
36 Se isso é incontestável, convém que vos sossegueis e nada façais inconsideradamente.
37 Khân ay may leo mpôl i nây ta dja, yơn ma khân păng mâu geh ôh ntŭng bơh nhih jan brah, mâu lah ngơi rak suai ma brah bu ur Đian phung bân.
37 Estes homens, que aqui trouxestes, não são sacrílegos nem blasfemadores da vossa deusa.
38 Lah ndri, lah Đêmêtrus, ndrel ma phung i jan kar đah păng nây, geh nau tâm ntôn ma bu, ăn khân păng hăn tâm ngơi dôih ta bơh năp kôranh phat dôih ta nhih phat dôih.
38 Mas, se Demétrio e os outros artífices têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e aí estão os magistrados: institua-se um processo contra eles.
39 Lah khân ay may geh nau ŭch ôp ma nau êng jât, kŏp tât mong bu rƀŭn kuŏng tâng ma nau vay, ăn bu nchră.
39 Se tendes reclamação a fazer, a assembléia legal decidirá.
40 Kơt ndri ăn bân njrăng, klach lah bu ntôn bân nar dja jan nau uh ah, jêh ri bân joi nau ma tâm ơh đah bu mâu hôm blao vă ma nau jan uh ah dja.”
40 Do que se deu hoje, até corremos risco de sermos acusados de rebelião, porque não há motivo algum que nos permita justificar este concurso.
41 Jêh păng lah kơt nây, păng đă phung rƀŭn nây sât lĕ phiao.
41 A estas palavras, dissolveu-se a aglomeração.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.