Atos 19
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NTLH
1 Dôl Apôlôs gŭ ta ƀon Kôrĭntô, Pôl lôh bơh bri Prikia hăn glăt rŏ bri Asi, jêh ri tât ta ƀon Êphêsô. Ta ƀon nây păng mâp ma phung oh mon aƀă,
1 Enquanto Apolo estava na cidade de Corinto, Paulo viajou pelo interior da província da Ásia e chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns cristãos
2 păng ôp phung nây: “Ntơm bơh khân ay may sât nsing, ah khân ay may lĕ geh Brah Huêng Ueh i kloh ueh gŭ ta khân ay may đŏng bơh?” Khân păng ơh: “Mâu ôh, hên mâu prot ôh tăng bu lah geh Brah Huêng Ueh i kloh ueh.”
2 e perguntou: — Quando vocês creram, vocês receberam o Espírito Santo? Eles responderam: — Nós nem mesmo sabíamos que existe o Espírito Santo.
3 Pôl ôp tay khân păng: “Lah ndri moh ntil nau ƀăptem khân ay may dơn?” “Hên dơn nau ƀăptem tâng nau nti Yôhan-Ƀaptem.”
3 — Então que tipo de batismo vocês receberam? — perguntou Paulo. — O batismo de João Batista! — responderam.
4 Pôl lah ma khân păng: “Yôhan-Ƀaptem jan ƀăptem ăn ma bunuyh i lĕ rgâl lơi nuih n'hâm djơh, n'ho ma mbơh nkoch ăn ma phung ƀon lan nsing ma Bunuyh i văch bơh kơi păng nây, jêng Kôranh Yêsu [Krist].”
4 Então Paulo disse: — João batizava aqueles que se arrependiam dos seus pecados. E também dizia ao povo de Israel que eles deviam crer naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Jêh tăng Pôl lah kơt nây, khân păng dơn nau ƀăptem ma rnha săk Kôranh Yêsu jât.
5 Depois de ouvirem isso, aqueles homens foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Jêh Pôl tê̆ ti ta khân păng ri, Brah Huêng Ueh i kloh ueh jŭr gŭ ta khân păng, ăn khân păng blao ngơi nau ngơi êng êng, n'ho ma ntơyh nau ngơi Kôranh Brah đŏng.
6 Aí Paulo pôs as mãos sobre eles, e o Espírito Santo veio sobre eles. Então começaram a falar em línguas estranhas e a anunciar também a mensagem de Deus.
7 Dâng lĕ phung nây klăp lah 12 nuyh bu klô.
7 Esses homens eram mais ou menos doze.
8 Geh pe khay Pôl gŭ nti ta nhih rƀŭn phung Israel, păng nti bănh ngăn. Păng nchră păng mbơh nkoch nau Kôranh Brah mât uănh ma bunuyh ăn bu iăt.
8 Durante três meses Paulo foi à sinagoga e falou com coragem ao povo. Ele conversava com eles e tentava convencê-los a respeito do Reino de Deus .
9 Tih ma geh bunuyh aƀă nuih n'hâm dăng ko, mâu ŭch iăt, nđâp ma ngơi nau djơh jât ma nau nsing ma Brah Yêsu ta năp bunuyh ŏk. Jêh ri Pôl du rnglah bơh phung i nây leo phung oh mon rƀŭn ta ntŭk êng. Jêh ri păng tâm nchră ma bu ăp nar ăp nar ta nhih rƀŭn du huê bunuyh, rnha bunuyh i nây Tiranus.
9 Mas alguns eram teimosos, não acreditavam e, em frente de todos, ainda falavam mal do Caminho do Senhor . Então Paulo abandonou a sinagoga, levando os cristãos consigo, e começou a falar diariamente na escola de um homem chamado Tirano.
10 Păng nti bu ta nây jŏ bar năm, ndri dâng ŏk bunuyh ta bri Asi nây tăng nau Kôranh Yêsu dadê, nđâp ma phung Israel, nđâp ma phung i mâu di phung Israel đŏng.
10 Ele fez isso durante dois anos, até que todos os moradores da província da Ásia, tanto os judeus como os não judeus, ouviram a mensagem do Senhor.
11 Nôk nây Kôranh Brah jan ndơ nau khlay êng êng ta Pôl ri lĕ nau ngăn.
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 Bu man ma sŏ bok i păng n'gut bơh săk păng ri, jêh ri tê̆ ta bunuyh ji, bunuyh ji bah, brah djơh i gŭ ta bunuyh lôh bơh khân păng đŏng.
12 tanto que as pessoas pegavam lenços e aventais que ele usava e os levavam para os doentes tocarem. E, quando estes tocavam neles, ficavam curados; e de outras pessoas saíam os espíritos maus.
13 Geh phung Israel aƀă, khân păng brô̆ nsong ăp ntŭk gay ma mprơh brah djơh du bơh bunuyh. Ta mpôl khân păng i nây geh aƀă jan dŏng rnha săk Brah Yêsu, khân păng lah brah djơh kơt nđa: “Gâp đă khân may ta nau dơi Kôranh Yêsu, i Pôl de nti, ăn khân may du hŏm!”
13 Alguns judeus que andavam de um lugar para outro, expulsando espíritos maus, quiseram usar também o nome do Senhor Jesus para expulsar os espíritos maus, dizendo a eles: — Pelo poder do nome de Jesus, o mesmo que Paulo anuncia, eu mando que vocês saiam!
14 Ta phung jan kơt nây, geh nđâp ma kon bu klô Sakêva pơh nuyh đŏng. Sakêva jêng mpôl kôranh jan brah phung Israel.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de um judeu chamado Ceva, que era Grande Sacerdote .
15 Brah djơh ơh ma phung i nây: “Kôranh Yêsu, hên lĕ năl jêh, ndrel ma Păng geh nau dơi ma hên. Pôl hên lĕ năl đŏng, ndrel ma păng geh nau dơi ma hên đŏng. Tih ma khân may i nây bơh tă geh nau dơi ma gâp?”
15 Mas certa vez um espírito mau disse a eles: — Eu conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vocês, quem são?
16 Jêh ri bunuyh i brah djơh lăp nây, rdôh tom lơh khân păng ri, dơi păng đah ma khân păng dâng lĕ nây, n'ho ma tât nchuăt nđâp ma lahôk lahak, sôt găt dadê.
16 Então o homem que estava dominado pelo espírito mau os atacou e bateu neles com tanta violência, que eles fugiram daquela casa feridos e com as roupas rasgadas.
17 Lĕ bunuyh ta ƀon Êphêsô, nđâp ma phung Israel, nđâp ma phung i mâu di phung Israel tăng lư nau i nây. Jêh ri khân păng klach nsŏr, n'ho ma yơk ma rnha săk Kôranh Yêsu.
17 E todos os que moravam em Éfeso, judeus e não judeus, souberam disso. Eles ficaram com muito medo, e o nome do Senhor Jesus se tornou mais respeitado ainda.
18 Geh ŏk bunuyh lăp nsing ma Brah Yêsu, jêh ri hăn mbơh nau tih khân păng nơm ta năp bu, moh nau i khân păng lĕ geh jan a lor nơh mâu hôm mo.
18 Então muitos dos que creram vinham e confessavam publicamente as coisas más que haviam feito.
19 Ta phung i nây a lor nơh geh ŏk jêng tă jan n'ang, khân păng sŏ gŭn nglar khân păng nơm ri, su pur lơi ta ŭnh ta năp băl phung ri đŏng. Lĕ ndơ khân păng su pur nây nau khlay 50000 prăk kăk.
19 E muitos daqueles que praticavam feitiçaria ajuntaram os seus livros e os trouxeram para queimar diante de todos. Quando calcularam o preço dos livros queimados, o total chegou a cinquenta mil moedas de prata .
20 Yor ma nau khlay i nây, bu mbơh nkoch ma nau Kôranh Yêsu lơ ma lam ntŭk, jêh ri bu sât nsing ma Păng lơ ma ŏk.
20 Assim, de maneira poderosa, a mensagem do Senhor era anunciada e se espalhava cada vez mais.
21 Jêh geh nau nây, Pôl mân ŭch hăn ta ƀon Yêrusalem, păng ŭch hăn glăt rŏ bri Masêđôn, ndrel ma bri Akhây, păng lah: “Jêh hăn ta ƀon nây, iăt ma gâp hăn ta ƀon kuŏng Rôm đŏng.”
21 Depois desses acontecimentos, Paulo resolveu passar pelas províncias da Macedônia e da Acaia e ir até Jerusalém. Ele dizia: — Depois que eu visitar Jerusalém, preciso ir a Roma.
22 Jêh ri păng đă bar hê bunuyh kơl jan kar păng hăn lor ta bri Masêđôn, đă Timôthê, ndrel ma Êrastus. I păng nơm ri hôm gŭ ta bri Asi jŏ oi ƀŏt.
22 Então Paulo enviou para a Macedônia dois dos seus ajudantes, Timóteo e Erasto, mas ele ficou mais algum tempo na província da Ásia.
23 Nôk nây geh nau uh ah dŭt kuŏng, yor ma nau nsing ma Brah Yêsu jan ăn bu mâu hôm yơk mbah ma rup brah êng êng.
23 Foi nessa ocasião que houve na cidade de Éfeso uma grande desordem por causa do Caminho do Senhor .
24 Geh du huê bunuyh bu klô rnha Đêmêtrus, păng jêng bunuyh blao jan ndơ ma prăk, mon rup nkưp jan brah ma prăk ma jan brah bu ur Đian, yor ma kar păng phung i blao jan geh prăk ŏk.
24 Um ourives chamado Demétrio fazia pequenos modelos de prata do templo da deusa Diana, e o seu negócio dava muito lucro aos que trabalhavam com ele.
25 Jêh ri păng rgum phung blao jan nây, ndrel ma lĕ phung êng i jan kar kơt păng nây đŏng. Păng lah ma khân păng: “Hơi oh nô, khân may lĕ gĭt jêh, bân geh prăk ŏk yor ma ndơ jan kar dja.
25 Então ele chamou estes e outros da mesma profissão e disse: — Meus amigos, vocês sabem que a nossa riqueza vem deste nosso ofício.
26 Păng i rnha Pôl nây, khân may lĕ gĭt lĕ năl păng đŏng, păng lah rup brah ti bunuyh jan mâu ôh di brah ngăn. Păng jă nsŭk nsôr ŏk phung ƀon lan iăt tâng păng, mâu ôh dơn ta ƀon Êphêsô dja dơm, lam bri Asi dja ngăn.
26 Vocês mesmos podem ver e ouvir o que esse tal de Paulo está fazendo. Ele afirma que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. E está conseguindo convencer muita gente, tanto daqui como de quase toda a província da Ásia.
27 Lah ndri bân klach mâu ôh dơn ma nau kar phung bân dja dơm bu mâu hôm yơk. Klach lah bu mâu hôm yơk tât ma nhih jan brah ma brah Đian i dŭt kuŏng dja. Brah bu ur i nây i bu vay yơk mbah lam bri Asi, nđâp ma lam dâng lĕ bunuyh ta neh ntu dja, aƀaơ dja klach lah roh nau bu lư păng đŏng.”
27 Assim nós estamos correndo o perigo de ver o povo rejeitar o nosso negócio. E não é só isso. Existe o perigo de o templo da grande deusa Diana não ficar valendo mais nada e também de ser destruída a grandeza dessa deusa adorada por todos na Ásia e no mundo inteiro.
28 Tât ma tăng nau păng lah kơt nây, dâng lĕ phung ta nây ji nuih dŭt hô ngăn, khân păng nter drơu lah: “Brah Đian ta ƀon Êphêsô dja dŭt kuŏng ngăn!”
28 Quando a multidão ouviu isso, ficou furiosa e começou a gritar: — Viva a grande Diana de Éfeso!
29 Nôk nây lam ƀon geh nau uh ah tah tŏr ngăn, khân păng hăn grŭng grăng jât ntŭk bu pâl, khân păng têk mphŏk Gaiyus, ndrel ma Arisđarkus hăn ta ri đŏng. Khân păng i nây jêng phung bri Masêđôn, vay hăn ndrel Pôl.
29 E a confusão se espalhou por toda a cidade. A multidão agarrou Gaio e Aristarco, dois macedônios que viajavam com Paulo, e os arrastou até o teatro.
30 Pôl ŭch hăn mâp phung ƀon lan nây đŏng, yơn ma phung oh mon buay mâu ôh ăn păng hăn.
30 Paulo queria falar ao povo, mas os irmãos não deixaram.
31 Nđâp ma phung jan kar kuŏng ta bri Asi nây, i tâm năl măt păng, đă bu hăn mbơh păng, bonh mâu ôh ăn păng hăn ta ntŭk bu pâl nây.
31 Alguns altos funcionários daquela província, que eram amigos de Paulo, mandaram a ele um recado, pedindo que não fosse ao teatro.
32 Lĕ phung ƀon lan ta nây, aƀă nter lah nđa, aƀă nter lah nto, geh nau uh ah tah tŏr ngăn bêng ntŭk bu pâl nây. Geh ŏk bunuyh mâu ôh gĭt moh nau tâm rƀŭn nây.
32 Naquela altura dos acontecimentos a multidão que se achava no teatro estava em completa desordem: uns gritavam uma coisa, e outros gritavam outra, pois a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Geh phung Israel aƀă ntrôl du huê ta băl mpôl khân păng nơm rnha păng Alêksăntrus, đă păng dâk bơh năp bu ri. Păng yơr ti gay ma ăn bu bah ngơi, yor ma păng ŭch mbơh nkoch ma phung ƀon lan phung Israel mâu ôh geh jan tih.
33 Algumas pessoas ficaram pensando que Alexandre era o culpado, pois os judeus o obrigaram a ir e ficar lá na frente. Aí Alexandre fez um sinal com a mão e tentou falar para se defender diante do povo.
34 Tât ma bu năl păng jêng phung Israel i mâu yơk mbah ma brah Đian, bu nter drơu lah: “Brah Đian ta ƀon Êphêsô dja dŭt kuŏng ngăn!” Bu nter drơu lah kơt nây jŏ klăp lah geh bar mong ngăn.
34 Mas, quando perceberam que ele era judeu, ficaram gritando todos juntos a mesma coisa durante duas horas: — Viva a grande Diana de Éfeso!
35 Tât n'glĕ dŭt kôranh nchih samƀŭt ta ƀon i nây buay phung ƀon lan ăn gŭ rklăk, păng lah: “Ơ phung oh nô kônh va ta Êphêsô! Bunuyh ta ƀon dja lĕ bu gĭt dadê jêh jêng phung mât nhih jan brah ma brah Đian i brah dŭt kuŏng, ndrel ma rup păng i lĕ tŭp tă bơh kalơ trôk ti.
35 Finalmente o secretário da prefeitura da cidade conseguiu acalmar o povo. Ele disse o seguinte: — Cidadãos de Éfeso! Todos sabem que a nossa cidade é a guardadora do templo da grande Diana e da pedra sagrada que caiu do céu.
36 Mâu ôh geh bunuyh rlăch nau nây, lah ndri ăn khân ay may gŭ rklăk hŏ. Lơi dâng ôh khân ay may dah ma jan lă jan lêng.
36 Ninguém pode negar isso. Assim fiquem calmos e não façam nada sem pensar bem.
37 Khân ay may leo mpôl i nây ta dja, yơn ma khân păng mâu geh ôh ntŭng bơh nhih jan brah, mâu lah ngơi rak suai ma brah bu ur Đian phung bân.
37 Vocês trouxeram aqui estes homens, mas eles não assaltaram o templo, nem ofenderam a nossa deusa.
38 Lah ndri, lah Đêmêtrus, ndrel ma phung i jan kar đah păng nây, geh nau tâm ntôn ma bu, ăn khân păng hăn tâm ngơi dôih ta bơh năp kôranh phat dôih ta nhih phat dôih.
38 Se Demétrio e os seus ajudantes têm alguma acusação contra alguém, eles podem apresentar suas acusações no tribunal, pois para isso há dias certos de reunião, e também existem os governadores.
39 Lah khân ay may geh nau ŭch ôp ma nau êng jât, kŏp tât mong bu rƀŭn kuŏng tâng ma nau vay, ăn bu nchră.
39 Porém, se vocês querem mais alguma coisa, isso será tratado na reunião do povo, convocada de acordo com a lei .
40 Kơt ndri ăn bân njrăng, klach lah bu ntôn bân nar dja jan nau uh ah, jêh ri bân joi nau ma tâm ơh đah bu mâu hôm blao vă ma nau jan uh ah dja.”
40 Pois corremos o risco de sermos acusados de revolta, por causa do que está acontecendo hoje. Não há motivo para toda esta confusão. E nós não poderíamos justificar tudo isso.
41 Jêh păng lah kơt nây, păng đă phung rƀŭn nây sât lĕ phiao.
41 Depois de dizer essas palavras, ele terminou a reunião.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.