Atos 17

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jêh ri Pôl, ndrel ma Silas hăn glăt rŏ ƀon Ămphipôli, ndrel ma glăt rŏ ƀon Apŭlôni, khân păng hăn tât ta ƀon Têsalônik. Ta ƀon nây geh du mlŏm nhih rƀŭn phung Israel.
1 Então Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga judaica.
2 Tâng ma nau vay Pôl nơh, păng lăp ta nhih rƀŭn ri, ndrel ma tâm rlăch tâm nchră uănh Nau Kôranh Brah Ngơi đah bu pe pơh, ăp nar Saƀăt i nar rlu phung Israel.
2 Como era seu costume, Paulo foi à sinagoga e, durante três sábados seguidos, discutiu as Escrituras com o povo.
3 Păng dŏng Nau Kôranh Brah Ngơi i nây mbơh nkoch ăn bu n'hêl nanê̆, Brah Krist i nơm rklaih i Kôranh Brah lĕ ton ma phung Israel iăt ma geh nau rêh rnhăl, n'ho ma tât khât, jêh ri dâk rêh tay. Păng lah: “Brah Krist i nây, Păng Kôranh Yêsu i gâp mbơh ma khân ay may nơh.”
3 Explicou as profecias e provou que era necessário o Cristo sofrer e ressuscitar dos mortos. “Esse Jesus de que lhes falo é o Cristo”, disse ele.
4 Geh phung Israel aƀă iăt tâng Pôl, ndrel ma Silas. Geh phung Grek i yơk mbah Kôranh Brah ŏk đŏng, nđâp ma phung bu ur jan kuŏng ŏk đŏng iăt tâng khân păng.
4 Alguns dos judeus que o ouviam foram convencidos e se uniram a Paulo e Silas, bem como muitos gregos tementes a Deus e várias mulheres de alta posição.
5 Lŏng phung Israel i mâu iăt tâng khân păng, phung i nây mâu nach yor ma say ŏk bunuyh tâng bar hê khân păng nây. Jêh ri phung i nây rgum phung bunuyh djơh i ƀlao jan kar, phung dah ma gŭ rŏ trong, leo băl jan uh ah ta ƀon nây. Phung i nây hăn njueng jay du huê bu klô rnha Yasŭn, joi nhŭp Pôl, ndrel ma Silas, gay ma njŭn khân păng ăn phung ƀon lan phat dôih.
5 Alguns judeus, porém, ficaram com inveja, reuniram alguns desordeiros e desocupados e, com a multidão, começaram um tumulto. Invadiram a casa de Jasom em busca de Paulo e Silas para entregá-los ao conselho da cidade,
6 Yor ma joi khân păng ta nây mâu say, jêh ri nhŭp ndă Yasŭn i bunuyh tơm jay, ndrel ma nhŭp bunuyh aƀă i nsing ma Brah Yêsu têk njŭn ăn ma kôranh ƀon nây, n'ho ma nter dŭt dăng dăng lah: “Pôl, ndrel ma băl păng jêng phung i jan ăn lam neh ntu geh nau uh ah, lĕ tât ta dja jêh!
6 mas, como não os encontraram, arrastaram para fora Jasom e alguns outros irmãos e os levaram diante do conselho. Gritavam: “Aqueles que têm causado transtornos no mundo todo agora estão aqui, perturbando nossa cidade,
7 Yasŭn dja rom phung i nây gŭ ta jay păng. Phung i nây jan tih ma nau kôranh kađăch ta ƀon Rôm lĕ đă ƀon lan, yorlah khân păng mbơh nkoch ăn bu iăt du huê kađăch êng jât rnha Yêsu.”
7 e Jasom os recebeu em sua casa! São todos culpados de traição contra César, pois afirmam que existe um outro rei, um tal de Jesus”.
8 Tât tăng nau ngơi phung i nây, phung ƀon lan, ndrel ma kôranh ƀon geh nau rvê hô ngăn.
8 Ao ouvir isso, o povo da cidade e o conselho se agitaram.
9 Jêh ri kôranh ƀon nây đă ăn prăk ma chuai Yasŭn, ndrel ma bunuyh aƀă êng nây, ri mơ bu mƀơk khân păng ăn lôh bơh ntŭk nây.
9 Então os oficiais obrigaram Jasom e os outros irmãos a pagarem fiança, e depois os soltaram.
10 Jêh ri phung nsing njuăl Pôl, ndrel ma Silas lôh ntŭng bơh ƀon nây dâng măng ro, hăn ta ƀon Ƀêra. Tât ta ƀon nây khân păng hăn ta nhih rƀŭn phung Israel.
10 Ao anoitecer, os irmãos enviaram Paulo e Silas a Bereia. Quando lá chegaram, foram à sinagoga judaica.
11 Phung Israel ta ƀon nây geh nuih n'hâm ueh rlau ma phung Israel ta ƀon Têsalônik, yorlah khân păng iăt nau bar hê khân păng nây mbơh nkoch ma lĕ nuih n'hâm, mêt uănh Nau Kôranh Brah Ngơi ăp nar, gay ma ŭch gĭt n'hêl nau Pôl, ndrel ma Silas nti nây, ngăn mâu lah mâu.
11 Os judeus que moravam em Bereia tinham a mente mais aberta que os de Tessalônica e ouviram a mensagem de Paulo com grande interesse. Todos os dias, examinavam as Escrituras para ver se Paulo e Silas ensinavam a verdade.
12 Geh ŏk ta phung khân păng nây sât nsing, nđâp ma phung bu ur Grek jan kuŏng, ndrel ma phung bu klô Grek ŏk đŏng.
12 Como resultado, muitos judeus creram, assim como vários gregos de alta posição, tanto homens como mulheres.
13 Yơn ma tât phung Israel ta ƀon Têsalônik tăng lah Pôl mbơh nkoch nau Kôranh Brah ta ƀon Ƀêra đŏng, khân păng hăn nsôch phung ƀon lan ta nây jan nau uh ah.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo estava pregando a palavra de Deus em Bereia, foram até lá e criaram um alvoroço.
14 Tât ma say kơt nây, phung nsing ma Brah Yêsu leo Pôl hăn ta meng dak văch dak văr ro, hôm gŭ ta ri Silas, ndrel ma Timôthê.
14 Os irmãos agiram de imediato e enviaram Paulo para o litoral, enquanto Silas e Timóteo permaneceram na cidade.
15 Phung i njŭn Pôl ri nơh, khân păng ncho duk kuŏng njŭn tât ta ƀon kuŏng Athen, ri mơ khân păng plơ̆ sât n'ho ma mbơh nau Pôl de ntĭnh Silas, ndrel ma Timôthê đă hăn tâng păng ăn gơnh.
15 Os que acompanharam Paulo o levaram até Atenas e, depois, voltaram a Bereia com instruções para Silas e Timóteo irem ao encontro dele o mais depressa possível.
16 Dôl Pôl gŭ kŏp Silas, ndrel ma Timôthê ta ƀon Athen, nuih n'hâm păng geh nau rvê rngot hô ngăn, yor ma păng say ta ƀon nây geh rup brah êng êng dadê ngăn.
16 Enquanto Paulo esperava por eles em Atenas, ficou muito indignado ao ver ídolos por toda a cidade.
17 Kơt ndri păng tâm nchră ma phung Israel, ndrel ma phung i mâu di phung Israel i yơk mbah ma Kôranh Brah ta nhih rƀŭn phung Israel ri, jêh ri ăp nar păng tâm nchră đŏng ma bunuyh i păng mâp rŏ trong ta ƀon nây.
17 Por isso, ia à sinagoga debater com os judeus e com os gentios tementes a Deus e falava diariamente na praça pública a todos que ali estavam.
18 Jêh ri geh phung nơm nti mpeh nau nti Êpikur, ndrel ma phung nơm nti mpeh nau nti Satôĭk, phung nây blao tâm nchră. Khân păng tâm nchră đah Pôl, jêh ri tâm lah ndrăng khân păng nơm: “Moh nau nti bunuyh ƀŏch ƀŏr dja hiah?” Bu aƀă jât lah kơt nđa: “Tâm ban ma păng ŭch mbơh nkoch ma brah bu năch.” Khân păng ngơi ndri yorlah khân păng tăng Pôl mbơh nkoch nau mhe mhan ueh Brah Yêsu, ndrel ma nkoch nau dâk rêh tay.
18 Paulo também debateu com alguns dos filósofos epicureus e estoicos. Quando lhes falou de Jesus e da ressurreição, eles perguntaram: “O que esse tagarela está querendo dizer?”. Outros disseram: “Parece estar falando de deuses estrangeiros”.
19 Jêh ri bu njŭn leo păng bơh năp kôranh ƀon ta ntŭk rƀŭn kalơ yôk Ariyus, bu lah ma păng: “Lŏng may mbơh ăn hên gĭt nau nti mhe may nây,
19 Então levaram Paulo ao conselho da cidade e disseram: “Pode nos dizer que novo ensino é esse?
20 yorlah nau nti may ăn hên ndrŏt ngăn. Hên ŭch gĭt nau khlay i nây đŏng.”
20 Você diz coisas um tanto estranhas, e queremos saber o que significam”.
21 Lŏng dâng lĕ bunuyh ta ƀon Athen, ndrel ma phung bu năch gŭ ta ƀon nây, khân păng ru ma ngơi, ru ma gŭ iăt nau mhe êng êng dơm, mâu hôm ôh jan ndơ êng jât.
21 (Convém explicar que os atenienses, bem como os estrangeiros que viviam em Atenas, pareciam não fazer outra coisa senão discutir as últimas novidades.)
22 Jêh ri Pôl dâk bơh năp phung kôranh ƀon i nây, păng lah: “Hơi phung oh nô kônh va i gŭ ta ƀon Athen, gâp lĕ say khân ay may nsrôyh yơk mbah ma brah êng êng ngăn,
22 Então Paulo se levantou diante do conselho e assim se dirigiu a seus membros: “Homens de Atenas, vejo que em todos os aspectos vocês são muito religiosos,
23 yorlah dôl gâp hăn rsong ta ntŭk dja, gâp uănh ntŭk ma yơk mbah brah êng êng. Jêh ri gâp say du nsưng jan brah geh nchih lah kơt nđa: ‘Yơk mbah ma Brah i bunuyh mâu gĭt năl’. Kơt ndri gâp ŭch mbơh nkoch ăn ma khân ay may, ma Brah i khân ay may yơk mbah yơn ma mâu gĭt năl nây.
23 pois, enquanto andava pela cidade, reparei em seus diversos altares. Um deles trazia a seguinte inscrição: ‘Ao Deus Desconhecido’. Esse Deus que vocês adoram sem conhecer é exatamente aquele de que lhes falo.
24 Păng Kôranh Brah rhăk njêng neh ntu dja, ndrel ma dâng lĕ ntil ndơ geh ta neh ntu dja. Păng i Kôranh ma trôk ma neh ntu, Păng mâu gŭ ôh ta nhih bunuyh jan.
24 “Ele é o Deus que fez o mundo e tudo que nele há. Uma vez que é Senhor dos céus e da terra, não habita em templos feitos por homens
25 Păng mâu khăch ôh đă bunuyh sơm kơl jan kar ma Păng, yorlah Păng nơm i ăn dâng lĕ bunuyh geh nau rêh, geh n'hâm, ndrel ma ăn lĕ ntil ndơ.
25 e não é servido por mãos humanas, pois não necessita de coisa alguma. Ele mesmo dá vida e fôlego a tudo, e supre cada necessidade.
26 Kôranh Brah njêng bunuyh nơh lôh tă bơh du huê bunuyh dơm, dâng geh ma bunuyh gŭ lam bri dak lam neh ntu dja. Dâng lĕ lam bri dak i nây Kôranh Brah ăn dah ŏk nar khay năm du njăr nau rêh, ndrel ma ăn n'hăr bri ma khân păng gŭ, dah Păng nơm ŭch.
26 De um só homem ele criou todas as nações da terra, tendo decidido de antemão onde se estabeleceriam e por quanto tempo.
27 Păng jan kơt nđa gay ma dâng lĕ bunuyh joi Păng, jêh ri lah nsrôyh joi Păng klăp lah gĭt năl Păng đŏng. Yơn ma Păng mâu ôh gŭ ngai đah ma bunuyh bân.
27 “Seu propósito era que as nações buscassem a Deus e, tateando, talvez viessem a encontrá-lo, embora ele não esteja longe de nenhum de nós.
28 Yor tă bơh Kôranh Brah ăn, dâng bân geh nau rêh, dâng bân blao mpŏt, ndrel ma dâng bân jêng bunuyh. Geh đŏng bunuyh blao mprâng ta phung khân ay may nơm lah kơt nđa:
28 Pois nele vivemos, nos movemos e existimos. Como disseram alguns de seus próprios poetas: ‘Somos descendência dele’.
29 Lah ndri, lah bunuyh bân jêng rnoi deh tă bơh Kôranh Brah, bân lơi ôh mân Kôranh Brah jêng tâm ban ma rup mayh, ma rup prăk, mâu lah jêng tâm ban ma lŭ tâng ma nau gĭt blao bunuyh blao jan.
29 E, por ser isso verdade, não devemos imaginar Deus como um ídolo de ouro, prata ou pedra, projetado por artesãos.
30 Bơh ntơm Kôranh Brah mâu ôh klăp ndăng ma bunuyh gŭ rêh ê hŏ gĭt năl Păng, yơn ma aƀaơ dja Kôranh Brah đă dâng lĕ bunuyh ta neh ntu dja, đă khân păng rgâl lơi nuih n'hâm djơh sât nsing ma Păng,
30 “No passado, Deus não levou em conta a ignorância das pessoas acerca dessas coisas, mas agora ele ordena que todos, em todo lugar, se arrependam.
31 yorlah Kôranh Brah lĕ ndrăp jêh nar phat dôih dâng lĕ bunuyh ta neh ntu ma nau sŏng. Păng lĕ jêh kơih du huê Bunuyh jêng kôranh phat dôih, Păng lĕ jan ăn Bunuyh i nây dâk rêh gay ma ăn dâng lĕ bunuyh gĭt n'hêl nanê̆ Bunuyh i nây jêng kôranh phat dôih i nây ngăn.”
31 Pois ele estabeleceu um dia para julgar o mundo com justiça, por meio do homem que ele designou, e mostrou a todos quem é esse homem ao ressuscitá-lo dos mortos”.
32 Tât ma bu tăng Pôl nkoch nau bunuyh khât dâk rêh tay kơt nây, geh bu aƀă mưch ma ôbăl, yơn ma bu aƀă jât lah kơt nđa: “Nar jât năp tay, hên hăn iăt nau may jât.”
32 Quando ouviram Paulo falar da ressurreição dos mortos, alguns riram com desprezo. Outros, porém, disseram: “Queremos ouvir mais sobre isso em outra ocasião”.
33 Jêh ri Pôl du lôh bơh khân păng nây.
33 Então Paulo se retirou do conselho,
34 Geh bunuyh aƀă tâng păng, n'ho ma sât nsing. Ta nây geh du huê rnha Đêunis, jêng kôranh phat dôih ta ƀon nây, ndrel ma geh du huê bu ur rnha Đamaris, nđâp ma geh bunuyh êng êng đŏng.
34 mas alguns se juntaram a ele e creram. Entre eles estavam Dionísio, membro do conselho, uma mulher chamada Dâmaris, e alguns outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.