Atos 17
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs ARA
1 Jêh ri Pôl, ndrel ma Silas hăn glăt rŏ ƀon Ămphipôli, ndrel ma glăt rŏ ƀon Apŭlôni, khân păng hăn tât ta ƀon Têsalônik. Ta ƀon nây geh du mlŏm nhih rƀŭn phung Israel.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Tâng ma nau vay Pôl nơh, păng lăp ta nhih rƀŭn ri, ndrel ma tâm rlăch tâm nchră uănh Nau Kôranh Brah Ngơi đah bu pe pơh, ăp nar Saƀăt i nar rlu phung Israel.
2 Paulo, segundo o seu costume, foi procurá-los e, por três sábados, arrazoou com eles acerca das Escrituras,
3 Păng dŏng Nau Kôranh Brah Ngơi i nây mbơh nkoch ăn bu n'hêl nanê̆, Brah Krist i nơm rklaih i Kôranh Brah lĕ ton ma phung Israel iăt ma geh nau rêh rnhăl, n'ho ma tât khât, jêh ri dâk rêh tay. Păng lah: “Brah Krist i nây, Păng Kôranh Yêsu i gâp mbơh ma khân ay may nơh.”
3 expondo e demonstrando ter sido necessário que o Cristo padecesse e ressurgisse dentre os mortos; e este, dizia ele, é o Cristo, Jesus, que eu vos anuncio.
4 Geh phung Israel aƀă iăt tâng Pôl, ndrel ma Silas. Geh phung Grek i yơk mbah Kôranh Brah ŏk đŏng, nđâp ma phung bu ur jan kuŏng ŏk đŏng iăt tâng khân păng.
4 Alguns deles foram persuadidos e unidos a Paulo e Silas, bem como numerosa multidão de gregos piedosos e muitas distintas mulheres.
5 Lŏng phung Israel i mâu iăt tâng khân păng, phung i nây mâu nach yor ma say ŏk bunuyh tâng bar hê khân păng nây. Jêh ri phung i nây rgum phung bunuyh djơh i ƀlao jan kar, phung dah ma gŭ rŏ trong, leo băl jan uh ah ta ƀon nây. Phung i nây hăn njueng jay du huê bu klô rnha Yasŭn, joi nhŭp Pôl, ndrel ma Silas, gay ma njŭn khân păng ăn phung ƀon lan phat dôih.
5 Os judeus, porém, movidos de inveja, trazendo consigo alguns homens maus dentre a malandragem, ajuntando a turba, alvoroçaram a cidade e, assaltando a casa de Jasom, procuravam trazê-los para o meio do povo.
6 Yor ma joi khân păng ta nây mâu say, jêh ri nhŭp ndă Yasŭn i bunuyh tơm jay, ndrel ma nhŭp bunuyh aƀă i nsing ma Brah Yêsu têk njŭn ăn ma kôranh ƀon nây, n'ho ma nter dŭt dăng dăng lah: “Pôl, ndrel ma băl păng jêng phung i jan ăn lam neh ntu geh nau uh ah, lĕ tât ta dja jêh!
6 Porém, não os encontrando, arrastaram Jasom e alguns irmãos perante as autoridades, clamando: Estes que têm transtornado o mundo chegaram também aqui,
7 Yasŭn dja rom phung i nây gŭ ta jay păng. Phung i nây jan tih ma nau kôranh kađăch ta ƀon Rôm lĕ đă ƀon lan, yorlah khân păng mbơh nkoch ăn bu iăt du huê kađăch êng jât rnha Yêsu.”
7 os quais Jasom hospedou. Todos estes procedem contra os decretos de César, afirmando ser Jesus outro rei.
8 Tât tăng nau ngơi phung i nây, phung ƀon lan, ndrel ma kôranh ƀon geh nau rvê hô ngăn.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas ao ouvirem estas palavras;
9 Jêh ri kôranh ƀon nây đă ăn prăk ma chuai Yasŭn, ndrel ma bunuyh aƀă êng nây, ri mơ bu mƀơk khân păng ăn lôh bơh ntŭk nây.
9 contudo, soltaram Jasom e os mais, após terem recebido deles a fiança estipulada.
10 Jêh ri phung nsing njuăl Pôl, ndrel ma Silas lôh ntŭng bơh ƀon nây dâng măng ro, hăn ta ƀon Ƀêra. Tât ta ƀon nây khân păng hăn ta nhih rƀŭn phung Israel.
10 E logo, durante a noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Bereia; ali chegados, dirigiram-se à sinagoga dos judeus.
11 Phung Israel ta ƀon nây geh nuih n'hâm ueh rlau ma phung Israel ta ƀon Têsalônik, yorlah khân păng iăt nau bar hê khân păng nây mbơh nkoch ma lĕ nuih n'hâm, mêt uănh Nau Kôranh Brah Ngơi ăp nar, gay ma ŭch gĭt n'hêl nau Pôl, ndrel ma Silas nti nây, ngăn mâu lah mâu.
11 Ora, estes de Bereia eram mais nobres que os de Tessalônica; pois receberam a palavra com toda a avidez, examinando as Escrituras todos os dias para ver se as coisas eram, de fato, assim.
12 Geh ŏk ta phung khân păng nây sât nsing, nđâp ma phung bu ur Grek jan kuŏng, ndrel ma phung bu klô Grek ŏk đŏng.
12 Com isso, muitos deles creram, mulheres gregas de alta posição e não poucos homens.
13 Yơn ma tât phung Israel ta ƀon Têsalônik tăng lah Pôl mbơh nkoch nau Kôranh Brah ta ƀon Ƀêra đŏng, khân păng hăn nsôch phung ƀon lan ta nây jan nau uh ah.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus era anunciada por Paulo também em Bereia, foram lá excitar e perturbar o povo.
14 Tât ma say kơt nây, phung nsing ma Brah Yêsu leo Pôl hăn ta meng dak văch dak văr ro, hôm gŭ ta ri Silas, ndrel ma Timôthê.
14 Então, os irmãos promoveram, sem detença, a partida de Paulo para os lados do mar. Porém Silas e Timóteo continuaram ali.
15 Phung i njŭn Pôl ri nơh, khân păng ncho duk kuŏng njŭn tât ta ƀon kuŏng Athen, ri mơ khân păng plơ̆ sât n'ho ma mbơh nau Pôl de ntĭnh Silas, ndrel ma Timôthê đă hăn tâng păng ăn gơnh.
15 Os responsáveis por Paulo levaram-no até Atenas e regressaram trazendo ordem a Silas e Timóteo para que, o mais depressa possível, fossem ter com ele.
16 Dôl Pôl gŭ kŏp Silas, ndrel ma Timôthê ta ƀon Athen, nuih n'hâm păng geh nau rvê rngot hô ngăn, yor ma păng say ta ƀon nây geh rup brah êng êng dadê ngăn.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se revoltava em face da idolatria dominante na cidade.
17 Kơt ndri păng tâm nchră ma phung Israel, ndrel ma phung i mâu di phung Israel i yơk mbah ma Kôranh Brah ta nhih rƀŭn phung Israel ri, jêh ri ăp nar păng tâm nchră đŏng ma bunuyh i păng mâp rŏ trong ta ƀon nây.
17 Por isso, dissertava na sinagoga entre os judeus e os gentios piedosos; também na praça, todos os dias, entre os que se encontravam ali.
18 Jêh ri geh phung nơm nti mpeh nau nti Êpikur, ndrel ma phung nơm nti mpeh nau nti Satôĭk, phung nây blao tâm nchră. Khân păng tâm nchră đah Pôl, jêh ri tâm lah ndrăng khân păng nơm: “Moh nau nti bunuyh ƀŏch ƀŏr dja hiah?” Bu aƀă jât lah kơt nđa: “Tâm ban ma păng ŭch mbơh nkoch ma brah bu năch.” Khân păng ngơi ndri yorlah khân păng tăng Pôl mbơh nkoch nau mhe mhan ueh Brah Yêsu, ndrel ma nkoch nau dâk rêh tay.
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos contendiam com ele, havendo quem perguntasse: Que quer dizer esse tagarela? E outros: Parece pregador de estranhos deuses; pois pregava a Jesus e a ressurreição.
19 Jêh ri bu njŭn leo păng bơh năp kôranh ƀon ta ntŭk rƀŭn kalơ yôk Ariyus, bu lah ma păng: “Lŏng may mbơh ăn hên gĭt nau nti mhe may nây,
19 Então, tomando-o consigo, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos saber que nova doutrina é essa que ensinas?
20 yorlah nau nti may ăn hên ndrŏt ngăn. Hên ŭch gĭt nau khlay i nây đŏng.”
20 Posto que nos trazes aos ouvidos coisas estranhas, queremos saber o que vem a ser isso.
21 Lŏng dâng lĕ bunuyh ta ƀon Athen, ndrel ma phung bu năch gŭ ta ƀon nây, khân păng ru ma ngơi, ru ma gŭ iăt nau mhe êng êng dơm, mâu hôm ôh jan ndơ êng jât.
21 Pois todos os de Atenas e os estrangeiros residentes de outra coisa não cuidavam senão dizer ou ouvir as últimas novidades.
22 Jêh ri Pôl dâk bơh năp phung kôranh ƀon i nây, păng lah: “Hơi phung oh nô kônh va i gŭ ta ƀon Athen, gâp lĕ say khân ay may nsrôyh yơk mbah ma brah êng êng ngăn,
22 Então, Paulo, levantando-se no meio do Areópago, disse: Senhores atenienses! Em tudo vos vejo acentuadamente religiosos;
23 yorlah dôl gâp hăn rsong ta ntŭk dja, gâp uănh ntŭk ma yơk mbah brah êng êng. Jêh ri gâp say du nsưng jan brah geh nchih lah kơt nđa: ‘Yơk mbah ma Brah i bunuyh mâu gĭt năl’. Kơt ndri gâp ŭch mbơh nkoch ăn ma khân ay may, ma Brah i khân ay may yơk mbah yơn ma mâu gĭt năl nây.
23 porque, passando e observando os objetos de vosso culto, encontrei também um altar no qual está inscrito: Ao Deus Desconhecido . Pois esse que adorais sem conhecer é precisamente aquele que eu vos anuncio.
24 Păng Kôranh Brah rhăk njêng neh ntu dja, ndrel ma dâng lĕ ntil ndơ geh ta neh ntu dja. Păng i Kôranh ma trôk ma neh ntu, Păng mâu gŭ ôh ta nhih bunuyh jan.
24 O Deus que fez o mundo e tudo o que nele existe, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em santuários feitos por mãos humanas.
25 Păng mâu khăch ôh đă bunuyh sơm kơl jan kar ma Păng, yorlah Păng nơm i ăn dâng lĕ bunuyh geh nau rêh, geh n'hâm, ndrel ma ăn lĕ ntil ndơ.
25 Nem é servido por mãos humanas, como se de alguma coisa precisasse; pois ele mesmo é quem a todos dá vida, respiração e tudo mais;
26 Kôranh Brah njêng bunuyh nơh lôh tă bơh du huê bunuyh dơm, dâng geh ma bunuyh gŭ lam bri dak lam neh ntu dja. Dâng lĕ lam bri dak i nây Kôranh Brah ăn dah ŏk nar khay năm du njăr nau rêh, ndrel ma ăn n'hăr bri ma khân păng gŭ, dah Păng nơm ŭch.
26 de um só fez toda a raça humana para habitar sobre toda a face da terra, havendo fixado os tempos previamente estabelecidos e os limites da sua habitação;
27 Păng jan kơt nđa gay ma dâng lĕ bunuyh joi Păng, jêh ri lah nsrôyh joi Păng klăp lah gĭt năl Păng đŏng. Yơn ma Păng mâu ôh gŭ ngai đah ma bunuyh bân.
27 para buscarem a Deus se, porventura, tateando, o possam achar, bem que não está longe de cada um de nós;
28 Yor tă bơh Kôranh Brah ăn, dâng bân geh nau rêh, dâng bân blao mpŏt, ndrel ma dâng bân jêng bunuyh. Geh đŏng bunuyh blao mprâng ta phung khân ay may nơm lah kơt nđa:
28 pois nele vivemos, e nos movemos, e existimos, como alguns dos vossos poetas têm dito: Porque dele também somos geração.
29 Lah ndri, lah bunuyh bân jêng rnoi deh tă bơh Kôranh Brah, bân lơi ôh mân Kôranh Brah jêng tâm ban ma rup mayh, ma rup prăk, mâu lah jêng tâm ban ma lŭ tâng ma nau gĭt blao bunuyh blao jan.
29 Sendo, pois, geração de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra, trabalhados pela arte e imaginação do homem.
30 Bơh ntơm Kôranh Brah mâu ôh klăp ndăng ma bunuyh gŭ rêh ê hŏ gĭt năl Păng, yơn ma aƀaơ dja Kôranh Brah đă dâng lĕ bunuyh ta neh ntu dja, đă khân păng rgâl lơi nuih n'hâm djơh sât nsing ma Păng,
30 Ora, não levou Deus em conta os tempos da ignorância; agora, porém, notifica aos homens que todos, em toda parte, se arrependam;
31 yorlah Kôranh Brah lĕ ndrăp jêh nar phat dôih dâng lĕ bunuyh ta neh ntu ma nau sŏng. Păng lĕ jêh kơih du huê Bunuyh jêng kôranh phat dôih, Păng lĕ jan ăn Bunuyh i nây dâk rêh gay ma ăn dâng lĕ bunuyh gĭt n'hêl nanê̆ Bunuyh i nây jêng kôranh phat dôih i nây ngăn.”
31 porquanto estabeleceu um dia em que há de julgar o mundo com justiça, por meio de um varão que destinou e acreditou diante de todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Tât ma bu tăng Pôl nkoch nau bunuyh khât dâk rêh tay kơt nây, geh bu aƀă mưch ma ôbăl, yơn ma bu aƀă jât lah kơt nđa: “Nar jât năp tay, hên hăn iăt nau may jât.”
32 Quando ouviram falar de ressurreição de mortos, uns escarneceram, e outros disseram: A respeito disso te ouviremos noutra ocasião.
33 Jêh ri Pôl du lôh bơh khân păng nây.
33 A essa altura, Paulo se retirou do meio deles.
34 Geh bunuyh aƀă tâng păng, n'ho ma sât nsing. Ta nây geh du huê rnha Đêunis, jêng kôranh phat dôih ta ƀon nây, ndrel ma geh du huê bu ur rnha Đamaris, nđâp ma geh bunuyh êng êng đŏng.
34 Houve, porém, alguns homens que se agregaram a ele e creram; entre eles estava Dionísio, o areopagita, uma mulher chamada Dâmaris e, com eles, outros mais.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.