Atos 16
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs ARA
1 Pôl hăn tât ta ƀon Đơƀê, jêh ri păng n'hot hăn ta ƀon Lisatra. Ta ƀon nây păng mâp du huê oh mon rnha Timôthê, mê̆ păng phung Israel, jêng phung nsing đŏng, bơ̆ păng phung Grek.
1 Chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Phung nsing ta ƀon Lisatra, ndrel ma phung nsing ta ƀon Ikôniam, bu lư păng jêng bunuyh ueh.
2 dele davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Pôl jă păng hăn ndrel, jêh ri koh ntô ma păng, yorlah ta bri nây geh phung Israel gŭ bu lĕ gĭt i bơ̆ păng nơh phung Grek, klach lah phung Israel mâu ŭch rom păng lah păng mâu geh koh ntô.
3 Quis Paulo que ele fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Moh ƀon Pôl hăn glăt, păng nti phung nsing ăn ndjôt nâp nau mpôl kôranh oh mon nti, ndrel ma phung kôranh phung nsing ma Brah Krist i lĕ jêh đă khân păng ta ƀon Yêrusalem ri nơh.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos, para que as observassem, as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém.
5 Kơt ndri dâng, dâng lĕ phung nsing ma Brah Krist, khân păng ndjôt lơ ma nâp nau nsing ma Kôranh Yêsu, ndrel ma bunuyh sât nsing ăp nar lơ ma ŏk.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Pôl, ndrel ma băl păng ŭch hăn ta bri Asi mbơh nkoch ma nau Brah Yêsu, tih ma Brah Huêng Ueh i kloh ueh buay mâu ôh ăn khân păng hăn, ndri khân păng hăn glăt rŏ bri Prikia, ndrel ma rŏ bri Galati chrao.
6 E, percorrendo a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na Ásia,
7 Nôk khân păng tât ta n'hăr bri Misa, khân păng ŭch n'hot ta bri Ƀithunia, yơn ma Brah Huêng Ueh mâu ôh ăn khân păng hăn.
7 defrontando Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Ndri dâng khân păng hăn glăt rŏ bri Misa nây, tât ta ƀon Trôas.
8 E, tendo contornado Mísia, desceram a Trôade.
9 Ta măng nây Pôl tâm say ma du huê bu klô, bu klô i nây tă bơh bri Masêđôn, dăn păng hô ngăn: “Đă may hăn ta bri Masêđôn dja, kơl hên ơ.”
9 À noite, sobreveio a Paulo uma visão na qual um varão macedônio estava em pé e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Jêh păng tâm say kơt nây, hên dâk ndrăp hăn ta bri Masêđôn ro, yorlah hên gĭt Kôranh Brah đă hên hăn mbơh nkoch nau mhe mhan ueh ma bunuyh ta bri nây.
10 Assim que teve a visão, imediatamente, procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Jêh ri hên ncho duk tă bơh ƀon Trôas, hăn ta gôl dak Samôtras, nar ôi tay hên tât ta ƀon Nêapôl.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, seguimos em direitura a Samotrácia, no dia seguinte, a Neápolis
12 Jêh bơh nây hên hăn ta ƀon Philip, jêng ƀon i geh nau khlay ngăn ta bri Masêđôn ri. Ta ƀon i nây geh ŏk phung Rôm gŭ, jêh ri kơp ƀon i nây jêng ntŭk phung Rôm đŏng. Hên gŭ ta ƀon nây geh bar pe nar.
12 e dali, a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Ta nar Saƀăt i nar rlu phung Israel, hên lôh bơh dih ƀon nây, hăn rŏ pât meng n'hong dak. Hên mân lah geh ntŭk ma mbơh sơm phung Israel. Tât ma lĕ say ntŭk i nây, hên gŭ nkoch bri ndrel phung bu ur gŭ rƀŭn ta nây.
13 No sábado, saímos da cidade para junto do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que para ali tinham concorrido.
14 Ta nây geh du huê bu ur rnha Liđa, păng jêng bunuyh i mâu di phung Israel, yơn ma yơk mbah ma Kôranh Brah, păng tă bơh ƀon Thiathira, jêng bunuyh tăch bok laih chăng i geh khlay ngăn. Păng tăng nau Pôl mbơh nkoch, jêh ri Kôranh Brah pơk bôk tôr păng, gay ma iăt nanê̆ nau Pôl nti nây, jêh ri nsing ma Brah Yêsu.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Jêh păng dơn nau ƀăptem yŭk ma dak, ndrel ma rnăk vâl i bunuyh gŭ ta jay păng đŏng, păng jă hên gŭ a jay păng, păng lah ma hên: “Lah khân may gĭt gâp nsing ma Kôranh Yêsu răp jăp, hô̆ khân may hăn gŭ a jay gâp.” Păng jŏl ko ngăn jă hên, jêh ri hên hăn gŭ a jay păng.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos rogou, dizendo: Se julgais que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa e aí ficai. E nos constrangeu a isso.
16 Geh du nar, dôl hên hăn ntŭk mbơh sơm ri, geh du huê dâk bu ur hăn tâm mâp ma hên. Brah djơh gŭ ta săk păng. Brah djơh i nây ăn păng blao nchroh nau. Bu nkhôm păng ma nchroh nau, kơt ndri dâng păng geh joi prăk ŏk ăn ma phung kôranh păng.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, nos saiu ao encontro uma jovem possessa de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Păng brô̆ tâng bơh kơi Pôl, ndrel ma bơh kơi hên, nđâp ma nter lah: “Khân păng dja jêng phung dâk Kôranh Brah i dŭt prêh, khân păng mbơh nkoch nau rklaih ăn ma phung khân ay may.”
17 Seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vos anunciam o caminho da salvação.
18 Păng jan kơt nây ƀaƀơ lĕ jŏ nar ngăn, jan ăn Pôl geh nau rkhuak. Jêh ri Pôl n'gâl lah brah djơh i nây: “Ta rnha Kôranh Yêsu Krist, gâp đă may ăn du lôh bơh bu ur nây hŏm!” Jêh ri brah djơh i nây lôh bơh păng ro.
18 Isto se repetia por muitos dias. Então, Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, eu te mando: retira-te dela. E ele, na mesma hora, saiu.
19 Jêh phung kôranh păng mân lah păng mâu hôm blao nchroh nau, mâu hôm ôh rnơm geh prăk nkhôm jât, jêh ri khân păng nhŭp Pôl, ndrel ma Silas têk khân păng ta ntŭk phung kôranh phat dôih ta ntŭk băl phung ŏk.
19 Vendo os seus senhores que se lhes desfizera a esperança do lucro, agarrando em Paulo e Silas, os arrastaram para a praça, à presença das autoridades;
20 Khân păng njŭn Pôl, ndrel ma Silas ma phung kôranh phat dôih n'ho ma lah: “Bunuyh dja jêng phung Israel, khân păng jan nau uh ah ta ƀon bân.
20 e, levando-os aos pretores, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Khân păng mbơh nkoch nau vay êng êng ma phung bân, nau vay i nây tih ma nau vay phung Rôm, mâu ôh di ăn ma phung bân sŏ dơn, mâu ôh di ma bân ndjôt, yorlah bân jêng phung Rôm.”
21 propagando costumes que não podemos receber, nem praticar, porque somos romanos.
22 Lĕ phung ƀon lan tâm rdâng đah bar hê khân păng nây đŏng, jêh ri phung kôranh phat dôih i nây đă bu nkhêk bok ao khân păng, jêh ri đă bu rpăt khân păng ma mŏng.
22 Levantou-se a multidão, unida contra eles, e os pretores, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Jêh rpăt bar hê khân păng ri lĕ hô ngăn, bu leo khân păng tê̆ ta trôm ndrung, jêh ri lah ma kôranh ndrung đă njrăng ăn răp jăp.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram no cárcere, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Jêh tăng nau đă nây, nơm kôranh ndrung leo khân păng tê̆ ta trôm jrô i dŭt ngai bơh mpông kuŏng, n'ho ma nkông jŏng khân păng ri ma tơm si đŏng.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Klăp lah n'gul măng, Pôl, ndrel ma Silas hôm mbơh sơm, n'ho ma mprơ rnê ma Kôranh Brah. Dâng lĕ bunuyh dôih ta trôm ndrung nây gŭ iăt khân păng dadê.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Jêh ri dô ma geh n'găr neh dŭt hô ta ntŭk nây, mpir lŭ blon nhih ndrung i nây n'gơ ngăn, kơt ndri mpông ndrung pơk êng dadê, rse rvăk bu kât bunuyh dôih dâng lĕ rlŏt lĕ phiao đŏng.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; abriram-se todas as portas, e soltaram-se as cadeias de todos.
27 Tât ma kôranh ndrung nây kah rngăl, păng say mpông ndrung lĕ pơk dadê, păng nđôn lah bunuyh dôih ta nây lĕ klaih lĕ phiao. Jêh ri păng tăk đao păng nơm gay ma nkhât săk păng nơm.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas do cárcere, puxando da espada, ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Yơn ma Pôl nter dŭt nteh nteh lah: “Lơi ôh lơh săk may nơm kơt nây, dâng lĕ phung hên hôm ta dja dadê.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos!
29 Jêh ri kôranh ndrung nây đă bu sŏ ŭnh, păng ran lăp jât trôm ndrung to, nđâp ma klach nsŏr păn ta jŏng Pôl, ndrel ma ta jŏng Silas ri.
29 Então, o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou precipitadamente e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Jêh ri păng leo khân păng lôh a dih dja, păng ôp khân păng ri: “Hơi kôranh, mơm gâp jan mêh, gay ma dơi rklaih, bah Kôranh Brah tê̆ dôih ma gâp?”
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Pôl ơh ma păng: “Nsing ma Kôranh Yêsu, ri mơ may geh nau rklaih, may, ndrel ma rnăk vâl may geh nau rklaih đŏng.”
31 Responderam-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Khân păng mbơh nkoch nau Kôranh Yêsu ăn ma păng, ndrel ma rnăk vâl i bunuyh gŭ ta jay păng ri.
32 E lhe pregaram a palavra de Deus e a todos os de sua casa.
33 Jêh ri nơm kôranh ndrung nây leo khân păng sơm rao sôt rmanh dâng măng, n'ho ma păng dơn nau ƀăptem yŭk ma dak ro, ndrel ma rnăk vâl i bunuyh gŭ ta jay păng ri.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes os vergões dos açoites. A seguir, foi ele batizado, e todos os seus.
34 Jêh ri păng leo khân păng nây hao ta jay păng ri, ndrăp ndơ sông sa ăn khân păng sông. Păng, ndrel ma rnăk vâl i bunuyh gŭ ta jay păng ri geh nau răm maak ngăn, yor ma lĕ sât nsing ma Kôranh Brah.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, lhes pôs a mesa; e, com todos os seus, manifestava grande alegria, por terem crido em Deus.
35 Tât bri lĕ ang, phung kôranh phat dôih đă tahen hăn mbơh ma kôranh ndrung nây, lah ma păng kơt nđa: “Mƀơk lơi bar hê khân păng nây.”
35 Quando amanheceu, os pretores enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem: Põe aqueles homens em liberdade.
36 Jêh ri kôranh ndrung nây mbơh ma Pôl, ƀoi nau bu mbơh ma păng, păng lah: “Phung kôranh phat dôih đă bu hăn mbơh, đă mƀơk khân may. Lah ndri khân may hăn dô, ăn ueh đăp mpăn.”
36 Então, o carcereiro comunicou a Paulo estas palavras: Os pretores ordenaram que fôsseis postos em liberdade. Agora, pois, saí e ide em paz.
37 Yơn lah Pôl ơh ma phung i nây kơt nđa: “Hên dja jêng phung ƀon lan Rôm heh. Khân păng ê hŏ phat dôih hên ôh, lĕ rpăt hên ta năp băl phung ŏk, jêh ri tê̆ hên ta trôm ndrung đŏng. Aƀaơ dja khân păng ŭch mƀơk ntŭng hên mâu ăn bu gĭt. Jan kơt nđa ma phung Rôm mâu di ôh, ăn khân păng nơm i nây brô̆ mƀơk hên, ri mơ ŭch.”
37 Paulo, porém, lhes replicou: Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos recolheram ao cárcere, sendo nós cidadãos romanos; querem agora, às ocultas, lançar-nos fora? Não será assim; pelo contrário, venham eles e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Jêh ri phung i nây hăn mbơh nau nây ma phung kôranh phat dôih. Phung kôranh phat dôih nây klach ngăn, tât ma gĭt lah bar hê khân păng nây jêng phung ƀon lan Rôm.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos pretores; e estes ficaram possuídos de temor, quando souberam que se tratava de cidadãos romanos.
39 Khân păng brô̆ dăn dôih Pôl, ndrel ma Silas ri, n'ho ma mƀơk khân păng lôh bơh ndrung, bonh khân păng ăn du lôh bơh ƀon i nây.
39 Então, foram ter com eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, rogaram que se retirassem da cidade.
40 Jêh lôh bơh ndrung nây, bar hê khân păng nây hăn ta jay Liđa, mâp phung nsing ma Brah Krist n'hao nuih n'hâm phung nây, ri mơ khân păng hăn jât ƀon êng.
40 Tendo-se retirado do cárcere, dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram. Então, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.