Apocalipse 5
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs ARIB
1 Jêh ri gâp say du mlŏm samƀŭt klôn kuăn ta ti bơh ma Nơm i gŭ ta rnơl kađăch nây, ta samƀŭt i nây geh nchih rplây nau, nđâp ma ta trôm, nđâp ma ta bơh dih đŏng, ndrel ma geh pơh ơ̆ tra mbang ta bơh lơ samƀŭt ri, gay ma buay mâu ăn dah ma pơk.
1 Vi na destra do que estava assentado sobre o trono um livro escrito por dentro e por fora, bem selado com sete selos.
2 Jêh bơh nây, gâp say du huê tông păr dŭt dăng nter dŭt dăng: “Bu moh i di ma plôk tra dja, jêh ri di ma pơk samƀŭt dja?”
2 Vi também um anjo forte, clamando com grande voz: Quem é digno de abrir o livro e de romper os seus selos?
3 Yơn ma mâu geh ôh du huê ta kalơ trôk kađôi, ta neh ntu kađôi, mâu lah ta nâm neh kađôi i dơi pơk i dơi uănh samƀŭt i nây.
3 E ninguém no céu, nem na terra, nem debaixo da terra, podia abrir o livro, nem olhar para ele.
4 Nôk nây gâp nhŭm dŭt hô ngăn, yorlah mâu geh ôh du huê i di ma pơk i di ma uănh samƀŭt i nây.
4 E eu chorava muito, porque não fora achado ninguém digno de abrir o livro nem de olhar para ele.
5 Jêh ri dô ma geh du huê bơh mpôl kôranh i nây lah ma gâp: “Lơi nhŭm! Uănh ri, geh du huê bunuyh i bu kuăl ‘Yao Mŭr’ i ta ndŭl mpôl Yuđa, jêng kon sau kađăch Đavid, Păng lĕ dơi jêh đah ma Satăng i kôranh mpôl brah djơh, Păng di ma plôk pơh ơ̆ tra, ndrel ma pơk samƀŭt i nây.”
5 E disse-me um dentre os anciãos: Não chores; eis que o Leão da tribo de Judá, a raiz de Davi, venceu para abrir o livro e romper os sete selos.
6 Jêh ri gâp say du mlŏm Kon Be Biăp dâk ta nklang bơh năp rnơl kađăch ri, ta nklang ndơ i geh nau rêh, ndrel ma ta nklang mpôl kôranh. Kon Be Biăp i nây uănh tâm ban ma lĕ jêh bu nkhât, geh pơh ơ̆ nke, ndrel ma geh pơh ơ̆ trôm măt đŏng, trôm măt i nây jêng Brah Huêng Ueh Kôranh Brah nơm, i Păng ăn hăn lam neh ntu.
6 Nisto vi, entre o trono e os quatro seres viventes, no meio dos anciãos, um Cordeiro em pé, como havendo sido morto, e tinha sete chifres e sete olhos, que são os sete espíritos de Deus, enviados por toda a terra.
7 Kon Be Biăp i nây hăn sŏ samƀŭt bơh ti ma Nơm i gŭ ta rnơl kađăch nây.
7 E veio e tomou o livro da destra do que estava assentado sobre o trono.
8 Jêh Păng sŏ samƀŭt i nây, puăn nuyh ndơ i geh nau rêh, ndrel ma mpôl kôranh i 24 nuyh nây leo băl păn bơh năp Păng dadê, dâng lĕ mpôl kôranh i nây du huê du huê ndjôt du mlŏm gong rêng, ndrel ma du mlŏm ngan mayh geh bêng ma ndơ ƀô kah ma su, ndơ ƀô kah i nây jêng nau mbơh sơm phung ƀon lan Kôranh Brah.
8 Logo que tomou o livro, os quatro seres viventes e os vinte e quatro anciãos prostraram-se diante do Cordeiro, tendo cada um deles uma harpa e taças de ouro cheias de incenso, que são as orações dos santos.
9 Jêh ri khân păng mprơ nau mprơ mhe du nau:
9 E cantavam um cântico novo, dizendo: Digno és de tomar o livro, e de abrir os seus selos; porque foste morto, e com o teu sangue compraste para Deus homens de toda tribo, e língua, e povo e nação;
10 May lĕ jan khân păng ăn jêng du phung ƀon lan i geh kađăch,
10 e para o nosso Deus os fizeste reino, e sacerdotes; e eles reinarão sobre a terra.
11 Jêh ri gâp uănh du tơ̆ jât, tăng nteh phung tông păr dŭt ŏk jŭm rnơl kađăch, jŭm ndơ i geh nau rêh, jŭm mpôl kôranh i nây. Phung tông păr i nây ŏk rmưn rsen, dŭt ŏk ngăn,
11 E olhei, e vi a voz de muitos anjos ao redor do trono e dos seres viventes e dos anciãos; e o número deles era miríades de miríades; e o número deles era miríades de miríades e milhares de milhares,
12 jêh ri leo băl lah dŭt dăng ngăn:
12 que com grande voz diziam: Digno é o Cordeiro, que foi morto, de receber o poder, e riqueza, e sabedoria, e força, e honra, e glória, e louvor.
13 Jêh ri gâp tăng dâng lĕ ndơ i geh nau rêh ta kalơ trôk, ta neh ntu, ta nâm neh, ta dak văch dak văr, nđâp ma dâng lĕ ndơ i gŭ dâng lĕ ntŭk i nây lah dŭt dăng ngăn:
13 Ouvi também a toda criatura que está no céu, e na terra, e debaixo da terra, e no mar, e a todas as coisas que neles há, dizerem: Ao que está assentado sobre o trono, e ao Cordeiro, seja o louvor, e a honra, e a glória, e o domínio pelos séculos dos séculos:
14 Jêh bơh nây puăn nuyh ndơ i geh nau rêh i nây lah: “Ơ ăn geh kơt nây ngăn ro!” Jêh ri mpôl kôranh leo băl păn yơk mbah Păng i gŭ ta rnơl kađăch, ndrel ma Kon Be Biăp i nây.
14 e os quatro seres viventes diziam: Amém. E os anciãos prostraram-se e adoraram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.