Marcos 8
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs BKJ
1 Yibieŋa faŋa-na, nuɔmba tiraa kũɔl ba-naa ka tigiiŋ Yesu caaŋgu-na. A ne da niiwuoni saa waa baa-ba. Yesu wuɔ bĩ u *hãalãbiemba‑i ji tuɔ piiye baa-ba wuɔ:
1 Naqueles dias, sendo a multidão muito grande, e não tendo o que comer, Jesus chamou a si os seus discípulos, e disse-lhes:
2 «Nuɔŋ daaba hujarre gbu di ko-mi; ba yinni siɛi yaa dɛ‑i baa-mi ba saa da bĩŋkũŋgu wuo.
2 Eu tenho compaixão da multidão, porque já estão comigo há três dias, e não têm o que comer;
3 Banamba hilaa termaaŋ-nu jo, da mi yaŋ ba bir baa nyulmu‑i ku kaa nuɔl-ba hũmelle-na.»
3 e, se os deixar ir em jejum, para suas casas, desfalecerão no caminho; porquanto vários deles vieram de longe.
4 U hãalãbiemba cira: «Itie, i ka da niiwuoni‑i hie hĩɛŋ daaku-na diɛ ji hã nelpũŋ daaku temma da ku wuo ye?»
4 E os seus discípulos responderam-lhe: De onde poderá um homem satisfazer estes homens com pão aqui no deserto?
5 Yesu wuɔ yuu-ba wuɔ: «*Buruo u niɛ dii baa-na?»
5 E ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? E disseram-lhe: Sete.
6 Yesu wuɔ ce nuɔmba tĩɛna hĩɛma-na aa naa biɛ buruo niehãi daayo‑i a jaal Diiloŋo‑i aa bũlnu-yuɔ hã u hãalãbiemba‑i wuɔ ba calnu-yuɔ hã-ba. U hãalãbiemba hũu-yo bi calnu-yuɔ.
6 E ele ordenou ao povo que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, e tendo dado graças, partiu-os, e deu-os aos seus discípulos, para colocarem diante deles, e puseram-nos diante do povo.
7 Tetebiemba namba bi waa, wuɔ tiraa biɛ bafamba‑i a jaal Diiloŋo‑i aa hã u hãalãbiemba‑i baa-ba wuɔ ba calnu-bɛi hã nuɔmba‑i.
7 E tendo alguns pequenos peixes, ele os abençoou, e também ordenou-lhes para que colocassem diante deles.
8 Nuɔmba maŋ waa hiere, baa wuo ye. Baa gbura ni boini‑i dii-ni segeyufieŋ niehãi.
8 Então eles comeram, e saciaram-se; e tomaram dos pedaços que sobraram, sete cestos.
9 A ne da nuɔmba maŋ waa, ba gbãa yu nuɔmba neifieŋa hãi temma.
9 E os que haviam comido eram cerca de quatro mil; e ele os despediu.
10 aa fuɔ baa u hãalãbiemba‑i baa biɛ beŋo‑i ta ba kã Dalmanuta.
10 E ele entrando imediatamente no barco com os seus discípulos, foi para as regiões de Dalmanuta.
11 Yesubaa-baŋ kãa Dalmanuta‑i-na, *Farisĩɛbaa-ba namba jo ji ta ba fanu ba-naa baa-yo. Baa ji cira wuɔ da kuɔ Diiloŋo'i puɔraa-yo, u ce himma ba ne. Ba taa ba waŋ mafamma‑i wuɔ sĩ ba ka gbãa cure-yuɔ.
11 E vindo os fariseus, começaram a questioná-lo, tentando-o, procurando um sinal do céu.
12 Yesu wuɔ fiisa da fũɔ aa naa cira: «Bige‑i ciɛ fiɛfiɛ ku nuɔŋ namaaŋo‑i na'a mi ce himma pigãaŋ-na ku yaa na ka suɔ wuɔ Diiloŋo'i puɔraa-mi? Mi waŋ ninsoŋo‑i baa-na, bĩŋkũŋgu sa ce dii pigãaŋ-na!»
12 E, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que procura esta geração um sinal? Na verdade eu vos digo que a esta geração não se dará nenhum sinal.
13 Aa naa pãŋ ta baa u *hãalãbiemba‑i ka suur beŋo-na ta ba karnu ba kã dalaŋga yiɛŋgu naŋgu-na.
13 E, deixando-os, tornou a entrar no barco, e foi para o outro lado.
14 A ne da ma saa naa tĩɛnu u hãalãbiemba biɛ *buruo. Buruo diei waa baa-ba yoŋ beŋo huɔŋga-na.
14 Ora, os discípulos tinham se esquecido de levar pães, e no barco não tinham consigo senão um pão.
15 Yesu wuɔ tuɔ piiye baa-ba wuɔ: «Jande, bilaaŋ na fɛrɛ Farisĩɛ ba siini-na baa *Erɔdi bi niini-na.»
15 E ele ordenou-lhes, dizendo: Fiquem atentos, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Hãalãbiemba doŋ ta ba piiye ba-naa nuɔ wuɔ: «Na saa da, iŋ'a i saa biɛ niiwuoni ku'i ciɛ u tuɔ piiye dɛ‑i-na.»
16 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Isto é porque não temos pão.
17 Yesu wuɔ suɔ baa-ba. Wuɔ yuu-ba wuɔ: «Bige‑i ciɛ na ta na piiye wuɔ mi daa na saa biɛ niiwuoni ku'i ciɛ mi ta mi piiye dɛ‑i-na? Ku ce ŋaa a ji hi baa nyuŋgo, miŋ waŋ nelma maŋ na saa hi ta na da ma terieŋgu‑i wɛi?
17 E Jesus, percebendo isso, disse-lhes: Por que argumentais, por não terdes pão? Ainda não percebeis, nem compreendeis? Tendes ainda o vosso coração endurecido?
18 Na sa da baa na yufieŋa‑i wɛi? Aa na sa nu baa na tũnni‑i wɛi? Ma karaanu-nɛi wɛi?
18 Tendo olhos, não vedes? E tendo ouvidos, não ouvis? E não vos lembrais?
19 Miŋ bũlãanu buruo u ndii‑i a hã nuɔmba neifieŋa hãi nuɔsiba ndii‑i, na biɛraaya boini‑i segeyufieŋa niɛ ta?» Baa cira: «Segeyufieŋ cĩncieluo a hãi.»
19 Quando eu parti os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços tomastes? E eles disseram-lhe: Doze.
20 Wuɔ cira: «Aa miŋ bũlãanu buruo niehãi a hã nuɔmba neifieŋa hãi ba wuo, segeyufieŋa niɛ juɔ tĩɛ?»
20 E, quando parti os sete entre os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços tomastes? E disseram-lhe: Sete.
21 Yesu wuɔ cira: «Ji hi baa nyuŋgo na saa hi suɔ ku yaaŋga‑i yogo wɛi?»
21 E ele lhes disse: Como é que vocês não compreendem ainda?
22 Yesubaa-baŋ kaa hi Betisada‑i, baa jo baa yiroŋo naŋo ji hã-yo wuɔ u ce jande aa u haa u naŋga‑i yuɔ a puur u yufieŋa‑i.
22 E ele chegou a Betsaida; e trouxeram-lhe um homem cego, e pediram-lhe para tocá-lo.
23 Yesu wuɔ bel yiroŋ daa u naŋ-na ba hel nelleŋ-huɔŋga-na a kã ba deŋ. Baŋ kaa hi, wuɔ ce taaluŋgu a hure naacolŋo yufieŋa-na aa ce u nammu‑i cuye-yɛi ku ce cɛllɛ aa suɔ halaŋ-mu. Uŋ halaaŋ-mu, wuɔ yuu-yo wuɔ: «Ŋ da wɛi?»
23 E ele tomou o homem cego pela mão, e o levou para fora da aldeia; e ele cuspindo nos seus olhos, e impondo suas mãos sobre ele, perguntou-lhe se ele enxergava alguma coisa.
24 Naacolŋ wuɔ ne aa naa cira: «Mi da nuɔmba‑i ŋga mi sa da-ba dɛi; mi da-ba ŋaa tibinni aa ta ni wuɔ.»
24 E ele, olhando para cima, disse: Eu vejo homens como árvores, andando.
25 Yesu wuɔ tiraa bir cu u nammu‑i naacolŋo yufieŋa-na. Uŋ juɔ halaŋ-mu kufaŋgu‑i, naacolŋ wuɔ pãŋ tuɔ da fafamma.
25 Depois disto, ele colocou novamente suas mãos sobre os seus olhos, e o fez olhar para cima; e ele foi restaurado, e viu a cada homem claramente.
26 U yufieŋ aŋ puurii, Yesu wuɔ waŋ baa-yo wuɔ: «Ta ŋ kũŋ cĩiŋ-nu, baa tiraa ŋ suur nelleŋ-huɔŋga-na.»
26 E ele o mandou embora para sua casa, dizendo: Nem entres na aldeia, nem o digas a ninguém da aldeia.
27 Ku huoŋgu-na, Yesu‑i baa u *hãalãbiemba ji ta ba kã nilɛiŋa maŋ dii Sesare maŋ Filipu wuoŋo‑i u kɔtɔnni-na. Baŋ kãŋ hũmelle-na, Yesu wuɔ yuu-ba wuɔ: «Nuɔmba ciɛra hai moloŋo‑i muɔŋo‑i?»
27 E saiu Jesus, e os seus discípulos, para as aldeias de Cesareia de Filipe; no caminho ele perguntou aos seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 U hãalãbiemba cira: «Banamba ciɛra wuɔ nuɔnɛi *Nsãa-Batisi‑i, banaŋ ba'a nuɔnɛi *Eli‑i, banaŋ ba'a *Diilopɔpuɔrbiloŋo naŋo‑i nuɔŋo‑i.»
28 E eles responderam: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias; e outros: Um dos profetas.
29 Yesu wuɔ bir yuu-ba wuɔ: «Aa namaa fuɔ, na'a hai moloŋo‑i muɔŋo‑i?»
29 E ele lhes disse: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Yesu wuɔ waŋ-ma kuola-mɛi baa-ba wuɔ ba baa yaŋ ma hel molo nu-ma.
30 E ele ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem sobre ele.
31 A doŋ huɔŋgu faŋgu-na, Yesu wuɔ doŋ tuɔ piiye u pigãaŋ u *hãalãbiemba‑i wuɔ *Moloŋ-Biɛŋo ka mulĩɛŋ da dɛi! Nelle bĩncuɔmba‑i, baa *Diilojigãntaamba yuntaamba‑i, a naara *ãnjĩnamma pigãataamba ka cĩina-yuɔ aa ko-yo. Ŋga da ba ko-yo, u ka ce yinni hãi hĩɛma-na, siɛliŋ-yiiŋgu‑i u ka sire hel jo.
31 E ele começou a ensinar-lhes que o Filho do homem deveria sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e escribas, que fosse morto, e após três dias ressuscitar.
32 Yesu wuɔ waaŋ nel daama‑i kaala-mɛi baa-ba. Piɛr wuɔ bĩ-yo ba kã ba deŋ ka tuɔ waŋ baa-yo wuɔ: «Itie, baa ta ŋ piiye dumaa, ku saa fa.»
32 E ele falava estas palavras publicamente. E Pedro, tomando-o, começou a repreendê-lo.
33 Yesu wuɔ miɛl ne u hãalãbiemba‑i aa naa gbɛ̃ Piɛr wuɔ: «*Sitãni, kã ŋ halaŋ mi caaŋ-nu! Ŋ kusũŋ-maama‑i Diiloŋ-maama sĩ, nelbilieŋ-maama.»
33 Mas ele, virando-se, e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Para trás de mim, Satanás; porque tu não tens gosto das coisas que são de Deus, mas das coisas que são dos homens.
34 Ku huoŋgu-na, wuɔ bĩ nuɔmba‑i baa u hãalãbiemba‑i ji tuɔ piiye baa-ba wuɔ: «Nuɔni maŋ da ŋ ta ŋ taara ŋ nyaanu-miɛ, ŋ saaya ŋ cĩina ŋ fɛrɛ, aa ŋ saaya ŋ siɛ mulĩɛma‑i baa kuliiŋgu‑i.
34 E chamando a si a multidão, com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, tome a sua cruz, e siga-me.
35 Umaŋ duɔ tuɔ kaal baa u yuŋgu yoŋ, u ka kɔsuɔŋ u fɛrɛ, ŋga umaŋ duɔ tuɔ kɔsuɔŋ u fɛrɛ mɛi maama-na baa *Neldɔdɔlma maama-na, kutieŋo ka da cicɛ̃lma maŋ siɛ ji tĩ dede.
35 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa e do evangelho, salvá-la-á.
36 Nɛliɛŋ nuɔ, da ŋ da ŋ yufieŋ-niini‑i hiere miwaaŋo-na aa ka caa, yuŋ haku‑i dii-kuɔ?
36 Porquanto, que lucro tem o homem em ganhar o mundo inteiro, se perder a sua própria alma?
37 Nɛliɛŋ nuɔ, ŋ gbãa sãa ŋ yuŋgu‑i baa bige‑i Diiloŋo wulaa?
37 Ou que dará o homem em troca de sua alma?
38 Na saa da, fiɛfiɛ ku nuɔmba saa fa, ba jɛ̃naamba sa ku. Umaŋ duɔ tuɔ ce senserre bɛi u sa taara ba suɔ wuɔ mɛi wuoŋo, u sa bi taara u waŋ mi maama‑i baa-ba, Moloŋ-Biɛŋo duɔ ji jo baa u To fɔ̃ŋgũɔ‑i baa *dɔrpɔpuɔrbiemba‑i, u ka bi ce senserre baa kutieŋo maama‑i.»
38 Porquanto, qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na glória de seu Pai, com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.