Marcos 8
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ACF
1 Yibieŋa faŋa-na, nuɔmba tiraa kũɔl ba-naa ka tigiiŋ Yesu caaŋgu-na. A ne da niiwuoni saa waa baa-ba. Yesu wuɔ bĩ u *hãalãbiemba‑i ji tuɔ piiye baa-ba wuɔ:
1 Naqueles dias, havendo uma grande multidão, e não tendo o que comer, Jesus chamou a si os seus discípulos, e disse-lhes:
2 «Nuɔŋ daaba hujarre gbu di ko-mi; ba yinni siɛi yaa dɛ‑i baa-mi ba saa da bĩŋkũŋgu wuo.
2 Tenho compaixão da multidão, porque há já três dias que estão comigo, e não têm o que comer.
3 Banamba hilaa termaaŋ-nu jo, da mi yaŋ ba bir baa nyulmu‑i ku kaa nuɔl-ba hũmelle-na.»
3 E, se os deixar ir em jejum, para suas casas, desfalecerão no caminho, porque alguns deles vieram de longe.
4 U hãalãbiemba cira: «Itie, i ka da niiwuoni‑i hie hĩɛŋ daaku-na diɛ ji hã nelpũŋ daaku temma da ku wuo ye?»
4 E os seus discípulos responderam-lhe: De onde poderá alguém satisfazê-los de pão aqui no deserto?
5 Yesu wuɔ yuu-ba wuɔ: «*Buruo u niɛ dii baa-na?»
5 E perguntou-lhes: Quantos pães tendes? E disseram-lhe: Sete.
6 Yesu wuɔ ce nuɔmba tĩɛna hĩɛma-na aa naa biɛ buruo niehãi daayo‑i a jaal Diiloŋo‑i aa bũlnu-yuɔ hã u hãalãbiemba‑i wuɔ ba calnu-yuɔ hã-ba. U hãalãbiemba hũu-yo bi calnu-yuɔ.
6 E ordenou à multidão que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, e tendo dado graças, partiu-os, e deu-os aos seus discípulos, para que os pusessem diante deles, e puseram-nos diante da multidão.
7 Tetebiemba namba bi waa, wuɔ tiraa biɛ bafamba‑i a jaal Diiloŋo‑i aa hã u hãalãbiemba‑i baa-ba wuɔ ba calnu-bɛi hã nuɔmba‑i.
7 Tinham também alguns peixinhos; e, tendo dado graças, ordenou que também lhos pusessem diante.
8 Nuɔmba maŋ waa hiere, baa wuo ye. Baa gbura ni boini‑i dii-ni segeyufieŋ niehãi.
8 E comeram, e saciaram-se; e dos pedaços que sobejaram levantaram sete cestos.
9 A ne da nuɔmba maŋ waa, ba gbãa yu nuɔmba neifieŋa hãi temma.
9 E os que comeram eram quase quatro mil; e despediu-os.
10 aa fuɔ baa u hãalãbiemba‑i baa biɛ beŋo‑i ta ba kã Dalmanuta.
10 E, entrando logo no barco, com os seus discípulos, foi para as partes de Dalmanuta.
11 Yesubaa-baŋ kãa Dalmanuta‑i-na, *Farisĩɛbaa-ba namba jo ji ta ba fanu ba-naa baa-yo. Baa ji cira wuɔ da kuɔ Diiloŋo'i puɔraa-yo, u ce himma ba ne. Ba taa ba waŋ mafamma‑i wuɔ sĩ ba ka gbãa cure-yuɔ.
11 E saíram os fariseus, e começaram a disputar com ele, pedindolhe, para o tentarem, um sinal do céu.
12 Yesu wuɔ fiisa da fũɔ aa naa cira: «Bige‑i ciɛ fiɛfiɛ ku nuɔŋ namaaŋo‑i na'a mi ce himma pigãaŋ-na ku yaa na ka suɔ wuɔ Diiloŋo'i puɔraa-mi? Mi waŋ ninsoŋo‑i baa-na, bĩŋkũŋgu sa ce dii pigãaŋ-na!»
12 E, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não se dará sinal algum.
13 Aa naa pãŋ ta baa u *hãalãbiemba‑i ka suur beŋo-na ta ba karnu ba kã dalaŋga yiɛŋgu naŋgu-na.
13 E, deixando-os, tornou a entrar no barco, e foi para o outro lado.
14 A ne da ma saa naa tĩɛnu u hãalãbiemba biɛ *buruo. Buruo diei waa baa-ba yoŋ beŋo huɔŋga-na.
14 E eles se esqueceram de levar pão e, no barco, não tinham consigo senão um pão.
15 Yesu wuɔ tuɔ piiye baa-ba wuɔ: «Jande, bilaaŋ na fɛrɛ Farisĩɛ ba siini-na baa *Erɔdi bi niini-na.»
15 E ordenou-lhes, dizendo: Olhai, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Hãalãbiemba doŋ ta ba piiye ba-naa nuɔ wuɔ: «Na saa da, iŋ'a i saa biɛ niiwuoni ku'i ciɛ u tuɔ piiye dɛ‑i-na.»
16 E arrazoavam entre si, dizendo: É porque não temos pão.
17 Yesu wuɔ suɔ baa-ba. Wuɔ yuu-ba wuɔ: «Bige‑i ciɛ na ta na piiye wuɔ mi daa na saa biɛ niiwuoni ku'i ciɛ mi ta mi piiye dɛ‑i-na? Ku ce ŋaa a ji hi baa nyuŋgo, miŋ waŋ nelma maŋ na saa hi ta na da ma terieŋgu‑i wɛi?
17 E Jesus, conhecendo isto, disse-lhes: Para que arrazoais, que não tendes pão? não considerastes, nem compreendestes ainda? tendes ainda o vosso coração endurecido?
18 Na sa da baa na yufieŋa‑i wɛi? Aa na sa nu baa na tũnni‑i wɛi? Ma karaanu-nɛi wɛi?
18 Tendo olhos, não vedes? e tendo ouvidos, não ouvis? e não vos lembrais,
19 Miŋ bũlãanu buruo u ndii‑i a hã nuɔmba neifieŋa hãi nuɔsiba ndii‑i, na biɛraaya boini‑i segeyufieŋa niɛ ta?» Baa cira: «Segeyufieŋ cĩncieluo a hãi.»
19 Quando parti os cinco pães entre os cinco mil, quantas alcofas cheias de pedaços levantastes? Disseram-lhe: Doze.
20 Wuɔ cira: «Aa miŋ bũlãanu buruo niehãi a hã nuɔmba neifieŋa hãi ba wuo, segeyufieŋa niɛ juɔ tĩɛ?»
20 E, quando parti os sete entre os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços levantastes? E disseram-lhe: Sete.
21 Yesu wuɔ cira: «Ji hi baa nyuŋgo na saa hi suɔ ku yaaŋga‑i yogo wɛi?»
21 E ele lhes disse: Como não entendeis ainda?
22 Yesubaa-baŋ kaa hi Betisada‑i, baa jo baa yiroŋo naŋo ji hã-yo wuɔ u ce jande aa u haa u naŋga‑i yuɔ a puur u yufieŋa‑i.
22 E chegou a Betsaida; e trouxeram-lhe um cego, e rogaram-lhe que o tocasse.
23 Yesu wuɔ bel yiroŋ daa u naŋ-na ba hel nelleŋ-huɔŋga-na a kã ba deŋ. Baŋ kaa hi, wuɔ ce taaluŋgu a hure naacolŋo yufieŋa-na aa ce u nammu‑i cuye-yɛi ku ce cɛllɛ aa suɔ halaŋ-mu. Uŋ halaaŋ-mu, wuɔ yuu-yo wuɔ: «Ŋ da wɛi?»
23 E, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia; e, cuspindo-lhe nos olhos, e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe se via alguma coisa.
24 Naacolŋ wuɔ ne aa naa cira: «Mi da nuɔmba‑i ŋga mi sa da-ba dɛi; mi da-ba ŋaa tibinni aa ta ni wuɔ.»
24 E, levantando ele os olhos, disse: Vejo os homens; pois os vejo como árvores que andam.
25 Yesu wuɔ tiraa bir cu u nammu‑i naacolŋo yufieŋa-na. Uŋ juɔ halaŋ-mu kufaŋgu‑i, naacolŋ wuɔ pãŋ tuɔ da fafamma.
25 Depois disto, tornou a pôr-lhe as mãos sobre os olhos, e o fez olhar para cima: e ele ficou restaurado, e viu a todos claramente.
26 U yufieŋ aŋ puurii, Yesu wuɔ waŋ baa-yo wuɔ: «Ta ŋ kũŋ cĩiŋ-nu, baa tiraa ŋ suur nelleŋ-huɔŋga-na.»
26 E mandou-o para sua casa, dizendo: Nem entres na aldeia, nem o digas a ninguém na aldeia.
27 Ku huoŋgu-na, Yesu‑i baa u *hãalãbiemba ji ta ba kã nilɛiŋa maŋ dii Sesare maŋ Filipu wuoŋo‑i u kɔtɔnni-na. Baŋ kãŋ hũmelle-na, Yesu wuɔ yuu-ba wuɔ: «Nuɔmba ciɛra hai moloŋo‑i muɔŋo‑i?»
27 E saiu Jesus, e os seus discípulos, para as aldeias de Cesaréia de Filipe; e no caminho perguntou aos seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 U hãalãbiemba cira: «Banamba ciɛra wuɔ nuɔnɛi *Nsãa-Batisi‑i, banaŋ ba'a nuɔnɛi *Eli‑i, banaŋ ba'a *Diilopɔpuɔrbiloŋo naŋo‑i nuɔŋo‑i.»
28 E eles responderam: João o Batista; e outros: Elias; mas outros: Um dos profetas.
29 Yesu wuɔ bir yuu-ba wuɔ: «Aa namaa fuɔ, na'a hai moloŋo‑i muɔŋo‑i?»
29 E ele lhes disse: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Yesu wuɔ waŋ-ma kuola-mɛi baa-ba wuɔ ba baa yaŋ ma hel molo nu-ma.
30 E admoestou-os, para que a ninguém dissessem aquilo dele.
31 A doŋ huɔŋgu faŋgu-na, Yesu wuɔ doŋ tuɔ piiye u pigãaŋ u *hãalãbiemba‑i wuɔ *Moloŋ-Biɛŋo ka mulĩɛŋ da dɛi! Nelle bĩncuɔmba‑i, baa *Diilojigãntaamba yuntaamba‑i, a naara *ãnjĩnamma pigãataamba ka cĩina-yuɔ aa ko-yo. Ŋga da ba ko-yo, u ka ce yinni hãi hĩɛma-na, siɛliŋ-yiiŋgu‑i u ka sire hel jo.
31 E começou a ensinar-lhes que importava que o Filho do homem padecesse muito, e que fosse rejeitado pelos anciãos e príncipes dos sacerdotes, e pelos escribas, e que fosse morto, mas que depois de três dias ressuscitaria.
32 Yesu wuɔ waaŋ nel daama‑i kaala-mɛi baa-ba. Piɛr wuɔ bĩ-yo ba kã ba deŋ ka tuɔ waŋ baa-yo wuɔ: «Itie, baa ta ŋ piiye dumaa, ku saa fa.»
32 E dizia abertamente estas palavras. E Pedro o tomou à parte, e começou a repreendê-lo.
33 Yesu wuɔ miɛl ne u hãalãbiemba‑i aa naa gbɛ̃ Piɛr wuɔ: «*Sitãni, kã ŋ halaŋ mi caaŋ-nu! Ŋ kusũŋ-maama‑i Diiloŋ-maama sĩ, nelbilieŋ-maama.»
33 Mas ele, virando-se, e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Retira-te de diante de mim, Satanás; porque não compreendes as coisas que são de Deus, mas as que são dos homens.
34 Ku huoŋgu-na, wuɔ bĩ nuɔmba‑i baa u hãalãbiemba‑i ji tuɔ piiye baa-ba wuɔ: «Nuɔni maŋ da ŋ ta ŋ taara ŋ nyaanu-miɛ, ŋ saaya ŋ cĩina ŋ fɛrɛ, aa ŋ saaya ŋ siɛ mulĩɛma‑i baa kuliiŋgu‑i.
34 E chamando a si a multidão, com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome a sua cruz, e siga-me.
35 Umaŋ duɔ tuɔ kaal baa u yuŋgu yoŋ, u ka kɔsuɔŋ u fɛrɛ, ŋga umaŋ duɔ tuɔ kɔsuɔŋ u fɛrɛ mɛi maama-na baa *Neldɔdɔlma maama-na, kutieŋo ka da cicɛ̃lma maŋ siɛ ji tĩ dede.
35 Porque qualquer que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á, mas, qualquer que perder a sua vida por amor de mim e do evangelho, esse a salvará.
36 Nɛliɛŋ nuɔ, da ŋ da ŋ yufieŋ-niini‑i hiere miwaaŋo-na aa ka caa, yuŋ haku‑i dii-kuɔ?
36 Pois, que aproveitaria ao homem ganhar todo o mundo e perder a sua alma?
37 Nɛliɛŋ nuɔ, ŋ gbãa sãa ŋ yuŋgu‑i baa bige‑i Diiloŋo wulaa?
37 Ou, que daria o homem pelo resgate da sua alma?
38 Na saa da, fiɛfiɛ ku nuɔmba saa fa, ba jɛ̃naamba sa ku. Umaŋ duɔ tuɔ ce senserre bɛi u sa taara ba suɔ wuɔ mɛi wuoŋo, u sa bi taara u waŋ mi maama‑i baa-ba, Moloŋ-Biɛŋo duɔ ji jo baa u To fɔ̃ŋgũɔ‑i baa *dɔrpɔpuɔrbiemba‑i, u ka bi ce senserre baa kutieŋo maama‑i.»
38 Porquanto, qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai, com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.