Lucas 7

Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yesuŋ juɔ piiye u nelma‑i tĩ baa nuɔmba‑i, wuɔ ta kã Kafarnamu.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 *Oromɛ ba sorosi ba yuntieŋo naŋo waa nelle fande-na, u maacembiloŋo naŋo maama waa kpelle yuɔ. Maacembiloŋ daayo tuɔ jaŋ. U jarma waa kpelle.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Yesuŋ juɔ, sorosi ba yuntieŋ daayo nu-ma. Wuɔ puɔr *Yuifu ba bĩncuɔmba namba‑i u wulaa, wuɔ ba ka cãrã-yuɔ u ji sire u maacembiloŋo‑i hã-yo.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Bĩncuɔŋ daaba kã ka ta ba cãrã Yesu‑i aa ta ba piiye wuɔ: «Naacolŋ daayo saaya kãyãmma.
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 Yuifubaa miɛ i maama dɔlnu-yuɔ; ŋ saa da, u'i maa i *Diilonelhãalãdũŋgu‑i hã-ye.»
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Yesu wuɔ ta tuɔ kã baa-ba sorosi ba yuntieŋo cĩiŋgu-na. Baŋ kaa piɛ cĩiŋgu‑i, ba suu baa sorosi ba yuntieŋo tiraa puɔr u jɛ̃naamba namba Yesu wulaa. Baa waŋ baa Yesu‑i wuɔ: «Itie, i jĩɛŋ wuɔ i ji waŋ baa-ni, wuɔ ŋ baa mulĩɛŋ ŋ fɛrɛ; kɛrɛ nuɔ ŋ saa saaya ŋ suur fuɔ temma dumɛlle-na
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 ku'i ciɛ ŋ da u saa siɛ jo u fɛrɛ ŋ wulaa. Ŋga da ŋ siɛ, ŋ waŋ nelma diei, u maacembiloŋo ka sire.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Wuɔ fuɔ fɛrɛ‑i nuɔmba dii u yuŋ-nu, aa fuɔ bi waa banaŋ yuŋ-nu. Duɔ gbɛ̃ umaŋ wuɔ: ‹Kã ŋ ka ce daaku!› Ŋ da kutieŋo kãa. Duɔ bi gbɛ̃ umaŋ wuɔ: ‹Jo bande!› Ŋ da kutieŋo bi juɔ. Duɔ bi tiraa gbɛ̃ u maacembiloŋo‑i wuɔ: ‹Ce daama!› Ŋ da u ciɛ-ma.»
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Yesu wuɔ kar da hãmmu! Naacolŋ uŋ juɔ piiye tĩ, Yesu wuɔ bir u yaaŋga‑i nuɔmba-na aa naa cira: «Yaaŋ mi tũnu-nɛi; *Isirahɛl-na hiere, mi saa da umaŋ haa u naŋga‑i miɛ naacolŋ daayo temma‑i.»
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Sorosi ba yuntieŋo pɔpuɔrbieŋ baa bir ta ba kũŋ. Baŋ kaa hi cĩiŋgu‑i, baa da maacembiloŋ daayo siire da yeryer u temma‑i.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Ku huoŋgu-na, Yesu wuɔ ta tuɔ kã nelle nande-na, ba bĩ-de Nayine. U *hãalãbiemba waa baa-yo a naara nelpũŋgu naŋgu.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Baŋ kaa ta ba suur nelle-na, baa suu baa ba tũyãa bikuloŋo naŋo ta ba kã da ba ka fuure. U waa naacombiloŋo, aa u yaa waa u diei u nyu wulaa, a ne da u to naa ku aa yaŋ-ba. Nuɔmba bɔi taa ba kã u fuuremma-na.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Yesuŋ daa nyuŋo‑i, u hujarre gbuu ko-yo, wuɔ waŋ baa-yo wuɔ: «Ciɛŋ nuɔ, budii; baa kaal.»
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Aa naa piɛ ka haa u naŋga‑i kuloŋo-na. Bamaŋ naa tũyãa-yo baa yiɛra. Wuɔ waŋ baa-yo wuɔ: «Naacombilo, sire!»
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Wuɔ bi yiiye sire tĩɛna, aa doŋ tuɔ piiye. Yesu wuɔ gbɛ̃ nyuŋo‑i wuɔ: «Biɛ ŋ biɛŋo yaa‑i.»
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Korma pãŋ bel-ba hiere terieŋgu faŋgu-na. Baa ta ba gbɛliɛŋ Diiloŋo‑i aa ta ba piiye wuɔ: «*Diilopɔpuɔrbilobuɔ hilaa-yiɛ. Diiloŋo juɔ ji kãyã u nuɔmba‑i.»
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Nelma famma gbuo *Yude‑i hiere baa nilɛiŋa maŋ u kɔtɔnni-na.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Yesuŋ ciɛ mamaŋ hiere, Nsãa *hãalãbiemba kã ka tũnu-yuɔ baa-ma.
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 Wuɔ bir puɔr ba hãi Yesu wulaa wuɔ ba ka yuu-yo kɛrɛ *Koŋkortieŋo maŋ saaya u jo, u yaa ufaŋo‑i wɛi sisɔ uu dii huoŋ-nu?
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Baa kã ka da Yesu‑i, baa cira: «*Nsãa-Batisi puɔraa-ye ŋ wulaa, wuɔ i ji yuu-ni kɛrɛ Koŋkortieŋo maŋ saaya u jo, u yaa nuɔŋo‑i wɛi sisɔ uu dii huoŋ-nu?»
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 A ne da huɔŋgu faŋgu-na, Yesu waa tuɔ sire jaamba bɔi ba jarma-na aa tuɔ donya *jĩnabaa-ba‑i nuɔmba yunni-na aa bi tuɔ puur yiriemba yufieŋa‑i.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Wuɔ waŋ baa-ba wuɔ: «Kãaŋ na ka tũnu Nsãa‑i baa naŋ daa kumaŋ, baa naŋ nuɔ mamaŋ: Yiriemba yufieŋa puurii, murgubaa-ba siire ta ba wuɔ, *wontuɔrmba jarma taa bɛi, tugbentaamba tũnni puurii, bikuomba siire aa sũntaamba nuɔ *Neldɔdɔlma‑i.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Umaŋ gbeini‑i da ni saa ji guɔl mi huoŋgu-na kutieŋo yuŋgu dɔlaa.»
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Nsãa pɔpuɔrbieŋ baŋ taa, Yesu wuɔ tuɔ taara u pigãaŋ nuɔmba‑i baa Nsãa sĩnni‑i, wuɔ yuu-ba wuɔ: «Na kãa ka ne bige‑i *hĩɛkuraaŋgu-na? Fafalmuŋ sagallaŋ hĩɛŋgu‑i dumaa na kãa ka ne ku yaa wɛi?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Namaa kãa ka ne bige‑i? Na kãa ka ne umaŋ diyaa bĩmbĩfafanni wɛi? Ma sĩ bamaŋ diyaaŋ bĩmbĩfafanni‑i aa ta ba ce ba bãaŋgu‑i baa dii jãmatigi ba dũnniŋ kɛ?
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Ŋga namaa kãa ka ne bige‑i? Ma sĩ na kãa ka ne *Diilopɔpuɔrbiloŋo'i kɛ? Aa naacolŋo faŋo‑i, mi tũnu-nɛi, u maaraa Diilopɔpuɔrbiemba‑i.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Mamaŋ nyɛgãaŋ Diiloŋ-nelma-na wuɔ: ‹Mi ka puɔr mi pɔpuɔrbiloŋo wuɔya ta ŋ yaaŋ-na ka cãa ŋ hũmelle‑i›, ba gbɛ̃ Nsãa yaa‑i.
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Yaaŋ mi tũnu-nɛi, Nsãa temma saa hi hoŋ caaŋ-biemba-na yogo, a ne da umaŋ si dii baa yuŋgu *Diiloŋ-nelle-na u maaraa Nsãa‑i.
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Nuɔmba‑i hiere ka hel baa *nampohũutaamba‑i ba nuɔ Nsãa nelma‑i aa suɔ wuɔ Diiloŋo maacemma vii, ba ce Nsãa *batiseŋ-ba.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Ŋga *Farisĩɛbaa-ba‑i baa *ãnjĩnamma pigãataamba yagaraa wuɔ Nsãa baa batiseŋ-ba. A ce dumaaŋo-na, Diiloŋ uŋ taa u taara u ce kumaŋ hã-ba, ba cĩinaana-kuɔ.»
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Yesu wuɔ tiraa cira: «Mi gbãa saa fiɛfiɛ ku nuɔmba‑i baa haba‑i?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Mi gbãa saa-ba baa bisãlmba maŋ tĩɛnaana ponsanatigerreŋ. Banamba ta ba waŋ baa banamba‑i wuɔ:
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 *Nsãa-Batisiŋ juɔ aa u sa dii dĩbelle u nuŋgu-na, u sa nyɔŋ kolma, na cira wuɔ *jĩna dii u yuŋgu-na.
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 *Moloŋ-Biɛŋ uŋ wuo aa tuɔ nyɔŋ, na tiraa sire ta na piiye wuɔ: ‹Naacolŋ daa fuɔ bi yii baa niiwuoni yaa yoŋ baa konyɔlle, aa tiraa sire bel jĩɛru baa nampohũutaamba baa nelbabalaamba.›
34 O
35 Ŋga bamaŋ siyaa Diiloŋo nelma‑i ba suyaa wuɔ ma faa.»
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 *Farisĩɛyiɛŋo naŋo waa, ba taa ba bĩ-yo Simɔ. Yiiŋgu naŋgu-na, wuɔ ji bĩ Yesu‑i wuɔ ba ka wuo niiwuoni u terieŋgu-na. Yesu wuɔ kã ba ka ta ba wuo.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 A ne da saasorciɛŋo naŋo waa nelle fande-na. Wuɔ nu-ma wuɔ Yesu dii Simɔ terieŋgu-na ba ta ba wuo niiwuoni. Wuɔ kã baa natikolo-hũmma *alabati-kamoeleŋ
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 ka yiɛra saanu baa Yesu gbeini‑i tuɔ kaal. Uŋ kaal dumaaŋo-na, nyinyɔlma ta ma kũnna Yesu gbeini-na. Wuɔ ce u yukuɔsĩnni‑i a hurre-niɛ aa pũrã-niɛ nammu hãi aa ce natikolo-hũŋ daama‑i a kũnna-niɛ.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Simɔ daa mafamma‑i ce bige‑i, u pãŋ tuɔ piiye u huɔŋ-na wuɔ: «Kuɔ naacolŋ daayo waa *Diilopɔpuɔrbiloŋo ninsoŋo, ciɛŋo maŋ yiɛyaayaŋ-yuɔ daayo‑i uu naa suɔ wuɔ cɛfɛfɛiŋo sĩ.»
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Yesu wuɔ cira: «Simɔ, nelma dii mi da mi waŋ-ma baa-ni.»
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Yesu wuɔ cira: «Naacolŋo naŋo cɛ̃mɛlle waa nuɔmba hãi nuɔ; dĩɛlã-wuoŋo‑i neifieŋ-komuɔŋa hãi baa cĩncieluo, hãalĩŋ-wuoŋo‑i neifieŋa ndii.
41 Jesus disse:
42 Ba saa gbãa da ba pã-ya, u ce hujarre bɛi aa ce ba yaŋ-ya. Ba hãi‑i-na, cɛ̃mɛllentieŋo maama ka dɔlnu hai yaŋ?»
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Simɔ wuɔ cira: «Mɛi huɔŋ-na, umaŋ gbeiŋa‑i waa bɔi u maama ka dɔlnu u yaa yaŋ.»
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Aa naa bir u yaaŋga‑i ciɛŋo-na, aa gbɛ̃ Simɔ‑i wuɔ: «Ŋ daa ciɛŋ daayo‑i kɛ? Miŋ diyaa mi gboluoŋgu‑i ŋ dumɛlle-na, ŋ saa hã-mi hũmma mi saara mi gbeini‑i. Ŋga fuɔ kaalaa kũnna u nyinyɔlma‑i mi gbeini-na a saara-niɛ hã-mi, aa hurre-niɛ baa u yukuɔsĩnni‑i.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Ŋ saa jãrã-miɛ pũrã-miɛ, ŋga fuɔ‑i, dii uŋ suurii ŋ dumɛlle-na ji hi baa fiɛfiɛ, u saa yaŋ mi gbeini pũrãmma‑i.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Ŋ saa hure namma mi yuŋgu-na, ŋga ciɛŋ daayo kũɔna natikolo-hũmma mi gbeini-na.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Ku'i ciɛ mi ta mi tũ-niŋ miɛ: Mi maamaŋ dɔlaanu-yuɔ dɔlnumma maŋ daama‑i, ku pigãaŋ wuɔ u ãmbabalma‑i baa ma ciinumma‑i hiere, ma hurii. Ŋga umaŋ ãmbabalma‑i da ma saa hur bɔi, mi maama sa dɔlnu kutieŋo‑i bɔi.»
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Aa naa waŋ baa ciɛŋo‑i wuɔ: «Ŋ ãmbabalma hurii.»
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Bamaŋ waa juwuoterieŋgu-na baa doŋ ta ba jɔguɔŋ wuɔ: «Naacolŋ daa fuɔ hilaa hie aa tuɔ gbã u hur ãmbabalma‑i?»
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Yesu wuɔ waŋ baa ciɛŋo‑i wuɔ: «Niŋ haa ŋ naŋga‑i miɛ ŋ kuraa, kã fiɛi.»
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.