Lucas 7

Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yesuŋ juɔ piiye u nelma‑i tĩ baa nuɔmba‑i, wuɔ ta kã Kafarnamu.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 *Oromɛ ba sorosi ba yuntieŋo naŋo waa nelle fande-na, u maacembiloŋo naŋo maama waa kpelle yuɔ. Maacembiloŋ daayo tuɔ jaŋ. U jarma waa kpelle.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 Yesuŋ juɔ, sorosi ba yuntieŋ daayo nu-ma. Wuɔ puɔr *Yuifu ba bĩncuɔmba namba‑i u wulaa, wuɔ ba ka cãrã-yuɔ u ji sire u maacembiloŋo‑i hã-yo.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Bĩncuɔŋ daaba kã ka ta ba cãrã Yesu‑i aa ta ba piiye wuɔ: «Naacolŋ daayo saaya kãyãmma.
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 Yuifubaa miɛ i maama dɔlnu-yuɔ; ŋ saa da, u'i maa i *Diilonelhãalãdũŋgu‑i hã-ye.»
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Yesu wuɔ ta tuɔ kã baa-ba sorosi ba yuntieŋo cĩiŋgu-na. Baŋ kaa piɛ cĩiŋgu‑i, ba suu baa sorosi ba yuntieŋo tiraa puɔr u jɛ̃naamba namba Yesu wulaa. Baa waŋ baa Yesu‑i wuɔ: «Itie, i jĩɛŋ wuɔ i ji waŋ baa-ni, wuɔ ŋ baa mulĩɛŋ ŋ fɛrɛ; kɛrɛ nuɔ ŋ saa saaya ŋ suur fuɔ temma dumɛlle-na
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 ku'i ciɛ ŋ da u saa siɛ jo u fɛrɛ ŋ wulaa. Ŋga da ŋ siɛ, ŋ waŋ nelma diei, u maacembiloŋo ka sire.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 Wuɔ fuɔ fɛrɛ‑i nuɔmba dii u yuŋ-nu, aa fuɔ bi waa banaŋ yuŋ-nu. Duɔ gbɛ̃ umaŋ wuɔ: ‹Kã ŋ ka ce daaku!› Ŋ da kutieŋo kãa. Duɔ bi gbɛ̃ umaŋ wuɔ: ‹Jo bande!› Ŋ da kutieŋo bi juɔ. Duɔ bi tiraa gbɛ̃ u maacembiloŋo‑i wuɔ: ‹Ce daama!› Ŋ da u ciɛ-ma.»
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Yesu wuɔ kar da hãmmu! Naacolŋ uŋ juɔ piiye tĩ, Yesu wuɔ bir u yaaŋga‑i nuɔmba-na aa naa cira: «Yaaŋ mi tũnu-nɛi; *Isirahɛl-na hiere, mi saa da umaŋ haa u naŋga‑i miɛ naacolŋ daayo temma‑i.»
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Sorosi ba yuntieŋo pɔpuɔrbieŋ baa bir ta ba kũŋ. Baŋ kaa hi cĩiŋgu‑i, baa da maacembiloŋ daayo siire da yeryer u temma‑i.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 Ku huoŋgu-na, Yesu wuɔ ta tuɔ kã nelle nande-na, ba bĩ-de Nayine. U *hãalãbiemba waa baa-yo a naara nelpũŋgu naŋgu.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Baŋ kaa ta ba suur nelle-na, baa suu baa ba tũyãa bikuloŋo naŋo ta ba kã da ba ka fuure. U waa naacombiloŋo, aa u yaa waa u diei u nyu wulaa, a ne da u to naa ku aa yaŋ-ba. Nuɔmba bɔi taa ba kã u fuuremma-na.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Yesuŋ daa nyuŋo‑i, u hujarre gbuu ko-yo, wuɔ waŋ baa-yo wuɔ: «Ciɛŋ nuɔ, budii; baa kaal.»
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Aa naa piɛ ka haa u naŋga‑i kuloŋo-na. Bamaŋ naa tũyãa-yo baa yiɛra. Wuɔ waŋ baa-yo wuɔ: «Naacombilo, sire!»
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 Wuɔ bi yiiye sire tĩɛna, aa doŋ tuɔ piiye. Yesu wuɔ gbɛ̃ nyuŋo‑i wuɔ: «Biɛ ŋ biɛŋo yaa‑i.»
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Korma pãŋ bel-ba hiere terieŋgu faŋgu-na. Baa ta ba gbɛliɛŋ Diiloŋo‑i aa ta ba piiye wuɔ: «*Diilopɔpuɔrbilobuɔ hilaa-yiɛ. Diiloŋo juɔ ji kãyã u nuɔmba‑i.»
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Nelma famma gbuo *Yude‑i hiere baa nilɛiŋa maŋ u kɔtɔnni-na.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 Yesuŋ ciɛ mamaŋ hiere, Nsãa *hãalãbiemba kã ka tũnu-yuɔ baa-ma.
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 Wuɔ bir puɔr ba hãi Yesu wulaa wuɔ ba ka yuu-yo kɛrɛ *Koŋkortieŋo maŋ saaya u jo, u yaa ufaŋo‑i wɛi sisɔ uu dii huoŋ-nu?
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 Baa kã ka da Yesu‑i, baa cira: «*Nsãa-Batisi puɔraa-ye ŋ wulaa, wuɔ i ji yuu-ni kɛrɛ Koŋkortieŋo maŋ saaya u jo, u yaa nuɔŋo‑i wɛi sisɔ uu dii huoŋ-nu?»
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 A ne da huɔŋgu faŋgu-na, Yesu waa tuɔ sire jaamba bɔi ba jarma-na aa tuɔ donya *jĩnabaa-ba‑i nuɔmba yunni-na aa bi tuɔ puur yiriemba yufieŋa‑i.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Wuɔ waŋ baa-ba wuɔ: «Kãaŋ na ka tũnu Nsãa‑i baa naŋ daa kumaŋ, baa naŋ nuɔ mamaŋ: Yiriemba yufieŋa puurii, murgubaa-ba siire ta ba wuɔ, *wontuɔrmba jarma taa bɛi, tugbentaamba tũnni puurii, bikuomba siire aa sũntaamba nuɔ *Neldɔdɔlma‑i.
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 Umaŋ gbeini‑i da ni saa ji guɔl mi huoŋgu-na kutieŋo yuŋgu dɔlaa.»
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 Nsãa pɔpuɔrbieŋ baŋ taa, Yesu wuɔ tuɔ taara u pigãaŋ nuɔmba‑i baa Nsãa sĩnni‑i, wuɔ yuu-ba wuɔ: «Na kãa ka ne bige‑i *hĩɛkuraaŋgu-na? Fafalmuŋ sagallaŋ hĩɛŋgu‑i dumaa na kãa ka ne ku yaa wɛi?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 Namaa kãa ka ne bige‑i? Na kãa ka ne umaŋ diyaa bĩmbĩfafanni wɛi? Ma sĩ bamaŋ diyaaŋ bĩmbĩfafanni‑i aa ta ba ce ba bãaŋgu‑i baa dii jãmatigi ba dũnniŋ kɛ?
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Ŋga namaa kãa ka ne bige‑i? Ma sĩ na kãa ka ne *Diilopɔpuɔrbiloŋo'i kɛ? Aa naacolŋo faŋo‑i, mi tũnu-nɛi, u maaraa Diilopɔpuɔrbiemba‑i.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Mamaŋ nyɛgãaŋ Diiloŋ-nelma-na wuɔ: ‹Mi ka puɔr mi pɔpuɔrbiloŋo wuɔya ta ŋ yaaŋ-na ka cãa ŋ hũmelle‑i›, ba gbɛ̃ Nsãa yaa‑i.
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 Yaaŋ mi tũnu-nɛi, Nsãa temma saa hi hoŋ caaŋ-biemba-na yogo, a ne da umaŋ si dii baa yuŋgu *Diiloŋ-nelle-na u maaraa Nsãa‑i.
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Nuɔmba‑i hiere ka hel baa *nampohũutaamba‑i ba nuɔ Nsãa nelma‑i aa suɔ wuɔ Diiloŋo maacemma vii, ba ce Nsãa *batiseŋ-ba.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Ŋga *Farisĩɛbaa-ba‑i baa *ãnjĩnamma pigãataamba yagaraa wuɔ Nsãa baa batiseŋ-ba. A ce dumaaŋo-na, Diiloŋ uŋ taa u taara u ce kumaŋ hã-ba, ba cĩinaana-kuɔ.»
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 Yesu wuɔ tiraa cira: «Mi gbãa saa fiɛfiɛ ku nuɔmba‑i baa haba‑i?
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 Mi gbãa saa-ba baa bisãlmba maŋ tĩɛnaana ponsanatigerreŋ. Banamba ta ba waŋ baa banamba‑i wuɔ:
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 *Nsãa-Batisiŋ juɔ aa u sa dii dĩbelle u nuŋgu-na, u sa nyɔŋ kolma, na cira wuɔ *jĩna dii u yuŋgu-na.
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 *Moloŋ-Biɛŋ uŋ wuo aa tuɔ nyɔŋ, na tiraa sire ta na piiye wuɔ: ‹Naacolŋ daa fuɔ bi yii baa niiwuoni yaa yoŋ baa konyɔlle, aa tiraa sire bel jĩɛru baa nampohũutaamba baa nelbabalaamba.›
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Ŋga bamaŋ siyaa Diiloŋo nelma‑i ba suyaa wuɔ ma faa.»
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 *Farisĩɛyiɛŋo naŋo waa, ba taa ba bĩ-yo Simɔ. Yiiŋgu naŋgu-na, wuɔ ji bĩ Yesu‑i wuɔ ba ka wuo niiwuoni u terieŋgu-na. Yesu wuɔ kã ba ka ta ba wuo.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 A ne da saasorciɛŋo naŋo waa nelle fande-na. Wuɔ nu-ma wuɔ Yesu dii Simɔ terieŋgu-na ba ta ba wuo niiwuoni. Wuɔ kã baa natikolo-hũmma *alabati-kamoeleŋ
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 ka yiɛra saanu baa Yesu gbeini‑i tuɔ kaal. Uŋ kaal dumaaŋo-na, nyinyɔlma ta ma kũnna Yesu gbeini-na. Wuɔ ce u yukuɔsĩnni‑i a hurre-niɛ aa pũrã-niɛ nammu hãi aa ce natikolo-hũŋ daama‑i a kũnna-niɛ.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Simɔ daa mafamma‑i ce bige‑i, u pãŋ tuɔ piiye u huɔŋ-na wuɔ: «Kuɔ naacolŋ daayo waa *Diilopɔpuɔrbiloŋo ninsoŋo, ciɛŋo maŋ yiɛyaayaŋ-yuɔ daayo‑i uu naa suɔ wuɔ cɛfɛfɛiŋo sĩ.»
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Yesu wuɔ cira: «Simɔ, nelma dii mi da mi waŋ-ma baa-ni.»
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 Yesu wuɔ cira: «Naacolŋo naŋo cɛ̃mɛlle waa nuɔmba hãi nuɔ; dĩɛlã-wuoŋo‑i neifieŋ-komuɔŋa hãi baa cĩncieluo, hãalĩŋ-wuoŋo‑i neifieŋa ndii.
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Ba saa gbãa da ba pã-ya, u ce hujarre bɛi aa ce ba yaŋ-ya. Ba hãi‑i-na, cɛ̃mɛllentieŋo maama ka dɔlnu hai yaŋ?»
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Simɔ wuɔ cira: «Mɛi huɔŋ-na, umaŋ gbeiŋa‑i waa bɔi u maama ka dɔlnu u yaa yaŋ.»
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 Aa naa bir u yaaŋga‑i ciɛŋo-na, aa gbɛ̃ Simɔ‑i wuɔ: «Ŋ daa ciɛŋ daayo‑i kɛ? Miŋ diyaa mi gboluoŋgu‑i ŋ dumɛlle-na, ŋ saa hã-mi hũmma mi saara mi gbeini‑i. Ŋga fuɔ kaalaa kũnna u nyinyɔlma‑i mi gbeini-na a saara-niɛ hã-mi, aa hurre-niɛ baa u yukuɔsĩnni‑i.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 Ŋ saa jãrã-miɛ pũrã-miɛ, ŋga fuɔ‑i, dii uŋ suurii ŋ dumɛlle-na ji hi baa fiɛfiɛ, u saa yaŋ mi gbeini pũrãmma‑i.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 Ŋ saa hure namma mi yuŋgu-na, ŋga ciɛŋ daayo kũɔna natikolo-hũmma mi gbeini-na.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 Ku'i ciɛ mi ta mi tũ-niŋ miɛ: Mi maamaŋ dɔlaanu-yuɔ dɔlnumma maŋ daama‑i, ku pigãaŋ wuɔ u ãmbabalma‑i baa ma ciinumma‑i hiere, ma hurii. Ŋga umaŋ ãmbabalma‑i da ma saa hur bɔi, mi maama sa dɔlnu kutieŋo‑i bɔi.»
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Aa naa waŋ baa ciɛŋo‑i wuɔ: «Ŋ ãmbabalma hurii.»
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 Bamaŋ waa juwuoterieŋgu-na baa doŋ ta ba jɔguɔŋ wuɔ: «Naacolŋ daa fuɔ hilaa hie aa tuɔ gbã u hur ãmbabalma‑i?»
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Yesu wuɔ waŋ baa ciɛŋo‑i wuɔ: «Niŋ haa ŋ naŋga‑i miɛ ŋ kuraa, kã fiɛi.»
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.