Lucas 14

Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 *Yitĩɛnaŋgu naŋgu-na, Yesu kãa *Farisĩɛ ba yuntieŋo naŋo dumɛlle-na ba da ba ka wuo niiwuoni. Nuɔmba bir ka yaŋ aa ta ba ne Yesu‑i wuɔ sĩ u ka ce cãl.
1 Certo sábado, entrando Jesus para comer na casa de um fariseu importante, observavam-no atentamente.
2 A ne da naacolŋo naŋo waa u yaaŋga-na, kũɔnyurãmmaŋ-jarma waa-yuɔ.
2 À frente dele estava um homem doente, com o corpo inchado.
3 Wuɔ yuu *ãnjĩnamma pigãataamba‑i baa Farisĩɛbaa-ba‑i wuɔ: «A saa baa miɛ Diiloŋ-hũmelle‑i, da ŋ sire jɛiŋo yitĩɛnaŋgu-na ku faa waa ku saa fa?»
3 Jesus perguntou aos fariseus e peritos na lei: "É permitido ou não curar no sábado? "
4 Ba saa seŋ sũnuŋgu yuɔ. Wuɔ bel naacolŋo‑i a sire-yuɔ u jarma-na, aa naa ce u kũŋ.
4 Mas eles ficaram em silêncio. Assim, tomando o homem pela mão, Jesus o curou e o mandou embora.
5 Naacolŋ uŋ taa, wuɔ tiraa yuu-ba wuɔ: «Namaaŋo-na, umaŋ biɛŋo‑i duɔ par suur hũnfuoŋ-nu yitĩɛnaŋgu-na, kutieŋo yaŋ-yo dii wuɔ yitĩɛnaŋgu wɛi? Da ku fiɛ waa u niiŋo, u yaŋ-yo dii hũnfuoŋgu-na wuɔ yitĩɛnaŋgu-na wɛi?»
5 Então ele lhes perguntou: "Se um de vocês tiver um filho ou um boi, e este cair num poço no dia de sábado, não irá tirá-lo imediatamente? "
6 Ba saa da mumpiiyemmu.
6 E eles nada puderam responder.
7 Baŋ bĩɛ bamaŋ kãlle-na, Yesu wuɔ ne da umaŋ duɔ jo, u tuɔ taara u tĩɛna yaaŋ-na. Wuɔ waŋ baa-ba wuɔ:
7 Quando notou como os convidados escolhiam os lugares de honra à mesa, Jesus lhes contou esta parábola:
8 «Moloŋ duɔ bĩ-ni u kãlle-na, da ŋ kã, baa wuɔya ŋ ka tĩɛna yaaŋga-na. Uŋ bĩɛ bamaŋ, kuniɛ sĩ unaa maaraa nuɔŋo‑i ŋ sa suɔ.
8 "Quando alguém o convidar para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra, pois pode ser que tenha sido convidado alguém de maior honra do que você.
9 Da ŋ kã ka tĩɛna yaaŋga-na, kãllentieŋo duɔ ka jo ji cira ŋ sire ka tĩɛna huoŋ-nu aa hã unaŋo teterre fande‑i, ŋ yaaŋga ka ce wullu.
9 Se for assim, aquele que convidou os dois virá e lhe dirá: ‘Dê o lugar a este’. Então, humilhado, você precisará ocupar o lugar menos importante.
10 Da ba bĩ-ni, da ŋ kã, tĩɛna huoŋ-nu. Ku yaa umaŋ bĩɛ-na duɔ ka jo ji da-ni huoŋgu-na, u ka cira: ‹Mi jĩɛ, sire ŋ ji tĩɛna yaaŋ-na.› Kufaŋgu huɔŋgu-na, u ka ce-ni bɔi nuɔmba-na.
10 Mas quando você for convidado, ocupe o lugar menos importante, de forma que, quando vier aquele que o convidou, diga-lhe: ‘Amigo, passe para um lugar mais importante’. Então você será honrado na presença de todos os convidados.
11 Umaŋ duɔ tuɔ tɛtɛŋ u fɛrɛ, ba ka hiire-yuɔ, ŋga umaŋ duɔ tuɔ hiire u fɛrɛ, ba ka tɛtɛŋ-yo.»
11 Pois todo o que se exalta será humilhado, e o que se humilha será exaltado".
12 Mafammaŋ curaa, wuɔ waŋ baa umaŋ taa u ce kãlle‑i wuɔ: «Da ŋ ta ŋ ce kãlle‑i, ku saa saaya ŋ bĩ ŋ jɛ̃naamba yoŋ, baa ŋ hãmba, baa ŋ huraamba, baa ŋ caantaamba maŋ waamba‑i. Da ŋ bĩ ba yaa yoŋ, yiiŋgu dii baa yiiŋgu, bafamba ka bi ce aa bĩ-ni. Niŋ ciɛ ãnfafamma maŋ bɛi, ma sɔlaaŋgu ka suu yiiŋgu faŋgu-na.
12 Então Jesus disse ao que o tinha convidado: "Quando você der um banquete ou jantar, não convide seus amigos, irmãos ou parentes, nem seus vizinhos ricos; se o fizer, eles poderão também, por sua vez, convidá-lo, e assim você será recompensado.
13 Da ŋ'a ŋ ce kãlle‑i, ŋ saaya ŋ bĩ baa sũntaamba‑i, baa jaamba‑i, baa murgubaa-ba‑i, baa yiriemba‑i.
13 Mas, quando der um banquete, convide os pobres, os aleijados, os mancos, e os cegos.
14 Bafamba siɛ gbãa pã ŋ babĩmuɔ sullu‑i hã-ni. Diiloŋo'i kaa pã-ni uŋ ka sire nelviimba‑i yiiŋgu maŋ nuɔ‑i. A ce dumaaŋo-na ŋ yuŋgu ka dɔl.»
14 Feliz será você, porque estes não têm como retribuir. A sua recompensa virá na ressurreição dos justos".
15 Naacolŋo naŋo waa tuɔ wuo baa-ba, uŋ juɔ nu nel daama‑i, wuɔ gbɛ̃ Yesu‑i wuɔ: «Jaa bamaŋ ka da wuo niiwuoni‑i *Diiloŋ-nelle-na ba yunni ka dɔl dumɛi!»
15 Ao ouvir isso, um dos que estavam à mesa com Jesus, disse-lhe: "Feliz será aquele que comer no banquete do Reino de Deus".
16 Yesu wuɔ naŋ gbãnalãaŋ daaku‑i baa-yo wuɔ: «Naacolŋo naŋo taa u ce kãlle aa tũnu nuɔmba bɔi.
16 Jesus respondeu: "Certo homem estava preparando um grande banquete e convidou muitas pessoas.
17 Niiwuoniŋ-huɔŋguŋ juɔ hi, u puɔr u maacembiloŋo‑i wuɔ u ka bĩ-ba.
17 Na hora de começar, enviou seu servo para dizer aos que haviam sido convidados: ‘Venham, pois tudo já está pronto’.
18 Maacembiloŋ duɔ kã ka bĩ umaŋ, kutieŋo gbɛ̃-yo wuɔ u siɛ gbãa kã. Dĩɛlã-wuoŋo gbĩɛ-yo wuɔ: ‹Mi sãa suoŋgu, mi saaya mi kã ka ne-ku. Kã ŋ ka waŋ baa ŋ yuntieŋo‑i wuɔ u ce jande mi siɛ gbãa hi baa-na.›
18 "Mas eles começaram, um por um, a apresentar desculpas. O primeiro disse: ‘Acabei de comprar uma propriedade, e preciso ir vê-la. Por favor, desculpe-me’.
19 U cor kã unaŋo wulaa, fuɔ ka gbɛ̃-yo wuɔ: ‹Mi sãa niikũrãamba duɔŋa ndii, mi saaya mi kã ka kũ baa-ba ne. Kã ŋ ka waŋ baa ŋ yuntieŋo‑i wuɔ u ce jande kɛrɛ mi siɛ gbãa hi baa-na.›
19 "Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e estou indo experimentá-las. Por favor, desculpe-me’.
20 U cor kã unaŋo wulaa, fuɔ ka tiraa gbɛ̃-yo wuɔ: ‹Mi jãa ciɛŋo fɛlɛmma mi siɛ gbãa hi baa-na.›
20 "Ainda outro disse: ‘Acabo de me casar, por isso não posso ir’.
21 «Maacembiloŋo bir kã ka tũnu u yuntieŋo‑i baa-ma. U yuntieŋo huɔŋga pãŋ guɔla, u waŋ baa-yo wuɔ: ‹Baa tĩɛna; bir ŋ kã nelleŋ-huɔŋga-na ŋ ka bĩ sũntaamba‑i baa nagãduɔlbaa-ba‑i baa yiriemba‑i baa murgubaa-ba‑i ba jo.›
21 "O servo voltou e relatou isso ao seu senhor. Então o dono da casa irou-se e ordenou ao seu servo: ‘Vá rapidamente para as ruas e becos da cidade e traga os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Maacembiloŋo bir ta. Uŋ kãa aa bir jo kufaŋgu‑i, u jo ji waŋ baa u yuntieŋo‑i wuɔ: ‹Mi bĩɛ nuɔmba jo, ŋga muntĩɛnammu tĩyãa yogo.›
22 "Disse o servo: ‘O que o senhor ordenou foi feito, e ainda há lugar’.
23 U yuntieŋo tiraa waŋ baa-yo wuɔ: ‹Bir ŋ kã sonniŋ-hũmieŋa-na ŋ ka gbãŋ baa nuɔmba‑i ba jo ji yu mi dũŋgu‑i.
23 "Então o senhor disse ao servo: ‘Vá pelos caminhos e valados e obrigue-os a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Yaaŋ mi tũnu-nɛi, miŋ bĩɛ bamaŋ dĩɛlũɔ‑i-na, ba siɛ da wuo mi niiwuoni‑i.›»
24 Eu lhes digo: nenhum daqueles que foram convidados provará do meu banquete’ ".
25 Nuɔmba bɔi baa cuu Yesu huoŋ-nu ta ba kã *Yerusalɛmu‑i-na. Yesu wuɔ waŋ baa-ba wuɔ:
25 Uma grande multidão ia acompanhando Jesus; este, voltando-se para ela, disse:
26 «Nuɔni maŋ da ŋ ta ŋ nyaanu-miɛ, ŋ saaya ŋ ce-mi bɔlbɔl ŋ to‑i-na, baa ŋ nyu‑i-na, baa ŋ ciɛŋo-na, baa ŋ bisãlmba-na, baa ŋ hãmba-na, baa ŋ mɔlbaa-ba-na, baa ŋ tũɔbaa-ba-na, halle baa naŋ fɛrɛ‑i-na. Ni ma'i sĩ, ŋ siɛ gbãa cu mi huoŋ-nu.
26 "Se alguém vem a mim e ama o seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos e irmãs, e até sua própria vida mais do que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Aa nuɔni maŋ da ŋ'a ŋ sa siɛ mulĩɛma‑i baa kuliiŋgu‑i, ŋ siɛ gbãa cu mi huoŋ-nu.
27 E aquele que não carrega sua cruz e não me segue não pode ser meu discípulo.
28 Na hɔlma-na, umaŋ duɔ cira u ma dubuɔ, ma sĩ u tĩɛna igɛ̃na a ne dũŋguŋ ka yu dumaa, aa ne da kuɔ gbeiŋa maŋ dii baa-yo a ka gbãa baal-ku.
28 "Qual de vocês, se quiser construir uma torre, primeiro não se assenta e calcula o preço, para ver se tem dinheiro suficiente para completá-la?
29 Ni ma'i sĩ, duɔ jĩna ku tuole‑i, aa u saa ji gbãa baal-ku, nuɔmba ka ta ba nyɛ-yo
29 Pois, se lançar o alicerce e não for capaz de terminá-la, todos os que a virem rirão dele,
30 aa ta ba piiye wuɔ: ‹Bombolma sa suɔ aa dɔlnu naacolŋ daayo‑i; u siire wuɔ fuɔ ma dubuɔ, u yaa daayo ku juɔ yar-o baalma.›
30 dizendo: ‘Este homem começou a construir e não foi capaz de terminar’.
31 Kuuduɔŋgu yaa‑i baa nellentieŋo maŋ dii baa sorosibaa neifieŋa ndii. Duɔ da bɛrru baa u nanellentieŋo maŋ dii baa sorosibaa neifieŋ-cĩncieluo, u saaya u tĩɛna igɛ̃na a ne da kuɔ fuɔ sorosibaa neifieŋa ndii ka gbãa ce bɛrru‑i baa sorosibaa neifieŋ-cĩncieluo‑i.
31 "Ou, qual é o rei que, pretendendo sair à guerra contra outro rei, primeiro não se assenta e pensa se com dez mil homens é capaz de enfrentar aquele que vem contra ele com vinte mil?
32 Duɔ da u siɛ gbãa, ŋ da u diyaa nuɔmba ka cãrã-yuɔ; u siɛ yaŋ u ji jo ji diire-yuɔ.
32 Se não for capaz, enviará uma delegação, enquanto o outro ainda está longe, e pedirá um acordo de paz.
33 Mamaŋ dii, umaŋ duɔ saa ne u nagãŋ-niini‑i aa yaŋ-ni, kutieŋo siɛ gbãa cu mi huoŋ-nu.
33 Da mesma forma, qualquer de vocês que não renunciar a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 «Dãmma‑i bĩŋkũfafaaŋgu, ŋga da ma ji saara, ma gbãa tiraa ce niɛ ce kpɛ̃nnɛ?
34 "O sal é bom, mas se ele perder o sabor, como restaurá-lo?
35 Ma siɛ bi gbãa ce hũɔŋgu, ma siɛ bi tiraa gbãa fa manamma ba biɛ ka kũnna fuoreŋ. Umaŋ duɔ u ka nu, u nu!»
35 Não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.