Lucas 10
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs VC
1 Ku huoŋgu-na, Yesu wuɔ tiraa hiel nuɔmba komuɔŋa siɛi baa cĩncieluo ba hãi a puɔr-ba ba hã-ba-hãi nilɛiŋa-na hiere baa terni maŋ uŋ ŋa naa saaya u kã-niɛ, ba da ba ta u yaaŋ-na.
1 Depois disso, designou o Senhor ainda setenta e dois outros discípulos e mandou-os, dois a dois, adiante de si, por todas as cidades e lugares para onde ele tinha de ir.
2 Aa naa waŋ baa-ba wuɔ: «Dĩmma dii bɔi ŋga ma kartaamba saa ciinu. Cãarãŋ suontieŋo‑i u puɔr nuɔmba namba naara.»
2 Disse-lhes: Grande é a messe, mas poucos são os operários. Rogai ao Senhor da messe que mande operários para a sua messe.
3 Aa naa cira: «Miŋ puɔraa-na dumandɛ‑i, kuu dii ŋaa mi ciɛŋ tũlmba ka dii-ba maamunaamba-na.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros entre lobos.
4 Da na'a na ta, molo baa biɛ gbeiŋa, molo baa biɛ buɔra, molo baa bi biɛ naatɛnni. Aa da na ta na kã, molo baa ka yiɛra hũmelle-na wuɔ u jaal moloŋo.
4 Não leveis bolsa nem mochila, nem calçado e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Da na ka suur cĩiŋgu maŋ nuɔ‑i, mamaŋ dii cemma igɛ̃na ma yaa daama, na cira: ‹Tĩyãaŋ dɛi.›
5 Em toda casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz a esta casa!
6 Da kuɔ yaafɛ̃llentieŋo dii cĩiŋgu faŋgu-na, na jaaluŋgu ka hi-yo, da ma'i sĩ ku ka bir jo na wulaa.
6 Se ali houver algum homem pacífico, repousará sobre ele a vossa paz; mas, se não houver, ela tornará para vós.
7 Da ba jãrã-nɛi fafamma terieŋgu maŋ nuɔ‑i, na har na tĩɛna kusuɔŋ-nu'i. Da ba hã-na kumaŋ, na hũu na wuo. Da ba bi hã-na kuunyɔŋgu maŋ, na hũu na nyɔŋ. Maacembiloŋo saaya baa u maacemma sullu. Baa na ta na horuonu na muŋharmunterni‑i.
7 Permanecei na mesma casa, comei e bebei do que eles tiverem, pois o operário é digno do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Da na suur nelle maŋ nuɔ‑i, da ba bel-na fafamma aa hã-na kumaŋ, na hũu na wuo fiɛi.
8 Em qualquer cidade em que entrardes e vos receberem, comei o que se vos servir.
9 Aa jaamba maŋ dii nelle fande-na, na sire-bɛi aa na waŋ baa nuɔmba‑i wuɔ *Diiloŋ-bãaŋgu piyaa-ba tĩ.
9 Curai os enfermos que nela houver e dizei-lhes: O Reino de Deus está próximo.
10 Ŋga da na suur nelle maŋ nuɔ‑i, aa ba yagar ba saa hã-na muntĩɛnammu, na kã nelleŋ-huɔŋga-na na ka cira:
10 Mas se entrardes nalguma cidade e não vos receberem, saindo pelas suas praças, dizei:
11 ‹I pirii i nallu‑i na nelle-na, ŋga mamaŋ dii, na saaya na suɔ wuɔ Diiloŋ-bãaŋgu piyaa tĩ.›
11 Até o pó que se nos pegou da vossa cidade, sacudimos contra vós; sabei, contudo, que o Reino de Deus está próximo.
12 Mi tũnu-nɛi, bamaŋ da ba saa ka hã-na muntĩɛnammu, Diiloŋ duɔ ji tuɔ yuu nuɔmba‑i yiiŋgu maŋ nuɔ‑i, uŋ ka haa kumaŋ kutaamba-na, ku ka balaŋ yaŋ Sodɔmutaamba kũŋgu‑i.»
12 Digo-vos: naqueles dias haverá um tratamento menos rigoroso para Sodoma.
13 Aa naa cira: «Korasitaaŋ namaaŋo‑i, sũlma haraa-nɛi! Betisadataaŋ namaaŋo‑i, sũlma haraa-nɛi! Gbɛrɛ-wɛima maŋ ciɛ namaa hɔlma-na, kuɔ maa naa ce Tiir nelle yaa nuɔ‑i baa Sidɔ̃ nelle-na, dii yiinaa nilɛiŋa faŋa taamba naa kũnna cuoŋgu ba fɛrɛŋ nuɔ aa dii buɔrbaa joŋgor ba temma a pigãaŋ wuɔ ba naana ba cilɔbabalaŋo‑i.
13 Ai de ti, Corozaim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e Sidônia tivessem sido feitos os prodígios que foram realizados em vosso meio, há muito tempo teriam feito penitência, cobrindo-se de saco e cinza.
14 Terieŋgu faŋgu-na, Diiloŋ duɔ ji tuɔ yuu nuɔmba‑i yiiŋgu maŋ nuɔ‑i, uŋ ka haa kumaŋ nɛi, ku ka balaŋ yaŋ Tiirtaamba kũŋgu‑i baa Sidɔ̃taamba kũŋgu‑i hiere.
14 Por isso haverá no dia do juízo menos rigor para Tiro e Sidônia do que para vós.
15 Kafarnamutaaŋ namaaŋo‑i, na daa niɛ sĩ namɛi ka maar nuɔmba‑i hiere wɛi? Na tãal na fɛrɛ; namɛi ka waa ba hieroŋo‑i hiere ba huoŋ-nu.»
15 E tu, Cafarnaum, que te elevas até o céu, serás precipitada até aos infernos.
16 Aa naa waŋ baa uŋ hielaa bamaŋ duɔ puɔr-ba wuɔ: «Da na kã, umaŋ duɔ ka nu na nunni‑i, kutieŋo nuɔ mɛi nuŋgu yaa‑i; umaŋ duɔ ka cĩina-nɛi, u cĩinaana muɔmɛi. A ne da umaŋ duɔ cĩina muɔŋo‑i, u cĩinaana umaŋ puɔraa-mi.»
16 Quem vos ouve, a mim ouve; e quem vos rejeita, a mim rejeita; e quem me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 *Pɔpuɔrbiembaŋ kãa aa jo, ba jo ji ta ba nyɛ da musɛ̃musɛ̃ aa ta ba piiye baa Yesu‑i wuɔ: «Itie, halle baa *jĩnabaa-ba‑i hiere, diɛ piiye baa-ba aa bĩ ŋ yerre‑i ba nu i nunni‑i.»
17 Voltaram alegres os setenta e dois, dizendo: Senhor, até os demônios se nos submetem em teu nome!
18 Yesu wuɔ cira: «Mi daa *Sitãni hilaa dɔrɔ‑i-na jo ji diire ŋaa diiloŋ-nyiɛsĩmma.
18 Jesus disse-lhes: Vi Satanás cair do céu como um raio.
19 Niɛŋ, mi hãa-na himma‑i ninsoŋo na ta na gbã na fĩɛna jɛ̃naamba‑i baa namɛlmba‑i, aa ta na gbã na yar bigãarãŋo‑i; a ce dumaaŋo-na bĩŋkũŋgu siɛ gbãa ce kuubabalaaŋgu nɛi.
19 Eis que vos dei poder para pisar serpentes, escorpiões e todo o poder do inimigo.
20 Na saa da! Kumaŋ saaya ku fɛ̃ na hɔmmu‑i ku'i sĩ wuɔ *jĩnabaa-ba nuɔ na nunni‑i, ŋga ku yaa daaku: Na saaya na suɔ wuɔ na yirɛiŋa nyɛgãaŋ dii dɔrɔ‑i-na.»
20 Contudo, não vos alegreis porque os espíritos vos estão sujeitos, mas alegrai-vos de que os vossos nomes estejam escritos nos céus.
21 Terduɔŋgu faŋgu-na, *Diiloŋ-Yalle pãŋ ce Yesu huɔŋga fɛ̃. Wuɔ cira: «Baba, nuɔnɛi Yuntieŋ nuɔ dɔrɔ‑i-na baa hĩɛma-na hiere. Niŋ fuyaa ŋ huɔŋga‑i cɛ̃cɛ̃muntaamba-na baa sɛbɛsuɔtaamba-na, aa cɛr pigãaŋ bisãmbiemba‑i baa-ka, ŋ jaaluŋgu bɔi. Ninsoŋo, ŋ ciɛ ŋ huɔŋga yaa dumaaŋo-na Baba.»
21 Naquele mesma hora, Jesus exultou de alegria no Espírito Santo e disse: Pai, Senhor do céu e da terra, eu te dou graças porque escondeste estas coisas aos sábios e inteligentes e as revelaste aos pequeninos. Sim, Pai, bendigo-te porque assim foi do teu agrado.
22 Aa naa cira: «Mi To birii wɛima‑i hiere hã-mi. Da ma hel Tuoŋo-na, molo sa suɔ Bɛpolŋo‑i, aa da ma bi hel Bɛpolŋo-na baa uŋ taaraŋ u pigãaŋ bamaŋ baa-yo, molo sa suɔ Tuoŋo‑i.»
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai. Ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Aa naa bir fulnu u *hãalãbiemba‑i ba kula wuɔ: «Naŋ daŋ kumaŋ daaku‑i, bamaŋ daaŋ-kuŋ ba yunni dɔlaa.
23 E voltou-se para os seus discípulos, e disse: Ditosos os olhos que vêem o que vós vedes,
24 Yaaŋ mi tũnu-nɛi, *Diilopɔpuɔrbiemba bɔi baa fɔ̃ŋgɔ̃taamba bɔi taa ba taara ba da naŋ daŋ kumaŋ, aa nu naŋ nuŋ mamaŋ, ŋga ba saa ji gbãa.»
24 pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
25 *Ãnjĩnamma pigãatieŋo naŋo sire yiɛra aa yuu Yesu‑i baa nel daama‑i duɔ cure-yuɔ wuɔ: «Hãalãtie, da mi ta mi taara mi ka da cicɛ̃lma maŋ sa tĩɛŋ dede‑i, mi saaya mi ta mi ce bige‑i?»
25 Levantou-se um doutor da lei e, para pô-lo à prova, perguntou: Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
26 Yesu wuɔ yuu-yo wuɔ: «Ba nyɛgãaŋ wuɔ niɛ *ãnjĩnamma-na?»
26 Disse-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como é que lês?
27 Naacolŋ wuɔ cira: «Ba ciɛra wuɔ: ‹Ŋ saaya ŋ dɔl Itieŋo‑i Diiloŋo‑i baa ŋ huɔŋga‑i hiere, baa ŋ kusũŋgu‑i hiere, baa ŋ fɔ̃ŋgũɔ‑i hiere, baa ŋ ãnjɔguɔma‑i hiere, aa ŋ bi dɔl ŋ nanolŋo‑i ŋaa niŋ dɔl ŋ fɛrɛ dumaa.›»
27 Respondeu ele: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu pensamento {Dt 6,5}; e a teu próximo como a ti mesmo {Lv 19,18}.
28 Yesu wuɔ cira: «Ma yaaŋga yaa‑i. Da ŋ ta ŋ ce mafamma‑i, ŋ ka da cicɛ̃lma maŋ sa tĩɛŋ dede‑i.»
28 Falou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isto e viverás.
29 Ŋga ãnjĩnamma pigãatieŋo tuɔ taara u pigãaŋ Yesu‑i wuɔ u nelma saa kã hĩɛŋ-nu. U bir yuu-yo wuɔ: «Mi nanolŋo yaa hai?»
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Yesu wuɔ siɛ-yo baa nel daama‑i wuɔ: «Naacolŋo naŋo hilaa *Yerusalɛmu‑i-na a tuɔ hiire u kã Yeriko. Uŋ kãŋ hũmelle-na, cuobaa-ba ka cie-yo hũu u bĩmbĩnni‑i, aa gbuu muo-yo ta ba yii da ba ko-yo. Baŋ muyaa-yo dumaaŋo-na, ba nanna-yuɔ aa ta.
30 Jesus então contou: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de ladrões, que o despojaram; e depois de o terem maltratado com muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o meio morto.
31 *Diilojigãntieŋo naŋo tuɔ jo ji da-yo, u ciɛl cor aa yaŋ-yo.
31 Por acaso desceu pelo mesmo caminho um sacerdote, viu-o e passou adiante.
32 *Levitiyiɛŋo naŋo jo ji ce maaduɔma.
32 Igualmente um levita, chegando àquele lugar, viu-o e passou também adiante.
33 *Samariyiɛŋo naŋo jo ji hi da-yo, u hujarre gbuu ko-yo.
33 Mas um samaritano que viajava, chegando àquele lugar, viu-o e moveu-se de compaixão.
34 U yiɛra. Duvɛ̃ waa baa-yo, u ce duvɛ̃ŋ daayo‑i a saar u pãnni‑i aa hure namma niɛ aa vaaya-niɛ. Uŋ ciɛ mafamma‑i, kakũmuɔ waa baa-yo; u tɛtɛŋ-yo haa-yo u kakũmuɔ‑i-na a kã baa-yo niraaŋ-muŋharmu nammu-na ka migãaŋ bel-o fafamma.
34 Aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; colocou-o sobre a sua própria montaria e levou-o a uma hospedaria e tratou dele.
35 Ku cuo kaala‑i-na, u hiel warbieŋa hã terientieŋo‑i, wuɔ u hũu u tuɔ bel jɛiŋo‑i, kɛrɛ fuɔ cor yaaŋ-na. Da a ji yor a da u saa jo, u ce fuɔ waaŋa u tuɔ bel-o, duɔ ji jo, u ka pã-ya hã-yo.»
35 No dia seguinte, tirou dois denários e deu-os ao hospedeiro, dizendo-lhe: Trata dele e, quanto gastares a mais, na volta to pagarei.
36 Yesu wuɔ yuu ãnjĩnamma pigãatieŋo‑i wuɔ: «Naŋ huɔŋga-na, balaŋ daaba‑i ba siɛi‑i-na, hayo‑i niɛ jɛiŋ daayo‑i wuɔ u nanolŋo?»
36 Qual destes três parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos ladrões?
37 Ãnjĩnamma pigãatieŋ wuɔ cira: «Umaŋ ciɛ hujarre‑i yuɔ, u yaa‑i.»
37 Respondeu o doutor: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Yesuŋ taa u kã *Yerusalɛmu‑i-na baa u *hãalãbiemba‑i, ba kã ka hi nelle nande‑i. Ciɛŋo naŋo waa nelle fande-na, ba taa ba bĩ-yo Marti. Marti wuɔ ce ba har u wulaa.
38 Estando Jesus em viagem, entrou numa aldeia, onde uma mulher, chamada Marta, o recebeu em sua casa.
39 U hãaŋo waa, ba taa ba bĩ-yo Maari. Maari wuɔ kã ka tĩɛna Yesu caaŋgu-na tuɔ nu u tuɔ piiye.
39 Tinha ela uma irmã por nome Maria, que se assentou aos pés do Senhor para ouvi-lo falar.
40 A ne da huɔŋgu faŋgu-na, Marti yaaŋga naa gbuu huol baa gonyamma‑i. Wuɔ jo ji tuɔ piiye baa Yesu‑i wuɔ: «Itie, mi hãaŋoŋ yaaŋ mi ta mi gonya mi da-mi-diei naŋ daa ku biyaa wɛi? Ŋ sa waŋ baa-yo u jo ji kãyã-miɛ wɛi?»
40 Marta, toda preocupada na lida da casa, veio a Jesus e disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe só a servir? Dize-lhe que me ajude.
41 Yesu wuɔ cira: «Marti, ne hãa, ŋ huɔŋga yuu baa nelma bɔi, ku'i ciɛ ŋ yaaŋga huol huolŋ daama temma‑i.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, andas muito inquieta e te preocupas com muitas coisas;
42 Nɛliɛŋ nuɔ ŋ saaya ŋ ne wɛima diei par. Daŋ'a ŋ par, ŋ ne mamaŋ faa. Maariŋ paraa mamaŋ, ma yaa faa; molo si dii duɔ ji hũu-ma u wulaa.»
42 no entanto, uma só coisa é necessária; Maria escolheu a boa parte, que lhe não será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.