Lucas 10
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs NVT
1 Ku huoŋgu-na, Yesu wuɔ tiraa hiel nuɔmba komuɔŋa siɛi baa cĩncieluo ba hãi a puɔr-ba ba hã-ba-hãi nilɛiŋa-na hiere baa terni maŋ uŋ ŋa naa saaya u kã-niɛ, ba da ba ta u yaaŋ-na.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 Aa naa waŋ baa-ba wuɔ: «Dĩmma dii bɔi ŋga ma kartaamba saa ciinu. Cãarãŋ suontieŋo‑i u puɔr nuɔmba namba naara.»
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 Aa naa cira: «Miŋ puɔraa-na dumandɛ‑i, kuu dii ŋaa mi ciɛŋ tũlmba ka dii-ba maamunaamba-na.
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 Da na'a na ta, molo baa biɛ gbeiŋa, molo baa biɛ buɔra, molo baa bi biɛ naatɛnni. Aa da na ta na kã, molo baa ka yiɛra hũmelle-na wuɔ u jaal moloŋo.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 Da na ka suur cĩiŋgu maŋ nuɔ‑i, mamaŋ dii cemma igɛ̃na ma yaa daama, na cira: ‹Tĩyãaŋ dɛi.›
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 Da kuɔ yaafɛ̃llentieŋo dii cĩiŋgu faŋgu-na, na jaaluŋgu ka hi-yo, da ma'i sĩ ku ka bir jo na wulaa.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 Da ba jãrã-nɛi fafamma terieŋgu maŋ nuɔ‑i, na har na tĩɛna kusuɔŋ-nu'i. Da ba hã-na kumaŋ, na hũu na wuo. Da ba bi hã-na kuunyɔŋgu maŋ, na hũu na nyɔŋ. Maacembiloŋo saaya baa u maacemma sullu. Baa na ta na horuonu na muŋharmunterni‑i.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 Da na suur nelle maŋ nuɔ‑i, da ba bel-na fafamma aa hã-na kumaŋ, na hũu na wuo fiɛi.
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 Aa jaamba maŋ dii nelle fande-na, na sire-bɛi aa na waŋ baa nuɔmba‑i wuɔ *Diiloŋ-bãaŋgu piyaa-ba tĩ.
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 Ŋga da na suur nelle maŋ nuɔ‑i, aa ba yagar ba saa hã-na muntĩɛnammu, na kã nelleŋ-huɔŋga-na na ka cira:
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 ‹I pirii i nallu‑i na nelle-na, ŋga mamaŋ dii, na saaya na suɔ wuɔ Diiloŋ-bãaŋgu piyaa tĩ.›
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 Mi tũnu-nɛi, bamaŋ da ba saa ka hã-na muntĩɛnammu, Diiloŋ duɔ ji tuɔ yuu nuɔmba‑i yiiŋgu maŋ nuɔ‑i, uŋ ka haa kumaŋ kutaamba-na, ku ka balaŋ yaŋ Sodɔmutaamba kũŋgu‑i.»
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 Aa naa cira: «Korasitaaŋ namaaŋo‑i, sũlma haraa-nɛi! Betisadataaŋ namaaŋo‑i, sũlma haraa-nɛi! Gbɛrɛ-wɛima maŋ ciɛ namaa hɔlma-na, kuɔ maa naa ce Tiir nelle yaa nuɔ‑i baa Sidɔ̃ nelle-na, dii yiinaa nilɛiŋa faŋa taamba naa kũnna cuoŋgu ba fɛrɛŋ nuɔ aa dii buɔrbaa joŋgor ba temma a pigãaŋ wuɔ ba naana ba cilɔbabalaŋo‑i.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 Terieŋgu faŋgu-na, Diiloŋ duɔ ji tuɔ yuu nuɔmba‑i yiiŋgu maŋ nuɔ‑i, uŋ ka haa kumaŋ nɛi, ku ka balaŋ yaŋ Tiirtaamba kũŋgu‑i baa Sidɔ̃taamba kũŋgu‑i hiere.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 Kafarnamutaaŋ namaaŋo‑i, na daa niɛ sĩ namɛi ka maar nuɔmba‑i hiere wɛi? Na tãal na fɛrɛ; namɛi ka waa ba hieroŋo‑i hiere ba huoŋ-nu.»
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 Aa naa waŋ baa uŋ hielaa bamaŋ duɔ puɔr-ba wuɔ: «Da na kã, umaŋ duɔ ka nu na nunni‑i, kutieŋo nuɔ mɛi nuŋgu yaa‑i; umaŋ duɔ ka cĩina-nɛi, u cĩinaana muɔmɛi. A ne da umaŋ duɔ cĩina muɔŋo‑i, u cĩinaana umaŋ puɔraa-mi.»
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 *Pɔpuɔrbiembaŋ kãa aa jo, ba jo ji ta ba nyɛ da musɛ̃musɛ̃ aa ta ba piiye baa Yesu‑i wuɔ: «Itie, halle baa *jĩnabaa-ba‑i hiere, diɛ piiye baa-ba aa bĩ ŋ yerre‑i ba nu i nunni‑i.»
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 Yesu wuɔ cira: «Mi daa *Sitãni hilaa dɔrɔ‑i-na jo ji diire ŋaa diiloŋ-nyiɛsĩmma.
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 Niɛŋ, mi hãa-na himma‑i ninsoŋo na ta na gbã na fĩɛna jɛ̃naamba‑i baa namɛlmba‑i, aa ta na gbã na yar bigãarãŋo‑i; a ce dumaaŋo-na bĩŋkũŋgu siɛ gbãa ce kuubabalaaŋgu nɛi.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 Na saa da! Kumaŋ saaya ku fɛ̃ na hɔmmu‑i ku'i sĩ wuɔ *jĩnabaa-ba nuɔ na nunni‑i, ŋga ku yaa daaku: Na saaya na suɔ wuɔ na yirɛiŋa nyɛgãaŋ dii dɔrɔ‑i-na.»
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Terduɔŋgu faŋgu-na, *Diiloŋ-Yalle pãŋ ce Yesu huɔŋga fɛ̃. Wuɔ cira: «Baba, nuɔnɛi Yuntieŋ nuɔ dɔrɔ‑i-na baa hĩɛma-na hiere. Niŋ fuyaa ŋ huɔŋga‑i cɛ̃cɛ̃muntaamba-na baa sɛbɛsuɔtaamba-na, aa cɛr pigãaŋ bisãmbiemba‑i baa-ka, ŋ jaaluŋgu bɔi. Ninsoŋo, ŋ ciɛ ŋ huɔŋga yaa dumaaŋo-na Baba.»
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 Aa naa cira: «Mi To birii wɛima‑i hiere hã-mi. Da ma hel Tuoŋo-na, molo sa suɔ Bɛpolŋo‑i, aa da ma bi hel Bɛpolŋo-na baa uŋ taaraŋ u pigãaŋ bamaŋ baa-yo, molo sa suɔ Tuoŋo‑i.»
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 Aa naa bir fulnu u *hãalãbiemba‑i ba kula wuɔ: «Naŋ daŋ kumaŋ daaku‑i, bamaŋ daaŋ-kuŋ ba yunni dɔlaa.
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 Yaaŋ mi tũnu-nɛi, *Diilopɔpuɔrbiemba bɔi baa fɔ̃ŋgɔ̃taamba bɔi taa ba taara ba da naŋ daŋ kumaŋ, aa nu naŋ nuŋ mamaŋ, ŋga ba saa ji gbãa.»
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 *Ãnjĩnamma pigãatieŋo naŋo sire yiɛra aa yuu Yesu‑i baa nel daama‑i duɔ cure-yuɔ wuɔ: «Hãalãtie, da mi ta mi taara mi ka da cicɛ̃lma maŋ sa tĩɛŋ dede‑i, mi saaya mi ta mi ce bige‑i?»
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 Yesu wuɔ yuu-yo wuɔ: «Ba nyɛgãaŋ wuɔ niɛ *ãnjĩnamma-na?»
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 Naacolŋ wuɔ cira: «Ba ciɛra wuɔ: ‹Ŋ saaya ŋ dɔl Itieŋo‑i Diiloŋo‑i baa ŋ huɔŋga‑i hiere, baa ŋ kusũŋgu‑i hiere, baa ŋ fɔ̃ŋgũɔ‑i hiere, baa ŋ ãnjɔguɔma‑i hiere, aa ŋ bi dɔl ŋ nanolŋo‑i ŋaa niŋ dɔl ŋ fɛrɛ dumaa.›»
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 Yesu wuɔ cira: «Ma yaaŋga yaa‑i. Da ŋ ta ŋ ce mafamma‑i, ŋ ka da cicɛ̃lma maŋ sa tĩɛŋ dede‑i.»
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Ŋga ãnjĩnamma pigãatieŋo tuɔ taara u pigãaŋ Yesu‑i wuɔ u nelma saa kã hĩɛŋ-nu. U bir yuu-yo wuɔ: «Mi nanolŋo yaa hai?»
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 Yesu wuɔ siɛ-yo baa nel daama‑i wuɔ: «Naacolŋo naŋo hilaa *Yerusalɛmu‑i-na a tuɔ hiire u kã Yeriko. Uŋ kãŋ hũmelle-na, cuobaa-ba ka cie-yo hũu u bĩmbĩnni‑i, aa gbuu muo-yo ta ba yii da ba ko-yo. Baŋ muyaa-yo dumaaŋo-na, ba nanna-yuɔ aa ta.
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 *Diilojigãntieŋo naŋo tuɔ jo ji da-yo, u ciɛl cor aa yaŋ-yo.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 *Levitiyiɛŋo naŋo jo ji ce maaduɔma.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 *Samariyiɛŋo naŋo jo ji hi da-yo, u hujarre gbuu ko-yo.
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 U yiɛra. Duvɛ̃ waa baa-yo, u ce duvɛ̃ŋ daayo‑i a saar u pãnni‑i aa hure namma niɛ aa vaaya-niɛ. Uŋ ciɛ mafamma‑i, kakũmuɔ waa baa-yo; u tɛtɛŋ-yo haa-yo u kakũmuɔ‑i-na a kã baa-yo niraaŋ-muŋharmu nammu-na ka migãaŋ bel-o fafamma.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 Ku cuo kaala‑i-na, u hiel warbieŋa hã terientieŋo‑i, wuɔ u hũu u tuɔ bel jɛiŋo‑i, kɛrɛ fuɔ cor yaaŋ-na. Da a ji yor a da u saa jo, u ce fuɔ waaŋa u tuɔ bel-o, duɔ ji jo, u ka pã-ya hã-yo.»
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 Yesu wuɔ yuu ãnjĩnamma pigãatieŋo‑i wuɔ: «Naŋ huɔŋga-na, balaŋ daaba‑i ba siɛi‑i-na, hayo‑i niɛ jɛiŋ daayo‑i wuɔ u nanolŋo?»
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 Ãnjĩnamma pigãatieŋ wuɔ cira: «Umaŋ ciɛ hujarre‑i yuɔ, u yaa‑i.»
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 Yesuŋ taa u kã *Yerusalɛmu‑i-na baa u *hãalãbiemba‑i, ba kã ka hi nelle nande‑i. Ciɛŋo naŋo waa nelle fande-na, ba taa ba bĩ-yo Marti. Marti wuɔ ce ba har u wulaa.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 U hãaŋo waa, ba taa ba bĩ-yo Maari. Maari wuɔ kã ka tĩɛna Yesu caaŋgu-na tuɔ nu u tuɔ piiye.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 A ne da huɔŋgu faŋgu-na, Marti yaaŋga naa gbuu huol baa gonyamma‑i. Wuɔ jo ji tuɔ piiye baa Yesu‑i wuɔ: «Itie, mi hãaŋoŋ yaaŋ mi ta mi gonya mi da-mi-diei naŋ daa ku biyaa wɛi? Ŋ sa waŋ baa-yo u jo ji kãyã-miɛ wɛi?»
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 Yesu wuɔ cira: «Marti, ne hãa, ŋ huɔŋga yuu baa nelma bɔi, ku'i ciɛ ŋ yaaŋga huol huolŋ daama temma‑i.
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 Nɛliɛŋ nuɔ ŋ saaya ŋ ne wɛima diei par. Daŋ'a ŋ par, ŋ ne mamaŋ faa. Maariŋ paraa mamaŋ, ma yaa faa; molo si dii duɔ ji hũu-ma u wulaa.»
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.