João 6

Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ku huoŋgu-na, Yesu wuɔ kã *Galile dalaŋga yiɛŋgu naŋgu-na; ba bi bĩ dalaŋga faŋga‑i Tiberiyadi-dalaŋga.
1 Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Uŋ taa u ce himma‑i u sire jaamba‑i dumaaŋo-na, nuɔŋ baa kũɔl ba-naa ta ba nyaanu-yuɔ.
2 Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Wuɔ kã ka nyugũŋ tãnuŋgu naŋgu-na tĩɛna baa u *hãalãbiemba‑i.
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 *Yuifu ba *kɔrsĩnni tĩmmaŋ-ponsaaŋgu naa piɛ tĩ.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Wuɔ u ne da nelpũŋgu naŋgu jo. Wuɔ yuu Filipu‑i wuɔ: «I ka da niiwuoni‑i hie diɛ sãa hã nuɔŋ daaba‑i hiere ba wuo?»
5 Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:
6 Uu naa suɔ uŋ saaya u ce kumaŋ, ŋga u taa u yuu duɔ ne Filipuŋ ka waŋ mamaŋ.
6 Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.
7 Filipu wuɔ cira: «Da ŋ fiɛ biɛ *deniebaa nuɔsũɔ a sãa niiwuoni‑i wuɔ ŋ cal hã-ba tɛ̃ntɛ̃ŋ, ba siɛ da hiere.»
7 Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.
8 U hãalãbiloŋo naŋo waa, Simɔ-Piɛr hãaŋo; ba taa ba bĩ-yo Ãndere. Fuɔ wuɔ cira:
8 Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:
9 «*Buruo u ndii dii baa naacombiloŋo naŋo bande‑i-na a naara titiraamba hãi. Ŋga nifanni gbãa fa hama‑i a hã nelpũŋ daaku temma‑i?»
9 — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?
10 Yesu wuɔ waŋ baa-ba wuɔ: «Ciɛŋ ba tĩɛna hiere.» Hɔlma famma-na, hĩɛŋgu waa bɔi. Nuɔŋ baa tĩɛna. Bibɛmba maŋ waa, ba gbãa yu nuɔmba neifieŋa hãi nuɔsiba ndii temma.
10 Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.
11 Yesu wuɔ biɛ buruo‑i a jaal Diiloŋo‑i aa naa calnu-yuɔ hã-ba. Aa naa bi hã-ba titiraamba‑i baŋ taaraŋ dumaa.
11 Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.
12 Baŋ gbuu ji wuo ye tĩ huɔŋgu maŋ nuɔ‑i, wuɔ waŋ baa u hãalãbiemba‑i wuɔ: «Biɛraayaŋ boini maŋ tĩyãa, mi sa taara ni bĩɛna.»
12 E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:
13 Baa biɛra baŋ wuyaa buruo u ndii daayo‑i aa boini maŋ tĩɛ, niɛ yu segebaa cĩncieluo ba hãi.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.
14 Nuɔmbaŋ daa gbɛrɛ faŋo‑i, baa ta ba piiye wuɔ: «*Diilopɔpuɔrbiloŋo maŋ naa saaya u jo hĩɛma-na, u yaa juɔ daayo‑i, nuharuŋgu si dii-mɛi.»
14 Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Yesu wuɔ suɔ wuɔ ba ka jo ji bel-o fɔ̃ŋgũɔ ce-yo nellentieŋo; wuɔ ta halaŋ ba caaŋgu-na bir ka tĩɛna u da-u-diei dii tãnuŋgu-na.
15 Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.
16 Bãaŋguŋ juɔ hir huɔŋgu maŋ nuɔ‑i, Yesu *hãalãbieŋ baa hiire kã dalaŋga-na,
16 Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.
17 ka biɛ beŋo ta ba karnu ba kã Kafarnamu yaŋga. Bãaŋgu ji tĩ ba sa da Yesu‑i.
17 E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Fafalpepetieŋo naŋo sire tuɔ sagalla hũmma‑i dalaŋga-na.
18 E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.
19 Ba gbaraa kilobaa-ba ndii, sisɔ niediei temma, ba'a ba ne da Yesu‑i ba caaŋ-nu; u wuɔ hũmma dɔrɔ‑i-na u jo. Kor maa pãŋ ta ma da-ba.
19 Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.
20 Yesu wuɔ cira: «Baa na tie holle, muɔmɛi!»
20 Mas Jesus lhes disse:
21 Ba'a ba yiɛra biɛ-yo ku yaa nuɔ‑i, a da ba hii baŋ taa ba kã kusuɔŋ-nu.
21 Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Ku cuo kaala‑i-na, nuɔmba maŋ naa tĩyãa bomborma namma-na ba saa da Yesu‑i. A ne da u *hãalãbiembaŋ taa ba ta dɛ̃ndĩɛle-na, beŋo diei waa yoŋ hũmma nuŋgu-na. Ba biyaa u yaa‑i ta. Cuoŋ kaalaa nuɔmba saa da Yesu‑i, baa ta ba yuu ba-naa wuɔ: «Naacolŋ daayo curaa hie? U saa naa bi suur baa u hãalãbiemba‑i cicuɔŋgu-na!»
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.
23 Ba'a ba ne da benni nanni hilaa Tiberiyadi‑i-na jo ji yiɛra Yesuŋ ŋa naa jaal Diiloŋo‑i aa hã-ba *buruo‑i kusuɔŋ-nu ku caaŋgu-na.
23 Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.
24 Baa ne da Yesu‑i baa u hãalãbiemba‑i molo si dii benaamba famba-na. Baa bel-ba nyugũŋ ta ba karnu ba kã Kafarnamu‑i-na da ba ka taara-yuɔ.
24 Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.
25 Baŋ karaanu ka da-yo, baa cira: «Hãalãtie, ŋ juɔ yaku‑i bande‑i-na?»
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?
26 Yesu wuɔ cira: «Yaaŋ mi waŋ ninsoŋo‑i baa-na: Miŋ ceŋ gbɛrɛ maŋ, ku saa ce ŋaa na suyaa fuɔ yuŋgu yaa‑i aa ta na taara-miɛ, ŋga miŋ hãa-na niiwuoni‑i na wuo ni yar-na, ku'i ciɛ na ta na taara-miɛ.
26 Jesus respondeu:
27 Baa na ta na ce maacemma‑i na taara niiwuoni maŋ bĩɛnaanaŋ, taa na ce na taara niiwuoni maŋ sa bĩɛnaanaŋ aa ta ni kã baa nɛliɛŋo Diiloŋ-nelle-na. *Moloŋ-Biɛŋo hã nuɔmba‑i ni yaa‑i; u To‑i Diiloŋo haa u dãnyuɔ‑i u yaa nuɔ‑i duɔ pigãaŋ wuɔ u'i hãa-yo ku fɔ̃ŋgũɔ‑i.»
27 Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Baa yuu-yo wuɔ: «I saaya i tiɛ ce Diiloŋo huɔŋga‑i niɛ?»
28 Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Yesu wuɔ cira: «Diiloŋ uŋ taaraŋ kumaŋ na wulaa, ku yaa daaku: U taara uŋ puɔraa umaŋ, na hũu u maama‑i.»
29 Jesus respondeu:
30 Baa cira: «Ŋ ka ce gbɛrɛ hayo‑i pigãaŋ-ye i suɔ wuɔ Diiloŋo puɔraa nuɔnɛi?
30 Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?
31 I bĩncuɔmbaŋ waa *hĩɛkuraaŋgu-na, Diiloŋo naa tuɔ hã-ba niiwuoni ba ta ba wuo. Ma nyɛgãaŋ Diiloŋ-nelma-na wuɔ: ‹U hielaa niiwuoni dɔrɔ‑i-na nanna hã ba wuo.›»
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”
32 Yesu wuɔ cira: «Yaaŋ mi waŋ ninsoŋo‑i baa-na: Niiwuoni maŋ hilaa dɔrɔ‑i-na *Moisi saa hã-na baa-ni. Mi To yaa hãaŋ-naŋ ninsoŋ-niiwuoni maŋ hilaaŋ dɔrɔ‑i-na.
32 Jesus lhes disse:
33 Diiloŋ-niiwuoni yaa nimaŋ hilaaŋ dɔrɔ‑i-na. Ni yaa hãaŋ nuɔmba‑i ninsoŋ-cicɛ̃lma‑i.»
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Uŋ waaŋ mafamma‑i, baa cira: «Itie, ta ŋ hã-ye niiwuoni fanni‑i i tiɛ wuo.»
34 Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.
35 Yesu wuɔ gbɛ̃-ba wuɔ: «Muɔmɛi cicɛ̃lmaŋ-niiwuoni‑i. Umaŋ duɔ cu mi huoŋ-nu, nyulmu cɛraa mu bel-o aa umaŋ duɔ hũu mi nelma‑i, hũŋkuɔsĩnni cɛraa ni bel-o.
35 Jesus respondeu:
36 Mi waaŋ-ma baa-na cor tĩ, aa na tiraa da-ma baa na yufieŋa‑i, ŋga na saa hũu-ma.
36 Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.
37 Mi To duɔ hã-mi bamaŋ hiere, ba ka cu mi huoŋ-nu. Umaŋ duɔ cu mi huoŋ-nu, mi sa ji donya-yuɔ mi fɛrɛŋ nuɔ dede.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Hama‑i nuɔ‑i? Mi saa hel dɔrɔ‑i-na da mi ji ce mi kuudɔlnuŋgu, mi juɔ da mi ji ce umaŋ puɔraa-mi u kuudɔlnuŋgu.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 A ne da umaŋ puɔraa-mi u sa taara uŋ hãa-mi bamaŋ, u diei balla-bɛi. U taara miwaaŋo tĩmmaŋ-yiiŋgu‑i, mi sire kutaamba‑i hiel-ba cĩncuɔŋa-na.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Na saa da, mi To taara umaŋ duɔ suɔ-mi aa hũu mi nelma‑i, kutieŋo da cicɛ̃lma maŋ sa tĩɛŋ dede‑i aa mi sire-yuɔ miwaaŋo tĩmmaŋ-yiiŋgu-na.»
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Yesuŋ ciɛra wuɔ u yaa‑i cicɛ̃lmaŋ-niiwuoni maŋ hilaa dɔrɔ‑i-na, ku saa dɔlnu *Yuifubaa-ba‑i.
41 Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Baa ta ba piiye wuɔ: «Yosɛfu biɛŋ daa u sa suɔ aa cɔrnu! I suɔ u to‑i aa suɔ u nyu‑i, u bir gbɛ̃-ye dumaa wuɔ fuɔ hilaa dɔrɔ.»
42 E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?
43 Yesu wuɔ cira: «Baa na yaŋ na hɔmmu guɔla.
43 Jesus respondeu:
44 Mi To yaa puɔraa-mi, a ce dumaaŋo-na molo siɛ gbãa cu mi huoŋ-nu u fɛrɛ ni u saa dii u nuŋgu‑i. Umaŋ duɔ cu mi huoŋ-nu, duɔ fiɛ ku, miwaaŋo tĩmmaŋ-yiiŋgu-na, mi ka sire-yuɔ.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 *Diilopɔpuɔrbiemba nyɛgãaŋ nel daama‑i wuɔ:
45 Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.
46 Dumaaŋo-na ku saa ce ŋaa molo daa mi To‑i dede dɛ! Ma'i sĩ. Umaŋ hilaa Diiloŋo wulaa jo, u yaa daa-yo u diei yoŋ.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.
47 «Yaaŋ mi waŋ ninsoŋo‑i baa-na: Umaŋ duɔ hũu mi nelma‑i, kutieŋo daa cicɛ̃lma maŋ sa tĩɛŋ dede‑i tĩ.
47 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Muɔmɛi cicɛ̃lmaŋ-niiwuoni‑i.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Na tobaa-ba wuyaa niiwuoni‑i hĩɛkuraaŋgu-na ŋga ba kuu.
49 Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.
50 A ne da niiwuoni maŋ hilaaŋ dɔrɔ‑i-na, umaŋ duɔ wuo-ni, kutieŋo sa ku.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Muɔmɛi cicɛ̃lmaŋ-niiwuoni maŋ hilaa dɔrɔ‑i-na jo. Umaŋ duɔ wuo-ni, kutieŋo ka da cicɛ̃lma maŋ sa tĩɛŋ dede‑i. Miŋ ka hã nelbiliemba‑i niiwuoni maŋ ba da ba da ninsoŋ-cicɛ̃lma‑i, mɛi fɛrɛŋ kũɔma yaa‑i.»
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Uŋ waaŋ mafamma‑i, maa gbuu jaŋ Yuifubaa-ba‑i, baa ta ba yuu ba-naa wuɔ: «Naacolŋ daa wuɔ u hã-ye u kũɔma‑i i wuo-ma wuoŋ hama‑i temma‑i?»
52 Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?
53 Yesu wuɔ cira: «Yaaŋ mi waŋ ninsoŋo‑i baa-na: Da ŋ da na saa wuo *Moloŋ-Biɛŋo kũɔma‑i aa nyɔŋ u tãmma‑i, na siɛ da ninsoŋ-cicɛ̃lma‑i.
53 Jesus respondeu:
54 Umaŋ duɔ wuo mi kũɔma‑i aa nyɔŋ mi tãmma‑i, u daa cicɛ̃lma maŋ sa tĩɛŋ dede‑i tĩ. Duɔ fiɛ ku, miwaaŋo tĩmmaŋ-yiiŋgu-na, mi ka sire-yuɔ.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Mi kũɔma‑i ninsoŋ-niiwuoni aa mi tãmma‑i ninsoŋ-kuunyɔŋgu.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Umaŋ duɔ wuo mi kũɔma‑i aa nyɔŋ mi tãmma‑i, kutieŋo dii baa-mi aa mi bi waa baa-yo.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.
57 Mi To maŋ puɔraa-mi, cicɛ̃lma dii baa u yaa‑i. U yaa hãa muɔŋo‑i cicɛ̃lŋ daama‑i; a ce dumaaŋo-na, umaŋ duɔ wuo mi kũɔma‑i, mi ka bi hã kutieŋo‑i cicɛ̃lma famma‑i.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.
58 Niiwuoni maŋ hilaa dɔrɔ‑i-na jo, ni yaa daani. Nii sĩ niiduɔni baa na tobaa-baŋ wuyaa nimaŋ aa ku. Umaŋ duɔ wuo niiwuoŋ daani‑i, kutieŋo ka da cicɛ̃lma maŋ sa tĩɛŋ dede‑i.»
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Yesuŋ waaŋ mamaŋ baa nuɔmba‑i Kafarnamu *Diilonelhãalãdũŋgu-na ma yaa mafamma‑i.
59 Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Yesuŋ piiye dumaaŋo-na, u *hãalãbiemba fɔ̃ŋgũɔ baa cira: «Nel daama cemma dii kpelle cor; hai gbãa siɛ daama temma‑i?»
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?
61 Yesu wuɔ suɔ wuɔ ku saa dɔlnu-bɛi, wuɔ yuu-ba wuɔ: «Nel daama ciɛ kpelle na wulaa wɛi?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:
62 Aa da na ji da *Moloŋ-Biɛŋo nyugũŋ u kã u muntercɔlɔmmu-na, na ka waŋ wuɔ niɛ?
62 Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 *Diiloŋ-Yalle yaa hãaŋ nɛliɛŋ nuɔŋo‑i cicɛ̃lma‑i, ni ma'i sĩ nɛliɛŋ nuɔŋo‑i baa ŋ yundaaŋgu‑i ŋ siɛ gbãa ce bĩŋkũŋgu. Miŋ waaŋ nelma maŋ baa-na, Diiloŋ-Yalle dii ma yaa nuɔ‑i baa cicɛ̃lma‑i hiere.
63 O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.
64 Ŋga banamba dii na hɔlma-na, ba saa hũu-ma.» Ninsie ninsie, Yesu wuɔ suyaa ãnyagarmantaamba‑i dii ku domma-na, aa wuɔ bi suyaa umaŋ ka hel u huoŋ-nu, ku'i ciɛ wuɔ tuɔ waŋ mafamma‑i.
64 Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.
65 Uŋ piiye dumaaŋo-na, wuɔ cira: «Da na da mi ciɛra molo siɛ gbãa cu mi huoŋ-nu ni Diilo saa dii u nuŋgu, ku yuŋgu yaa kufaŋgu‑i.»
65 E prosseguiu:
66 A doŋ yiiŋgu faŋgu-na, u hãalãbiemba fɔ̃ŋgũɔ bir, ba sa tiraa nyaanu-yuɔ.
66 Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Baŋ birii, Yesu wuɔ yuu u hãalãbieŋ cĩncieluo ba hãi baamba‑i wuɔ: «Namaa na bi taara na bir mi huoŋ-nu wɛi?»
67 Então Jesus perguntou aos doze:
68 Simɔ-Piɛr wuɔ cira: «Itie, cicɛ̃lma maŋ sa tĩɛŋ dede‑i ma nelma dii baa nuɔnɛi; i bir naŋ huoŋgu-na ka nyaanu hai?
68 Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,
69 I haa i naŋga‑i nuɔnɛi nuɔ‑i, aa i suyaa wuɔ Diiloŋ uŋ puɔraa u nolŋo maŋ jo, u yaa nuɔŋo‑i.»
69 e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.
70 Yesu wuɔ cira: «Ma sĩ naa dii cĩncieluo baa na hãi kɛ? Hai fiɛlaa-na? Muɔmɛi sĩ wɛi? A ne da Sitãni-nolŋo dii na hɔlma-na.»
70 Então Jesus lhes disse:
71 U gbɛ̃ *Yuda yaa dumaaŋo-na. Simɔ‑Isikaro biɛŋo. U nuŋgu waa Yesu hãalãbieŋ cĩncieluo ba hãi baamba-na. U yaa juɔ hel Yesu huoŋgu-na.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.