João 6
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs BKJ
1 Ku huoŋgu-na, Yesu wuɔ kã *Galile dalaŋga yiɛŋgu naŋgu-na; ba bi bĩ dalaŋga faŋga‑i Tiberiyadi-dalaŋga.
1 Após estas coisas Jesus partiu para o outro lado do mar da Galileia, que é o mar de Tiberíades.
2 Uŋ taa u ce himma‑i u sire jaamba‑i dumaaŋo-na, nuɔŋ baa kũɔl ba-naa ta ba nyaanu-yuɔ.
2 E uma grande multidão o seguia, porque eles viam seus milagres que operava sobre os enfermos.
3 Wuɔ kã ka nyugũŋ tãnuŋgu naŋgu-na tĩɛna baa u *hãalãbiemba‑i.
3 E Jesus subiu ao monte, e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 *Yuifu ba *kɔrsĩnni tĩmmaŋ-ponsaaŋgu naa piɛ tĩ.
4 E a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Wuɔ u ne da nelpũŋgu naŋgu jo. Wuɔ yuu Filipu‑i wuɔ: «I ka da niiwuoni‑i hie diɛ sãa hã nuɔŋ daaba‑i hiere ba wuo?»
5 Então Jesus levantando os seus olhos e vendo que uma grande multidão vinha até ele, disse a Filipe: Onde nós compraremos pão, para que estes possam comer?
6 Uu naa suɔ uŋ saaya u ce kumaŋ, ŋga u taa u yuu duɔ ne Filipuŋ ka waŋ mamaŋ.
6 Mas dizia isso para pôr à prova; porque ele bem sabia o que ia fazer.
7 Filipu wuɔ cira: «Da ŋ fiɛ biɛ *deniebaa nuɔsũɔ a sãa niiwuoni‑i wuɔ ŋ cal hã-ba tɛ̃ntɛ̃ŋ, ba siɛ da hiere.»
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não são o suficiente, para que cada um deles tome um pouco.
8 U hãalãbiloŋo naŋo waa, Simɔ-Piɛr hãaŋo; ba taa ba bĩ-yo Ãndere. Fuɔ wuɔ cira:
8 Um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 «*Buruo u ndii dii baa naacombiloŋo naŋo bande‑i-na a naara titiraamba hãi. Ŋga nifanni gbãa fa hama‑i a hã nelpũŋ daaku temma‑i?»
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois pequenos peixes; mas o que é isso para tantos?
10 Yesu wuɔ waŋ baa-ba wuɔ: «Ciɛŋ ba tĩɛna hiere.» Hɔlma famma-na, hĩɛŋgu waa bɔi. Nuɔŋ baa tĩɛna. Bibɛmba maŋ waa, ba gbãa yu nuɔmba neifieŋa hãi nuɔsiba ndii temma.
10 E disse Jesus: Fazei os homens se assentarem. E havia muita grama naquele lugar. Assim os homens se sentaram, em número de aproximadamente cinco mil.
11 Yesu wuɔ biɛ buruo‑i a jaal Diiloŋo‑i aa naa calnu-yuɔ hã-ba. Aa naa bi hã-ba titiraamba‑i baŋ taaraŋ dumaa.
11 E Jesus tomou os pães, e havendo dado graças, ele distribuiu para os discípulos, e os discípulos, para os que estavam assentados; e do mesmo modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Baŋ gbuu ji wuo ye tĩ huɔŋgu maŋ nuɔ‑i, wuɔ waŋ baa u hãalãbiemba‑i wuɔ: «Biɛraayaŋ boini maŋ tĩyãa, mi sa taara ni bĩɛna.»
12 E, quando estavam saciados, ele disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Baa biɛra baŋ wuyaa buruo u ndii daayo‑i aa boini maŋ tĩɛ, niɛ yu segebaa cĩncieluo ba hãi.
13 Recolheram, pois, e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Nuɔmbaŋ daa gbɛrɛ faŋo‑i, baa ta ba piiye wuɔ: «*Diilopɔpuɔrbiloŋo maŋ naa saaya u jo hĩɛma-na, u yaa juɔ daayo‑i, nuharuŋgu si dii-mɛi.»
14 Então, vendo aqueles homens o milagre que Jesus tinha feito, diziam: Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Yesu wuɔ suɔ wuɔ ba ka jo ji bel-o fɔ̃ŋgũɔ ce-yo nellentieŋo; wuɔ ta halaŋ ba caaŋgu-na bir ka tĩɛna u da-u-diei dii tãnuŋgu-na.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, ele partiu novamente sozinho para o monte.
16 Bãaŋguŋ juɔ hir huɔŋgu maŋ nuɔ‑i, Yesu *hãalãbieŋ baa hiire kã dalaŋga-na,
16 E, chegando à tarde, os seus discípulos desceram para o mar.
17 ka biɛ beŋo ta ba karnu ba kã Kafarnamu yaŋga. Bãaŋgu ji tĩ ba sa da Yesu‑i.
17 E, entrando no barco, foram para o mar em direção a Cafarnaum. E já era escuro, e Jesus ainda não tinha vindo até eles.
18 Fafalpepetieŋo naŋo sire tuɔ sagalla hũmma‑i dalaŋga-na.
18 E o mar se levantou, porque um grande vento assoprava.
19 Ba gbaraa kilobaa-ba ndii, sisɔ niediei temma, ba'a ba ne da Yesu‑i ba caaŋ-nu; u wuɔ hũmma dɔrɔ‑i-na u jo. Kor maa pãŋ ta ma da-ba.
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, eles viram Jesus andando sobre o mar, e aproximando-se do barco, e eles ficaram com medo.
20 Yesu wuɔ cira: «Baa na tie holle, muɔmɛi!»
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Ba'a ba yiɛra biɛ-yo ku yaa nuɔ‑i, a da ba hii baŋ taa ba kã kusuɔŋ-nu.
21 Então eles de boa vontade o receberam no barco; e imediatamente o barco chegou à terra para onde iam.
22 Ku cuo kaala‑i-na, nuɔmba maŋ naa tĩyãa bomborma namma-na ba saa da Yesu‑i. A ne da u *hãalãbiembaŋ taa ba ta dɛ̃ndĩɛle-na, beŋo diei waa yoŋ hũmma nuŋgu-na. Ba biyaa u yaa‑i ta. Cuoŋ kaalaa nuɔmba saa da Yesu‑i, baa ta ba yuu ba-naa wuɔ: «Naacolŋ daayo curaa hie? U saa naa bi suur baa u hãalãbiemba‑i cicuɔŋgu-na!»
22 No dia seguinte, quando a multidão que ficara no outro lado do mar viu que não havia ali nenhum outro barco, exceto aquele no qual seus discípulos haviam entrado, e que Jesus não entrara com seus discípulos naquele barco, mas que os seus discípulos tinham ido sós;
23 Ba'a ba ne da benni nanni hilaa Tiberiyadi‑i-na jo ji yiɛra Yesuŋ ŋa naa jaal Diiloŋo‑i aa hã-ba *buruo‑i kusuɔŋ-nu ku caaŋgu-na.
23 (contudo, outros barcos haviam chegado de Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, após o Senhor ter dado graças);
24 Baa ne da Yesu‑i baa u hãalãbiemba‑i molo si dii benaamba famba-na. Baa bel-ba nyugũŋ ta ba karnu ba kã Kafarnamu‑i-na da ba ka taara-yuɔ.
24 portanto, vendo a multidão que Jesus não estava ali, nem os seus discípulos, eles também embarcaram, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Baŋ karaanu ka da-yo, baa cira: «Hãalãtie, ŋ juɔ yaku‑i bande‑i-na?»
25 E, achando-o no outro lado do mar, disseram-lhe: Rabi, quando tu chegaste aqui?
26 Yesu wuɔ cira: «Yaaŋ mi waŋ ninsoŋo‑i baa-na: Miŋ ceŋ gbɛrɛ maŋ, ku saa ce ŋaa na suyaa fuɔ yuŋgu yaa‑i aa ta na taara-miɛ, ŋga miŋ hãa-na niiwuoni‑i na wuo ni yar-na, ku'i ciɛ na ta na taara-miɛ.
26 Jesus respondeu e disse-lhes: Na verdade, na verdade eu vos digo que me buscais, não porque vistes milagres, mas porque comestes do pão, e vos saciastes.
27 Baa na ta na ce maacemma‑i na taara niiwuoni maŋ bĩɛnaanaŋ, taa na ce na taara niiwuoni maŋ sa bĩɛnaanaŋ aa ta ni kã baa nɛliɛŋo Diiloŋ-nelle-na. *Moloŋ-Biɛŋo hã nuɔmba‑i ni yaa‑i; u To‑i Diiloŋo haa u dãnyuɔ‑i u yaa nuɔ‑i duɔ pigãaŋ wuɔ u'i hãa-yo ku fɔ̃ŋgũɔ‑i.»
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que dura para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; porque a ele Deus o Pai, o selou.
28 Baa yuu-yo wuɔ: «I saaya i tiɛ ce Diiloŋo huɔŋga‑i niɛ?»
28 Então, lhe disseram: O que devemos fazer, para realizar as obras de Deus?
29 Yesu wuɔ cira: «Diiloŋ uŋ taaraŋ kumaŋ na wulaa, ku yaa daaku: U taara uŋ puɔraa umaŋ, na hũu u maama‑i.»
29 Jesus respondeu e disse-lhes: Esta é a obra de Deus: que creiais naquele que ele enviou.
30 Baa cira: «Ŋ ka ce gbɛrɛ hayo‑i pigãaŋ-ye i suɔ wuɔ Diiloŋo puɔraa nuɔnɛi?
30 Disseram-lhe, pois: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? O que tu operas?
31 I bĩncuɔmbaŋ waa *hĩɛkuraaŋgu-na, Diiloŋo naa tuɔ hã-ba niiwuoni ba ta ba wuo. Ma nyɛgãaŋ Diiloŋ-nelma-na wuɔ: ‹U hielaa niiwuoni dɔrɔ‑i-na nanna hã ba wuo.›»
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer o pão do céu.
32 Yesu wuɔ cira: «Yaaŋ mi waŋ ninsoŋo‑i baa-na: Niiwuoni maŋ hilaa dɔrɔ‑i-na *Moisi saa hã-na baa-ni. Mi To yaa hãaŋ-naŋ ninsoŋ-niiwuoni maŋ hilaaŋ dɔrɔ‑i-na.
32 Então Jesus disse: Na verdade, na verdade eu vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Diiloŋ-niiwuoni yaa nimaŋ hilaaŋ dɔrɔ‑i-na. Ni yaa hãaŋ nuɔmba‑i ninsoŋ-cicɛ̃lma‑i.»
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu, e dá vida ao mundo.
34 Uŋ waaŋ mafamma‑i, baa cira: «Itie, ta ŋ hã-ye niiwuoni fanni‑i i tiɛ wuo.»
34 Então disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Yesu wuɔ gbɛ̃-ba wuɔ: «Muɔmɛi cicɛ̃lmaŋ-niiwuoni‑i. Umaŋ duɔ cu mi huoŋ-nu, nyulmu cɛraa mu bel-o aa umaŋ duɔ hũu mi nelma‑i, hũŋkuɔsĩnni cɛraa ni bel-o.
35 E Jesus lhes disse: Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim nunca terá fome, e quem crê em mim nunca terá sede.
36 Mi waaŋ-ma baa-na cor tĩ, aa na tiraa da-ma baa na yufieŋa‑i, ŋga na saa hũu-ma.
36 Mas eu vos digo: Que vós também me tendes visto, mas não credes.
37 Mi To duɔ hã-mi bamaŋ hiere, ba ka cu mi huoŋ-nu. Umaŋ duɔ cu mi huoŋ-nu, mi sa ji donya-yuɔ mi fɛrɛŋ nuɔ dede.
37 Todo aquele que meu Pai me dá, virá a mim; e o que vem a mim, de modo algum o lançarei fora.
38 Hama‑i nuɔ‑i? Mi saa hel dɔrɔ‑i-na da mi ji ce mi kuudɔlnuŋgu, mi juɔ da mi ji ce umaŋ puɔraa-mi u kuudɔlnuŋgu.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 A ne da umaŋ puɔraa-mi u sa taara uŋ hãa-mi bamaŋ, u diei balla-bɛi. U taara miwaaŋo tĩmmaŋ-yiiŋgu‑i, mi sire kutaamba‑i hiel-ba cĩncuɔŋa-na.
39 E esta é a vontade do Pai que me enviou: que nenhum de todos aqueles que me deu se perca, mas que o ressuscite no último dia.
40 Na saa da, mi To taara umaŋ duɔ suɔ-mi aa hũu mi nelma‑i, kutieŋo da cicɛ̃lma maŋ sa tĩɛŋ dede‑i aa mi sire-yuɔ miwaaŋo tĩmmaŋ-yiiŋgu-na.»
40 E esta é a vontade daquele que me enviou: que todo aquele que vê o Filho e crê nele, possa ter a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Yesuŋ ciɛra wuɔ u yaa‑i cicɛ̃lmaŋ-niiwuoni maŋ hilaa dɔrɔ‑i-na, ku saa dɔlnu *Yuifubaa-ba‑i.
41 Então os Judeus murmuravam dele, porque ele dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Baa ta ba piiye wuɔ: «Yosɛfu biɛŋ daa u sa suɔ aa cɔrnu! I suɔ u to‑i aa suɔ u nyu‑i, u bir gbɛ̃-ye dumaa wuɔ fuɔ hilaa dɔrɔ.»
42 E eles diziam: Não é este Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, então, ele diz: Eu desci do céu?
43 Yesu wuɔ cira: «Baa na yaŋ na hɔmmu guɔla.
43 Portanto, Jesus respondendo, disse-lhes: Não murmureis entre vós.
44 Mi To yaa puɔraa-mi, a ce dumaaŋo-na molo siɛ gbãa cu mi huoŋ-nu u fɛrɛ ni u saa dii u nuŋgu‑i. Umaŋ duɔ cu mi huoŋ-nu, duɔ fiɛ ku, miwaaŋo tĩmmaŋ-yiiŋgu-na, mi ka sire-yuɔ.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 *Diilopɔpuɔrbiemba nyɛgãaŋ nel daama‑i wuɔ:
45 Está escrito nos profetas: E eles serão todos ensinados por Deus. Portanto, cada homem que ouviu e aprendeu do pai, vem a mim.
46 Dumaaŋo-na ku saa ce ŋaa molo daa mi To‑i dede dɛ! Ma'i sĩ. Umaŋ hilaa Diiloŋo wulaa jo, u yaa daa-yo u diei yoŋ.
46 Não que algum homem tenha visto ao Pai, senão aquele que é de Deus, este tem visto ao Pai.
47 «Yaaŋ mi waŋ ninsoŋo‑i baa-na: Umaŋ duɔ hũu mi nelma‑i, kutieŋo daa cicɛ̃lma maŋ sa tĩɛŋ dede‑i tĩ.
47 Na verdade, na verdade eu vos digo: Aquele que crê em mim tem a vida eterna.
48 Muɔmɛi cicɛ̃lmaŋ-niiwuoni‑i.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Na tobaa-ba wuyaa niiwuoni‑i hĩɛkuraaŋgu-na ŋga ba kuu.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 A ne da niiwuoni maŋ hilaaŋ dɔrɔ‑i-na, umaŋ duɔ wuo-ni, kutieŋo sa ku.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o homem que dele comer não morra.
51 Muɔmɛi cicɛ̃lmaŋ-niiwuoni maŋ hilaa dɔrɔ‑i-na jo. Umaŋ duɔ wuo-ni, kutieŋo ka da cicɛ̃lma maŋ sa tĩɛŋ dede‑i. Miŋ ka hã nelbiliemba‑i niiwuoni maŋ ba da ba da ninsoŋ-cicɛ̃lma‑i, mɛi fɛrɛŋ kũɔma yaa‑i.»
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se algum homem comer desse pão, ele viverá para sempre; e o pão que eu darei é a minha carne, a qual eu darei pela vida do mundo.
52 Uŋ waaŋ mafamma‑i, maa gbuu jaŋ Yuifubaa-ba‑i, baa ta ba yuu ba-naa wuɔ: «Naacolŋ daa wuɔ u hã-ye u kũɔma‑i i wuo-ma wuoŋ hama‑i temma‑i?»
52 Portanto, os judeus discutiram entre si, dizendo: Como poderia nos dar este homem a sua carne para comer?
53 Yesu wuɔ cira: «Yaaŋ mi waŋ ninsoŋo‑i baa-na: Da ŋ da na saa wuo *Moloŋ-Biɛŋo kũɔma‑i aa nyɔŋ u tãmma‑i, na siɛ da ninsoŋ-cicɛ̃lma‑i.
53 Então Jesus lhes disse: Na verdade, na verdade eu vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Umaŋ duɔ wuo mi kũɔma‑i aa nyɔŋ mi tãmma‑i, u daa cicɛ̃lma maŋ sa tĩɛŋ dede‑i tĩ. Duɔ fiɛ ku, miwaaŋo tĩmmaŋ-yiiŋgu-na, mi ka sire-yuɔ.
54 Quem come a minha carne, e bebe o meu sangue, tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Mi kũɔma‑i ninsoŋ-niiwuoni aa mi tãmma‑i ninsoŋ-kuunyɔŋgu.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Umaŋ duɔ wuo mi kũɔma‑i aa nyɔŋ mi tãmma‑i, kutieŋo dii baa-mi aa mi bi waa baa-yo.
56 Quem come a minha carne, e bebe o meu sangue, permanece em mim, e eu nele.
57 Mi To maŋ puɔraa-mi, cicɛ̃lma dii baa u yaa‑i. U yaa hãa muɔŋo‑i cicɛ̃lŋ daama‑i; a ce dumaaŋo-na, umaŋ duɔ wuo mi kũɔma‑i, mi ka bi hã kutieŋo‑i cicɛ̃lma famma‑i.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai; assim quem de mim se alimenta também viverá por mim.
58 Niiwuoni maŋ hilaa dɔrɔ‑i-na jo, ni yaa daani. Nii sĩ niiduɔni baa na tobaa-baŋ wuyaa nimaŋ aa ku. Umaŋ duɔ wuo niiwuoŋ daani‑i, kutieŋo ka da cicɛ̃lma maŋ sa tĩɛŋ dede‑i.»
58 Este é o pão que desceu do céu; não é o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Yesuŋ waaŋ mamaŋ baa nuɔmba‑i Kafarnamu *Diilonelhãalãdũŋgu-na ma yaa mafamma‑i.
59 Estas coisas ele disse ensinando na sinagoga em Cafarnaum.
60 Yesuŋ piiye dumaaŋo-na, u *hãalãbiemba fɔ̃ŋgũɔ baa cira: «Nel daama cemma dii kpelle cor; hai gbãa siɛ daama temma‑i?»
60 Portanto, muitos dos seus discípulos, ouvindo isso, disseram: Este é um discurso duro, quem o pode ouvir?
61 Yesu wuɔ suɔ wuɔ ku saa dɔlnu-bɛi, wuɔ yuu-ba wuɔ: «Nel daama ciɛ kpelle na wulaa wɛi?
61 Sabendo, pois, Jesus em si mesmo que os seus discípulos murmuravam sobre isto, ele disse-lhes: Isto vos ofende?
62 Aa da na ji da *Moloŋ-Biɛŋo nyugũŋ u kã u muntercɔlɔmmu-na, na ka waŋ wuɔ niɛ?
62 O que seria, se vós vísseis o Filho do homem subir para onde estava antes?
63 *Diiloŋ-Yalle yaa hãaŋ nɛliɛŋ nuɔŋo‑i cicɛ̃lma‑i, ni ma'i sĩ nɛliɛŋ nuɔŋo‑i baa ŋ yundaaŋgu‑i ŋ siɛ gbãa ce bĩŋkũŋgu. Miŋ waaŋ nelma maŋ baa-na, Diiloŋ-Yalle dii ma yaa nuɔ‑i baa cicɛ̃lma‑i hiere.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos falo, elas são espírito, e elas são vida.
64 Ŋga banamba dii na hɔlma-na, ba saa hũu-ma.» Ninsie ninsie, Yesu wuɔ suyaa ãnyagarmantaamba‑i dii ku domma-na, aa wuɔ bi suyaa umaŋ ka hel u huoŋ-nu, ku'i ciɛ wuɔ tuɔ waŋ mafamma‑i.
64 Mas há alguns de vós que não creem. Porque Jesus conhecia desde o princípio aqueles que não criam, e quem deveria o trair.
65 Uŋ piiye dumaaŋo-na, wuɔ cira: «Da na da mi ciɛra molo siɛ gbãa cu mi huoŋ-nu ni Diilo saa dii u nuŋgu, ku yuŋgu yaa kufaŋgu‑i.»
65 E ele dizia: Por isso, eu vos disse que nenhum homem pode vir a mim, a não ser que lhe fosse dado por meu Pai.
66 A doŋ yiiŋgu faŋgu-na, u hãalãbiemba fɔ̃ŋgũɔ bir, ba sa tiraa nyaanu-yuɔ.
66 Desde daquele momento, muitos dos seus discípulos retrocederam, e não andavam mais com ele.
67 Baŋ birii, Yesu wuɔ yuu u hãalãbieŋ cĩncieluo ba hãi baamba‑i wuɔ: «Namaa na bi taara na bir mi huoŋ-nu wɛi?»
67 Então, disse Jesus aos doze: Quereis vós também ir embora?
68 Simɔ-Piɛr wuɔ cira: «Itie, cicɛ̃lma maŋ sa tĩɛŋ dede‑i ma nelma dii baa nuɔnɛi; i bir naŋ huoŋgu-na ka nyaanu hai?
68 Então, Simão Pedro respondeu-lhe: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 I haa i naŋga‑i nuɔnɛi nuɔ‑i, aa i suyaa wuɔ Diiloŋ uŋ puɔraa u nolŋo maŋ jo, u yaa nuɔŋo‑i.»
69 E nós cremos e estamos certos de que tu és o Cristo, o Filho do Deus vivo.
70 Yesu wuɔ cira: «Ma sĩ naa dii cĩncieluo baa na hãi kɛ? Hai fiɛlaa-na? Muɔmɛi sĩ wɛi? A ne da Sitãni-nolŋo dii na hɔlma-na.»
70 Respondeu-lhe Jesus: Não escolhi os doze de vós? E um de vós é um diabo.
71 U gbɛ̃ *Yuda yaa dumaaŋo-na. Simɔ‑Isikaro biɛŋo. U nuŋgu waa Yesu hãalãbieŋ cĩncieluo ba hãi baamba-na. U yaa juɔ hel Yesu huoŋgu-na.
71 Ele falava de Judas Iscariotes, filho de Simão, porque este deveria traí-lo, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.