João 20
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ARA
1 *Yitĩɛnaŋgu cuo kaala‑i-na, Maari maŋ taa u hel Magidala‑i-na, wuɔ sire naar cicãnjãale-na a kã Yesu cĩncorre-na. Tãmpɛ̃buɔ naŋo naa suuye di nuŋgu‑i. Uŋ kãa ka hi, wuɔ da tãmpɛ̃l daade bũmalãa halaŋ.
1 No primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu que a pedra estava revolvida.
2 Wuɔ bir gũunu baa gbaruŋgu kã ka da Simɔ-Piɛr baa *hãalãbiloŋo maŋ maama‑i taa ma dɔlnu Yesu‑i. Wuɔ gbɛ̃-ba wuɔ: «Ba hielaa Itieŋo‑i cĩncorre-na, aa i saa suɔ baŋ diyaa-yo kusuɔŋ-nu.»
2 Então, correu e foi ter com Simão Pedro e com o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Tiraram do sepulcro o Senhor, e não sabemos onde o puseram.
3 Piɛr baa hãalãbiloŋ daayo‑i baa sire ta ba gbar ba kã cĩncorre terieŋgu-na.
3 Saiu, pois, Pedro e o outro discípulo e foram ao sepulcro.
4 Hãalãbiloŋ daa wuɔ gbar ka hi yaaŋga Piɛr-na.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro;
5 Uŋ hii, u saa suur, wuɔ yiɛra aa naa gbĩina tuɔ ne. U niɛ ku yaa‑i a da kompabieŋa yaa yoŋ cĩncorre huɔŋga-na.
5 e, abaixando-se, viu os lençóis de linho; todavia, não entrou.
6 Simɔ-Piɛrŋ juɔ ji hi, wuɔ cor suur a bi da kompabieŋa jĩɛna dumandɛ hĩɛma-na.
6 Então, Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no sepulcro. Ele também viu os lençóis,
7 Baa naa ce kompaŋga naŋga a fĩnya kuloŋo yaaŋga‑i, wuɔ da kafaŋga fĩɛŋ jĩna ka deŋ.
7 e o lenço que estivera sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas deixado num lugar à parte.
8 Hãalãbiloŋ daayo suɔ suur fiɛfiɛ‑i-na. Uŋ suurii ka da-ku dumaaŋo-na, wuɔ suɔ hũu-ma wuɔ Yesu siire ninsoŋo.
8 Então, entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
9 Ninsie ninsie, Diiloŋ-nelmaŋ waaŋ mamaŋ wuɔ Yesu naa saaya u sire hel kuomba hɔlma-na, u hãalãbiemba saa naa hi suɔ ma yaaŋga‑i yogo.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário ressuscitar ele dentre os mortos.
10 Hãalãbieŋ daabaŋ kaa da-ma dumaaŋo-na, baa bir kũŋ.
10 E voltaram os discípulos outra vez para casa.
11 *Hãalãbieŋ daabaŋ taa, Maari wuɔ yiɛra cĩncorre nuŋgu-na tuɔ kaal. Uŋ kaal, wuɔ ji gbĩina wuɔ fuɔ ne cĩncorre huɔŋga‑i;
11 Maria, entretanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se, e olhou para dentro do túmulo,
12 a da bige‑i daaku‑i? *Dɔrpɔpuɔrbiemba hãi baa joŋgorpiɛlmba. Ba tĩɛnaana baŋ ŋa naa galla Yesu‑i kusuɔŋ-nu: Unaŋo‑i u yuŋguŋ waa kusuɔŋ-nu, unaŋo‑i u gbeiniŋ waa kusuɔŋ-nu.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus fora posto, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Dɔrpɔpuɔrbiemba yuu-yo wuɔ: «Bige‑i ciɛ ŋ ta ŋ kaal?»
13 Então, eles lhe perguntaram: Mulher, por que choras? Ela lhes respondeu: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Wuɔ u miɛl ne ku yaa‑i a da Yesu‑i u huoŋgu-na, ŋga u saa suɔ wuɔ u yaa‑i;
14 Tendo dito isto, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 u daa niɛ sĩ baŋ fuuriiye Yesu‑i suoŋgu maŋ nuɔ‑i kutieŋo yaa‑i.
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? A quem procuras? Ela, supondo ser ele o jardineiro, respondeu: Senhor, se tu o tiraste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Yesu wuɔ cira: «Maari!»
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: Raboni (que quer dizer Mestre)!
17 Yesu wuɔ cira: «Baa bella-miɛ! Mi saa hi nyugũŋ kã mi To wulaa yogo. Mamaŋ dii cemma: Kã ŋ ka waŋ baa mi baamba‑i wuɔ miɛ mi nyugũŋ kã mi To wulaa, u yaa namaa bi To. Mi kã mi Diiloŋo wulaa, u yaa namaa bi Diiloŋo.»
17 Recomendou-lhe Jesus: Não me detenhas; porque ainda não subi para meu Pai, mas vai ter com os meus irmãos e dize-lhes: Subo para meu Pai e vosso Pai, para meu Deus e vosso Deus.
18 Maari wuɔ bi ta ka tũnu hãalãbiemba‑i wuɔ u daa Itieŋo‑i, aa bi waŋ uŋ puɔraa-yo baa mamaŋ.
18 Então, saiu Maria Madalena anunciando aos discípulos: Vi o Senhor! E contava que ele lhe dissera estas coisas.
19 Yinduɔŋgu faŋgu dãnambãaŋgu-na, *hãalãbiemba tigiiŋ ba-naa dũŋgu naŋgu-na aa naa gbonu-kuɔ ba fɛrɛŋ nuɔ. Ba taa ba kãalã *Yuifu ba yuntaamba‑i ku'i ciɛ baa gbonu-kuɔ ba fɛrɛŋ nuɔ. Ba juɔ'a ba ne da Yesu‑i ba hɔlma-na. Wuɔ gbɛ̃-ba wuɔ: «Tĩyãaŋ dɛi!»
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos com medo dos judeus, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
20 Uŋ waaŋ mafamma‑i, wuɔ pigãaŋ-ba u nammu‑i baa u gbugbɛiŋo‑i. Hãalãbiembaŋ daa-yo, ba hɔmmu gbuu pãŋ fɛ̃ da yogogo.
20 E, dizendo isto, lhes mostrou as mãos e o lado. Alegraram-se, portanto, os discípulos ao verem o Senhor.
21 Yesu wuɔ tiraa cira: «Tĩyãaŋ dɛi!» Aa naa cira: «Mi To uŋ puɔraa-mi dumaa, muɔ mi bi puɔr-na dumɛi.»
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco! Assim como o Pai me enviou, eu também vos envio.
22 Uŋ waaŋ mafamma‑i, wuɔ hul fafalmu dii-bɛi aa naa cira: «Mi hãa-na *Diiloŋ-Yalle yaa‑i.
22 E, havendo dito isto, soprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Da na pir bamaŋ ãmbabalma‑i, ma ka pir, ŋga da na saa pir bamaŋ maama‑i, ma ka tĩɛ ba yunni-na.»
23 Se de alguns perdoardes os pecados, são-lhes perdoados; se lhos retiverdes, são retidos.
24 *Hãalãbiembaŋ daa Yesu‑i, Toma maŋ ba naŋ bĩŋ-yoŋ Pĩɛbaa-ba‑i u saa waa.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 U nabaamba kã ka tũnu-yuɔ wuɔ ba daa Itieŋo‑i. Toma wuɔ cira: «Muɔ da mi saa da hɛiŋa fonni‑i u nammu-na, da mi saa dii mi niele‑i foŋ daani-na, da mi saa dii mi naŋga‑i u gbugbɛiŋo-na, mi cɛraa mi hũu-ma.»
25 Disseram-lhe, então, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: Se eu não vir nas suas mãos o sinal dos cravos, e ali não puser o dedo, e não puser a mão no seu lado, de modo algum acreditarei.
26 Yinni niediei cor, niehãi yiiŋgu-na, hãalãbiemba tiraa tigiiŋ ba-naa duduɔŋgu faŋgu-na. Toma waa baa-ba kufaŋgu‑i. Baa gbonu dũŋgu‑i ba fɛrɛŋ nuɔ. Ba juɔ'a ba ne tiraa da Yesu‑i ba hɔlma-na. Wuɔ gbɛ̃-ba wuɔ: «Tĩyãaŋ dɛi!»
26 Passados oito dias, estavam outra vez ali reunidos os seus discípulos, e Tomé, com eles. Estando as portas trancadas, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
27 Aa naa cira: «Toma, jo baa ŋ niele‑i bande. Ne mi nammu‑i. Dii ŋ naŋga‑i mi gbugbɛiŋo-na ŋ ne. Baa ce ŋ hɔmmu‑i mu hãi; hũu-ma wuɔ muɔmɛi!»
27 E logo disse a Tomé: Põe aqui o dedo e vê as minhas mãos; chega também a mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 Toma wuɔ cira: «Nuɔnɛi mi Tieŋ nuɔ, nuɔnɛi mi Diiloŋ nuɔ!»
28 Respondeu-lhe Tomé: Senhor meu e Deus meu!
29 Yesu wuɔ cira: «Ŋ daa mi yufelle ku'i ciɛ ŋ hũu-ma; yaŋ mi tũnu-niɛ: Bamaŋ da ba saa da mi yufelle aa hũu-ma, kutaamba yunni dɔlaa.»
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, creste? Bem-aventurados os que não viram e creram.
30 Yesu ciɛ gbɛrɛ-wɛima namma u hãalãbiemba hɔlma-na aa ma saa waŋ sɛbɛ daayo-na. Gbɛrɛ-wɛima famma bi ciinu.
30 Na verdade, fez Jesus diante dos discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Ŋga mamaŋ nyɛgãaŋ daama‑i, ma nyɛgãaŋ wuɔ na suɔ aa hũu-ma wuɔ Yesu yaa *Koŋkortieŋo maŋ Diiloŋ uŋ saaŋ-yo, u yaa Diiloŋ-Biɛŋo‑i. Aa da na hũu u nelma‑i, na ka da cicɛ̃lma maŋ sa tĩɛŋ dede‑i fuɔ barguɔ yaa nuɔ‑i.
31 Estes, porém, foram registrados para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.