Atos 5
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs NTLH
1 Naacolŋo naŋo waa, ba taa ba bĩ-yo Ananiyasi aa bĩ u ciɛŋo‑i Safira. Terieŋgu naŋgu waa baa-ba, baa suor terieŋ daaku‑i
1 Mas um homem chamado Ananias, casado com uma mulher que se chamava Safira, vendeu um terreno
2 aa naa saa-ma aa bɔlŋo hiel gbeiŋa naŋa aa kã baa a boluoŋgu‑i ka hã Yesu *pɔpuɔrbiemba‑i baa-ya.
2 e só entregou uma parte do dinheiro aos apóstolos , ficando com o resto. E Safira sabia disso.
3 Uŋ kãa, Piɛr wuɔ gbɛ̃-yo wuɔ: «Ananiyasi, bige‑i ciɛ ŋ yaŋ *Sitãni tãal-ni ŋ hiel kunaŋgu gbeiŋa-na aa jo ji ta ŋ kar coima‑i baa *Diiloŋ-Yalle‑i?
3 Então Pedro disse a Ananias: — Por que você deixou Satanás dominar o seu coração? Por que mentiu para o Espírito Santo? Por que você ficou com uma parte do dinheiro que recebeu pela venda daquele terreno?
4 Terieŋgu‑i naŋ kũŋgu, molo saa cira ŋ suor-ku. Niŋ fiɛ suor-ku, gbeiŋa‑i naŋ waaŋa. Bige‑i ciɛ ŋ ce maaceŋ daama temma‑i? Niŋ karaa coima maŋ, ŋ saa kar-ma baa ŋ nanuɔmba, ŋ karaa-ma baa Diiloŋo.»
4 Antes de você vendê-lo, ele era seu; e, depois de vender, o dinheiro também era seu. Então por que resolveu fazer isso? Você não mentiu para seres humanos — mentiu para Deus!
5 Ananiyasiŋ nuɔ nel daama‑i, u pãŋ cii, u bi kuliiŋgu yaa dumaaŋo-na. Umaŋ duɔ nu nel daama‑i, u kũɔma pãŋ ta ma nyɛŋ.
5 Assim que ouviu isso, Ananias caiu morto; e todos os que souberam do que havia acontecido ficaram com muito medo.
6 Naacieŋ baa jo ji biɛ-yo ka fuure.
6 Então vieram alguns moços, cobriram o corpo de Ananias, levaram para fora e o sepultaram.
7 Ciɛŋo saa waa. Bɔlŋoŋ kuu, lɛrbaa-ba siɛi temma cor aa u suɔ tuɔ jo. Uŋ juɔ ji suur, u saa suɔ wuɔ wɛima ciɛ.
7 A mulher de Ananias chegou umas três horas depois, sem saber do que havia acontecido com o marido.
8 Piɛr yuu-yo wuɔ: «Ciɛŋ nuɔ, na suoraa na terieŋgu‑i sul daadu'i nuɔ‑i wɛi?»
8 Aí Pedro perguntou a ela: — Me diga! Foi por este preço que você e o seu marido venderam o terreno? — Foi! — respondeu ela.
9 Piɛr wuɔ cira: «Bige‑i ciɛ na saa-ma baa ŋ bɔlɔ‑i aa da na cure Diiloŋ-Yalle‑i? Ne, bamaŋ kãa ka fuure ŋ bɔlɔ‑i ba yaa bi suuriiŋ daaba, ba ka bi biɛ nuɔŋo‑i ka fuure-niɛ.»
9 Então Pedro disse: — Por que você e o seu marido resolveram pôr à prova o Espírito do Senhor? Os moços que acabaram de sepultar o seu marido já estão lá na porta e agora vão levar você também.
10 Ciɛŋ wuɔ pãŋ cii terieŋgu faŋgu-na a ku Piɛr caaŋgu-na. Naacieŋ ba'a ba suur ku yaa nuɔ‑i, a da u kuu. Baa tiraa biɛ ufaŋo‑i bir gũunu ka fuure bɔlŋo caaŋgu-na.
10 No mesmo instante ela caiu morta aos pés de Pedro. Os moços entraram e, vendo que ela estava morta, levaram o corpo dela e o sepultaram ao lado do marido.
11 Diiloŋ-dũŋ-baamba kũɔma migãaŋ ta ma nyɛŋ ma naara. Umaŋ duɔ nu nel daama‑i, ku ce-yo kũɔnyɛlle.
11 E toda a igreja e todos aqueles que souberam disso ficaram apavorados.
12 Yesu *pɔpuɔrbiemba taa ba ce nelma bɔi baa gbɛrɛ-wɛima bɔi nuɔmba hɔlma-na. Ba taa ba tigiiŋ ba-naa *Salomɔ kukuruuŋgu yaa nuɔ‑i.
12 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas entre o povo, e os seguidores de Jesus se reuniam no Alpendre de Salomão .
13 Nuɔmba‑i hiere nelle-na ba taa waŋ ba yefafalle, ŋga molo saa tuɔ siɛ u piɛ-ba.
13 Ninguém de fora tinha coragem de se juntar ao grupo deles, mas o povo falava muito bem deles.
14 Caamba‑i baa bɛmba maŋ naa hũyãaŋ Itieŋo maama‑i baa sa waa dɛi baa yuliiŋgu‑i.
14 Uma multidão de homens e mulheres também creu no Senhor e veio aumentar ainda mais o grupo.
15 Nuɔmba waa da ba ce ba hel baa gbãŋgbaarbaa, baa figĩnni a galla ba jaamba‑i Piɛr muncormu-na, wuɔ duɔ tuɔ cor aa u yalle yiɛya umaŋ, u sire.
15 Por causa dos milagres que os apóstolos faziam, as pessoas punham os doentes nas ruas, em camas e esteiras. Faziam isso para que, quando Pedro passasse, pelo menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Nilɛiŋa maŋ *Yerusalɛmu kɔtɔnni-na hiere, nuɔmba bɔi taa ba hel-yɛi ba jo baa ba jaamba‑i pɔpuɔrbiemba wulaa. *Jĩnabaa-baŋ bi waa bamaŋ nuɔ‑i, ba taa ba jo baa-ba. Umaŋ duɔ jo baa u wuoŋo, u sire.
16 Multidões vinham das cidades vizinhas de Jerusalém trazendo os seus doentes e os que eram dominados por espíritos maus, e todos eram curados.
17 Nuɔmbaŋ joŋ pirpir Yesu *pɔpuɔrbiemba wulaa dumaaŋo-na, ku saa dɔlnu *Diilojigãntaamba yuntieŋo‑i baa u kuoyataamba‑i *Sadusĩɛbaa-ba‑i. Baa ce-ku nenemuŋgu
17 Então o Grande Sacerdote e todos os seus companheiros, que eram do partido dos saduceus , ficaram com inveja dos apóstolos e resolveram fazer alguma coisa.
18 aa naa bel pɔpuɔrbiemba‑i ka dii-ba kaso.
18 Prenderam os apóstolos e os puseram na cadeia.
19 Ku isuɔŋgu-na, Itieŋo *dɔrpɔpuɔrbiloŋo jo ji hĩl kaso‑i a hiel-ba aa naa gbɛ̃-ba wuɔ:
19 Mas naquela noite um anjo do Senhor abriu os portões da cadeia, levou os apóstolos para fora e disse:
20 «Kãaŋ *Diilodubuɔ‑i-na na ka waŋ hũmefɛlɛnde maama‑i hiere baa nuɔmba‑i.»
20 — Vão para o Templo e anunciem ao povo tudo a respeito desta nova vida.
21 Ku cuo kaala‑i-na, pɔpuɔrbieŋ baa naar kã Diilodubuɔ‑i-na ka doŋ ta ba waŋ Diiloŋ-nelma‑i. Diilojigãntaamba yuntieŋo‑i baa u kuoyataamba saa suɔ wuɔ ba hilaa. Cuoŋ kaalaa, baa bĩ bĩncuɔmba‑i da ba ji ce ãndaaŋgu‑i. Baŋ juɔ, baa puɔr wuɔ ba ka hiel-ba kaso‑i-na jo baa-ba.
21 Os apóstolos obedeceram e no dia seguinte, bem cedo, entraram no pátio do Templo e começaram a ensinar. Então o Grande Sacerdote e os seus companheiros chamaram os líderes do povo para uma reunião do
22 Baa kã ba saa ka da-ba. Baa bir jo ji cira:
22 Porém, quando os guardas chegaram lá, não encontraram os apóstolos. Então voltaram para o lugar onde o Conselho estava reunido
23 «I saa ka da moloŋo kaso‑i-na. Iŋ kãa, kaso naa waa bĩŋ u temma‑i, aa bamaŋ niɛyaŋ-yuɔ ba waa ba munyiɛrammu-na hiere dumiɛŋa yammu-na. I hĩlãa-yo ku yaa nuɔ‑i, i saa da moloŋo huɔŋga-na.»
23 e disseram: — Nós fomos até lá e encontramos a cadeia bem-fechada, e os guardas vigiando os portões; mas, quando os abrimos, não achamos ninguém lá dentro.
24 Sorosibaa-ba maŋ niɛyaŋ Diilodubuɔ‑i ba yuntieŋo‑i, baa *Diilojigãntaamba yuntaambaŋ nuɔ nel daama‑i, ba hɔŋ muɔ pãŋ cu; ba sa suɔ ku huoŋguŋ ka jo baa kumaŋ.
24 Quando os chefes dos sacerdotes e o chefe da guarda do Templo ouviram isso, ficaram sem saber o que pensar sobre o que havia acontecido com os apóstolos.
25 Ba'a ba ne da naacolŋo naŋo juɔ ji tuɔ tũnu-bɛi wuɔ: «Naŋ bilaa balamba maŋ ka dii-ba kaso‑i-na, baa dii ta ba waŋ Diiloŋ-nelma‑i dii Diilodubuɔ‑i-na.»
25 Nesse momento chegou alguém, dizendo: — Escutem! Os homens que vocês prenderam estão lá no pátio do Templo ensinando o povo!
26 Sorosi ba yuntieŋ wuɔ pãŋ sire baa u sorosibaa-ba‑i ka bel-ba jo baa-ba. Baŋ kãa, ba saa kã baa bubuɔsĩnni, wuɔ sĩ nuɔmba ka naŋ-ba baa tãmpɛ̃lɛ̃iŋa.
26 Então o chefe da guarda do Templo e os seus homens saíram e trouxeram os apóstolos. Mas não os maltrataram porque tinham medo de serem apedrejados pelo povo.
27 Baŋ kãa ka bel Yesu *pɔpuɔrbiemba‑i jo baa-ba, *Diilojigãntaamba yuntieŋ wuɔ yuu-ba wuɔ:
27 Depois puseram os apóstolos em frente do Conselho. E o Grande Sacerdote disse:
28 «Ma sĩ i waaŋ-ma baa-na kuola-mɛi wuɔ na baa bĩ naacolŋ daayo yerre‑i baa moloŋo kɛ? Ma daa niɛ na yaŋ-ye aa sire gbuo *Yerusalɛmu‑i hiere baa u maama‑i? Na taara na cira miɛmɛi kuɔ-yo kɛ?»
28 — Nós ordenamos que vocês não ensinassem nada a respeito daquele homem. E o que foi que vocês fizeram? Espalharam esse ensinamento por toda a cidade de Jerusalém e ainda querem nos culpar pela morte dele!
29 Piɛr baa u nabaamba‑i baa cira: «I siɛ gbãa maar Diiloŋo nuŋgu‑i ka ce nelbilieŋ kũŋgu.
29 Então Pedro e os outros apóstolos responderam: — Nós devemos obedecer a Deus e não às pessoas.
30 Naŋ gbuu Yesu maŋ *daaŋgu-na ko-yo, i tobaa-baŋ siire wuɔ Diiloŋo maŋ hũmelle‑i, u siire-yuɔ
30 Os senhores crucificaram Jesus, mas o Deus dos nossos antepassados o ressuscitou.
31 aa kã baa-yo ka jĩna u caaŋ-nu. U hãa-yo yuntesĩnni‑i aa ce-yo koŋkortieŋo. U ciɛ kufaŋgu‑i duɔ kãyã *Isirahɛl-baamba da ba nanna ba cilɔbabalaŋo‑i aa u duɔ hur ba ãmbabalma‑i.
31 E Deus o colocou à sua direita como Líder e Salvador, para dar ao povo de Israel oportunidade de se arrepender e receber o perdão dos seus pecados.
32 Nel daama‑i miɛ i daa-ma nuɔ, *Diiloŋ-Yalle bi daa-ma. Bamaŋ nuɔŋ Diiloŋo nuŋgu‑i, u hã-ba di yaa‑i.»
32 Nós somos testemunhas de tudo isso — nós e o Espírito Santo, que Deus dá aos que lhe obedecem.
33 *Nellentaambaŋ juɔ nu nel daama‑i, ba hɔmmu pãŋ guɔla. Baa pãŋ ta ba taara ba komma.
33 Quando os membros do Conselho ouviram isso, ficaram com tanta raiva, que resolveram matar os apóstolos.
34 *Farisĩɛyiɛŋo naŋo waa baa-ba, ba taa ba bĩ-yo Gamaliɛl. U waa *ãnjĩnamma pigãatieŋo. Nuɔmba taa ba kãŋ-yo nelle-na. Wuɔ sire yiɛra ba hɔlma-na aa naa cira: «Ciɛŋ ba hel gɔ̃ŋgũɔŋ-nu.»
34 Mas levantou-se um dos membros do Conselho, um fariseu chamado Gamaliel, que era um mestre da Lei respeitado por todos. Ele mandou que levassem os apóstolos para fora e os deixassem ali um pouco.
35 Baŋ hilaa, wuɔ gbɛ̃ nuɔmba‑i wuɔ: «Isirahɛl-baaŋ namaa, jɔgaaŋ na ne igɛ̃na aa na suɔ na ce naŋ taaraŋ na ce kumaŋ balaŋ daaba-na.
35 Então disse ao Conselho: — Homens de Israel, cuidado com o que vão fazer com estes homens.
36 Ku belle-na, Tedasi siire ce u fɛrɛ nelbuɔ. Nuɔmba sire cu u huoŋ-nu ta ba kã nuɔmba nuɔsiba hãi caaŋ-nu. Baŋ juɔ ko-yo, ba curaa hie? Ba saa pisãllã hiere wɛi?
36 Há pouco tempo apareceu um homem chamado Teudas, que se dizia muito importante e que com isso conseguiu reunir quatrocentos seguidores. Mas ele foi morto, todos os seus seguidores foram espalhados, e a revolta dele fracassou.
37 Fuɔ kũŋguŋ curaa, baŋ taa ba kãŋ nuɔmba‑i belle-na, Yuda maŋ taa u hel *Galile‑i-na, u siire hiel u yerre‑i. Nuɔmba bɔi cu u huoŋ-nu. Baŋ juɔ ko ufaŋo‑i, bamaŋ naa cu u huoŋ-nu, na daa-ba wɛi?
37 Depois disso apareceu Judas, o Galileu, na época do recenseamento. Este também conseguiu juntar muita gente, mas foi morto, e todos os seus seguidores foram espalhados.
38 Fiɛfiɛ‑i-na, bamaŋ daaba‑i, mi gbãa waŋ mamaŋ: Niɛŋ-baŋ aa na yaŋ-ba. Da kuɔ ba ce nɛliɛŋ-maama, yiiŋgu dii baa yiiŋgu, ma ka bĩɛna.
38 Portanto, neste caso de agora, não façam nada contra estes homens. Deixem que vão embora porque, se este plano ou este trabalho vem de seres humanos, ele desaparecerá.
39 Ŋga da kuɔ Diiloŋ-maama ninsoŋo, na siɛ gbãa bĩɛna-mɛi. Niɛŋ torro, na baa ji ta na gãŋ baa Diiloŋo aa cira na gãŋ baa nelbiliemba?»
39 Mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-lo, pois neste caso estariam lutando contra Deus. E o Conselho aceitou a opinião de Gamaliel.
40 Gamaliɛlŋ piiye dumaaŋo-na, ba kã ka ciire aa naa bĩ pɔpuɔrbiemba suur. Baŋ suurii, baa bel-ba muo-ba da dɛi aa naa waŋ baa-ba wuɔ ba baa tiraa yaŋ ba da ba bĩɛ Yesu yerre‑i baa moloŋo! Baŋ ciɛ mafamma‑i, baa nanna-bɛi ba ta.
40 Então chamaram os apóstolos e os chicotearam; e aí mandaram que nunca mais falassem nada a respeito de Jesus. Depois os soltaram.
41 Baŋ bilaa-ba muo-ba Yesu maama-na, kuɔ gbuu silaa dɔlnu-bɛi wuɔ Diiloŋo ka tuɔ kãŋ-ba nelfafaamba Yesu huoŋgu-na.
41 Os apóstolos saíram do Conselho muito alegres porque Deus havia achado que eles eram dignos de serem insultados por serem seguidores de Jesus.
42 Kuŋ ciɛ dumaaŋo-na, yinni maŋ joŋ, ba waŋ *Neldɔdɔlma‑i *Diilodubuɔ‑i-na baa cĩnni-na wuɔ Yesu yaa *Koŋkortieŋo maŋ Diiloŋ uŋ saaŋ-yo.
42 E, todos os dias, no pátio do Templo e de casa em casa, eles continuavam a ensinar e a anunciar a boa notícia a respeito de Jesus, o Messias .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.