Atos 5

Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Naacolŋo naŋo waa, ba taa ba bĩ-yo Ananiyasi aa bĩ u ciɛŋo‑i Safira. Terieŋgu naŋgu waa baa-ba, baa suor terieŋ daaku‑i
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 aa naa saa-ma aa bɔlŋo hiel gbeiŋa naŋa aa kã baa a boluoŋgu‑i ka hã Yesu *pɔpuɔrbiemba‑i baa-ya.
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e levando a outra parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Uŋ kãa, Piɛr wuɔ gbɛ̃-yo wuɔ: «Ananiyasi, bige‑i ciɛ ŋ yaŋ *Sitãni tãal-ni ŋ hiel kunaŋgu gbeiŋa-na aa jo ji ta ŋ kar coima‑i baa *Diiloŋ-Yalle‑i?
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço do terreno?
4 Terieŋgu‑i naŋ kũŋgu, molo saa cira ŋ suor-ku. Niŋ fiɛ suor-ku, gbeiŋa‑i naŋ waaŋa. Bige‑i ciɛ ŋ ce maaceŋ daama temma‑i? Niŋ karaa coima maŋ, ŋ saa kar-ma baa ŋ nanuɔmba, ŋ karaa-ma baa Diiloŋo.»
4 Enquanto o possuías, não era teu? e vendido, não estava o preço em teu poder? Como, pois, formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Ananiyasiŋ nuɔ nel daama‑i, u pãŋ cii, u bi kuliiŋgu yaa dumaaŋo-na. Umaŋ duɔ nu nel daama‑i, u kũɔma pãŋ ta ma nyɛŋ.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E grande temor veio sobre todos os que souberam disto.
6 Naacieŋ baa jo ji biɛ-yo ka fuure.
6 Levantando-se os moços, cobriram-no e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 Ciɛŋo saa waa. Bɔlŋoŋ kuu, lɛrbaa-ba siɛi temma cor aa u suɔ tuɔ jo. Uŋ juɔ ji suur, u saa suɔ wuɔ wɛima ciɛ.
7 Depois de um intervalo de cerca de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Piɛr yuu-yo wuɔ: «Ciɛŋ nuɔ, na suoraa na terieŋgu‑i sul daadu'i nuɔ‑i wɛi?»
8 E perguntou-lhe Pedro: Dize-me: Vendestes por tanto aquele terreno? E ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Piɛr wuɔ cira: «Bige‑i ciɛ na saa-ma baa ŋ bɔlɔ‑i aa da na cure Diiloŋ-Yalle‑i? Ne, bamaŋ kãa ka fuure ŋ bɔlɔ‑i ba yaa bi suuriiŋ daaba, ba ka bi biɛ nuɔŋo‑i ka fuure-niɛ.»
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que combinastes entre vós provar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e te levarão também a ti.
10 Ciɛŋ wuɔ pãŋ cii terieŋgu faŋgu-na a ku Piɛr caaŋgu-na. Naacieŋ ba'a ba suur ku yaa nuɔ‑i, a da u kuu. Baa tiraa biɛ ufaŋo‑i bir gũunu ka fuure bɔlŋo caaŋgu-na.
10 Imediatamente ela caiu aos pés dele e expirou. E entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a para fora, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Diiloŋ-dũŋ-baamba kũɔma migãaŋ ta ma nyɛŋ ma naara. Umaŋ duɔ nu nel daama‑i, ku ce-yo kũɔnyɛlle.
11 Sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos os que ouviram estas coisas.
12 Yesu *pɔpuɔrbiemba taa ba ce nelma bɔi baa gbɛrɛ-wɛima bɔi nuɔmba hɔlma-na. Ba taa ba tigiiŋ ba-naa *Salomɔ kukuruuŋgu yaa nuɔ‑i.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos de comum acordo no pórtico de Salomão.
13 Nuɔmba‑i hiere nelle-na ba taa waŋ ba yefafalle, ŋga molo saa tuɔ siɛ u piɛ-ba.
13 Dos outros, porém, nenhum ousava ajuntar-se a eles; mas o povo os tinha em grande estima;
14 Caamba‑i baa bɛmba maŋ naa hũyãaŋ Itieŋo maama‑i baa sa waa dɛi baa yuliiŋgu‑i.
14 e cada vez mais se agregavam crentes ao Senhor em grande número tanto de homens como de mulheres,
15 Nuɔmba waa da ba ce ba hel baa gbãŋgbaarbaa, baa figĩnni a galla ba jaamba‑i Piɛr muncormu-na, wuɔ duɔ tuɔ cor aa u yalle yiɛya umaŋ, u sire.
15 a ponto de transportarem os enfermos para as ruas, e os porem em leitos e macas, para que ao passar Pedro, ao menos sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Nilɛiŋa maŋ *Yerusalɛmu kɔtɔnni-na hiere, nuɔmba bɔi taa ba hel-yɛi ba jo baa ba jaamba‑i pɔpuɔrbiemba wulaa. *Jĩnabaa-baŋ bi waa bamaŋ nuɔ‑i, ba taa ba jo baa-ba. Umaŋ duɔ jo baa u wuoŋo, u sire.
16 Também das cidades circunvizinhas afluía muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais eram todos curados.
17 Nuɔmbaŋ joŋ pirpir Yesu *pɔpuɔrbiemba wulaa dumaaŋo-na, ku saa dɔlnu *Diilojigãntaamba yuntieŋo‑i baa u kuoyataamba‑i *Sadusĩɛbaa-ba‑i. Baa ce-ku nenemuŋgu
17 Levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele {isto é, a seita dos saduceus}, encheram-se de inveja,
18 aa naa bel pɔpuɔrbiemba‑i ka dii-ba kaso.
18 deitaram mão nos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Ku isuɔŋgu-na, Itieŋo *dɔrpɔpuɔrbiloŋo jo ji hĩl kaso‑i a hiel-ba aa naa gbɛ̃-ba wuɔ:
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, tirando-os para fora, disse:
20 «Kãaŋ *Diilodubuɔ‑i-na na ka waŋ hũmefɛlɛnde maama‑i hiere baa nuɔmba‑i.»
20 Ide, apresentai-vos no templo, e falai ao povo todas as palavras desta vida.
21 Ku cuo kaala‑i-na, pɔpuɔrbieŋ baa naar kã Diilodubuɔ‑i-na ka doŋ ta ba waŋ Diiloŋ-nelma‑i. Diilojigãntaamba yuntieŋo‑i baa u kuoyataamba saa suɔ wuɔ ba hilaa. Cuoŋ kaalaa, baa bĩ bĩncuɔmba‑i da ba ji ce ãndaaŋgu‑i. Baŋ juɔ, baa puɔr wuɔ ba ka hiel-ba kaso‑i-na jo baa-ba.
21 Ora, tendo eles ouvido isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o sinédrio, com todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram guardas ao cárcere para trazê-los.
22 Baa kã ba saa ka da-ba. Baa bir jo ji cira:
22 Mas os guardas, tendo lá ido, não os acharam na prisão; e voltando, lho anunciaram,
23 «I saa ka da moloŋo kaso‑i-na. Iŋ kãa, kaso naa waa bĩŋ u temma‑i, aa bamaŋ niɛyaŋ-yuɔ ba waa ba munyiɛrammu-na hiere dumiɛŋa yammu-na. I hĩlãa-yo ku yaa nuɔ‑i, i saa da moloŋo huɔŋga-na.»
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado com toda a segurança, e as sentinelas em pé às portas; mas, abrindo-as, a ninguém achamos dentro.
24 Sorosibaa-ba maŋ niɛyaŋ Diilodubuɔ‑i ba yuntieŋo‑i, baa *Diilojigãntaamba yuntaambaŋ nuɔ nel daama‑i, ba hɔŋ muɔ pãŋ cu; ba sa suɔ ku huoŋguŋ ka jo baa kumaŋ.
24 E quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas palavras ficaram perplexos acerca deles e do que viria a ser isso.
25 Ba'a ba ne da naacolŋo naŋo juɔ ji tuɔ tũnu-bɛi wuɔ: «Naŋ bilaa balamba maŋ ka dii-ba kaso‑i-na, baa dii ta ba waŋ Diiloŋ-nelma‑i dii Diilodubuɔ‑i-na.»
25 Então chegou alguém e lhes anunciou: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo, em pé, a ensinar o povo.
26 Sorosi ba yuntieŋ wuɔ pãŋ sire baa u sorosibaa-ba‑i ka bel-ba jo baa-ba. Baŋ kãa, ba saa kã baa bubuɔsĩnni, wuɔ sĩ nuɔmba ka naŋ-ba baa tãmpɛ̃lɛ̃iŋa.
26 Nisso foi o capitão com os guardas e os trouxe, não com violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Baŋ kãa ka bel Yesu *pɔpuɔrbiemba‑i jo baa-ba, *Diilojigãntaamba yuntieŋ wuɔ yuu-ba wuɔ:
27 E tendo-os trazido, os apresentaram ao sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 «Ma sĩ i waaŋ-ma baa-na kuola-mɛi wuɔ na baa bĩ naacolŋ daayo yerre‑i baa moloŋo kɛ? Ma daa niɛ na yaŋ-ye aa sire gbuo *Yerusalɛmu‑i hiere baa u maama‑i? Na taara na cira miɛmɛi kuɔ-yo kɛ?»
28 Não vos admoestamos expressamente que não ensinásseis nesse nome? e eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Piɛr baa u nabaamba‑i baa cira: «I siɛ gbãa maar Diiloŋo nuŋgu‑i ka ce nelbilieŋ kũŋgu.
29 Respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Importa antes obedecer a Deus que aos homens.
30 Naŋ gbuu Yesu maŋ *daaŋgu-na ko-yo, i tobaa-baŋ siire wuɔ Diiloŋo maŋ hũmelle‑i, u siire-yuɔ
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro;
31 aa kã baa-yo ka jĩna u caaŋ-nu. U hãa-yo yuntesĩnni‑i aa ce-yo koŋkortieŋo. U ciɛ kufaŋgu‑i duɔ kãyã *Isirahɛl-baamba da ba nanna ba cilɔbabalaŋo‑i aa u duɔ hur ba ãmbabalma‑i.
31 sim, Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão de pecados.
32 Nel daama‑i miɛ i daa-ma nuɔ, *Diiloŋ-Yalle bi daa-ma. Bamaŋ nuɔŋ Diiloŋo nuŋgu‑i, u hã-ba di yaa‑i.»
32 E nós somos testemunhas destas coisas, e bem assim o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 *Nellentaambaŋ juɔ nu nel daama‑i, ba hɔmmu pãŋ guɔla. Baa pãŋ ta ba taara ba komma.
33 Ora, ouvindo eles isto, se enfureceram e queriam matá-los.
34 *Farisĩɛyiɛŋo naŋo waa baa-ba, ba taa ba bĩ-yo Gamaliɛl. U waa *ãnjĩnamma pigãatieŋo. Nuɔmba taa ba kãŋ-yo nelle-na. Wuɔ sire yiɛra ba hɔlma-na aa naa cira: «Ciɛŋ ba hel gɔ̃ŋgũɔŋ-nu.»
34 Mas, levantando-se no sinédrio certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, acatado por todo o povo, mandou que por um pouco saíssem aqueles homens;
35 Baŋ hilaa, wuɔ gbɛ̃ nuɔmba‑i wuɔ: «Isirahɛl-baaŋ namaa, jɔgaaŋ na ne igɛ̃na aa na suɔ na ce naŋ taaraŋ na ce kumaŋ balaŋ daaba-na.
35 e prosseguiu: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que estais para fazer a estes homens.
36 Ku belle-na, Tedasi siire ce u fɛrɛ nelbuɔ. Nuɔmba sire cu u huoŋ-nu ta ba kã nuɔmba nuɔsiba hãi caaŋ-nu. Baŋ juɔ ko-yo, ba curaa hie? Ba saa pisãllã hiere wɛi?
36 Porque, há algum tempo, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; ao qual se ajuntaram uns quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Fuɔ kũŋguŋ curaa, baŋ taa ba kãŋ nuɔmba‑i belle-na, Yuda maŋ taa u hel *Galile‑i-na, u siire hiel u yerre‑i. Nuɔmba bɔi cu u huoŋ-nu. Baŋ juɔ ko ufaŋo‑i, bamaŋ naa cu u huoŋ-nu, na daa-ba wɛi?
37 Depois dele levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos após si; mas também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Fiɛfiɛ‑i-na, bamaŋ daaba‑i, mi gbãa waŋ mamaŋ: Niɛŋ-baŋ aa na yaŋ-ba. Da kuɔ ba ce nɛliɛŋ-maama, yiiŋgu dii baa yiiŋgu, ma ka bĩɛna.
38 Agora vos digo: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque este conselho ou esta obra, caso seja dos homens, se desfará;
39 Ŋga da kuɔ Diiloŋ-maama ninsoŋo, na siɛ gbãa bĩɛna-mɛi. Niɛŋ torro, na baa ji ta na gãŋ baa Diiloŋo aa cira na gãŋ baa nelbiliemba?»
39 mas, se é de Deus, não podereis derrotá-los; para que não sejais, porventura, achados até combatendo contra Deus.
40 Gamaliɛlŋ piiye dumaaŋo-na, ba kã ka ciire aa naa bĩ pɔpuɔrbiemba suur. Baŋ suurii, baa bel-ba muo-ba da dɛi aa naa waŋ baa-ba wuɔ ba baa tiraa yaŋ ba da ba bĩɛ Yesu yerre‑i baa moloŋo! Baŋ ciɛ mafamma‑i, baa nanna-bɛi ba ta.
40 Concordaram, pois, com ele, e tendo chamado os apóstolos, açoitaram-nos e mandaram que não falassem em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Baŋ bilaa-ba muo-ba Yesu maama-na, kuɔ gbuu silaa dɔlnu-bɛi wuɔ Diiloŋo ka tuɔ kãŋ-ba nelfafaamba Yesu huoŋgu-na.
41 Retiraram-se pois da presença do sinédrio, regozijando-se de terem sido julgados dignos de sofrer afronta pelo nome de Jesus.
42 Kuŋ ciɛ dumaaŋo-na, yinni maŋ joŋ, ba waŋ *Neldɔdɔlma‑i *Diilodubuɔ‑i-na baa cĩnni-na wuɔ Yesu yaa *Koŋkortieŋo maŋ Diiloŋ uŋ saaŋ-yo.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus, o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.