Atos 2

Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 *Pãntekɔti-yiiŋgu-na, Diiloŋ-dũŋ-baamba waa hiere tigiiŋ terduɔŋ-nu.
1 Quando chegou o dia de Pentecostes , todos os seguidores de Jesus estavam reunidos no mesmo lugar.
2 Ba juɔ'a ba ne da ijieni naŋ temma hilaa dɔrɔ‑i-na ŋaa fafalmu, a jo ji yu baŋ waa dũŋgu maŋ nuɔ‑i.
2 De repente, veio do céu um barulho que parecia o de um vento soprando muito forte e esse barulho encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Ba'a ba tiraa ne, a da dãamu nammu calnu mu haa ba yunni-na.
3 Então todos viram umas coisas parecidas com chamas, que se espalharam como línguas de fogo; e cada pessoa foi tocada por uma dessas línguas.
4 Muŋ calaanu haa-bɛi dumaaŋo-na, *Diiloŋ-Yalle pãŋ yu ba hɔmmu‑i a ce ba doŋ ta ba piiye niɛraaŋ-nelma.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, de acordo com o poder que o Espírito dava a cada pessoa.
5 A ne da *Yuifubaa-ba maŋ wuɔyaaŋ ba Diiloŋ-hũmelle‑i fafamma, ba fɔ̃ŋgũɔ baa hilaa nilɛiŋa-na hiere jo *Yerusalɛmu‑i-na yibieŋa faŋa-na.
5 Estavam morando ali em Jerusalém judeus religiosos vindos de todas as nações do mundo.
6 Baa tĩɛna ji nu ijieŋ daani‑i, baa sire gbar kã ka yu. Bamaŋ waa hiere, nɛliɛŋo nɛliɛŋo u nuɔ Yesu *pɔpuɔrbiemba piiye fuɔ fɛrɛŋ nelma‑i.
6 Quando ouviram aquele barulho, uma multidão deles se ajuntou, e todos ficaram muito admirados porque cada um podia entender na sua própria língua o que os seguidores de Jesus estavam dizendo.
7 Kuɔ cu ba hɔmmu‑i, baa ta ba piiye wuɔ: «Ma sĩ Galiletaamba‑i daaba‑i hiere kɛ?
7 A multidão ficou admirada e espantada e comentava: — Estas pessoas que estão falando assim são da Galileia!
8 Ba ciɛ niɛ ta ba nu i nelma‑i hiere ba waŋ-ma baa-ye?
8 Como é que cada um de nós as ouvimos falar na nossa própria língua?
9 Ŋ siɛ suɔ wuɔ miɛ maŋ jãanu i-naa bande‑i-na, Partitaamba dii-yiɛ, Meditaamba dii, Elamutaamba dii, Mesopotamitaamba dii, bamaŋ hilaa *Yude‑i-na baa bi dii, Kapadɔsitaamba dii, Pɔ̃taamba dii, Asitaamba dii,
9 Nós somos da Pártia, da Média, do Elão, da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 Firgitaamba dii, Pãnfilitaamba dii, Esipitaamba dii, Libitaamba maŋ dii Sirɛni caaŋgu-na baa dii, bamaŋ hilaaŋ *Ɔrɔmu‑i-na bafamba bi dii,
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia que ficam perto de Cirene. Alguns de nós são de Roma.
11 Yuifukirɛiŋa dii, bamaŋ bi suurii Yuifusĩnni-na baa bi dii, Kirɛtitaamba dii, Arabubaa-ba dii, aa i hieroŋo-na, Diiloŋ uŋ ciɛ maacenfafamma maŋ, nɛliɛŋo nɛliɛŋo u nuɔ-ma u fɛrɛŋ nelma-na.»
11 Uns são judeus, e outros, convertidos ao Judaísmo. Alguns são de Creta, e outros, da Arábia. E como é que todos estamos ouvindo essa gente falar em nossa própria língua a respeito das grandes coisas que Deus tem feito?
12 Kuɔ ce-ba gbɛrɛ, ba sa suɔ baŋ jɔguɔŋ mamaŋ. Baa ta ba yuu ba-naa wuɔ: «Nel hama‑i temma‑i dumandɛ‑i?»
12 Todos estavam admirados, sem saberem o que pensar, e perguntavam uns aos outros: — O que será que isso quer dizer?
13 Banaŋ baa bir yaŋ aa ta ba nyɛ pɔpuɔrbiemba‑i wuɔ ba nyuɔŋ kolma.
13 Mas outros zombavam, dizendo: — Esse pessoal está bêbado!
14 Maŋ juɔ waa dumaaŋo-na, Piɛr wuɔ sire yiɛra baa u nabaamba‑i aa naa doŋ tuɔ piiye da gbagaga wuɔ: «*Yuifubaa namaa, baa namaa namaŋ dii tĩɛna *Yerusalɛmu‑i-na, mi ka waŋ nelma diei baa-na, karaaŋ na tũnni‑i dɛi na nu-ma.
14 Então Pedro se levantou, junto com os outros onze apóstolos , e em voz bem alta começou a dizer à multidão: — Meus amigos judeus e todos vocês que moram em Jerusalém, prestem atenção e escutem o que eu vou dizer!
15 Na suyaa wuɔ bãaŋgu saa hi boŋ yogo aa na'a ba nyuɔŋ kolma, ba daa-ma hie?
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como vocês estão pensando, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Na saa da, Diiloŋ uŋ puɔraa Yowɛl waŋ mamaŋ, ma'i ciɛŋ.
16 O que, de fato, está acontecendo é o que o profeta Joel disse:
17 Yowɛl waaŋ-ma wuɔ:
17 “É isto o que eu vou fazer nos últimos dias — diz Deus: Derramarei o meu Espírito sobre todas as pessoas. Os filhos e as filhas de vocês anunciarão a minha mensagem; os moços terão visões, e os velhos sonharão .
18 Coima saa fa, bamaŋ cãa-miŋ hiere,
18 Sim, eu derramarei o meu Espírito sobre os meus e naqueles dias eles também anunciarão a minha mensagem.
19 Mi ka ce gbɛrɛ-wɛima dɔrɔ‑i-na baa hĩɛma-na hiere:
19 Em cima, no céu, farei com que apareçam coisas espantosas; e embaixo, na terra, farei milagres. Haverá sangue, e fogo, e nuvens de fumaça;
20 Bãaŋgu kaa bir cure ŋaa isuɔŋgu
20 o sol ficará escuro, e a lua se tornará cor de sangue, antes que chegue o grande e Dia do Senhor.
21 A ce dumaaŋo-na, umaŋ duɔ ji tuɔ gbuuse Itieŋo‑i, kutieŋo ka kor.»›»
21 Então todos os que pedirem a ajuda do Senhor serão salvos.”
22 Piɛr wuɔ suonu u ãndaaŋgu‑i wuɔ: «*Isirahɛl-baaŋ namaa, yaaŋ mi waŋ nelma diei baa-na: Diiloŋo pigãaŋ-na Nasarɛtitaaŋ Yesu fɔ̃ŋgũɔ‑i. U ciɛ u ce gbɛrɛ-wɛima bɔi na hɔlma-na. Namaa fɛrɛ‑i na saa yaŋ-ma damma.
22 Pedro continuou: — Homens de Israel, escutem o que eu vou dizer. Deus mostrou a vocês que Jesus de Nazaré era um homem aprovado por ele. Pois, por meio de Jesus, Deus fez milagres, maravilhas e coisas extraordinárias no meio de vocês, como vocês sabem muito bem.
23 Ba bel diiloŋo‑i bel-o hã-na. Diiloŋo suɔ wɛima‑i hiere; uu naa suɔ wuɔ na siɛ yaŋ-yo. Ma bi ciɛ: Na bilaa-yo a hã bamaŋ sa kãaŋ Diiloŋo‑i ba gbu-yo *daaŋ-nu ko-yo.
23 Deus, por sua própria vontade e sabedoria, já havia resolvido que Jesus seria entregue nas mãos de vocês. E vocês mesmos o mataram por mãos de homens maus, que o crucificaram.
24 Ŋga hĩɛma saa naa waa ma gbãa wuo-yo. A ce dumaaŋo-na, baŋ kuɔ-yo, Diiloŋo yaŋ-ba aa sire-yuɔ.
24 Mas Deus ressuscitou Jesus, livrando-o do poder da morte, porque não era possível que a morte o dominasse.
25 Na saa da, *Davidi piiye u maama wuɔ:
25 Pois Davi disse a respeito de Jesus o seguinte: “Eu via sempre o Senhor comigo porque ele está ao meu lado direito, para que nada me deixe abalado.
26 Kufaŋgu hɔfɛ̃lle yaa yuu mi huɔŋga‑i
26 Por isso o meu coração está feliz, e as minhas palavras são palavras de alegria; e eu, um ser mortal, vou descansar cheio de esperança,
27 Diilo, mi suyaa wuɔ ŋ siɛ yaŋ mi tĩɛ dii kuoŋ-nelle-na.
27 pois tu, Senhor, não me abandonarás no Eu tenho te servido fielmente, e por isso não deixarás que eu apodreça na sepultura.
28 Hũmelle maŋ kãaŋ ŋ wulaa,
28 Tu me tens ensinado os caminhos que levam à vida, e a tua presença me encherá de alegria.”
29 Piɛr wuɔ cor baa u ãndaaŋgu‑i wuɔ: «Tobiŋ namaa, mi ka waŋ ninsoŋo‑i baa-na i bĩncɔiŋo‑i Davidi kũŋgu-na: Davidi kuu ba fuure-yuɔ, a ji hi baa nyuŋgo u cĩncorre dii i hɔlma-na.
29 E Pedro disse mais isto: — Meus irmãos, eu preciso falar claramente com vocês a respeito do
30 Davidi waa Diilopɔpuɔrbiloŋo. Diiloŋo naa pã nuŋgu baa-yo wuɔ duɔ saa ji waa, u jãmatigisĩnni‑i, u ka hã u hãayɛ̃lŋo naŋo'i baa-ni.
30 Ele era profeta e sabia que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes seria rei, como ele.
31 A ce dumaaŋo-na, Davidi naa tĩɛna baa-ma wuɔ *Koŋkortieŋo ka ku aa sire. Na saa da u ciɛra: ‹Diiloŋo siɛ yaŋ u nolŋo tĩɛ dii kuoŋ-nelle-na› aa ‹u siɛ yaŋ u hɔr dii hĩɛma-na.›
31 Davi sabia o que Deus ia fazer e por isso falou a respeito da ressurreição do Messias . Davi disse: “Ele não foi abandonado no mundo dos mortos, nem o seu corpo apodreceu na sepultura.”
32 Koŋkortieŋo faŋo yaa Yesu‑i. Diiloŋ uŋ siire-yuɔ, miɛ maŋ daaye‑i hiere i daa-ma nuɔ.
32 Deus ressuscitou este Jesus, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Diiloŋo kãa baa-yo u ka tĩɛna u caaŋ-nu, aa uŋ ŋa naa pã nuŋgu maŋ baa-yo wuɔ u ka hã-yo u Yalle‑i, u hãa-yo baa-de u gbuo-ye baa-de hiere. Naŋ daŋ mamaŋ daama‑i baa naŋ nuŋ mamaŋ, difande maacemma'i.
33 Pois Jesus foi levado para sentar-se ao lado direito de Deus, o seu Pai, o qual lhe deu o Espírito Santo, como havia prometido. E Jesus derramou sobre nós esse Espírito, conforme vocês estão vendo e ouvindo agora.
34 Davidi fuɔ fɛrɛ saa kã dɔrɔ‑i-na, ŋga u piiye Yesu kũŋgu‑i wuɔ:
34 Pois Davi não subiu para o céu, mas ele mesmo afirmou: “O Senhor Deus disse ao meu Senhor: ‘Sente-se do meu lado direito,
35 aa ŋ yaŋ mi mal ŋ bigãarãamba‑i hã ŋ ce ŋ bãaŋgu‑i bɛi.»›
35 até que eu ponha os seus inimigos como estrado debaixo dos seus pés.’ ”
36 Terieŋgu faŋgu-na, nuharuŋgu si dii, Isirahɛl-baaŋ namaaŋo‑i hiere na saaya na suɔ wuɔ naŋ gbuu Yesu maŋ *daaŋgu-na, Diiloŋo ciɛ u yaa‑i Itieŋo‑i aa tiraa ce-yo Koŋkortieŋo.»
36 Todo o povo de Israel deve ficar bem certo de que este Jesus que vocês crucificaram é aquele que Deus tornou Senhor e Messias.
37 Baŋ juɔ nu nel daama‑i, kuɔ ce-ba bĩŋkũŋgu. Baa yuu Piɛrbaa-ba‑i wuɔ: «Dumaaŋo-na, i saaya i ce bige‑i?»
37 Quando ouviram isso, todos ficaram muito aflitos e perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: — Irmãos, o que devemos fazer?
38 Piɛr wuɔ gbɛ̃-ba wuɔ: «Naanaŋ na cilɔbabalaŋo‑i aa na jo ba ji *batiseŋ-na Yesu-Kirsa yerre-na, ku yaa Diiloŋo ka hur na ãmbabalma‑i. Mafaŋ da ma ce, Diiloŋo ka hã-na u Yalle‑i.
38 Pedro respondeu: — Arrependam-se, e cada um de vocês seja batizado em nome de Jesus Cristo para que os seus pecados sejam perdoados, e vocês receberão de Deus o Espírito Santo.
39 Na saa da, Diiloŋo pãa nuŋgu‑i baa namɛi baa na bisãlmba, wuɔ u ka hã-na u Yalle‑i. U bi pãa-ku baa uŋ ka bĩ bamaŋ yaayargaa-terni-na hiere ba cu u huoŋ-nu.»
39 Pois essa promessa é para vocês, para os seus filhos e para todos os que estão longe, isto é, para todos aqueles que o Senhor, nosso Deus, chamar .
40 Piɛr waaŋ nelma bɔi baa-ba a dii sirɛiŋa bɛi ba da ba hũu-ma. U taa u piiye baa-ba wuɔ: «Siyaaŋ koŋkoro‑i, ku yaa mamaŋ kaa da fiɛfiɛ ku nuɔmba‑i ma siɛ ka da-na.»
40 Pedro continuou a dar o seu testemunho e, com muitas outras explicações, procurou convencê-los, dizendo: — Saiam do meio dessa gente má e salvem-se!
41 Yiiŋgu faŋgu-na, nuɔmba bɔi hũyãa Piɛr nelma‑i aa ce ba batiseŋ-ba. Ba yuu nuɔmba neifelle nuɔsiba ndii temma bamaŋ naa suurii naara Diiloŋ-dũŋ-baamba‑i.
41 Muitos acreditaram na mensagem de Pedro e foram batizados. Naquele dia quase três mil se juntaram ao grupo dos seguidores de Jesus.
42 Baa bilaanu ta ba jo ba nu Diiloŋ-nelma‑i Yesu pɔpuɔrbiemba wulaa. Ba waa ŋaa cɛduɔŋ-biemba, ta ba wuo niiwuoni‑i baa ba-naa aa ta ba bi cãrã Diiloŋo‑i baa ba-naa.
42 E todos continuavam firmes, seguindo os ensinamentos dos apóstolos, vivendo em amor cristão, partindo o pão juntos e fazendo orações.
43 Yesu pɔpuɔrbiemba taa ba ce gbɛrɛ-wɛima bɔi, a ce dumaaŋo-na korma taa ma da nuɔmba‑i baa-ba.
43 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas, e por isso todas as pessoas estavam cheias de temor .
44 Diiloŋ-dũŋ-baamba naa bel ba-naa hiere, ba saa ta ba ce huɔŋga baa ba nagãŋ-niini‑i.
44 Todos os que criam estavam juntos e unidos e repartiam uns com os outros o que tinham.
45 Ba waa umaŋ duɔ da kumaŋ, u suor-ku aa jo baa gbeiŋa‑i ba ji cal-a ba-naa nuɔ a saa baa gbeiŋ-maamaŋ yeŋ-bɛi dumaa.
45 Vendiam as suas propriedades e outras coisas e dividiam o dinheiro com todos, de acordo com a necessidade de cada um.
46 Yinni maŋ joŋ baa dii *Diilodubuɔ‑i-na, ba sa nanna yiiŋgu. Ba taa ba wuo niiwuoni‑i baa ba-naa cĩnni-na. Ba niiwuoni wuoma taa ma dɔl aa ba hɔmmu na firnu baa mu-naa.
46 Todos os dias, unidos, se reuniam no pátio do Templo. E nas suas casas partiam o pão e participavam das refeições com alegria e humildade.
47 Ba taa ba hãl nɛini‑i ba tuɔlnu Diiloŋo‑i. Ba maama taa ma dɔlnu nuɔmba‑i hiere nelle-na. Aa yinniŋ taa ni cor dumaa, Itieŋo taa u kor nuɔmba‑i dumɛi u naara ba kãlle-na.
47 Louvavam a Deus por tudo e eram estimados por todos. E cada dia o Senhor juntava ao grupo as pessoas que iam sendo salvas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.