Atos 26
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ARA
1 Agirpa wuɔ cira: «Pol, ãndaaŋgu‑i dii nuɔnɛi wulaa‑i; piiye mamaŋ dii naŋ wulaa.» Pol wuɔ fara u naŋga‑i aa naa cira:
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: É permitido que uses da palavra em tua defesa. Então, Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 «Nellentie, *Yuifubaa-baŋ haa mamaŋ miɛ hiere, niŋ hãa-mi hũmelle‑i mi da mi waŋ maŋ bilaa dumaa tũnu-niɛ nyuŋgo‑i-na, ku dɔlaanu-miɛ cor.
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na tua presença, poder produzir a minha defesa de todas as acusações feitas contra mim pelos judeus;
3 Na niŋ yeŋ terieŋgu maŋ nuɔ‑i, molo siɛ gbãa pigãaŋ-ni Yuifu ba bĩncuɔŋ-maama‑i, aa ŋ suɔ baŋ fanuŋ ba-naa nelma maŋ nuɔ‑i hiere. Terieŋgu faŋgu-na, jande, fɛ̃ ŋ huɔŋga‑i aa ŋ nu mi nelma‑i.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso, eu te peço que me ouças com paciência.
4 «Ma miŋ siire ce kumaŋ *Yerusalɛmu‑i-na, Yuifubaa-ba‑i hiere ba suyaa-ku.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 Nyuŋgo saa jĩna-yiɛ baa i-naa. Ba suyaa wuɔ *Farisĩɛyiɛŋ muɔ, aa tiraa suɔ wuɔ i Diiloŋ-hũmelleŋ-kũŋgu kuolaaya yaŋ Yuifubaa-ba namba‑i. Da ŋ yuu-ba, da ba'a ba ka waŋ ninsoŋo‑i baa-ni, ba ka waŋ-ma baa-ni.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque vivi fariseu conforme a seita mais severa da nossa religião.
6 Aa da ŋ da ba ce mɛi ãndaaŋgu‑i nyuŋgo‑i-na, kuu dii ŋaa Diiloŋ uŋ pãa nuŋgu maŋ baa i tobaa-ba‑i, miŋ hĩŋ ku taaluŋgu‑i, ku'i juɔ baa mafamma‑i.
6 E, agora, estou sendo julgado por causa da esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais,
7 *Isirahɛl-baamba‑i hiere ba kũŋgu-na ba hĩŋ ku taaluŋgu‑i, ku'i ciɛ ba ta ba cãrã Diiloŋo‑i bãaŋgu‑i baa isuɔŋgu‑i.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente de noite e de dia, almejam alcançar; é no tocante a esta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Namaa niɛ-ma niɛ, Yuifubaa namaaŋo‑i, aa cira Diiloŋo siɛ gbãa sire kuomba‑i?
8 Por que se julga incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 Mɛi fɛrɛ maŋ daami‑i, mii naa da niɛ sĩ mi saaya mi gbãŋ kpelle a hiel Nasarɛtitaaŋ Yesu yerre‑i nuɔmba nunni-na.
9 Na verdade, a mim me parecia que muitas coisas devia eu praticar contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 Mi taa mi ce ma yaa‑i Yerusalɛmu‑i-na. Bamaŋ naa cu Yesu huoŋ-nu, *Diilojigãntaamba yuntaamba naa hã-mi hũmelle‑i mi bel ba fɔ̃ŋgũɔ dii-ba kaso, aa da ba'a ba ko-ba, mi sa yagar.
10 e assim procedi em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e contra estes dava o meu voto, quando os matavam.
11 Mi taa mi wuɔra *Diilonelhãalãdũnni-na hiere mi ce-ba gbomma. Mi taa mi taara mi kpakpaa-ba hiel-ba Yesu hũmelle-na. Mi huɔŋgaŋ ŋa naa gbuu du baa-ba dumaaŋo-na, da mi ce mi hel nyaa ba huoŋ-nu nilɛiŋa naŋa-na.»
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, mesmo por cidades estranhas os perseguia.
12 «Miŋ waa ta mi ce karaaŋgu faŋgu‑i, yiiŋgu naŋgu-na, Diilojigãntaamba yuntaamba ji hã-mi hũmelle‑i mi ta mi kã Damasi.
12 Com estes intuitos, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 Mi waa baa nuɔmba namba. Nellentie, muɔmɛi tũɔ-niŋ, bãaŋguŋ juɔ hi yuhuɔŋga‑i, miɛ mi ne da cecerma naŋ temma hilaa dɔrɔ‑i-na jo ji dii-ye huɔŋga. Cecerŋ daama taa ma carra ma yaŋ bãaŋgu‑i.
13 Ao meio-dia, ó rei, indo eu caminho fora, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Yiɛ pãŋ cii hiere, mɛi nu molo piiye baa-mi ebiremma-na wuɔ: ‹Sol, bige‑i ciɛ ŋ ta ŋ ce karaaŋ daaku temma‑i baa-mi? Ŋ saa suɔ wuɔ ŋ ce gbãŋgbãŋ wɛi?›
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa é recalcitrares contra os aguilhões.
15 «Miɛ yuu miɛ: ‹Hai moloŋo‑i piiyeŋ?›
15 Então, eu perguntei: Quem és tu, Senhor? Ao que o Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues.
16 Sire ŋ yiɛra. Mi caraaya-niɛ da mi ce-ni mi cãarãŋ nuɔ, aa niŋ daa mamaŋ daama‑i nyuŋgo‑i-na, ŋ ce ma watieŋ nuɔ baa miŋ ka ta mi pigãaŋ-ni mamaŋ hiere.
16 Mas levanta-te e firma-te sobre teus pés, porque por isto te apareci, para te constituir ministro e testemunha, tanto das coisas em que me viste como daquelas pelas quais te aparecerei ainda,
17 Mi ka puɔr-ni ŋ nelleŋ-baamba wulaa baa *niɛraamba bi wulaa. Mi ka waa baa-ni, molo siɛ gbãa ce-ni bĩŋkũŋgu.
17 livrando-te do povo e dos gentios, para os quais eu te envio,
18 Kã ŋ ka hiel-ba kukulma-na ŋ dii-ba cecerma-na. Kã ŋ ka hũu-ba *Sitãni wulaa ŋ hã Diiloŋo‑i baa-ba. Da ba hũu mi maama‑i, ba ãmbabalma ka hur aa ba nuŋgu ka waa baa Diiloŋ-baamba‑i.›
18 para lhes abrires os olhos e os converteres das trevas para a luz e da potestade de Satanás para Deus, a fim de que recebam eles remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 «Nellentie, Itieŋ uŋ caraaya-miɛ a waŋ mamaŋ baa-mi mi siɛ gbãa yagar-ma.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Mi duɔŋ Damasi yaa nuɔ‑i igɛ̃na ta mi waŋ u maama‑i, aa hel terieŋgu-na kã *Yerusalɛmu. Miŋ siire Yerusalɛmu‑i-na, mi wuɔra gbuo *Yude nilɛiŋa‑i hiere ka cor baa niɛraamba‑i. Mi taa mi piiye baa-ba miɛ: ‹Naanaŋ na cilɔbabalaŋo‑i aa na suur Diiloŋ-hũmelle-na. Yaaŋ na ciluɔ tuɔ fa ku yaa pigãaŋ wuɔ na naana na cilɔbabalaŋo‑i ninsoŋo.›
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Da ŋ da *Yuifubaa-ba bilaa-mi *Diilodubuɔ‑i-na ta ba taara ba ko-mi, ku yuŋgu yaa kufaŋgu‑i.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, estando eu no templo, e tentaram matar-me.
22 Ŋga Diiloŋo saa hũu-ma. Ji hi baa nyuŋgo, muɔmɛi daami ta mi waŋ u maama‑i baa nuɔmba‑i hiere, mi sa bɔ moloŋo baa-ma. *Diilopɔpuɔrbiembaŋ siire waŋ mamaŋ a naara *Moisi‑i, mi tir ma yaa‑i; mi saa haa manamma mɛi.
22 Mas, alcançando socorro de Deus, permaneço até ao dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, senão o que os profetas e Moisés disseram haver de acontecer,
23 Ba waaŋ-ma wuɔ: ‹Diiloŋ uŋ ka saaŋ *Koŋkortieŋo maŋ, u ka mulĩɛŋ. Aa duɔ ku, u yaa ka sire igɛ̃na kuomba hɔlma-na. Duɔ sire, u ka pigãaŋ i baamba‑i koŋkor-hũmelle‑i baa niɛraamba‑i hiere.›»
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao povo e aos gentios.
24 Polŋ juɔ piiye hi terieŋ daaku‑i, Fɛtusi wuɔ kaasĩŋ da gbagaga wuɔ: «Pol, nuɔ ŋ siɛ waa dii ŋ fɛrɛ nuɔ! Sɛbɛ siire ŋ yuŋgu‑i!»
24 Dizendo ele estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu em alta voz: Estás louco, Paulo! As muitas letras te fazem delirar!
25 Pol wuɔ cira: «Fɛtusi, mi saa piel. Miŋ waŋ-maŋ dumaa ma ciɛ dumɛi.
25 Paulo, porém, respondeu: Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 Maŋ ciɛ terieŋgu maŋ nuɔ‑i, ku saa fuo. Agirpa suyaa-ma hiere, ku'i ciɛ mi da holle yiɛra u yaaŋga-na ta mi waŋ-ma.»
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta; porquanto nada se passou em algum lugar escondido.
27 Aa naa cira: «Nellentie, Diilopɔpuɔrbiembaŋ waaŋ mamaŋ, ŋ hũyãa-ma wɛi? Mi suyaa miɛ ŋ hũyãa-ma.»
27 Acreditas, ó rei Agripa, nos profetas? Bem sei que acreditas.
28 Agirpa wuɔ cira: «Pol, ŋ taara ŋ ce-mi Kirsa wuoŋ muɔ hoi dumandɛ‑i-na wɛi?»
28 Então, Agripa se dirigiu a Paulo e disse: Por pouco me persuades a me fazer cristão.
29 Pol wuɔ cira: «Da ku fiɛ waa fiɛfiɛ sĩ, wɛima sĩ. Aa naŋ diei sĩ, miŋ piiyeŋ baa namaa namaŋ hiere nyuŋgo‑i-na, mi cãrã Diiloŋo‑i miɛ u ce-na mɛi temma‑i; ŋga mamaŋ daa-mi daama‑i u baa yaŋ ma yaa da-na.»
29 Paulo respondeu: Assim Deus permitisse que, por pouco ou por muito, não apenas tu, ó rei, porém todos os que hoje me ouvem se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Polŋ juɔ piiye tĩ, Agirpa‑i baa Fɛtusi‑i a naara Berenisi‑i baa bamaŋ waa hiere, baa sire ta ba hel.
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles;
31 Umaŋ duɔ puur duɔ piiye, wuɔ: «Mɛi saa suɔ kumaŋ ciɛ ba bel naacolŋ daayo‑i aa migãaŋ ta ba taara ba ko-yo.»
31 e, havendo-se retirado, falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada tem feito passível de morte ou de prisão.
32 Agirpa wuɔ tuɔ piiye baa Fɛtusi‑i wuɔ: «Kuɔ u saa naa cira na yaŋ ãndaaŋgu‑i hã *jãmatigi‑i baa-ku, dumandɛ‑i-na nii naa nanna-yuɔ.»
32 Então, Agripa se dirigiu a Festo e disse: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.