Atos 26
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ARIB
1 Agirpa wuɔ cira: «Pol, ãndaaŋgu‑i dii nuɔnɛi wulaa‑i; piiye mamaŋ dii naŋ wulaa.» Pol wuɔ fara u naŋga‑i aa naa cira:
1 Depois Agripa disse a Paulo: É-te permitido fazer a tua defesa. Então Paulo, estendendo a mão, começou a sua defesa:
2 «Nellentie, *Yuifubaa-baŋ haa mamaŋ miɛ hiere, niŋ hãa-mi hũmelle‑i mi da mi waŋ maŋ bilaa dumaa tũnu-niɛ nyuŋgo‑i-na, ku dɔlaanu-miɛ cor.
2 Sinto-me feliz, ó rei Agripa, em poder defender-me hoje perante ti de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus;
3 Na niŋ yeŋ terieŋgu maŋ nuɔ‑i, molo siɛ gbãa pigãaŋ-ni Yuifu ba bĩncuɔŋ-maama‑i, aa ŋ suɔ baŋ fanuŋ ba-naa nelma maŋ nuɔ‑i hiere. Terieŋgu faŋgu-na, jande, fɛ̃ ŋ huɔŋga‑i aa ŋ nu mi nelma‑i.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; pelo que te rogo que me ouças com paciência.
4 «Ma miŋ siire ce kumaŋ *Yerusalɛmu‑i-na, Yuifubaa-ba‑i hiere ba suyaa-ku.
4 A minha vida, pois, desde a mocidade, o que tem sido sempre entre o meu povo e em Jerusalém, sabem-na todos os judeus,
5 Nyuŋgo saa jĩna-yiɛ baa i-naa. Ba suyaa wuɔ *Farisĩɛyiɛŋ muɔ, aa tiraa suɔ wuɔ i Diiloŋ-hũmelleŋ-kũŋgu kuolaaya yaŋ Yuifubaa-ba namba‑i. Da ŋ yuu-ba, da ba'a ba ka waŋ ninsoŋo‑i baa-ni, ba ka waŋ-ma baa-ni.
5 pois me conhecem desde o princípio e, se quiserem, podem dar testemunho de que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Aa da ŋ da ba ce mɛi ãndaaŋgu‑i nyuŋgo‑i-na, kuu dii ŋaa Diiloŋ uŋ pãa nuŋgu maŋ baa i tobaa-ba‑i, miŋ hĩŋ ku taaluŋgu‑i, ku'i juɔ baa mafamma‑i.
6 E agora estou aqui para ser julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus a nossos pais,
7 *Isirahɛl-baamba‑i hiere ba kũŋgu-na ba hĩŋ ku taaluŋgu‑i, ku'i ciɛ ba ta ba cãrã Diiloŋo‑i bãaŋgu‑i baa isuɔŋgu‑i.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente noite e dia, esperam alcançar; é por causa desta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Namaa niɛ-ma niɛ, Yuifubaa namaaŋo‑i, aa cira Diiloŋo siɛ gbãa sire kuomba‑i?
8 Por que é que se julga entre vós incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 Mɛi fɛrɛ maŋ daami‑i, mii naa da niɛ sĩ mi saaya mi gbãŋ kpelle a hiel Nasarɛtitaaŋ Yesu yerre‑i nuɔmba nunni-na.
9 Eu, na verdade, cuidara que devia praticar muitas coisas contra o nome de Jesus, o nazareno;
10 Mi taa mi ce ma yaa‑i Yerusalɛmu‑i-na. Bamaŋ naa cu Yesu huoŋ-nu, *Diilojigãntaamba yuntaamba naa hã-mi hũmelle‑i mi bel ba fɔ̃ŋgũɔ dii-ba kaso, aa da ba'a ba ko-ba, mi sa yagar.
10 o que, com efeito, fiz em Jerusalém. Pois havendo recebido autoridade dos principais dos sacerdotes, não somente encerrei muitos dos santos em prisões, como também dei o meu voto contra eles quando os matavam.
11 Mi taa mi wuɔra *Diilonelhãalãdũnni-na hiere mi ce-ba gbomma. Mi taa mi taara mi kpakpaa-ba hiel-ba Yesu hũmelle-na. Mi huɔŋgaŋ ŋa naa gbuu du baa-ba dumaaŋo-na, da mi ce mi hel nyaa ba huoŋ-nu nilɛiŋa naŋa-na.»
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, obrigava-os a blasfemar; e enfurecido cada vez mais contra eles, perseguia-os até nas cidades estrangeiras.
12 «Miŋ waa ta mi ce karaaŋgu faŋgu‑i, yiiŋgu naŋgu-na, Diilojigãntaamba yuntaamba ji hã-mi hũmelle‑i mi ta mi kã Damasi.
12 Indo com este encargo a Damasco, munido de poder e comissão dos principais sacerdotes,
13 Mi waa baa nuɔmba namba. Nellentie, muɔmɛi tũɔ-niŋ, bãaŋguŋ juɔ hi yuhuɔŋga‑i, miɛ mi ne da cecerma naŋ temma hilaa dɔrɔ‑i-na jo ji dii-ye huɔŋga. Cecerŋ daama taa ma carra ma yaŋ bãaŋgu‑i.
13 ao meio-dia, ó rei vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, resplandecendo em torno de mim e dos que iam comigo.
14 Yiɛ pãŋ cii hiere, mɛi nu molo piiye baa-mi ebiremma-na wuɔ: ‹Sol, bige‑i ciɛ ŋ ta ŋ ce karaaŋ daaku temma‑i baa-mi? Ŋ saa suɔ wuɔ ŋ ce gbãŋgbãŋ wɛi?›
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me dizia em língua hebráica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra os aguilhões.
15 «Miɛ yuu miɛ: ‹Hai moloŋo‑i piiyeŋ?›
15 Disse eu: Quem és, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
16 Sire ŋ yiɛra. Mi caraaya-niɛ da mi ce-ni mi cãarãŋ nuɔ, aa niŋ daa mamaŋ daama‑i nyuŋgo‑i-na, ŋ ce ma watieŋ nuɔ baa miŋ ka ta mi pigãaŋ-ni mamaŋ hiere.
16 mas levanta-te e põe-te em pé; pois para isto te apareci, para te fazer ministro e testemunha tanto das coisas em que me tens visto como daquelas em que te hei de aparecer;
17 Mi ka puɔr-ni ŋ nelleŋ-baamba wulaa baa *niɛraamba bi wulaa. Mi ka waa baa-ni, molo siɛ gbãa ce-ni bĩŋkũŋgu.
17 livrando-te deste povo e dos gentios, aos quais te envio,
18 Kã ŋ ka hiel-ba kukulma-na ŋ dii-ba cecerma-na. Kã ŋ ka hũu-ba *Sitãni wulaa ŋ hã Diiloŋo‑i baa-ba. Da ba hũu mi maama‑i, ba ãmbabalma ka hur aa ba nuŋgu ka waa baa Diiloŋ-baamba‑i.›
18 para lhes abrir os olhos a fim de que se convertam das trevas à luz, e do poder de Satanás a Deus, para que recebam remissão de pecados e herança entre aqueles que são santificados pela fé em mim.
19 «Nellentie, Itieŋ uŋ caraaya-miɛ a waŋ mamaŋ baa-mi mi siɛ gbãa yagar-ma.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Mi duɔŋ Damasi yaa nuɔ‑i igɛ̃na ta mi waŋ u maama‑i, aa hel terieŋgu-na kã *Yerusalɛmu. Miŋ siire Yerusalɛmu‑i-na, mi wuɔra gbuo *Yude nilɛiŋa‑i hiere ka cor baa niɛraamba‑i. Mi taa mi piiye baa-ba miɛ: ‹Naanaŋ na cilɔbabalaŋo‑i aa na suur Diiloŋ-hũmelle-na. Yaaŋ na ciluɔ tuɔ fa ku yaa pigãaŋ wuɔ na naana na cilɔbabalaŋo‑i ninsoŋo.›
20 antes anunciei primeiramente aos que estão em Damasco, e depois em Jerusalém, e por toda a terra da Judéia e também aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Da ŋ da *Yuifubaa-ba bilaa-mi *Diilodubuɔ‑i-na ta ba taara ba ko-mi, ku yuŋgu yaa kufaŋgu‑i.
21 Por causa disto os judeus me prenderam no templo e procuravam matar-me.
22 Ŋga Diiloŋo saa hũu-ma. Ji hi baa nyuŋgo, muɔmɛi daami ta mi waŋ u maama‑i baa nuɔmba‑i hiere, mi sa bɔ moloŋo baa-ma. *Diilopɔpuɔrbiembaŋ siire waŋ mamaŋ a naara *Moisi‑i, mi tir ma yaa‑i; mi saa haa manamma mɛi.
22 Tendo, pois, alcançado socorro da parte de Deus, ainda até o dia de hoje permaneço, dando testemunho tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada senão o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer;
23 Ba waaŋ-ma wuɔ: ‹Diiloŋ uŋ ka saaŋ *Koŋkortieŋo maŋ, u ka mulĩɛŋ. Aa duɔ ku, u yaa ka sire igɛ̃na kuomba hɔlma-na. Duɔ sire, u ka pigãaŋ i baamba‑i koŋkor-hũmelle‑i baa niɛraamba‑i hiere.›»
23 isto é, como o Cristo devia padecer, e como seria ele o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, devia anunciar a luz a este povo e também aos gentios.
24 Polŋ juɔ piiye hi terieŋ daaku‑i, Fɛtusi wuɔ kaasĩŋ da gbagaga wuɔ: «Pol, nuɔ ŋ siɛ waa dii ŋ fɛrɛ nuɔ! Sɛbɛ siire ŋ yuŋgu‑i!»
24 Fazendo ele deste modo a sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo; as muitas letras te fazem delirar.
25 Pol wuɔ cira: «Fɛtusi, mi saa piel. Miŋ waŋ-maŋ dumaa ma ciɛ dumɛi.
25 Mas Paulo disse: Não deliro, ó excelentíssimo Festo, antes digo palavras de verdade e de perfeito juízo.
26 Maŋ ciɛ terieŋgu maŋ nuɔ‑i, ku saa fuo. Agirpa suyaa-ma hiere, ku'i ciɛ mi da holle yiɛra u yaaŋga-na ta mi waŋ-ma.»
26 Porque o rei, diante de quem falo com liberdade, sabe destas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Aa naa cira: «Nellentie, Diilopɔpuɔrbiembaŋ waaŋ mamaŋ, ŋ hũyãa-ma wɛi? Mi suyaa miɛ ŋ hũyãa-ma.»
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Sei que crês.
28 Agirpa wuɔ cira: «Pol, ŋ taara ŋ ce-mi Kirsa wuoŋ muɔ hoi dumandɛ‑i-na wɛi?»
28 Disse Agripa a Paulo: Por pouco me persuades a fazer-me cristão.
29 Pol wuɔ cira: «Da ku fiɛ waa fiɛfiɛ sĩ, wɛima sĩ. Aa naŋ diei sĩ, miŋ piiyeŋ baa namaa namaŋ hiere nyuŋgo‑i-na, mi cãrã Diiloŋo‑i miɛ u ce-na mɛi temma‑i; ŋga mamaŋ daa-mi daama‑i u baa yaŋ ma yaa da-na.»
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me ouvem, se tornassem tais qual eu sou, menos estas cadeias.
30 Polŋ juɔ piiye tĩ, Agirpa‑i baa Fɛtusi‑i a naara Berenisi‑i baa bamaŋ waa hiere, baa sire ta ba hel.
30 E levantou-se o rei, e o governador, e Berenice, e os que com eles estavam sentados,
31 Umaŋ duɔ puur duɔ piiye, wuɔ: «Mɛi saa suɔ kumaŋ ciɛ ba bel naacolŋ daayo‑i aa migãaŋ ta ba taara ba ko-yo.»
31 e retirando-se falavam uns com os outros, dizendo: Este homem não fez nada digno de morte ou prisão.
32 Agirpa wuɔ tuɔ piiye baa Fɛtusi‑i wuɔ: «Kuɔ u saa naa cira na yaŋ ãndaaŋgu‑i hã *jãmatigi‑i baa-ku, dumandɛ‑i-na nii naa nanna-yuɔ.»
32 Então Agripa disse a Festo: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.