Atos 22
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ARIB
1 «Mi mɔlbaa namaa, baa mi tobaa namaa, yaaŋ mi waŋ nelma yaaŋga‑i baa-na.»
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Polŋ duɔŋ tuɔ piiye ebiremma-na, baa gbuu budii da tententeŋ ŋaa molo si dii. Wuɔ cira:
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 «Muɔŋo‑i *Yuifuyiɛŋ muɔ. Mi huɔŋ Tarse, dii Silisi mara nuɔ; ŋga mi vãa bande yaa nuɔ‑i. Mi waa baa Gamaliɛl. U yaa hãalãayã-miɛ bĩncuɔŋ-hũmelle‑i hiere. Mi Diiloŋ-kũŋgu waa kpelle ŋaa kũŋ yeŋ kpelle namaa na wulaa dumaa nyuŋgo‑i-na.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Bamaŋ naa suur Itieŋo hũmelle-na, mi taa mi ko-ba. Mi ciɛ ba bel caamba namba baa bɛmba namba dii-ba kaso.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Da na'a mi tãal-na, na yuu *Diilojigãntaamba yuntieŋo‑i baa nelle bĩncuɔmba‑i, ba ka waŋ-ma baa-na.»
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 Mi taa ku yaa‑i. Miŋ kaa ta mi piɛ Damasi‑i, bãaŋgu naa hi yuhuɔŋga‑i tĩ. Mi juɔ'a mi suɔ da cecerma naŋ temma hilaa dɔrɔ‑i-na jo ji dii-mi huɔŋga.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Mi pãŋ cii. Miŋ cii dumaaŋo-na, mi nu molo piiye baa-mi wuɔ: ‹Sol, bige‑i ciɛ ŋ ta ŋ ce karaaŋ daaku temma‑i baa-mi?›
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 «Mi yuu miɛ: ‹Hai moloŋo‑i piiyeŋ?›
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Bamaŋ waa baa-mi, ba daa cecerma‑i, ŋga moloŋ daa uŋ waaŋ mamaŋ ba saa nu-ma.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Uŋ piiye dumaaŋo-na, mi yuu miɛ: ‹Mɛi Tie, mi saaya mi ce niɛ?›
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Cecerŋ daama pãŋ yir muɔ gbula. Baa bel mi naŋ-na kã baa-mi Damasi‑i-na.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 «A ne da naacolŋo naŋo waa Damasi‑i-na, ba taa ba bĩ-yo Ananiyasi. U taa u wuɔ *ãnjĩnamma‑i fafamma. *Yuifubaa-ba maŋ waa hiere Damasi‑i-na, ba taa ba bĩ u yefafalle.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Wuɔ jo ji da-mi. Wuɔ piɛ mi caaŋ-nu aa naa cira: ‹Sol, puur ŋ yufieŋa‑i!› Mi yufieŋa bi pãŋ puur terduɔŋgu faŋgu-na mi ta mi da.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 Wuɔ gbɛ̃-mi wuɔ: ‹I bĩncuɔmbaŋ siire cu Diiloŋo maŋ huoŋ-nu'i, u hielaa-ni duɔ pigãaŋ-ni u huɔŋga‑i aa duɔ ce ŋ da ŋ da Nelviiŋo‑i baa ŋ yufelle, aa tiraa ce u piiye baa-ni baa fuɔ fɛrɛŋ nuŋgu.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 U taara niŋ daa mamaŋ aa nu mamaŋ, ŋ wuɔra ŋ waŋ-ma baa nuɔmba‑i hiere.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Baa sɛrɛ, sire ŋ ce ba *batiseŋ-ni aa ŋ gbuuse-yuɔ u hur ŋ ãmbabalma‑i hiere niɛ.›
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 «Miŋ juɔ bir kã Yerusalɛmu‑i-na, yiiŋgu naŋgu-na, mi kã *Diilodubuɔ‑i-na ka ta mi cãrã Diiloŋo‑i. Itieŋ wuɔ carra-miɛ.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Miɛ mi ne da-yo. U gbɛ̃-mi wuɔ: ‹Pol, da ŋ fiɛ waŋ wuɔ niɛ mi maama-na, Yerusalɛmutaamba siɛ hũu-ma. Sire ŋ hel ba nelle-na donduo, baa tĩɛna!›
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 «Miɛ cira miɛ: ‹Itie, ba suyaa wuɔ bamaŋ cuu ŋ huoŋ-nu muɔmɛi taa mi wuɔra *Diilonelhãalãdũnni-na mi bel-ba mi muo-ba aa ta mi dii-ba kaso.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Aa mi waa baŋ taa ba ko Etiɛni maŋ taa u waŋ ŋ maama‑i. U kuliiŋgu dɔlaanu-miɛ. Bamaŋ kuɔ-yo, muɔmɛi taa mi niya ba joŋgorbaa-ba‑i.›
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 Miŋ waaŋ mafamma‑i, Itieŋo gbɛ̃-mi wuɔ: ‹Sire ŋ kã, mi taara mi puɔr-ni termaaŋ-nu *niɛraamba wulaa.›»
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Nuɔmba naa kar ba tũnni‑i ta ba nu Pol tuɔ piiye. Uŋ juɔ cira wuɔ Diiloŋ wuɔ u ka saaŋ u yaa‑i niɛraamba wulaa, baa pãŋ doŋ ta ba kaasĩŋ wuɔ: «Kuɔŋ naacolŋ daayo‑i, baa na yaŋ-yo!»
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Ba taa ba kakarra aa hiel ba joŋgorbaa-ba‑i ta ba naŋ-ba dɔrɔ aa ta ba bi kũɔl hĩɛma‑i ba naŋ dɔrɔ‑i-na.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Maŋ juɔ waa dumaaŋo-na, sorosi ba yuntieŋ wuɔ cira ba suur baa Pol ba cĩiŋgu-na ka muo-yo, ku yaa u ka waŋ ninsoŋo‑i.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Baa suur baa-yo ka vaa-yo aa da ba muo-yo. Wuɔ yuu sorosi ba yuntieŋo maŋ waa u caaŋgu-na wuɔ: «Hai hãa-na hũmelle‑i wuɔ da na bel *Oromɛyiɛŋo maŋ, na gbãa muo-yo a ne da na saa ce u ãndaaŋgu‑i yogo?»
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Uŋ piiye dumaaŋo-na, yuntieŋ daayo kã ka gbɛ̃ ba yuntieŋo maŋ naa cira ba muo-yo wuɔ: «Yuntie, i taa i yii diɛ cãl dɛ! Naacolŋ daayo‑i Oromɛyiɛŋo.»
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Sorosi ba yuntieŋ wuɔ sire jo ji yuu Pol wuɔ: «Nuɔŋo‑i Oromɛyiɛŋ nuɔ wɛi?»
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Sorosi ba yuntieŋo cira: «Muɔmi hielaa gbeibuɔ da mi gbãa da Oromɛsĩnni‑i.»
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Uŋ piiye dumaaŋo-na, bamaŋ naa saaya ba muo-yo, baa pãŋ forra u caaŋgu-na. Sorosi ba yuntieŋ uŋ ciɛ ba vaa-yo, kor maa pãŋ ta ma da-yo.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Ku cuo kaala‑i-na, sorosi ba yuntieŋo ce ba bĩ *Diilojigãntaamba yuntaamba‑i baa *nellentaamba‑i duɔ ji suɔ baŋ cãl Pol mamaŋ nuɔ‑i jebi. Baŋ juɔ, wuɔ ce ba fir Pol jo baa-yo ba wulaa.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.