Atos 20
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ARA
1 Ijieŋ daaniŋ juɔ bãl, Pol wuɔ tigiiŋ Diiloŋ-dũŋ-baamba‑i a dii sirɛiŋa bɛi, aa cãrã hũmelle‑i ba wulaa a ta tuɔ kã Maseduɔni.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos, e, tendo-os confortado, despediu-se, e partiu para a Macedônia.
2 Uŋ kaa hi, wuɔ tuɔ waŋ Diiloŋ-nelma‑i baa tobimba‑i u dii sirɛiŋa bɛi u kã, ka hi Girɛsi.
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 Uŋ hii Girɛsi‑i wuɔ tĩɛna ce caamba siɛi. Ku huoŋgu-na, u ji tuɔ taara u biɛ baatoŋo‑i kã Siiri. Baa gbuya-yuɔ wuɔ *Yuifubaa-ba taara-yuɔ baa wɛima. Wuɔ yaŋ baatoŋo‑i aa naa bir hel Maseduɔni yaŋga.
3 onde se demorou três meses. Tendo havido uma conspiração por parte dos judeus contra ele, quando estava para embarcar rumo à Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Bamaŋ taa ba wuɔra baa-yo, ba yirɛiŋa yaa daaya: Sopatɛr waa. Sopatɛr to‑i ba taa ba bĩ-yo Pirusi, ba taa ba hel Bere. Aritarke waa, baa Sekɔ̃ndusi. Bafamba taa ba hel Tesalonike. Gawusi waa, fuɔ taa u hel Dɛrbu. Tisike waa baa Turofimu. Bafamba taa ba hel *Asi. A naara Timote‑i.
4 Acompanharam-no [até à Ásia] Sópatro, de Bereia, filho de Pirro, Aristarco e Secundo, de Tessalônica, Gaio, de Derbe, e Timóteo, bem como Tíquico e Trófimo, da Ásia;
5 Yiɛ ce ba ta yaaŋga ka ta ba cie-ye Torasi.
5 estes nos precederam, esperando-nos em Trôade.
6 *Baŋ'a ba sa dii siini‑i *buruo maŋ nuɔ‑i, u ponsaaŋgu naa piɛ tĩ, kuŋ juɔ ce cor tĩ, yiɛ biɛ baatoŋo‑i Filipu‑i-na a nyaa ba huoŋ-nu Torasi‑i-na. I ciɛ yinni ndii hũmelle-na aa suɔ diɛ hi.
6 Depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles naquele porto, onde passamos uma semana.
7 Sãmadi-dãnambãaŋgu-na, yiɛ tigiiŋ i-naa baa Diiloŋ-dũŋ-baamba‑i diɛ wuo Itieŋo niiwuoni‑i. Pol naa saaya u ta ku cuo kaala‑i-na, a ce dumaaŋo-na u nelma sa tĩ. U piiye ji tuɔ hi isuɔholle.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos com o fim de partir o pão, Paulo, que devia seguir viagem no dia imediato, exortava-os e prolongou o discurso até à meia-noite.
8 Ii naa waa sãŋkãnso dɔrɔ. Iŋ waa dũŋgu maŋ nuɔ‑i, fitĩmbaa-ba waa bɔi kuɔ.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Naacombiloŋo naŋo waa baa-ye tĩɛna fɛ̃nɛtiri‑i-na tuɔ nu Pol tuɔ piiye; ba bĩ-yo Etike. Nelmaŋ juɔ'a ma sa tĩ ma tĩ dumaaŋo-na, naacombiloŋ daa wuɔ kor duɔfũŋ. Iŋ juɔ'a i suɔ, u hilaa dii sãŋkãnso dɔrɔ‑i-na a cor dũnni siɛi jo ji diire hĩɛma-na. I kãa ka sire-yuɔ ku yaa nuɔ‑i, a da u kuu.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante o prolongado discurso de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo e foi levantado morto.
10 Pol wuɔ hiire pãŋ jo ji tũu-yo aa naa cira: «Baa na tie holle, uu dii cicɛ̃lma!»
10 Descendo, porém, Paulo inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a vida nele está.
11 Iŋ birii nyugũŋ kufaŋgu‑i, wuɔ calnu Itieŋo niiwuoni‑i i wuo aa tiraa cor baa u nelma‑i. U piiye dumɛi ji kaal cuo‑i aa suɔ ta.
11 Subindo de novo, partiu o pão, e comeu, e ainda lhes falou largamente até ao romper da alva. E, assim, partiu.
12 Uŋ siire naacombiloŋo‑i, kuɔ fũnuŋ dɔlnu nuɔmba‑i ŋaa bige‑i! Baa saaŋ-yo kũŋ baa-yo.
12 Então, conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Iŋ siire Torasi‑i-na, yiɛ kã Asɔsi. Iŋ'a i ta, Pol wuɔ fuɔ ka wuɔ kã. Miɛ yiɛ suur baatoŋ-na ta yaaŋga ka tiɛ cie-yo.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos fora determinado, devendo ele ir por terra.
14 Uŋ juɔ jo, wuɔ suur baa-ye yiɛ cor kã Mitilɛni.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Iŋ siire Mitilɛni‑i-na yiiŋgu maŋ nuɔ‑i, ku cuo kaala‑i-na, yiɛ kã ka tiɛ hi Kiyɔsi. Iŋ siire Kiyɔsi‑i-na, cuo kaal yiɛ kã ka tiɛ hi Samɔsi. Siɛliŋ-yiiŋgu‑i, i suɔ tiɛ suur Milɛti‑i-na.
15 dali, navegando, no dia seguinte, passamos defronte de Quios, no dia imediato, tocamos em Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Pol taa u taara u hi *Yerusalɛmu‑i donduo a ce *Pãntekɔti‑i kusuɔŋ-nu'i, a ce dumaaŋo-na, wuɔ bella Efɛsi‑i cor; wuɔ duɔ haar ba kaa bella-yuɔ.
16 Porque Paulo já havia determinado não aportar em Éfeso, não querendo demorar-se na Ásia, porquanto se apressava com o intuito de passar o dia de Pentecostes em Jerusalém, caso lhe fosse possível.
17 Iŋ hii Milɛti‑i, wuɔ puɔr ba ka bĩ Diiloŋ-dũŋ-baamba yaataamba yaa Efɛsi‑i-na ba jo.
17 De Mileto, mandou a Éfeso chamar os presbíteros da igreja.
18 Baŋ juɔ, wuɔ cira: «Miŋ waa waama maŋ na hɔlma-na ji ta mi ta, na suɔ-ku.
18 E, quando se encontraram com ele, disse-lhes: Vós bem sabeis como foi que me conduzi entre vós em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Mi saa ce Itieŋo maacemma‑i baa bombolma. Da ku ce kuniɛ mi ji ta mi hiel nyinyɔlma. *Yuifubaa-baŋ haa kumaŋ miɛ, Diiloŋo'i suyaaŋ-kuŋ.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, lágrimas e provações que, pelas ciladas dos judeus, me sobrevieram,
20 Mamaŋ gbãa fa na maama‑i hiere, mi saa fuo ma diei nɛi: Mi waaŋ-ma baa-na puoŋa-na aa tiraa waŋ-ma baa-na na dumiɛŋa-na.
20 jamais deixando de vos anunciar coisa alguma proveitosa e de vo-la ensinar publicamente e também de casa em casa,
21 Mi muyaa mi natiɛŋa Yuifubaa-ba‑na baa *niɛraamba‑i hiere wuɔ ba nanna ba cilɔbabalaŋo‑i a gbãa cu Diiloŋo huoŋ-nu, aa hũu Itieŋo‑i Yesu maama‑i.
21 testificando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus [Cristo].
22 Dumandɛ‑i, *Diiloŋ-Yalle ciɛ mi ta mi kã Yerusalɛmu; mi saa suɔ mamaŋ ciyaaŋ-miŋ terieŋgu-na.
22 E, agora, constrangido em meu espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali me acontecerá,
23 Miŋ suyaa mamaŋ, da mi kã terieŋgu terieŋgu, Diiloŋ-Yalle gbuya-miɛ wuɔ ba kaa huol mi yaaŋ-na aa dii-mi kaso.
23 senão que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que me esperam cadeias e tribulações.
24 Da mi fiɛ ku, mɛi wulaa wɛima sĩ. Kumaŋ gbãaŋ, miŋ biyaa mi gboluoŋgu‑i mamaŋ nuɔ‑i, mi ce-ma ma cemma‑i. Diiloŋ uŋ ciɛ baa nelbiliemba‑i cemma maŋ, aa Itieŋ wuɔ mi wuɔra waŋ-ma, mi donya ku yaa‑i.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, contanto que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 «Mi curaa na terni-na hiere a waŋ *Diiloŋ-bãaŋgu maama‑i baa-na, ŋga fiɛfiɛ‑i-na, mi suyaa miɛ na siɛ tiraa da mi yufelle.
25 Agora, eu sei que todos vós, em cujo meio passei pregando o reino, não vereis mais o meu rosto.
26 Ku'i ciɛ mi ta mi kuola-mɛi baa-na nyuŋgo‑i-na miɛ nuɔni maŋ da ŋ hũu mi nelma‑i nanna, mɛi yuŋ-maama sĩ.
26 Portanto, eu vos protesto, no dia de hoje, que estou limpo do sangue de todos;
27 Diiloŋ uŋ taaraŋ kumaŋ, mi waaŋ-ku baa-na hiere, mi saa fuo ma diei nɛi.
27 porque jamais deixei de vos anunciar todo o desígnio de Deus.
28 Bilaaŋ na fɛrɛ fafamma, aa na bi bel Diiloŋ-Yalleŋ hãa-na bamaŋ. Taa na ne Diiloŋ-dũŋ-baamba‑i fafamma. Diiloŋo pãa fuɔ fɛrɛŋ Biɛŋo yaa duɔ gbãa da-ba.
28 Atendei por vós e por todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastoreardes a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Mi suyaa miɛ da mi bir mi huoŋgu‑i, nelbabalaamba ka jo ji suur na hɔlma-na a guɔla-nɛi. Ba sa ce hujarre ŋaa maamunaamba.
29 Eu sei que, depois da minha partida, entre vós penetrarão lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Namaa fɛrɛ‑i na hɔlma-na, banamba ka sire baa coima‑i a tãal Diiloŋ-dũŋ-baamba cu ba huoŋ-nu.
30 E que, dentre vós mesmos, se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás deles.
31 Terieŋgu faŋgu-na, suyaaŋ na fɛrɛŋ belma, aa na baa yaŋ ma karaanu-nɛi wuɔ mi ciɛ bieŋa siɛi baa-na ta mi dii nelma‑i na tũnni-na bãaŋgu‑i baa isuɔŋgu‑i, kuniɛ mi ji ta mi kaal baa-ma yɛrɛ.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que, por três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, a cada um.
32 «Fiɛfiɛ‑i-na, mi diyaa-na Diiloŋo naŋ-na aa tiraa dii-na u hujarreŋ-nelma naŋ-na. U yaa gbãa ce na naŋ kaasĩnni u hũmelle-na aa hã-na ciiluŋgu maŋ jĩɛna ta ku cie u baamba‑i.
32 Agora, pois, encomendo-vos ao Senhor e à palavra da sua graça, que tem poder para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Miŋ waa baa-na, mi saa ji nenu moloŋ warbelle dede, mi saa bi nenu moloŋ nyarkpãtãaŋgu dede.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes;
34 Niɛŋ mi nammu‑i, mi ciɛ maacemma‑i baa mu yaa‑i a yiɛra baa i yuŋ-maama‑i muɔ baa mi nabaamba‑i hiere; namaa fɛrɛ‑i na suyaa-ma.
34 vós mesmos sabeis que estas mãos serviram para o que me era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Mi taa mi ce da mi pigãaŋ-na wuɔ na saaya na siɛya na napuɔŋa‑i dumɛi a gbãa da na da kãyã sũntaamba‑i aa yaŋ Itieŋo‑i Yesu nelma ta ma tĩɛnu-nɛi wuɔ: ‹Yudɔdɔlle dii hãmma-na yaŋ hũuma-na.›»
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é mister socorrer os necessitados e recordar as palavras do próprio Senhor Jesus: Mais bem-aventurado é dar que receber.
36 Polŋ juɔ piiye tĩ, baa dũuna hiere cãrã Diiloŋo‑i.
36 Tendo dito estas coisas, ajoelhando-se, orou com todos eles.
37 Baŋ juɔ ta ba jaal-o aa u duɔ ta, baa naŋ yuŋgu hiere ta ba kaal.
37 Então, houve grande pranto entre todos, e, abraçando afetuosamente a Paulo, o beijavam,
38 Uŋ ciɛra ba siɛ tiraa da u yufelle, ku yaa migãaŋ ce ba ta ba kaal. Baŋ juɔ jaal-o tĩ, baa saaŋ-yo u ka suur baatoŋo-na.
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele dissera: que não mais veriam o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.