Atos 20
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ARIB
1 Ijieŋ daaniŋ juɔ bãl, Pol wuɔ tigiiŋ Diiloŋ-dũŋ-baamba‑i a dii sirɛiŋa bɛi, aa cãrã hũmelle‑i ba wulaa a ta tuɔ kã Maseduɔni.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os exortado, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Uŋ kaa hi, wuɔ tuɔ waŋ Diiloŋ-nelma‑i baa tobimba‑i u dii sirɛiŋa bɛi u kã, ka hi Girɛsi.
2 E, havendo andado por aquelas regiões, exortando os discípulos com muitas palavras, veio à Grécia.
3 Uŋ hii Girɛsi‑i wuɔ tĩɛna ce caamba siɛi. Ku huoŋgu-na, u ji tuɔ taara u biɛ baatoŋo‑i kã Siiri. Baa gbuya-yuɔ wuɔ *Yuifubaa-ba taara-yuɔ baa wɛima. Wuɔ yaŋ baatoŋo‑i aa naa bir hel Maseduɔni yaŋga.
3 Depois de passar ali três meses, visto terem os judeus armado uma cilada contra ele quando ia embarcar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Bamaŋ taa ba wuɔra baa-yo, ba yirɛiŋa yaa daaya: Sopatɛr waa. Sopatɛr to‑i ba taa ba bĩ-yo Pirusi, ba taa ba hel Bere. Aritarke waa, baa Sekɔ̃ndusi. Bafamba taa ba hel Tesalonike. Gawusi waa, fuɔ taa u hel Dɛrbu. Tisike waa baa Turofimu. Bafamba taa ba hel *Asi. A naara Timote‑i.
4 Acompanhou-o Sópater de Beréia, filho de Pirro; bem como dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo; Gaio de Derbe e Timóteo; e dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Yiɛ ce ba ta yaaŋga ka ta ba cie-ye Torasi.
5 Estes porém, foram adiante e nos esperavam em Trôade.
6 *Baŋ'a ba sa dii siini‑i *buruo maŋ nuɔ‑i, u ponsaaŋgu naa piɛ tĩ, kuŋ juɔ ce cor tĩ, yiɛ biɛ baatoŋo‑i Filipu‑i-na a nyaa ba huoŋ-nu Torasi‑i-na. I ciɛ yinni ndii hũmelle-na aa suɔ diɛ hi.
6 E nós, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles em Trôade, onde nos detivemos sete dias.
7 Sãmadi-dãnambãaŋgu-na, yiɛ tigiiŋ i-naa baa Diiloŋ-dũŋ-baamba‑i diɛ wuo Itieŋo niiwuoni‑i. Pol naa saaya u ta ku cuo kaala‑i-na, a ce dumaaŋo-na u nelma sa tĩ. U piiye ji tuɔ hi isuɔholle.
7 No primeiro dia da semana, tendo-nos reunido a fim de partir o pão, Paulo, que havia de sair no dia seguinte, falava com eles, e prolongou o seu discurso até a meia-noite.
8 Ii naa waa sãŋkãnso dɔrɔ. Iŋ waa dũŋgu maŋ nuɔ‑i, fitĩmbaa-ba waa bɔi kuɔ.
8 Ora, havia muitas luzes no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Naacombiloŋo naŋo waa baa-ye tĩɛna fɛ̃nɛtiri‑i-na tuɔ nu Pol tuɔ piiye; ba bĩ-yo Etike. Nelmaŋ juɔ'a ma sa tĩ ma tĩ dumaaŋo-na, naacombiloŋ daa wuɔ kor duɔfũŋ. Iŋ juɔ'a i suɔ, u hilaa dii sãŋkãnso dɔrɔ‑i-na a cor dũnni siɛi jo ji diire hĩɛma-na. I kãa ka sire-yuɔ ku yaa nuɔ‑i, a da u kuu.
9 E certo jovem, por nome Êutico, que estava sentado na janela, tomado de um sono profundo enquanto Paulo prolongava ainda mais o seu sermão, vencido pelo sono caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Pol wuɔ hiire pãŋ jo ji tũu-yo aa naa cira: «Baa na tie holle, uu dii cicɛ̃lma!»
10 Tendo Paulo descido, debruçou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, pois a sua alma está nele.
11 Iŋ birii nyugũŋ kufaŋgu‑i, wuɔ calnu Itieŋo niiwuoni‑i i wuo aa tiraa cor baa u nelma‑i. U piiye dumɛi ji kaal cuo‑i aa suɔ ta.
11 Então subiu, e tendo partido o pão e comido, ainda lhes falou largamente até o romper do dia; e assim partiu.
12 Uŋ siire naacombiloŋo‑i, kuɔ fũnuŋ dɔlnu nuɔmba‑i ŋaa bige‑i! Baa saaŋ-yo kũŋ baa-yo.
12 E levaram vivo o jovem e ficaram muito consolados.
13 Iŋ siire Torasi‑i-na, yiɛ kã Asɔsi. Iŋ'a i ta, Pol wuɔ fuɔ ka wuɔ kã. Miɛ yiɛ suur baatoŋ-na ta yaaŋga ka tiɛ cie-yo.
13 Nós, porém, tomando a dianteira e embarcando, navegamos para Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque ele, havendo de ir por terra, assim o ordenara.
14 Uŋ juɔ jo, wuɔ suur baa-ye yiɛ cor kã Mitilɛni.
14 E, logo que nos alcançou em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Iŋ siire Mitilɛni‑i-na yiiŋgu maŋ nuɔ‑i, ku cuo kaala‑i-na, yiɛ kã ka tiɛ hi Kiyɔsi. Iŋ siire Kiyɔsi‑i-na, cuo kaal yiɛ kã ka tiɛ hi Samɔsi. Siɛliŋ-yiiŋgu‑i, i suɔ tiɛ suur Milɛti‑i-na.
15 e navegando dali, chegamos no dia imediato defronte de Quios, no outro aportamos a Samos e {e tendo-nos demorado em Trogílio, chegamos,} no dia seguinte a Mileto.
16 Pol taa u taara u hi *Yerusalɛmu‑i donduo a ce *Pãntekɔti‑i kusuɔŋ-nu'i, a ce dumaaŋo-na, wuɔ bella Efɛsi‑i cor; wuɔ duɔ haar ba kaa bella-yuɔ.
16 Porque Paulo havia determinado passar ao largo de Éfeso, para não se demorar na Ásia; pois se apressava para estar em Jerusalém no dia de Pentecostes, se lhe fosse possível.
17 Iŋ hii Milɛti‑i, wuɔ puɔr ba ka bĩ Diiloŋ-dũŋ-baamba yaataamba yaa Efɛsi‑i-na ba jo.
17 De Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Baŋ juɔ, wuɔ cira: «Miŋ waa waama maŋ na hɔlma-na ji ta mi ta, na suɔ-ku.
18 E, tendo eles chegado, disse-lhes: Vós bem sabeis de que modo me tenho portado entre vós sempre, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Mi saa ce Itieŋo maacemma‑i baa bombolma. Da ku ce kuniɛ mi ji ta mi hiel nyinyɔlma. *Yuifubaa-baŋ haa kumaŋ miɛ, Diiloŋo'i suyaaŋ-kuŋ.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, e com lágrimas e provações que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Mamaŋ gbãa fa na maama‑i hiere, mi saa fuo ma diei nɛi: Mi waaŋ-ma baa-na puoŋa-na aa tiraa waŋ-ma baa-na na dumiɛŋa-na.
20 como não me esquivei de vos anunciar coisa alguma que útil seja, ensinando-vos publicamente e de casa em casa,
21 Mi muyaa mi natiɛŋa Yuifubaa-ba‑na baa *niɛraamba‑i hiere wuɔ ba nanna ba cilɔbabalaŋo‑i a gbãa cu Diiloŋo huoŋ-nu, aa hũu Itieŋo‑i Yesu maama‑i.
21 testificando, tanto a judeus como a gregos, o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Dumandɛ‑i, *Diiloŋ-Yalle ciɛ mi ta mi kã Yerusalɛmu; mi saa suɔ mamaŋ ciyaaŋ-miŋ terieŋgu-na.
22 Agora, eis que eu, constrangido no meu espírito, vou a Jerusalém, não sabendo o que ali acontecerá,
23 Miŋ suyaa mamaŋ, da mi kã terieŋgu terieŋgu, Diiloŋ-Yalle gbuya-miɛ wuɔ ba kaa huol mi yaaŋ-na aa dii-mi kaso.
23 senão o que o Espírito Santo me testifica, de cidade em cidade, dizendo que me esperam prisões e tribulações,
24 Da mi fiɛ ku, mɛi wulaa wɛima sĩ. Kumaŋ gbãaŋ, miŋ biyaa mi gboluoŋgu‑i mamaŋ nuɔ‑i, mi ce-ma ma cemma‑i. Diiloŋ uŋ ciɛ baa nelbiliemba‑i cemma maŋ, aa Itieŋ wuɔ mi wuɔra waŋ-ma, mi donya ku yaa‑i.
24 mas em nada tenho a minha vida como preciosa para mim, contando que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 «Mi curaa na terni-na hiere a waŋ *Diiloŋ-bãaŋgu maama‑i baa-na, ŋga fiɛfiɛ‑i-na, mi suyaa miɛ na siɛ tiraa da mi yufelle.
25 E eis agora, sei que nenhum de vós, por entre os quais passei pregando o reino de Deus, jamais tornará a ver o meu rosto.
26 Ku'i ciɛ mi ta mi kuola-mɛi baa-na nyuŋgo‑i-na miɛ nuɔni maŋ da ŋ hũu mi nelma‑i nanna, mɛi yuŋ-maama sĩ.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 Diiloŋ uŋ taaraŋ kumaŋ, mi waaŋ-ku baa-na hiere, mi saa fuo ma diei nɛi.
27 Porque não me esquivei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Bilaaŋ na fɛrɛ fafamma, aa na bi bel Diiloŋ-Yalleŋ hãa-na bamaŋ. Taa na ne Diiloŋ-dũŋ-baamba‑i fafamma. Diiloŋo pãa fuɔ fɛrɛŋ Biɛŋo yaa duɔ gbãa da-ba.
28 Cuidai pois de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele adquiriu com seu próprio sangue.
29 Mi suyaa miɛ da mi bir mi huoŋgu‑i, nelbabalaamba ka jo ji suur na hɔlma-na a guɔla-nɛi. Ba sa ce hujarre ŋaa maamunaamba.
29 Eu sei que depois da minha partida entrarão no meio de vós lobos cruéis que não pouparão rebanho,
30 Namaa fɛrɛ‑i na hɔlma-na, banamba ka sire baa coima‑i a tãal Diiloŋ-dũŋ-baamba cu ba huoŋ-nu.
30 e que dentre vós mesmos se levantarão homens, falando coisas perversas para atrair os discípulos após si.
31 Terieŋgu faŋgu-na, suyaaŋ na fɛrɛŋ belma, aa na baa yaŋ ma karaanu-nɛi wuɔ mi ciɛ bieŋa siɛi baa-na ta mi dii nelma‑i na tũnni-na bãaŋgu‑i baa isuɔŋgu‑i, kuniɛ mi ji ta mi kaal baa-ma yɛrɛ.
31 Portanto vigiai, lembrando-vos de que por três anos não cessei noite e dia de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 «Fiɛfiɛ‑i-na, mi diyaa-na Diiloŋo naŋ-na aa tiraa dii-na u hujarreŋ-nelma naŋ-na. U yaa gbãa ce na naŋ kaasĩnni u hũmelle-na aa hã-na ciiluŋgu maŋ jĩɛna ta ku cie u baamba‑i.
32 Agora pois, vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Miŋ waa baa-na, mi saa ji nenu moloŋ warbelle dede, mi saa bi nenu moloŋ nyarkpãtãaŋgu dede.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Niɛŋ mi nammu‑i, mi ciɛ maacemma‑i baa mu yaa‑i a yiɛra baa i yuŋ-maama‑i muɔ baa mi nabaamba‑i hiere; namaa fɛrɛ‑i na suyaa-ma.
34 Vós mesmos sabeis que estas mãos proveram as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Mi taa mi ce da mi pigãaŋ-na wuɔ na saaya na siɛya na napuɔŋa‑i dumɛi a gbãa da na da kãyã sũntaamba‑i aa yaŋ Itieŋo‑i Yesu nelma ta ma tĩɛnu-nɛi wuɔ: ‹Yudɔdɔlle dii hãmma-na yaŋ hũuma-na.›»
35 Em tudo vos dei o exemplo de que assim trabalhando, é necessário socorrer os enfermos, recordando as palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: Coisa mais bem-aventurada é dar do que receber.
36 Polŋ juɔ piiye tĩ, baa dũuna hiere cãrã Diiloŋo‑i.
36 Havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Baŋ juɔ ta ba jaal-o aa u duɔ ta, baa naŋ yuŋgu hiere ta ba kaal.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos, e lançando-se ao pescoço de Paulo, beijavam-no.
38 Uŋ ciɛra ba siɛ tiraa da u yufelle, ku yaa migãaŋ ce ba ta ba kaal. Baŋ juɔ jaal-o tĩ, baa saaŋ-yo u ka suur baatoŋo-na.
38 Entristecendo-se principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.