Atos 14
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs VC
1 Pol baa Barnabasi‑i baŋ kãa Ikoniyɔmu‑i-na, baa tiraa kã *Yuifu ba *Diilonelhãalãdũŋgu-na ka ta ba waŋ Diiloŋ-nelma‑i. Baŋ waŋ-maŋ dumaa, Yuifubaa-ba saa gbãa da ba yagar-ma baa *niɛraamba‑i. Ba bɔi baa hũyãa-ma.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, segundo seu costume, entraram na sinagoga dos judeus e ali pregaram, de tal modo que uma grande multidão de judeus e de gregos se converteu à fé.
2 Yuifubaa-ba maŋ saa hũu-ma, baa yaŋ aa kã ka gbo niɛraamba‑i baa Diiloŋ-dũŋ-baamba‑i.
2 Mas os judeus, que tinham permanecido incrédulos, excitaram os ânimos dos pagãos contra os irmãos.
3 Baŋ fiɛ gbo-ba, Polbaa-ba saa ta; baa tĩɛna da huɔŋgu Ikoniyɔmu‑i-na. Baa naa haa ba naŋga Itieŋo-na aa ta ba piiye. U taa u kãyã-bɛi ba ta ba ce nelma bɔi baa gbɛrɛ-wɛima bɔi a pigãaŋ wuɔ baŋ waŋ u ãnfafamma maŋ, coima sĩ.
3 Não obstante, eles se demoraram ali por muito tempo, falando com desassombro e confiança no Senhor, que dava testemunho à palavra da sua graça pelos milagres e prodígios que ele operava por mãos dos apóstolos.
4 Kuŋ ciɛ dumaaŋo-na, nuɔmba saa gbãa nunu ba-naa nelle-na: Banamba waa baa Yuifubaa-ba‑i, banamba waa baa Yesu *pɔpuɔrbiemba‑i.
4 A população da cidade achava-se dividida: uns eram pelos judeus, outros pelos apóstolos.
5 Yuifubaa-ba‑i baa niɛraamba‑i a naara ba yuntaamba‑i, baa nunu ba-naa da ba bel Polbaa-ba‑i huol ba yammu‑i aa naŋ-ba baa tãmpɛ̃lɛ̃iŋa ko-ba.
5 Mas como se tivesse levantado um motim dos gentios e dos judeus, com os seus chefes, para os ultrajar e apedrejar,
6 — ausente —
6 ao saberem disso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe e suas circunvizinhanças.
7 — ausente —
7 Ali pregaram o Evangelho.
8 Naacolŋo naŋo waa Lisire‑i-na, u saa gbãa tuɔ sire u yiɛra. Uŋ siire, u saa gbãa tɛtɛŋ u gboluoŋgu‑i dede.
8 Em Listra vivia um homem aleijado das pernas, coxo de nascença, que nunca tinha andado.
9 Yiiŋgu naŋgu-na, wuɔ tĩɛna tuɔ nu Pol tuɔ piiye. Pol wuɔ ji dĩŋ-yuɔ tuɔ ne, a ji da u suyaa wuɔ Diiloŋo gbãa sire-yuɔ u jarma-na.
9 Sentado, ele ouvia Paulo pregar. Este, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 Wuɔ piiye baa-yo da gbagaga wuɔ: «Sire ŋ yiɛra ŋ gbeiniŋ!» Naacolŋ wuɔ tie sire pãŋ tuɔ wuɔ.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés! Ele deu um salto e pôs-se a andar.
11 Lisiretaambaŋ daa mafamma‑i, baa ta ba piiye likawonimma-na wuɔ: «I tĩnni cĩɛŋ nelbiliemba a hiire jo ji tĩɛna baa-ye.»
11 Vendo a multidão o que Paulo fizera, levantou a voz, gritando em língua licaônica: Deuses em figura de homens baixaram a nós!
12 Kuŋ ciɛ dumaaŋo-na, baa ta ba bĩ Barnabasi‑i Yewusi. Ba waa da ba cor kusuɔŋ-nu Pol yaa piiyeŋ, a ce dumaaŋo-na baa ta ba bĩ ufaŋo‑i Hɛrmɛsi.
12 Chamavam a Barnabé Zeus e a Paulo Hermes, porque era este quem dirigia a palavra.
13 Yewusi jigãntieŋ wuɔ kã ba nunu ba-naa baa nuɔmba‑i aa wuɔ bel balmba namba a tuɔlnu-bɛi jo baa-ba u tĩnniŋ-dũŋgu-na duɔ ji ko-ba tĩnni-na hã Pol baa Barnabasi‑i. U tĩnniŋ-dũŋgu waa nelle munsuurmu-na.
13 Um sacerdote de Zeus Propóleos trouxe para as portas touros ornados de grinaldas, querendo, de acordo com todo o povo, sacrificar-lhos.
14 Polbaa-ba saa suɔ ku yuŋgu. Baŋ juɔ suɔ, ba hɔmmu pãŋ guɔla; baa taalnu ba joŋgorbaa-ba‑i aa gbar kã ba wulaa ka ta ba waŋ baa-ba wuɔ:
14 Mas os apóstolos Barnabé e Paulo, ao perceberem isso, rasgaram as suas vestes e saltaram no meio da multidão:
15 «Na ce bige‑i maacemma‑i dumandɛ‑i-na? Caamba'i bi huɔŋ miɛŋo‑i namaa temma‑i. I juɔ baa *Neldɔdɔlma'i diɛ ji tũnu-nɛi, wuɔ na nanna ãnsɔsɔŋ daama‑i aa na cu Cicɛ̃lmantieŋo huoŋ-nu. U yaa hielaa dɔrɔ‑i baa hĩɛma‑i baa dãmmaŋ-nuoraaŋgu‑i baa ni huɔya-niini‑i hiere.
15 Homens, clamavam eles, por que fazeis isso? Também nós somos homens, da mesma condição que vós, e pregamos justamente para que vos convertais das coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles há.
16 Yiinaa‑i-na, u yaaŋ nuɔmba‑i ba fɛrɛŋ nuɔ ba sire wuɔ ba hũmieŋa.
16 Ele permitiu nos tempos passados que todas as nações seguissem os seus caminhos.
17 Naŋ fiɛ waa na fɛrɛŋ nuɔ, u saa yaŋ u ãnfafamma cemma‑i: U dãa u hã-na dii, u ce na dĩmma ta ma ce fafamma, u hã na ta na wuo na ye aa tiraa tuɔ fɛ̃ na hɔmmu‑i.»
17 Contudo, nunca deixou de dar testemunho de si mesmo, por seus benefícios: dando-vos do céu as chuvas e os tempos férteis, concedendo abundante alimento e enchendo os vossos corações de alegria.
18 Polbaa-baŋ fiɛ piiye dumaaŋo-na, nuɔmba saa ta ba ne da ba yaŋ niiŋ daaba komma‑i da ba hã-ba.
18 Apesar dessas palavras, não foi sem dificuldade que contiveram a multidão de sacrificar a eles.
19 Ku huoŋgu-na, *Yuifubaa-ba namba ji jo; banamba hilaa Ikoniyɔmu, banamba hel Ãntiyɔsi maŋ Pisidi mara‑i-na. Baŋ juɔ, baa gbo nuɔmba‑i Polbaa-ba-na. Ba sire ta ba naŋ Pol baa tãmpɛ̃lɛ̃iŋa wuɔ ba ko-yo. Huɔŋgu naŋgu juɔ hi, ba da niɛ sĩ u kuu, baa bũul-o hel baa-yo nelle-na ka nanna.
19 Sobrevieram, porém, alguns judeus de Antioquia e de Icônio que persuadiram a multidão. Apedrejaram Paulo e, dando-o por morto, arrastaram-no para fora da cidade.
20 Diiloŋ-dũŋ-baamba kã ka tigiiŋ u caaŋgu-na, wuɔ sire ba bir suur nelleŋ-huɔŋga-na.
20 Os discípulos o rodearam. Ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Baŋ kaa hi, baa waŋ *Neldɔdɔlma‑i baa Dɛrbutaamba‑i. Nuɔmba fɔ̃ŋgũɔ baa hũu-ma. Baŋ siire Dɛrbu‑i-na, baa bir kã Lisire‑i-na ka cor kã Ikoniyɔmu. Baŋ hilaa Ikoniyɔmu‑i-na, baa kã Ãntiyɔsi maŋ Pisidi mara‑i-na.
21 Depois de ter pregado o Evangelho à cidade de Derbe, onde ganharam muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia {da Pisídia}.
22 Ba waa da ba cor terieŋgu terieŋgu, ba ta ba piiye ba dii sirɛiŋa Diiloŋ-dũŋ-baamba-na wuɔ ba bel Yesu maama‑i nammu hãi. Aa bi ta ba piiye baa-ba wuɔ: «I saaya i mulĩɛŋ da dɛi aa suɔ diɛ suur *Diiloŋ-nelle‑na.»
22 Confirmavam as almas dos discípulos e exortavam-nos a perseverar na fé, dizendo que é necessário entrarmos no Reino de Deus por meio de muitas tribulações.
23 Diiloŋ-dũŋ-baamba maŋ waa hiere nilɛiŋa faŋa-na, Polbaa-ba hiel yaataamba bɛi aa dii sũŋgu, aa cãrã Itieŋo‑i hã-ba, ba haa ba naŋga‑i u yaa nuɔ‑i.
23 Em cada igreja instituíram anciãos e, após orações com jejuns, encomendaram-nos ao Senhor, em quem tinham confiado.
24 Baŋ ciɛ mafamma‑i, baa sire karnu Pisidi mara‑i a kã Pãnfili mara nuɔ.
24 Atravessaram a Pisídia e chegaram a Panfília.
25 Baŋ kãa Pãnfili‑i-na, baa waŋ Diiloŋ-nelma‑i Pɛrge‑i-na, aa cor kã Atali
25 Depois de ter anunciado a palavra do Senhor em Perge, desceram a Atália.
26 ka biɛ baatoŋo‑i ta ba kã Ãntiyɔsi maŋ Siiri‑i-na. Ba wuɔsaaŋgu duɔŋ kusuɔŋ-nu'i. Baŋ wuɔraaya ce mamaŋ daama‑i hiere, ba cãarã Diiloŋo‑i hã-ba kusuɔŋ-nu'i aa ba suɔ ta.
26 Dali navegaram para Antioquia {da Síria}, de onde tinham partido, encomendados à graça de Deus para a obra que estavam a completar.
27 Diiloŋ uŋ kãayã-bɛi ba ce mamaŋ hiere, baŋ kãa ka hi, baa tigiiŋ Diiloŋ-dũŋ-baamba‑i hiere tũnu-bɛi baa-ma, aa uŋ bi kãayã *niɛraamba‑i dumaa ba hũu Yesu maama‑i, baa tiraa waŋ mafamma‑i baa-ba.
27 Ali chegados, reuniram a igreja e contaram quão grandes coisas Deus fizera com eles, e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Baŋ ciɛ mafamma‑i, baa tĩɛna ce huɔŋgu baa-ba cɛllɛ.
28 Demoraram-se com os discípulos longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.