Atos 14
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ACF
1 Pol baa Barnabasi‑i baŋ kãa Ikoniyɔmu‑i-na, baa tiraa kã *Yuifu ba *Diilonelhãalãdũŋgu-na ka ta ba waŋ Diiloŋ-nelma‑i. Baŋ waŋ-maŋ dumaa, Yuifubaa-ba saa gbãa da ba yagar-ma baa *niɛraamba‑i. Ba bɔi baa hũyãa-ma.
1 E aconteceu que em Icônio entraram juntos na sinagoga dos judeus, e falaram de tal modo que creu uma grande multidão, não só de judeus mas de gregos.
2 Yuifubaa-ba maŋ saa hũu-ma, baa yaŋ aa kã ka gbo niɛraamba‑i baa Diiloŋ-dũŋ-baamba‑i.
2 Mas os judeus incrédulos incitaram e irritaram, contra os irmãos, os ânimos dos gentios.
3 Baŋ fiɛ gbo-ba, Polbaa-ba saa ta; baa tĩɛna da huɔŋgu Ikoniyɔmu‑i-na. Baa naa haa ba naŋga Itieŋo-na aa ta ba piiye. U taa u kãyã-bɛi ba ta ba ce nelma bɔi baa gbɛrɛ-wɛima bɔi a pigãaŋ wuɔ baŋ waŋ u ãnfafamma maŋ, coima sĩ.
3 Detiveram-se, pois, muito tempo, falando ousadamente acerca do Senhor, o qual dava testemunho à palavra da sua graça, permitindo que por suas mãos se fizessem sinais e prodígios.
4 Kuŋ ciɛ dumaaŋo-na, nuɔmba saa gbãa nunu ba-naa nelle-na: Banamba waa baa Yuifubaa-ba‑i, banamba waa baa Yesu *pɔpuɔrbiemba‑i.
4 E dividiu-se a multidão da cidade; e uns eram pelos judeus, e outros pelos apóstolos.
5 Yuifubaa-ba‑i baa niɛraamba‑i a naara ba yuntaamba‑i, baa nunu ba-naa da ba bel Polbaa-ba‑i huol ba yammu‑i aa naŋ-ba baa tãmpɛ̃lɛ̃iŋa ko-ba.
5 E havendo um motim, tanto dos judeus como dos gentios, com os seus principais, para os insultarem e apedrejarem,
6 — ausente —
6 Sabendo-o eles, fugiram para Listra e Derbe, cidades de Licaônia, e para a província circunvizinha;
7 — ausente —
7 E ali pregavam o evangelho.
8 Naacolŋo naŋo waa Lisire‑i-na, u saa gbãa tuɔ sire u yiɛra. Uŋ siire, u saa gbãa tɛtɛŋ u gboluoŋgu‑i dede.
8 E estava assentado em Listra certo homem leso dos pés, coxo desde o ventre de sua mãe, o qual nunca tinha andado.
9 Yiiŋgu naŋgu-na, wuɔ tĩɛna tuɔ nu Pol tuɔ piiye. Pol wuɔ ji dĩŋ-yuɔ tuɔ ne, a ji da u suyaa wuɔ Diiloŋo gbãa sire-yuɔ u jarma-na.
9 Este ouviu falar Paulo, que, fixando nele os olhos, e vendo que tinha fé para ser curado,
10 Wuɔ piiye baa-yo da gbagaga wuɔ: «Sire ŋ yiɛra ŋ gbeiniŋ!» Naacolŋ wuɔ tie sire pãŋ tuɔ wuɔ.
10 Disse em voz alta: Levanta-te direito sobre teus pés. E ele saltou e andou.
11 Lisiretaambaŋ daa mafamma‑i, baa ta ba piiye likawonimma-na wuɔ: «I tĩnni cĩɛŋ nelbiliemba a hiire jo ji tĩɛna baa-ye.»
11 E as multidões, vendo o que Paulo fizera, levantaram a sua voz, dizendo em língua licaônica: Fizeram-se os deuses semelhantes aos homens, e desceram até nós.
12 Kuŋ ciɛ dumaaŋo-na, baa ta ba bĩ Barnabasi‑i Yewusi. Ba waa da ba cor kusuɔŋ-nu Pol yaa piiyeŋ, a ce dumaaŋo-na baa ta ba bĩ ufaŋo‑i Hɛrmɛsi.
12 E chamavam Júpiter a Barnabé, e Mercúrio a Paulo; porque este era o que falava.
13 Yewusi jigãntieŋ wuɔ kã ba nunu ba-naa baa nuɔmba‑i aa wuɔ bel balmba namba a tuɔlnu-bɛi jo baa-ba u tĩnniŋ-dũŋgu-na duɔ ji ko-ba tĩnni-na hã Pol baa Barnabasi‑i. U tĩnniŋ-dũŋgu waa nelle munsuurmu-na.
13 E o sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo para a entrada da porta touros e grinaldas, queria com a multidão sacrificar-lhes.
14 Polbaa-ba saa suɔ ku yuŋgu. Baŋ juɔ suɔ, ba hɔmmu pãŋ guɔla; baa taalnu ba joŋgorbaa-ba‑i aa gbar kã ba wulaa ka ta ba waŋ baa-ba wuɔ:
14 Ouvindo, porém, isto os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgaram as suas vestes, e saltaram para o meio da multidão, clamando,
15 «Na ce bige‑i maacemma‑i dumandɛ‑i-na? Caamba'i bi huɔŋ miɛŋo‑i namaa temma‑i. I juɔ baa *Neldɔdɔlma'i diɛ ji tũnu-nɛi, wuɔ na nanna ãnsɔsɔŋ daama‑i aa na cu Cicɛ̃lmantieŋo huoŋ-nu. U yaa hielaa dɔrɔ‑i baa hĩɛma‑i baa dãmmaŋ-nuoraaŋgu‑i baa ni huɔya-niini‑i hiere.
15 E dizendo: Senhores, por que fazeis essas coisas? Nós também somos homens como vós, sujeitos às mesmas paixões, e vos anunciamos que vos convertais dessas vaidades ao Deus vivo, que fez o céu, e a terra, o mar, e tudo quanto há neles;
16 Yiinaa‑i-na, u yaaŋ nuɔmba‑i ba fɛrɛŋ nuɔ ba sire wuɔ ba hũmieŋa.
16 O qual nos tempos passados deixou andar todas as nações em seus próprios caminhos.
17 Naŋ fiɛ waa na fɛrɛŋ nuɔ, u saa yaŋ u ãnfafamma cemma‑i: U dãa u hã-na dii, u ce na dĩmma ta ma ce fafamma, u hã na ta na wuo na ye aa tiraa tuɔ fɛ̃ na hɔmmu‑i.»
17 E contudo, não se deixou a si mesmo sem testemunho, beneficiando-vos lá do céu, dando-vos chuvas e tempos frutíferos, enchendo de mantimento e de alegria os vossos corações.
18 Polbaa-baŋ fiɛ piiye dumaaŋo-na, nuɔmba saa ta ba ne da ba yaŋ niiŋ daaba komma‑i da ba hã-ba.
18 E, dizendo isto, com dificuldade impediram que as multidões lhes sacrificassem.
19 Ku huoŋgu-na, *Yuifubaa-ba namba ji jo; banamba hilaa Ikoniyɔmu, banamba hel Ãntiyɔsi maŋ Pisidi mara‑i-na. Baŋ juɔ, baa gbo nuɔmba‑i Polbaa-ba-na. Ba sire ta ba naŋ Pol baa tãmpɛ̃lɛ̃iŋa wuɔ ba ko-yo. Huɔŋgu naŋgu juɔ hi, ba da niɛ sĩ u kuu, baa bũul-o hel baa-yo nelle-na ka nanna.
19 Sobrevieram, porém, uns judeus de Antioquia e de Icônio que, tendo convencido a multidão, apedrejaram a Paulo e o arrastaram para fora da cidade, cuidando que estava morto.
20 Diiloŋ-dũŋ-baamba kã ka tigiiŋ u caaŋgu-na, wuɔ sire ba bir suur nelleŋ-huɔŋga-na.
20 Mas, rodeando-o os discípulos, levantou-se, e entrou na cidade, e no dia seguinte saiu com Barnabé para Derbe.
21 Baŋ kaa hi, baa waŋ *Neldɔdɔlma‑i baa Dɛrbutaamba‑i. Nuɔmba fɔ̃ŋgũɔ baa hũu-ma. Baŋ siire Dɛrbu‑i-na, baa bir kã Lisire‑i-na ka cor kã Ikoniyɔmu. Baŋ hilaa Ikoniyɔmu‑i-na, baa kã Ãntiyɔsi maŋ Pisidi mara‑i-na.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, voltaram para Listra, e Icônio e Antioquia,
22 Ba waa da ba cor terieŋgu terieŋgu, ba ta ba piiye ba dii sirɛiŋa Diiloŋ-dũŋ-baamba-na wuɔ ba bel Yesu maama‑i nammu hãi. Aa bi ta ba piiye baa-ba wuɔ: «I saaya i mulĩɛŋ da dɛi aa suɔ diɛ suur *Diiloŋ-nelle‑na.»
22 Confirmando os ânimos dos discípulos, exortando-os a permanecer na fé, pois que por muitas tribulações nos importa entrar no reino de Deus.
23 Diiloŋ-dũŋ-baamba maŋ waa hiere nilɛiŋa faŋa-na, Polbaa-ba hiel yaataamba bɛi aa dii sũŋgu, aa cãrã Itieŋo‑i hã-ba, ba haa ba naŋga‑i u yaa nuɔ‑i.
23 E, havendo-lhes, por comum consentimento, eleito anciãos em cada igreja, orando com jejuns, os encomendaram ao Senhor em quem haviam crido.
24 Baŋ ciɛ mafamma‑i, baa sire karnu Pisidi mara‑i a kã Pãnfili mara nuɔ.
24 Passando depois por Pisídia, dirigiram-se a Panfília.
25 Baŋ kãa Pãnfili‑i-na, baa waŋ Diiloŋ-nelma‑i Pɛrge‑i-na, aa cor kã Atali
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, desceram a Atália.
26 ka biɛ baatoŋo‑i ta ba kã Ãntiyɔsi maŋ Siiri‑i-na. Ba wuɔsaaŋgu duɔŋ kusuɔŋ-nu'i. Baŋ wuɔraaya ce mamaŋ daama‑i hiere, ba cãarã Diiloŋo‑i hã-ba kusuɔŋ-nu'i aa ba suɔ ta.
26 E dali navegaram para Antioquia, de onde tinham sido encomendados à graça de Deus para a obra que já haviam cumprido.
27 Diiloŋ uŋ kãayã-bɛi ba ce mamaŋ hiere, baŋ kãa ka hi, baa tigiiŋ Diiloŋ-dũŋ-baamba‑i hiere tũnu-bɛi baa-ma, aa uŋ bi kãayã *niɛraamba‑i dumaa ba hũu Yesu maama‑i, baa tiraa waŋ mafamma‑i baa-ba.
27 E, quando chegaram e reuniram a igreja, relataram quão grandes coisas Deus fizera por eles, e como abrira aos gentios a porta da fé.
28 Baŋ ciɛ mafamma‑i, baa tĩɛna ce huɔŋgu baa-ba cɛllɛ.
28 E ficaram ali não pouco tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.