Atos 13
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ARC
1 *Diilopɔpuɔrbiemba namba waa Ãntiyɔsi Diiloŋ-dũŋ-baamba-na, baa Diilonelpigãataamba namba. Ba hɔlma-na Barnabasi waa a naara Siminyɔ. Siminyɔ faŋo‑i, ba taa ba bĩ-yo Uubiloŋo. Lusiwusi maŋ taa u hel Sirɛni‑i-na, u waa. Manahai maŋ ciɛ niɛŋgu‑i baa *Erɔdi-Ãntipasi‑i, u waa; Sol bi waa.
1 Na igreja que estava em Antioquia havia alguns profetas e doutores, a saber: Barnabé, e Simeão, chamado Níger, e Lúcio, cireneu, e Manaém, que fora criado com Herodes, o tetrarca, e Saulo.
2 Yiiŋgu naŋgu-na, ba ji dii sũŋgu aa tigiiŋ ba-naa ta ba cãrã Itieŋo‑i. *Diiloŋ-Yalle gbɛ̃-ba wuɔ: «Miŋ hãa Barnabasi‑i baa Sol maacemma maŋ, yaaŋ-baŋ ba fɛrɛŋ nuɔ ba ce-ma.»
2 E, servindo eles ao Senhor e jejuando, disse o Espírito Santo: Apartai-me a Barnabé e a Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Baŋ juɔ bãl sũŋgu‑i baa Diilojaale‑i, baa haa ba nammu‑i Barnabasibaa-ba-na aa cãrã Diiloŋo‑i hã-ba, aa hã-ba hũmelle‑i ba ta.
3 Então, jejuando, e orando, e pondo sobre eles as mãos, os despediram.
4 *Diiloŋ-Yalleŋ ciɛ Barnabasi‑i baa Sol ba ta dumaaŋo-na, baa kã Selusi ka biɛ baatoŋo‑i ta ba kã Sipire.
4 E assim estes, enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Baŋ kaa hi Sipire‑i, baa hiire Salamine ta ba waŋ Diiloŋ-nelma‑i *Yuifu ba *Diilonelhãalãdũnni-na. Baŋ bĩŋ Nsãa maŋ Marke‑i, u waa baa-ba tuɔ kãyã-bɛi.
5 E, chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus; e tinham também a João como cooperador.
6 Baa karnu Salamine huɔŋga‑i hiere ka hi Pafɔsi. Baŋ kãa Pafɔsi‑i-na, ba da hiroŋo naŋo‑i, ba bĩ-yo Bar-Yesu. U waa Yuifuyiɛŋo. U taa u wuɔra u tãal nuɔmba‑i wuɔ fuɔ Diilopɔpuɔrbiloŋo.
6 E, havendo atravessado a ilha até Pafos, acharam um certo judeu, mágico, falso profeta, chamado Barjesus,
7 U waa Sɛrju-Polusi dumɛlleŋ. Sɛrju-Polusi yaa waa fãamaaŋo‑i nelle fande-na. U taa u cɛ̃ ŋaa jumɛlĩɛŋo. Barnabasibaa-baŋ kãa, wuɔ ce ba bĩ-ba wuɔ ba ka waŋ Diiloŋ-nelma‑i baa-yo, kɛrɛ ma nyulmu dii-yuɔ. Baa kã ku'i nuɔ‑i ka ta ba piiye.
7 o qual estava com o procônsul Sérgio Paulo, varão prudente. Este, chamando a si Barnabé e Saulo, procurava muito ouvir a palavra de Deus.
8 Hiroŋ daayo‑i Girɛkibaa-ba taa ba bĩ-yo Elimasi, ku yuŋgu yaa wuɔ hiroŋo. Wuɔ sire wuɔ hĩi, wuɔ Sɛrju-Polusi baa hũu ba nelma‑i, kɛrɛ ba tãal-o.
8 Mas resistia-lhes Elimas, o encantador (porque assim se interpreta o seu nome), procurando apartar da fé o procônsul.
9 Sol yerre nande yaa wuɔ Pol, Diiloŋ-Yalle naa yu u huɔŋga‑i. Wuɔ dĩŋ hiroŋo-na tuɔ ne,
9 Todavia, Saulo, que também se chama Paulo, cheio do Espírito Santo e fixando os olhos nele, disse:
10 aa ji gbɛ̃-yo wuɔ: «Huhurmantieŋ nuɔni maŋ daani‑i, ŋ balaaŋ cor. Nuɔŋo‑i Sitãnitieŋ nuɔ. Ŋ sa taara ŋ da ãnfafamma‑i baa ŋ yufelle. Ŋ sa yaŋ Itieŋo maacemma bĩɛnamma‑i dumaa wɛi?
10 Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perturbar os retos caminhos do Senhor?
11 Ne! Diiloŋo ka gãŋ baa-ni, u ka ce ŋ yir suur dũŋ-nu a da huɔŋgu cɛllɛ.» Terduɔŋgu faŋgu-na, hiroŋ daa u yufieŋa pãŋ dĩŋ aa yaŋ-yo. Wuɔ da terieŋgu‑i hiere da kullu. Wuɔ tuɔ wuɔra u tafũrrã u taara molo duɔ bel u naŋ-na.
11 Eis aí, pois, agora, contra ti a mão do Senhor, e ficarás cego, sem ver o sol por algum tempo. No mesmo instante, a escuridão e as trevas caíram sobre ele, e, andando à roda, buscava a quem o guiasse pela mão.
12 Sɛrju-Polusiŋ daa mafamma‑i, Itieŋo nelma pãŋ ce-yo gbɛrɛ; wuɔ pãŋ hũu-ma.
12 Então, o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhado da doutrina do Senhor.
13 Ku huoŋgu-na, Pol baa u wuɔrataamba sire Pafɔsi‑i-na a biɛ baatoŋo‑i kã Pɛrge, dii Pãnfili mara nuɔ. Baŋ kãa Pɛrge‑i-na, Nsãa wuɔ ka bir kã *Yerusalɛmu aa yaŋ-ba.
13 E, partindo de Pafos, Paulo e os que estavam com ele chegaram a Perge, da Panfília. Mas João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Pol baa Barnabasi baa cor kã Ãntiyɔsi, dii Pisidi mara nuɔ. *Yitĩɛnaŋguŋ juɔ hi, baa kã *Diilonelhãalãdũŋgu-na ka suur tĩɛna.
14 E eles, saindo de Perge, chegaram a Antioquia da Pisídia e, entrando na sinagoga, num dia de sábado, assentaram-se.
15 Baŋ juɔ kalaŋ *ãnjĩnamma sɛbɛ‑i tĩ, baa *Diilopɔpuɔrbiemba baamba‑i, Diilonelhãalãdũŋgu yuntaamba puɔr ba waŋ baa Polbaa-ba‑i wuɔ da kuɔ nelma dii ba da ba piiye dii sirɛiŋa nuɔmba-na, kɛrɛ ba gbãa sire piiye.
15 E, depois da lição da Lei e dos Profetas, lhes mandaram dizer os principais da sinagoga: Varões irmãos, se tendes alguma palavra de consolação para o povo, falai.
16 Pol wuɔ sire yiɛra aa naa ce nuɔmba budii baa u naŋga. Baŋ budii, wuɔ cira: «*Isirahɛl-baaŋ namaa, baa *niɛraaŋ namaa namaŋ suurii *Yuifu ba Diiloŋ-hũmelle-na, karaaŋ na tũnni‑i na nu mi nelma‑i.
16 E, levantando-se Paulo e pedindo silêncio com a mão, disse: Varões israelitas e os que temeis a Deus, ouvi:
17 Isirahɛl-baaŋ miɛ iŋ wuɔ Diiloŋo maŋ hũmelle‑i, Diiloŋo faŋo yufelle hilaa miɛ bĩncuɔmba yaa nuɔ‑i u hã-ba huoŋgu bɔi baŋ ŋa naa waa juɔma-na huɔŋgu-na dii Esipi‑i-na. Uŋ ciɛ mafamma‑i, u kãyã-bɛi ba hel terieŋgu faŋgu-na,
17 O Deus deste povo de Israel escolheu a nossos pais e exaltou o povo, sendo eles estrangeiros na terra do Egito; e com braço poderoso o tirou dela;
18 aa fiɛ-ba bieŋ komuɔŋa hãi temma *hĩɛkuraaŋgu-na.
18 e suportou os seus costumes no deserto por espaço de quase quarenta anos.
19 Mafammaŋ curaa, u ko siyaabaa niehãi *Kanaa jãmalã‑i-na aa hã Isirahɛl-baamba‑i baa ba terieŋgu‑i.
19 E, destruindo a sete nações na terra de Canaã, deu-lhes por sorte a terra deles.
20 Nel daama‑i hiere ma ciɛ bieŋ nuɔsiba hãi komuɔŋa hãi baa cĩnciel temmaŋ hɔlma-na. Ku huoŋgu-na, u hã-ba yuntaamba. Yuntaaŋ daaba tĩyãa baa-ba a ji hi *Samiɛl bãaŋgu.
20 E, depois disto, por quase quatrocentos e cinquenta anos, lhes deu juízes, até ao profeta Samuel.
21 «Kufaŋgu huoŋgu-na, i bĩncuɔmba ji cira ba taara jãmatigi. Diiloŋo hã-ba Sawul. Ba taa ba bĩ u to‑i Kisi. *Bensaamiɛ dũŋ-baamba'i waa. Sawul ciɛ bieŋ komuɔŋa hãi jãmatigisĩnni-na.
21 E, depois, pediram um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, a Saul, filho de Quis, varão da tribo de Benjamim.
22 Ku huoŋgu-na, Diiloŋo halaŋ-yo aa haa *Davidi. Uŋ haa Davidi‑i, u cira: ‹Miŋ taa mi taara umaŋ, mi daa-yo, u yaa Davidi‑i Yese biɛŋo‑i. U'i ka tuɔ ce mi huɔŋga‑i.›
22 E, quando este foi retirado, lhes levantou como rei a Davi, ao qual também deu testemunho e disse: Achei a Davi, filho de Jessé, varão conforme o meu coração, que executará toda a minha vontade.
23 «Diiloŋo ciɛ Davidi hãayɛ̃lŋo naŋo yaa jo Yesu‑i ji kor Isirahɛl-baamba‑i ŋaa uŋ ŋa naŋ pãa ma nuŋgu‑i dumaa.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, levantou Deus a Jesus para Salvador de Israel,
24 Aa Yesu suɔ duɔ doŋ u maacemma‑i, Nsãa waaŋ Diiloŋ-nelma‑i baa Isirahɛl-baamba‑i hiere, aa cira ba nanna ba cilɔbabalaŋo‑i aa jo u ji *batiseŋ-ba.
24 tendo primeiramente João, antes da vinda dele, pregado a todo o povo de Israel o batismo do arrependimento.
25 «Nsãa maacemmaŋ juɔ piɛ tĩmma, wuɔ tuɔ piiye wuɔ: ‹Umaŋ saaya u jo, uu dii huoŋ-nu. Baa na ta na ne wuɔ sĩ muɔmɛi; muɔ sĩ. Naacolŋo faŋo‑i mɛi saa piɛra u natãaŋgu‑i.›
25 Mas João, quando completava a carreira, disse: Quem pensais vós que eu sou? Eu não sou o Cristo ; mas eis que após mim vem aquele a quem não sou digno de desatar as sandálias dos pés.
26 «Tobiŋ namaa, nelma maŋ kuraaŋ-yeŋ, Diiloŋo saaŋ-ma hã miɛmɛi baa-ma. U saaŋ-ma hã *Abiramu hãayɛ̃lmba‑i aa bi saaŋ-ma hã namaa namaŋ suurii Yuifu ba Diiloŋ-hũmelle-na.
26 Varões irmãos, filhos da geração de Abraão, e os que dentre vós temem a Deus, a vós vos é enviada a palavra desta salvação.
27 Yerusalɛmutaamba‑i baa ba yuntaamba saa suɔ Yesu sĩnni‑i, ba bel-o ko-yo. Baŋ waŋ mamaŋ yitĩɛnanni-na hiere *Diilopɔpuɔrbiemba sɛbɛbaa-ba-na, ba ciɛ ma yaa‑i.
27 Por não terem conhecido a este, os que habitavam em Jerusalém e os seus príncipes, condenaram-no, cumprindo assim as vozes dos profetas que se leem todos os sábados.
28 «Baŋ bilaa-yo a fiɛ ka da u saa cãl, ba yagar ce *Pilati ko-yo.
28 E, embora não achassem alguma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Maama nyɛgãaŋ Yesu kũŋgu-na, maŋ juɔ ce-yuɔ hiere, ba har-o *daaŋgu-na ka fuure-yuɔ.
29 E, havendo eles cumprido todas as coisas que dele estavam escritas, tirando- o do madeiro, o puseram na sepultura.
30 Diiloŋo yaŋ-ba aa sire-yuɔ hiel-o kuomba hɔlma-na.
30 Mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Bamaŋ cuu u huoŋ-nu a hel *Galile‑i-na a kã Yerusalɛmu‑i-na, uŋ siire, u caraaya ba yaa‑i yinni bɔi-na. Nyuŋgo ku bãaŋgu-na, ba yaa dii ta ba waŋ u maama‑i baa Isirahɛl-baamba‑i.
31 E ele, por muitos dias, foi visto pelos que subiram com ele da Galileia a Jerusalém, e são suas testemunhas para com o povo.
32 Miɛ fɛrɛ‑i, i juɔ diɛ ji waŋ *Neldɔdɔlma famma yaa baa-na wuɔ Diiloŋ uŋ pãa nuŋgu maŋ baa i bĩncuɔmba‑i,
32 E nós vos anunciamos que a promessa que foi feita aos pais, Deus a cumpriu a nós, seus filhos, ressuscitando a Jesus,
33 u ciɛ-ku hã ba huoŋ-baaŋ miɛmɛi: U siire Yesu‑i hiel-o kuomba hɔlma-na ŋaa maŋ nyɛgãaŋ dumaa Gbɛliɛmaŋ-nalãaŋgu maŋ hãalĩŋ-kũŋgu-na wuɔ:
33 como também está escrito no Salmo segundo: Meu filho és tu; hoje te gerei.
34 Diiloŋo siire-yuɔ hiel-o kuomba hɔlma-na, u saa yaŋ u hɔr. Uu naa hi waŋ-ma wuɔ:
34 E que o ressuscitaria dos mortos, para nunca mais tornar à corrupção, disse- o assim: As santas e fiéis bênçãos de Davi vos darei.
35 Ku'i ciɛ na da ma waaŋ terieŋgu naŋgu-na wuɔ:
35 Pelo que também em outro Salmo diz: Não permitirás que o teu Santo veja corrupção.
36 A ne da Davidi maŋ waaŋ mafamma‑i, u siire ce Diiloŋo huɔŋga‑i ji ku. Uŋ kuu, ba fuuriiye-yuɔ baa u bĩncuɔmba‑i aa u hɔraa.
36 Porque, na verdade, tendo Davi, no seu tempo, servido conforme a vontade de Deus, dormiu, e foi posto junto de seus pais, e viu a corrupção.
37 Ŋga Diiloŋo siire Yesu yaa hiel-o hĩɛma-na, u saa da hɔr.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou nenhuma corrupção viu.
38 Tobiŋ namaa, terieŋgu faŋgu-na, na saaya na suɔ wuɔ fuɔ barguɔ yaa nuɔ‑i iŋ juɔ ji tiɛ waŋ ãmbabalma hurmaŋ-maama‑i baa-na. *Moisi ãnjĩnamma saa gbãa hur na ãmbabalma‑i.
38 Seja-vos, pois, notório, varões irmãos, que por este se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 Ŋga bamaŋ hũyãa fuɔ maama‑i, ba ãmbabalma hurii aa yaŋ-ba ba fɛrɛŋ nuɔ.
39 E de tudo o que, pela lei de Moisés, não pudestes ser justificados, por ele é justificado todo aquele que crê.
40 Terieŋgu faŋgu-na, bilaaŋ na fɛrɛ, baa na yaŋ Diilopɔpuɔrbiembaŋ waaŋ mamaŋ, ma ji wuo-na.
40 Vede, pois, que não venha sobre vós o que está dito nos profetas:
41 Ba ciɛra wuɔ: ‹Diiloŋo ciɛra:
41 Vede, ó desprezadores, e espantai-vos e desaparecei; porque opero uma obra em vossos dias, obra tal que não crereis se alguém vo-la contar.
42 Baŋ juɔ hel Diilonelhãalãdũŋgu-na, nuɔmba jo ji ta ba cãrã Pol baa Barnabasi‑i wuɔ yitĩɛnaŋgu maŋ juɔŋ, ba tiraa ba tir nelduɔŋ daama‑i.
42 E, saídos os judeus da sinagoga, os gentios rogaram que no sábado seguinte lhes fossem ditas as mesmas coisas.
43 Nuɔmbaŋ juɔ bɔrɔ, Yuifubaa-ba‑i baa niɛraamba maŋ suurii Yuifusĩnni-na, baa cu Pol baa Barnabasi‑i ba huoŋ-nu ta ba piiye baa-ba ba dii sirɛiŋa bɛi wuɔ ba ne Diiloŋo ãnfafamma‑i aa ba nyaar-yuɔ. Ba maama saa waa dɛi baa yuliiŋgu‑i.
43 E, despedida a sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos religiosos seguiram Paulo e Barnabé, os quais, falando-lhes, os exortavam a que permanecessem na graça de Deus.
44 Yitĩɛnaŋguŋ juɔ hi, nuɔmba‑i hiere nelle-na baa tigiiŋ ba-naa da ba nu Itieŋo nelma‑i.
44 E, no sábado seguinte, ajuntou-se quase toda a cidade a ouvir a palavra de Deus.
45 Yuifubaa-baŋ juɔ da nelpũŋ daaku temmaŋ hilaa, ba bir yaŋ aa ce-ku nenemuŋgu. Pol duɔ waŋ mamaŋ, ba'a coima aa ta ba tuora-yuɔ.
45 Então, os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo dizia.
46 Polbaa-ba doŋ holle waŋ baa-ba wuɔ: «Diiloŋ-nelma naa vii Yuifubaa namɛi igɛ̃na. Ŋga naŋ juɔ ta na cĩina-mɛi wuɔ na sa taara na da cicɛ̃lma maŋ sa tĩɛŋ dede‑i, i ka yaŋ-na aa ka waŋ-ma baa niɛraamba.
46 Mas Paulo e Barnabé, usando de ousadia, disseram: Era mister que a vós se vos pregasse primeiro a palavra de Deus; mas, visto que a rejeitais, e vos não julgais dignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os gentios.
47 Itieŋo waaŋ ma yaa baa-ye wuɔ:
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te pus para luz dos gentios, para que sejas de salvação até aos confins da terra.
48 Niɛraambaŋ juɔ nu nel daama‑i, kuɔ gbuu dɔlnu-bɛi. Baa pãŋ ta ba kaal Itieŋo nelma‑i wuɔ ma faa. Bamaŋ naa waa da ba da kor, baa hũu-ma.
48 E os gentios, ouvindo isto, alegraram-se e glorificavam a palavra do Senhor, e creram todos quantos estavam ordenados para a vida eterna.
49 Itieŋo nelma doŋ ta ma gbuo nilɛiŋa faŋa‑i hiere.
49 E a palavra do Senhor se divulgava por toda aquela província.
50 Yuifubaa-ba bir yaŋ aa tãal caamba maŋ waa bĩŋkũntaamba‑i aa suur Yuifu ba Diiloŋ-hũmelle-na, baa nelleŋ-bĩncuɔmba‑i a gbo-ba Polbaa-ba-na. Baa bel-ba huol ba yammu‑i da dɛi aa donya-bɛi ba nelle-na.
50 Mas os judeus incitaram algumas mulheres religiosas e honestas, e os principais da cidade, e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, e os lançaram fora dos seus limites.
51 Pol baa Barnabasi‑i baa pir ba nallu‑i ba terieŋgu-na, aa ta kã Ikoniyɔmu.
51 Sacudindo, porém, contra eles o pó dos pés, partiram para Icônio.
52 Baŋ fiɛ donya-bɛi, bamaŋ naa cu Yesu huoŋgu-na, baa cor baa ba hɔfɛ̃lle‑i. *Diiloŋ-Yalle naa bi yu ba hɔmmu‑i.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.