Atos 13
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ARIB
1 *Diilopɔpuɔrbiemba namba waa Ãntiyɔsi Diiloŋ-dũŋ-baamba-na, baa Diilonelpigãataamba namba. Ba hɔlma-na Barnabasi waa a naara Siminyɔ. Siminyɔ faŋo‑i, ba taa ba bĩ-yo Uubiloŋo. Lusiwusi maŋ taa u hel Sirɛni‑i-na, u waa. Manahai maŋ ciɛ niɛŋgu‑i baa *Erɔdi-Ãntipasi‑i, u waa; Sol bi waa.
1 Ora, na igreja em Antioquia havia profetas e mestres, a saber: Barnabé, Simeão, chamado Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, colaço de Herodes o tetrarca, e Saulo.
2 Yiiŋgu naŋgu-na, ba ji dii sũŋgu aa tigiiŋ ba-naa ta ba cãrã Itieŋo‑i. *Diiloŋ-Yalle gbɛ̃-ba wuɔ: «Miŋ hãa Barnabasi‑i baa Sol maacemma maŋ, yaaŋ-baŋ ba fɛrɛŋ nuɔ ba ce-ma.»
2 Enquanto eles ministravam perante o Senhor e jejuavam, disse o Espírito Santo: Separai-me a Barnabé e a Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Baŋ juɔ bãl sũŋgu‑i baa Diilojaale‑i, baa haa ba nammu‑i Barnabasibaa-ba-na aa cãrã Diiloŋo‑i hã-ba, aa hã-ba hũmelle‑i ba ta.
3 Então, depois que jejuaram, oraram e lhes impuseram as mãos, os despediram.
4 *Diiloŋ-Yalleŋ ciɛ Barnabasi‑i baa Sol ba ta dumaaŋo-na, baa kã Selusi ka biɛ baatoŋo‑i ta ba kã Sipire.
4 Estes, pois, enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Baŋ kaa hi Sipire‑i, baa hiire Salamine ta ba waŋ Diiloŋ-nelma‑i *Yuifu ba *Diilonelhãalãdũnni-na. Baŋ bĩŋ Nsãa maŋ Marke‑i, u waa baa-ba tuɔ kãyã-bɛi.
5 Chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus, e tinham a João como auxiliar.
6 Baa karnu Salamine huɔŋga‑i hiere ka hi Pafɔsi. Baŋ kãa Pafɔsi‑i-na, ba da hiroŋo naŋo‑i, ba bĩ-yo Bar-Yesu. U waa Yuifuyiɛŋo. U taa u wuɔra u tãal nuɔmba‑i wuɔ fuɔ Diilopɔpuɔrbiloŋo.
6 Havendo atravessado a ilha toda até Pafos, acharam um certo mago, falso profeta, judeu, chamado Bar-Jesus,
7 U waa Sɛrju-Polusi dumɛlleŋ. Sɛrju-Polusi yaa waa fãamaaŋo‑i nelle fande-na. U taa u cɛ̃ ŋaa jumɛlĩɛŋo. Barnabasibaa-baŋ kãa, wuɔ ce ba bĩ-ba wuɔ ba ka waŋ Diiloŋ-nelma‑i baa-yo, kɛrɛ ma nyulmu dii-yuɔ. Baa kã ku'i nuɔ‑i ka ta ba piiye.
7 que estava com o procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou a Barnabé e Saulo e mostrou desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Hiroŋ daayo‑i Girɛkibaa-ba taa ba bĩ-yo Elimasi, ku yuŋgu yaa wuɔ hiroŋo. Wuɔ sire wuɔ hĩi, wuɔ Sɛrju-Polusi baa hũu ba nelma‑i, kɛrɛ ba tãal-o.
8 Mas resistia-lhes Elimas, o encantador {porque assim se interpreta o seu nome}, procurando desviar a fé do procônsul.
9 Sol yerre nande yaa wuɔ Pol, Diiloŋ-Yalle naa yu u huɔŋga‑i. Wuɔ dĩŋ hiroŋo-na tuɔ ne,
9 Todavia Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos nele,
10 aa ji gbɛ̃-yo wuɔ: «Huhurmantieŋ nuɔni maŋ daani‑i, ŋ balaaŋ cor. Nuɔŋo‑i Sitãnitieŋ nuɔ. Ŋ sa taara ŋ da ãnfafamma‑i baa ŋ yufelle. Ŋ sa yaŋ Itieŋo maacemma bĩɛnamma‑i dumaa wɛi?
10 disse: ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perverter os caminhos retos do Senhor?
11 Ne! Diiloŋo ka gãŋ baa-ni, u ka ce ŋ yir suur dũŋ-nu a da huɔŋgu cɛllɛ.» Terduɔŋgu faŋgu-na, hiroŋ daa u yufieŋa pãŋ dĩŋ aa yaŋ-yo. Wuɔ da terieŋgu‑i hiere da kullu. Wuɔ tuɔ wuɔra u tafũrrã u taara molo duɔ bel u naŋ-na.
11 Agora eis a mão do Senhor sobre ti, e ficarás cego, sem ver o sol por algum tempo. Imediatamente caiu sobre ele uma névoa e trevas e, andando à roda, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Sɛrju-Polusiŋ daa mafamma‑i, Itieŋo nelma pãŋ ce-yo gbɛrɛ; wuɔ pãŋ hũu-ma.
12 Então o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhando-se da doutrina do Senhor.
13 Ku huoŋgu-na, Pol baa u wuɔrataamba sire Pafɔsi‑i-na a biɛ baatoŋo‑i kã Pɛrge, dii Pãnfili mara nuɔ. Baŋ kãa Pɛrge‑i-na, Nsãa wuɔ ka bir kã *Yerusalɛmu aa yaŋ-ba.
13 Tendo Paulo e seus companheiros navegado de Pafos, chegaram a Perge, na Panfília. João, porém, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Pol baa Barnabasi baa cor kã Ãntiyɔsi, dii Pisidi mara nuɔ. *Yitĩɛnaŋguŋ juɔ hi, baa kã *Diilonelhãalãdũŋgu-na ka suur tĩɛna.
14 Mas eles, passando de Perge, chegaram a Antioquia da Psídia; e entrando na sinagoga, no dia de sábado, sentaram-se.
15 Baŋ juɔ kalaŋ *ãnjĩnamma sɛbɛ‑i tĩ, baa *Diilopɔpuɔrbiemba baamba‑i, Diilonelhãalãdũŋgu yuntaamba puɔr ba waŋ baa Polbaa-ba‑i wuɔ da kuɔ nelma dii ba da ba piiye dii sirɛiŋa nuɔmba-na, kɛrɛ ba gbãa sire piiye.
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai.
16 Pol wuɔ sire yiɛra aa naa ce nuɔmba budii baa u naŋga. Baŋ budii, wuɔ cira: «*Isirahɛl-baaŋ namaa, baa *niɛraaŋ namaa namaŋ suurii *Yuifu ba Diiloŋ-hũmelle-na, karaaŋ na tũnni‑i na nu mi nelma‑i.
16 Então Paulo se levantou e, pedindo silêncio com a mão, disse: Varões israelitas, e os que temeis a Deus, ouvi:
17 Isirahɛl-baaŋ miɛ iŋ wuɔ Diiloŋo maŋ hũmelle‑i, Diiloŋo faŋo yufelle hilaa miɛ bĩncuɔmba yaa nuɔ‑i u hã-ba huoŋgu bɔi baŋ ŋa naa waa juɔma-na huɔŋgu-na dii Esipi‑i-na. Uŋ ciɛ mafamma‑i, u kãyã-bɛi ba hel terieŋgu faŋgu-na,
17 O Deus deste povo de Israel escolheu a nossos pais, e exaltou o povo, sendo eles estrangeiros na terra do Egito, de onde os tirou com braço poderoso,
18 aa fiɛ-ba bieŋ komuɔŋa hãi temma *hĩɛkuraaŋgu-na.
18 e suportou-lhes os maus costumes no deserto por espaço de quase quarenta anos;
19 Mafammaŋ curaa, u ko siyaabaa niehãi *Kanaa jãmalã‑i-na aa hã Isirahɛl-baamba‑i baa ba terieŋgu‑i.
19 e, havendo destruído as sete nações na terra de Canaã, deu-lhes o território delas por herança durante cerca de quatrocentos e cinquenta anos.
20 Nel daama‑i hiere ma ciɛ bieŋ nuɔsiba hãi komuɔŋa hãi baa cĩnciel temmaŋ hɔlma-na. Ku huoŋgu-na, u hã-ba yuntaamba. Yuntaaŋ daaba tĩyãa baa-ba a ji hi *Samiɛl bãaŋgu.
20 Depois disto, deu-lhes juízes até o profeta Samuel.
21 «Kufaŋgu huoŋgu-na, i bĩncuɔmba ji cira ba taara jãmatigi. Diiloŋo hã-ba Sawul. Ba taa ba bĩ u to‑i Kisi. *Bensaamiɛ dũŋ-baamba'i waa. Sawul ciɛ bieŋ komuɔŋa hãi jãmatigisĩnni-na.
21 Então pediram um rei, e Deus lhes deu por quarenta anos a Saul, filho de Cis, varão da tribo de Benjamim.
22 Ku huoŋgu-na, Diiloŋo halaŋ-yo aa haa *Davidi. Uŋ haa Davidi‑i, u cira: ‹Miŋ taa mi taara umaŋ, mi daa-yo, u yaa Davidi‑i Yese biɛŋo‑i. U'i ka tuɔ ce mi huɔŋga‑i.›
22 E tendo deposto a este, levantou-lhes como rei a Davi, ao qual também, dando testemunho, disse: Achei a Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.
23 «Diiloŋo ciɛ Davidi hãayɛ̃lŋo naŋo yaa jo Yesu‑i ji kor Isirahɛl-baamba‑i ŋaa uŋ ŋa naŋ pãa ma nuŋgu‑i dumaa.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, trouxe Deus a Israel um Salvador, Jesus;
24 Aa Yesu suɔ duɔ doŋ u maacemma‑i, Nsãa waaŋ Diiloŋ-nelma‑i baa Isirahɛl-baamba‑i hiere, aa cira ba nanna ba cilɔbabalaŋo‑i aa jo u ji *batiseŋ-ba.
24 havendo João, antes do aparecimento dele, pregado a todo o povo de Israel o batismo de arrependimento.
25 «Nsãa maacemmaŋ juɔ piɛ tĩmma, wuɔ tuɔ piiye wuɔ: ‹Umaŋ saaya u jo, uu dii huoŋ-nu. Baa na ta na ne wuɔ sĩ muɔmɛi; muɔ sĩ. Naacolŋo faŋo‑i mɛi saa piɛra u natãaŋgu‑i.›
25 Mas João, quando completava a carreira, dizia: Quem pensais vós que eu sou? Eu não sou o Cristo, mas eis que após mim vem aquele a quem não sou digno de desatar as alparcas dos pés.
26 «Tobiŋ namaa, nelma maŋ kuraaŋ-yeŋ, Diiloŋo saaŋ-ma hã miɛmɛi baa-ma. U saaŋ-ma hã *Abiramu hãayɛ̃lmba‑i aa bi saaŋ-ma hã namaa namaŋ suurii Yuifu ba Diiloŋ-hũmelle-na.
26 Irmãos, filhos da estirpe de Abraão, e os que dentre vós temem a Deus, a nós é enviada a palavra desta salvação.
27 Yerusalɛmutaamba‑i baa ba yuntaamba saa suɔ Yesu sĩnni‑i, ba bel-o ko-yo. Baŋ waŋ mamaŋ yitĩɛnanni-na hiere *Diilopɔpuɔrbiemba sɛbɛbaa-ba-na, ba ciɛ ma yaa‑i.
27 Pois, os que habitam em Jerusalém e as suas autoridades, porquanto não conheceram a este Jesus, condenando-o, cumpriram as mesmas palavras dos profetas que se ouvem ler todos os sábados.
28 «Baŋ bilaa-yo a fiɛ ka da u saa cãl, ba yagar ce *Pilati ko-yo.
28 E, se bem que não achassem nele nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Maama nyɛgãaŋ Yesu kũŋgu-na, maŋ juɔ ce-yuɔ hiere, ba har-o *daaŋgu-na ka fuure-yuɔ.
29 Quando haviam cumprido todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, o puseram na sepultura;
30 Diiloŋo yaŋ-ba aa sire-yuɔ hiel-o kuomba hɔlma-na.
30 mas Deus o ressuscitou dentre os mortos;
31 Bamaŋ cuu u huoŋ-nu a hel *Galile‑i-na a kã Yerusalɛmu‑i-na, uŋ siire, u caraaya ba yaa‑i yinni bɔi-na. Nyuŋgo ku bãaŋgu-na, ba yaa dii ta ba waŋ u maama‑i baa Isirahɛl-baamba‑i.
31 e ele foi visto durante muitos dias por aqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais agora são suas testemunhas para com o povo.
32 Miɛ fɛrɛ‑i, i juɔ diɛ ji waŋ *Neldɔdɔlma famma yaa baa-na wuɔ Diiloŋ uŋ pãa nuŋgu maŋ baa i bĩncuɔmba‑i,
32 E nós vos anunciamos as boas novas da promessa, feita aos pais,
33 u ciɛ-ku hã ba huoŋ-baaŋ miɛmɛi: U siire Yesu‑i hiel-o kuomba hɔlma-na ŋaa maŋ nyɛgãaŋ dumaa Gbɛliɛmaŋ-nalãaŋgu maŋ hãalĩŋ-kũŋgu-na wuɔ:
33 a qual Deus nos tem cumprido, a nós, filhos deles, levantando a Jesus, como também está escrito no salmo segundo: Tu és meu Filho, hoje te gerei.
34 Diiloŋo siire-yuɔ hiel-o kuomba hɔlma-na, u saa yaŋ u hɔr. Uu naa hi waŋ-ma wuɔ:
34 E no tocante a que o ressuscitou dentre os mortos para nunca mais tornar à corrupção, falou Deus assim: Dar-vos-ei as santas e fiéis bênçãos de Davi;
35 Ku'i ciɛ na da ma waaŋ terieŋgu naŋgu-na wuɔ:
35 pelo que ainda em outro salmo diz: Não permitirás que o teu Santo veja a corrupção.
36 A ne da Davidi maŋ waaŋ mafamma‑i, u siire ce Diiloŋo huɔŋga‑i ji ku. Uŋ kuu, ba fuuriiye-yuɔ baa u bĩncuɔmba‑i aa u hɔraa.
36 Porque Davi, na verdade, havendo servido a sua própria geração pela vontade de Deus, dormiu e foi depositado junto a seus pais e experimentou corrupção.
37 Ŋga Diiloŋo siire Yesu yaa hiel-o hĩɛma-na, u saa da hɔr.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou nenhuma corrupção experimentou.
38 Tobiŋ namaa, terieŋgu faŋgu-na, na saaya na suɔ wuɔ fuɔ barguɔ yaa nuɔ‑i iŋ juɔ ji tiɛ waŋ ãmbabalma hurmaŋ-maama‑i baa-na. *Moisi ãnjĩnamma saa gbãa hur na ãmbabalma‑i.
38 Seja-vos pois notório, varões, que por este se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 Ŋga bamaŋ hũyãa fuɔ maama‑i, ba ãmbabalma hurii aa yaŋ-ba ba fɛrɛŋ nuɔ.
39 E de todas as coisas de que não pudestes ser justificados pela lei de Moisés, por ele é justificado todo o que crê.
40 Terieŋgu faŋgu-na, bilaaŋ na fɛrɛ, baa na yaŋ Diilopɔpuɔrbiembaŋ waaŋ mamaŋ, ma ji wuo-na.
40 Cuidai pois que não venha sobre vós o que está dito nos profetas:
41 Ba ciɛra wuɔ: ‹Diiloŋo ciɛra:
41 Vede, ó desprezadores, admirai-vos e desaparecei; porque realizo uma obra em vossos dias, obra em que de modo algum crereis, se alguém vo-la contar.
42 Baŋ juɔ hel Diilonelhãalãdũŋgu-na, nuɔmba jo ji ta ba cãrã Pol baa Barnabasi‑i wuɔ yitĩɛnaŋgu maŋ juɔŋ, ba tiraa ba tir nelduɔŋ daama‑i.
42 Quando iam saindo, rogavam que estas palavras lhes fossem repetidas no sábado seguinte.
43 Nuɔmbaŋ juɔ bɔrɔ, Yuifubaa-ba‑i baa niɛraamba maŋ suurii Yuifusĩnni-na, baa cu Pol baa Barnabasi‑i ba huoŋ-nu ta ba piiye baa-ba ba dii sirɛiŋa bɛi wuɔ ba ne Diiloŋo ãnfafamma‑i aa ba nyaar-yuɔ. Ba maama saa waa dɛi baa yuliiŋgu‑i.
43 E, despedida a sinagoga, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram a Paulo e Barnabé, os quais, falando-lhes, os exortavam a perseverarem na graça de Deus.
44 Yitĩɛnaŋguŋ juɔ hi, nuɔmba‑i hiere nelle-na baa tigiiŋ ba-naa da ba nu Itieŋo nelma‑i.
44 No sábado seguinte reuniu-se quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Yuifubaa-baŋ juɔ da nelpũŋ daaku temmaŋ hilaa, ba bir yaŋ aa ce-ku nenemuŋgu. Pol duɔ waŋ mamaŋ, ba'a coima aa ta ba tuora-yuɔ.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, encheram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Polbaa-ba doŋ holle waŋ baa-ba wuɔ: «Diiloŋ-nelma naa vii Yuifubaa namɛi igɛ̃na. Ŋga naŋ juɔ ta na cĩina-mɛi wuɔ na sa taara na da cicɛ̃lma maŋ sa tĩɛŋ dede‑i, i ka yaŋ-na aa ka waŋ-ma baa niɛraamba.
46 Então Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: Era mister que a vós se pregasse em primeiro lugar a palavra de Deus; mas, visto que a rejeitais, e não vos julgais dignos da vida eterna, eis que nos viramos para os gentios;
47 Itieŋo waaŋ ma yaa baa-ye wuɔ:
47 porque assim nos ordenou o Senhor: Eu te pus para luz dos gentios, a fim de que sejas para salvação até os confins da terra.
48 Niɛraambaŋ juɔ nu nel daama‑i, kuɔ gbuu dɔlnu-bɛi. Baa pãŋ ta ba kaal Itieŋo nelma‑i wuɔ ma faa. Bamaŋ naa waa da ba da kor, baa hũu-ma.
48 Os gentios, ouvindo isto, alegravam-se e glorificavam a palavra do Senhor; e creram todos quantos haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Itieŋo nelma doŋ ta ma gbuo nilɛiŋa faŋa‑i hiere.
49 E divulgava-se a palavra do Senhor por toda aquela região.
50 Yuifubaa-ba bir yaŋ aa tãal caamba maŋ waa bĩŋkũntaamba‑i aa suur Yuifu ba Diiloŋ-hũmelle-na, baa nelleŋ-bĩncuɔmba‑i a gbo-ba Polbaa-ba-na. Baa bel-ba huol ba yammu‑i da dɛi aa donya-bɛi ba nelle-na.
50 Mas os judeus incitaram as mulheres devotas de alta posição e os principais da cidade, suscitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé, e os lançaram fora dos seus termos.
51 Pol baa Barnabasi‑i baa pir ba nallu‑i ba terieŋgu-na, aa ta kã Ikoniyɔmu.
51 Mas estes, sacudindo contra eles o pó dos seus pés, partiram para Icônio.
52 Baŋ fiɛ donya-bɛi, bamaŋ naa cu Yesu huoŋgu-na, baa cor baa ba hɔfɛ̃lle‑i. *Diiloŋ-Yalle naa bi yu ba hɔmmu‑i.
52 Os discípulos, porém, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.