Atos 10
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs NVI
1 *Oromɛ ba sorosibaa-ba namba waa Sesare‑i-na, ba taa ba bĩ-ba *Italitaaŋ-sorosibaa. Ba yuntieŋo naŋo waa, ba taa ba bĩ-yo Kɔrnɛi.
1 Havia em Cesaréia um homem chamado Cornélio, centurião do regimento conhecido como Italiano.
2 U taa u wuɔ *Yuifu ba Diiloŋ-hũmelle‑i fafamma baa u dumɛlleŋ-baamba‑i. U taa u kãalã Diiloŋo‑i. U taa u kãyã sũntaamba‑i aa bi tuɔ cãrã Diiloŋo‑i bãaŋgu‑i baa isuɔŋgu‑i.
2 Ele e toda a sua família eram piedosos e tementes a Deus; dava muitas esmolas ao povo e orava continuamente a Deus.
3 Bãtaruŋgu naŋgu-na, wuɔ tĩɛna u dũŋgu-na a ji da *dɔrpɔpuɔrbiloŋo naŋo suurii-yuɔ ka cira: «Kɔrnɛi!»
3 Certo dia, por volta das três horas da tarde, ele teve uma visão. Viu claramente um anjo de Deus que se aproximava dele e dizia: "Cornélio! "
4 Kɔrnɛi kũɔma pãŋ doŋ ta ma nyɛŋ. Wuɔ dĩŋ dɔrpɔpuɔrbiloŋo-na tuɔ ne aa yuu-yo wuɔ: «Kuu dii niɛ?»
4 Atemorizado, Cornélio olhou para ele e perguntou: "Que é, Senhor? " O anjo respondeu: "Suas orações e esmolas subiram como oferta memorial diante de Deus.
5 Ku'i ciɛ wuɔ mi ji waŋ baa-ni ŋ puɔr nuɔmba Yope‑i-na, ba ka bĩ naacolŋo naŋo jo; ba bĩ-yo Simɔ. U yerre nande yaa Piɛr.
5 Agora, mande alguns homens a Jope para trazerem um certo Simão, também conhecido como Pedro,
6 Uŋ haraa umaŋ nuɔ‑i, ba bi bĩ-yo Simɔ; jeruo. U cĩiŋgu dii dãmmaŋ-nuoraaŋgu nuŋ-nu.»
6 que está hospedado na casa de Simão, o curtidor de couro, que fica perto do mar".
7 Dɔrpɔpuɔrbiloŋoŋ juɔ piiye tĩ aa ta, Kɔrnɛi wuɔ bĩ u maacembiemba hãi baa u sorosiyiɛŋo naŋo. Sorosiyiɛŋo faŋo taa u bi wuɔ Yuifu ba Diiloŋ-hũmelle‑i fafamma.
7 Depois que o anjo que lhe falou se foi, Cornélio chamou dois dos seus servos e um soldado piedoso dentre os seus auxiliares,
8 Baŋ juɔ, u biɛ piiye mamaŋ ciɛ hiere tũnu-bɛi, aa puɔr-ba Yope‑i-na Piɛr wulaa.
8 e, contando-lhes tudo o que tinha acontecido, enviou-os a Jope.
9 Ku cuo kaala‑i-na, Piɛr fuɔ saa bi suɔ wuɔ ba puɔraa nuɔmba ta ba jo dii u wulaa. Bãaŋguŋ juɔ hi yuhuɔŋga‑i, u nyugũŋ dũŋgu naŋgu dɔrɔ‑i-na duɔ jaal Diiloŋo‑i. A ne da huɔŋgu faŋgu-na, Kɔrnɛi pɔpuɔrbiemba naa piɛ nelle‑i tĩ.
9 No dia seguinte, por volta do meio dia, enquanto eles viajavam e se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar.
10 Nyulmu ji bel Piɛr dii dɔrɔ‑i-na, u ce ba ta ba ce niiwuoni da ba hã-yo. Wuɔ u ne dɔrɔ‑i-na, a da bige‑i daaku‑i?
10 Tendo fome, queria comer; enquanto a refeição estava sendo preparada, caiu em êxtase.
11 Dɔrɔ puurii aa bĩŋkũŋgu naŋgu ta ku hiire ku jo. Ku waa ŋaa kompaŋga, da bãmbãale aa to ka nunni naa‑i-na hiere.
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol que descia à terra, preso pelas quatro pontas,
12 Bĩmbaamba‑i ba sĩnni-na hiere ba waa: Hĩɛŋ-baamba‑i, baa huriimba‑i a naara baabũulãamba waa hiere.
12 contendo toda espécie de quadrúpedes, bem como de répteis da terra e aves do céu.
13 Kaŋ juɔ saanu baa Piɛr, wuɔ nu molo piiye wuɔ: «Piɛr, sire ŋ bel ŋ ko ŋ wuo!»
13 Então uma voz lhe disse: "Levante-se, Pedro; mate e coma".
14 Piɛr wuɔ cira: «Mi siɛ wuo; niiwuoni maŋ nyaa-ye, niiwuoni maŋ saa fa hiere, miŋ siire mi saa wuo-ni dede.»
14 Mas Pedro respondeu: "De modo nenhum, Senhor! Jamais comi algo impuro ou imundo! "
15 Moloŋ daa wuɔ cira: «Diiloŋ duɔ migãaŋ kumaŋ, nuɔ baa ce-ku kuubabalaaŋgu.»
15 A voz lhe falou segunda vez: "Não chame impuro ao que Deus purificou".
16 Ku tirii ce i siɛi aa kompaŋga bir nyugũŋ dɔrɔ‑i-na.
16 Isso aconteceu três vezes, e em seguida o lençol foi recolhido ao céu.
17 Kɔrnɛi pɔpuɔrbiembaŋ kãa ka hi Yope‑i, baa yuure ba pigãaŋ-ba Simɔ dumɛlle‑i. A ne da huɔŋgu faŋgu-na, Piɛr waa tuɔ jɔguɔŋ nel daama‑i u sa da yaaŋga mɛi. Pɔpuɔrbiembaŋ kãa ka hi fondumɛlle‑i,
17 Enquanto Pedro estava refletindo no significado da visão, os homens enviados por Cornélio descobriram onde era a casa de Simão e chegaram à porta.
18 ba fara ta ba yuu wuɔ: «Baŋ bĩŋ Simɔ maŋ Piɛr, u haraa bande yaa nuɔ‑i wɛi?»
18 Chamando, perguntaram se ali estava hospedado Simão, conhecido como Pedro.
19 *Diiloŋ-Yalle gbɛ̃ Piɛr wuɔ: «Sire, nuɔmba namba juɔ ji ta ba yuu ŋ maama, baa dii nuɔmba siɛi.
19 Enquanto Pedro ainda estava pensando na visão, o Espírito lhe disse: "Simão, três homens estão procurando por você.
20 Hiire ŋ kã na kã, muɔmɛi puɔraa-ba ŋ wulaa, baa ce ŋ hɔmmu‑i mu hãi.»
20 Portanto, levante-se e desça. Não hesite em ir com eles, pois eu os enviei".
21 Piɛr wuɔ hiire jo ji cira: «Muɔmɛi Piɛr. Ku faa wɛi?»
21 Pedro desceu e disse aos homens: "Eu sou quem vocês estão procurando. Por que motivo vieram? "
22 Baa cira: «Ku faa. Sorosi ba yuntieŋo naŋo'i puɔraa-ye ŋ wulaa, ba bĩ-yo Kɔrnɛi. Naacolŋ daayo‑i nelfɛfɛiŋo aa u kãalã Diiloŋo‑i. Yuifubaa-ba‑i hiere ba bĩ u yefafalle. Diiloŋo puɔraa dɔrpɔpuɔrbiloŋo naŋo ji waŋ baa-yo wuɔ u ce ŋ kã u wulaa kɛrɛ nelma dii ŋ da ŋ ka piiye baa-yo.»
22 Os homens responderam: "Viemos da parte do centurião Cornélio. Ele é um homem justo e temente a Deus, respeitado por todo o povo judeu. Um santo anjo lhe disse que o chamasse à sua casa, para que ele ouça o que você tem para dizer".
23 Piɛr wuɔ ce ba suur nyɔŋ hũmma‑i aa naa cɔ yiiŋgu faŋgu-na. Ku cuo kaala‑i-na, wuɔ sire baa-ba ba ta ba kã Sesare‑i-na. Diiloŋ-dũŋ-baamba maŋ waa Yope‑i-na, banaŋ baa sire kã baa-ba.
23 Pedro os convidou a entrar e os hospedou. No dia seguinte Pedro partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Piɛrbaa-ba wuɔyaa yififiiŋgu diei. Ku cuo kaala‑i-na, ba suɔ hi Sesare‑i. Ba kãa ka da Kɔrnɛi tigiiŋ u dũŋ-baamba‑i baa u jɛ̃nakpekpelmba‑i tuɔ cie-ba.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os esperava com seus parentes e amigos mais íntimos que tinha convidado.
25 Piɛrŋ kãa ka tuɔ suur, Kɔrnɛi wuɔ sire jãrã-yuɔ kã ka dũuna duɔ jaal-o.
25 Quando Pedro ia entrando na casa, Cornélio dirigiu-se a ele e prostrou-se aos seus pés, adorando-o.
26 Piɛr wuɔ cira: «Baa ce dumaa, Diiloŋ muɔ sĩ, sire!» Aa naa bel u sire.
26 Mas Pedro o fez levantar-se, dizendo: "Levante-se, eu sou homem como você".
27 Uŋ siire, baa ta ba piiye ba suur. Piɛr suurii ku yaa‑i, a da nuɔmba tĩɛnaana da bãmbãale.
27 Conversando com ele, Pedro entrou e encontrou ali reunidas muitas pessoas
28 Wuɔ jaal-ba aa naa cira: «Na suyaa wuɔ a saanu baa *Yuifubaa miɛ Diiloŋ-hũmelle‑i, Yuifubaa-ba saa saaya ba ta ba piɛ *niɛraamba‑i, ba saa bi saaya ba ta ba suur ba dumiɛŋa-na. Ŋga ma miŋ yeŋ terieŋgu maŋ nuɔ‑i nyuŋgo‑i-na, Diiloŋo pigãaŋ-mi wuɔ mi baa ta mi ne moloŋo wuɔ u balaaŋ.
28 e lhes disse: "Vocês sabem muito bem que é contra a nossa lei um judeu associar-se a um gentio ou mesmo visitá-lo. Mas Deus me mostrou que eu não deveria chamar impuro ou imundo a homem nenhum.
29 Ku'i ciɛ na da naŋ bĩɛ-mi, mi saa ce mi hɔmmu‑i mu hãi, mi sire ta jo. Dɛ‑i-na mi taara mi suɔ, ku faa na bĩ-mi wɛi?»
29 Por isso, quando fui procurado, vim sem qualquer objeção. Posso perguntar por que vocês me mandaram buscar? "
30 Kɔrnɛi wuɔ cira: «Ku faa. Ku yinni naa yaa dɛ‑i, bãaŋgu naa bi doŋ ta ku tɛrɛŋ fiɛfiɛ ku bi temma yaa dɛ‑i. Mi suur mi dũŋgu-na ta mi jaal Diiloŋo‑i. Mi juɔ'a mi ne da naacolŋo naŋo‑i mi yaaŋga-na, u joŋgorbaa-ba carra ŋaa duɔleŋo.
30 Cornélio respondeu: "Há quatro dias eu estava em minha casa orando a esta hora, às três horas da tarde. De repente, colocou-se diante de mim um homem com roupas resplandecentes
31 Naacolŋo gbɛ̃-mi wuɔ: ‹Kɔrnɛi, niŋ cãrãŋ kumaŋ Diiloŋo wulaa u ka hã-ni baa-ku. Aa niŋ kãyãŋ sũntaamba‑i u daa-ni.
31 e disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e lembrou-se de suas esmolas.
32 Puɔr nuɔmba Yope‑i-na, ba ka bĩ naacolŋo naŋo jo, ba bĩ-yo Simɔ. U yerre nande yaa Piɛr. Uŋ haraa naacolŋo maŋ nuɔ‑i, ba bi bĩ-yo Simɔ; jeruo. U cĩiŋgu dii dãmmaŋ-nuoraaŋgu nuŋ-nu.›
32 Mande buscar em Jope a Simão, chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor de couro, que mora perto do mar’.
33 Miŋ nuɔ mafamma‑i mi saa sɛrɛ; mi pãŋ puɔr miɛ ba ka bĩ-ni. Niŋ hũyãa-ma jo, ku faa. Itieŋ uŋ hãa-ni mamaŋ ŋ da ŋ ji waŋ baa-ye, i tigiiŋ i-naa diɛ nu ma yaa‑i.»
33 Assim, mandei buscar-te imediatamente, e foi bom que tenhas vindo. Agora estamos todos aqui na presença de Deus, para ouvir tudo que o Senhor te mandou dizer-nos".
34 Piɛr wuɔ biɛ ãndaaŋgu‑i aa naa cira: «Yende‑i-na, mɛi suyaa miɛ Diiloŋo sa ce ciɛluɔ.
34 Então Pedro começou a falar: "Agora percebo verdadeiramente que Deus não trata as pessoas com parcialidade,
35 Da ŋ fiɛ ta ŋ hel hie, aa ta ŋ kãŋ-yo, aa bi ta ŋ ce kuuviiŋgu, ŋ maama ta ma dɔlnu-yuɔ.
35 mas de todas as nações aceita todo aquele que o teme e faz o que é justo.
36 U puɔraa ba ka waŋ *Neldɔdɔlma‑i baa *Isirahɛl-baamba‑i, wuɔ Yesu-Kirsa diyaa-ye i-naa nuɔ baa-yo, kɛrɛ u yaa nuɔmba‑i hiere ba Tieŋo‑i.
36 Vocês conhecem a mensagem enviada por Deus ao povo de Israel, que fala das boas novas de paz por meio de Jesus Cristo, Senhor de todos.
37 Nsãaŋ waaŋ Diiloŋ-nelma‑i aa *batiseŋ nuɔmba‑i aa kumaŋ ce *Yude‑i-na hiere na suyaa-ku. Ku duɔŋ *Galile yaa nuɔ‑i.
37 Sabem o que aconteceu em toda a Judéia, começando na Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Diiloŋ uŋ hielaa Nasarɛtitaaŋ Yesu‑i dumaa aa hã-yo u *Yalle‑i baa himma‑i, na suyaa-ku. Diiloŋo waa baa-yo, a ce duɔ cor terieŋgu terieŋgu, u kãyã nuɔmba‑i aa donya *jĩnabaa-ba‑i nuɔmba-na.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e poder, e como ele andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 Uŋ ciɛ mamaŋ *Yerusalɛmu‑i-na baa *Yuifu ba nilɛiŋa naŋa-na hiere i daa-ma nuɔ. Ba yaŋ aa bel-o gbu-yo *daaŋ-nu ko-yo.
39 "Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém, onde o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Baŋ fiɛ ko-yo, u ciɛ yinni hãi yoŋ hĩɛma-na, siɛliŋ-yiiŋgu‑i, Diiloŋo sire-yuɔ aa ce u wuɔra carra nuɔmba‑i.
40 Deus, porém, o ressuscitou no terceiro dia e fez que ele fosse visto,
41 Nuɔmba hiero saa da-yo. Diiloŋ uŋ hielaa miɛ maŋ ku domma-na wuɔ siɛrtaaŋ miɛ, miɛmɛi daa-yo. I wuyaa baa i-naa, aa nyɔŋ baa i-naa.
41 não por todo o povo, mas por testemunhas que designara de antemão, por nós que comemos e bebemos com ele depois que ressuscitou dos mortos.
42 U puɔraa-ye wuɔ i waŋ Neldɔdɔlma‑i baa Isirahɛl-baamba‑i, aa waŋ baa-ba wuɔ Diiloŋo haa u yaa‑i gɛ̃ŋgɛrtieŋo‑i nuɔmba‑i hiere ba yuŋgu-na ka hel baa bikuomba‑i.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que este é aquele a quem Deus constituiu juiz de vivos e de mortos.
43 *Diilopɔpuɔrbiemba‑i hiere ba siire waŋ u maama cor, wuɔ nuɔni maŋ da ŋ hũu u maama‑i, ŋ ãmbabalma hur halaŋ.»
43 Todos os profetas dão testemunho dele, de que todo aquele que nele crê recebe o perdão dos pecados mediante o seu nome".
44 Nelma saa ji tĩ Piɛr nuŋgu-na, Diiloŋ wuɔ saaŋ u *Yalle‑i Kɔrnɛibaa-ba-na hiere.
44 Enquanto Pedro ainda estava falando estas palavras, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a mensagem.
45 *Yuifubaa-ba maŋ naa hilaa jo baa Piɛr, kuɔ ce-ba gbɛrɛ wuɔ *niɛraamba bi daa *Diiloŋ-Yalle‑i.
45 Os judeus convertidos que vieram com Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo fosse derramado até sobre os gentios,
46 Niɛraaŋ baŋ daa Diiloŋ-Yalle‑i, baa doŋ ta ba piiye nelfɛlɛmma-na aa ta ba hãl nɛini ba tuɔlnu Diiloŋo‑i. Piɛr wuɔ cira:
46 pois os ouviam falando em línguas e exaltando a Deus. A seguir Pedro disse:
47 «Ba daa Diiloŋ-Yalle‑i miɛ bi temma‑i, hai gbãa cie-ba wuɔ ba siɛ da *batiseŋ.»
47 "Pode alguém negar a água, impedindo que estes sejam batizados? Eles receberam o Espírito Santo como nós! "
48 Aa naa ce ba *batiseŋ-ba Yesu-Kirsa yerre-na. Kɔrnɛibaa baa cãrã-yuɔ wuɔ u tĩɛna ce yinni cɛllɛ baa-ba.
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois pediram a Pedro que ficasse com eles alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.