Atos 10
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ARIB
1 *Oromɛ ba sorosibaa-ba namba waa Sesare‑i-na, ba taa ba bĩ-ba *Italitaaŋ-sorosibaa. Ba yuntieŋo naŋo waa, ba taa ba bĩ-yo Kɔrnɛi.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 U taa u wuɔ *Yuifu ba Diiloŋ-hũmelle‑i fafamma baa u dumɛlleŋ-baamba‑i. U taa u kãalã Diiloŋo‑i. U taa u kãyã sũntaamba‑i aa bi tuɔ cãrã Diiloŋo‑i bãaŋgu‑i baa isuɔŋgu‑i.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Bãtaruŋgu naŋgu-na, wuɔ tĩɛna u dũŋgu-na a ji da *dɔrpɔpuɔrbiloŋo naŋo suurii-yuɔ ka cira: «Kɔrnɛi!»
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Kɔrnɛi kũɔma pãŋ doŋ ta ma nyɛŋ. Wuɔ dĩŋ dɔrpɔpuɔrbiloŋo-na tuɔ ne aa yuu-yo wuɔ: «Kuu dii niɛ?»
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Ku'i ciɛ wuɔ mi ji waŋ baa-ni ŋ puɔr nuɔmba Yope‑i-na, ba ka bĩ naacolŋo naŋo jo; ba bĩ-yo Simɔ. U yerre nande yaa Piɛr.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Uŋ haraa umaŋ nuɔ‑i, ba bi bĩ-yo Simɔ; jeruo. U cĩiŋgu dii dãmmaŋ-nuoraaŋgu nuŋ-nu.»
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Dɔrpɔpuɔrbiloŋoŋ juɔ piiye tĩ aa ta, Kɔrnɛi wuɔ bĩ u maacembiemba hãi baa u sorosiyiɛŋo naŋo. Sorosiyiɛŋo faŋo taa u bi wuɔ Yuifu ba Diiloŋ-hũmelle‑i fafamma.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Baŋ juɔ, u biɛ piiye mamaŋ ciɛ hiere tũnu-bɛi, aa puɔr-ba Yope‑i-na Piɛr wulaa.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Ku cuo kaala‑i-na, Piɛr fuɔ saa bi suɔ wuɔ ba puɔraa nuɔmba ta ba jo dii u wulaa. Bãaŋguŋ juɔ hi yuhuɔŋga‑i, u nyugũŋ dũŋgu naŋgu dɔrɔ‑i-na duɔ jaal Diiloŋo‑i. A ne da huɔŋgu faŋgu-na, Kɔrnɛi pɔpuɔrbiemba naa piɛ nelle‑i tĩ.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Nyulmu ji bel Piɛr dii dɔrɔ‑i-na, u ce ba ta ba ce niiwuoni da ba hã-yo. Wuɔ u ne dɔrɔ‑i-na, a da bige‑i daaku‑i?
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Dɔrɔ puurii aa bĩŋkũŋgu naŋgu ta ku hiire ku jo. Ku waa ŋaa kompaŋga, da bãmbãale aa to ka nunni naa‑i-na hiere.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Bĩmbaamba‑i ba sĩnni-na hiere ba waa: Hĩɛŋ-baamba‑i, baa huriimba‑i a naara baabũulãamba waa hiere.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Kaŋ juɔ saanu baa Piɛr, wuɔ nu molo piiye wuɔ: «Piɛr, sire ŋ bel ŋ ko ŋ wuo!»
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Piɛr wuɔ cira: «Mi siɛ wuo; niiwuoni maŋ nyaa-ye, niiwuoni maŋ saa fa hiere, miŋ siire mi saa wuo-ni dede.»
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Moloŋ daa wuɔ cira: «Diiloŋ duɔ migãaŋ kumaŋ, nuɔ baa ce-ku kuubabalaaŋgu.»
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Ku tirii ce i siɛi aa kompaŋga bir nyugũŋ dɔrɔ‑i-na.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Kɔrnɛi pɔpuɔrbiembaŋ kãa ka hi Yope‑i, baa yuure ba pigãaŋ-ba Simɔ dumɛlle‑i. A ne da huɔŋgu faŋgu-na, Piɛr waa tuɔ jɔguɔŋ nel daama‑i u sa da yaaŋga mɛi. Pɔpuɔrbiembaŋ kãa ka hi fondumɛlle‑i,
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 ba fara ta ba yuu wuɔ: «Baŋ bĩŋ Simɔ maŋ Piɛr, u haraa bande yaa nuɔ‑i wɛi?»
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 *Diiloŋ-Yalle gbɛ̃ Piɛr wuɔ: «Sire, nuɔmba namba juɔ ji ta ba yuu ŋ maama, baa dii nuɔmba siɛi.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Hiire ŋ kã na kã, muɔmɛi puɔraa-ba ŋ wulaa, baa ce ŋ hɔmmu‑i mu hãi.»
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Piɛr wuɔ hiire jo ji cira: «Muɔmɛi Piɛr. Ku faa wɛi?»
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Baa cira: «Ku faa. Sorosi ba yuntieŋo naŋo'i puɔraa-ye ŋ wulaa, ba bĩ-yo Kɔrnɛi. Naacolŋ daayo‑i nelfɛfɛiŋo aa u kãalã Diiloŋo‑i. Yuifubaa-ba‑i hiere ba bĩ u yefafalle. Diiloŋo puɔraa dɔrpɔpuɔrbiloŋo naŋo ji waŋ baa-yo wuɔ u ce ŋ kã u wulaa kɛrɛ nelma dii ŋ da ŋ ka piiye baa-yo.»
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Piɛr wuɔ ce ba suur nyɔŋ hũmma‑i aa naa cɔ yiiŋgu faŋgu-na. Ku cuo kaala‑i-na, wuɔ sire baa-ba ba ta ba kã Sesare‑i-na. Diiloŋ-dũŋ-baamba maŋ waa Yope‑i-na, banaŋ baa sire kã baa-ba.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Piɛrbaa-ba wuɔyaa yififiiŋgu diei. Ku cuo kaala‑i-na, ba suɔ hi Sesare‑i. Ba kãa ka da Kɔrnɛi tigiiŋ u dũŋ-baamba‑i baa u jɛ̃nakpekpelmba‑i tuɔ cie-ba.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Piɛrŋ kãa ka tuɔ suur, Kɔrnɛi wuɔ sire jãrã-yuɔ kã ka dũuna duɔ jaal-o.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Piɛr wuɔ cira: «Baa ce dumaa, Diiloŋ muɔ sĩ, sire!» Aa naa bel u sire.
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Uŋ siire, baa ta ba piiye ba suur. Piɛr suurii ku yaa‑i, a da nuɔmba tĩɛnaana da bãmbãale.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Wuɔ jaal-ba aa naa cira: «Na suyaa wuɔ a saanu baa *Yuifubaa miɛ Diiloŋ-hũmelle‑i, Yuifubaa-ba saa saaya ba ta ba piɛ *niɛraamba‑i, ba saa bi saaya ba ta ba suur ba dumiɛŋa-na. Ŋga ma miŋ yeŋ terieŋgu maŋ nuɔ‑i nyuŋgo‑i-na, Diiloŋo pigãaŋ-mi wuɔ mi baa ta mi ne moloŋo wuɔ u balaaŋ.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Ku'i ciɛ na da naŋ bĩɛ-mi, mi saa ce mi hɔmmu‑i mu hãi, mi sire ta jo. Dɛ‑i-na mi taara mi suɔ, ku faa na bĩ-mi wɛi?»
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Kɔrnɛi wuɔ cira: «Ku faa. Ku yinni naa yaa dɛ‑i, bãaŋgu naa bi doŋ ta ku tɛrɛŋ fiɛfiɛ ku bi temma yaa dɛ‑i. Mi suur mi dũŋgu-na ta mi jaal Diiloŋo‑i. Mi juɔ'a mi ne da naacolŋo naŋo‑i mi yaaŋga-na, u joŋgorbaa-ba carra ŋaa duɔleŋo.
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Naacolŋo gbɛ̃-mi wuɔ: ‹Kɔrnɛi, niŋ cãrãŋ kumaŋ Diiloŋo wulaa u ka hã-ni baa-ku. Aa niŋ kãyãŋ sũntaamba‑i u daa-ni.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Puɔr nuɔmba Yope‑i-na, ba ka bĩ naacolŋo naŋo jo, ba bĩ-yo Simɔ. U yerre nande yaa Piɛr. Uŋ haraa naacolŋo maŋ nuɔ‑i, ba bi bĩ-yo Simɔ; jeruo. U cĩiŋgu dii dãmmaŋ-nuoraaŋgu nuŋ-nu.›
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Miŋ nuɔ mafamma‑i mi saa sɛrɛ; mi pãŋ puɔr miɛ ba ka bĩ-ni. Niŋ hũyãa-ma jo, ku faa. Itieŋ uŋ hãa-ni mamaŋ ŋ da ŋ ji waŋ baa-ye, i tigiiŋ i-naa diɛ nu ma yaa‑i.»
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Piɛr wuɔ biɛ ãndaaŋgu‑i aa naa cira: «Yende‑i-na, mɛi suyaa miɛ Diiloŋo sa ce ciɛluɔ.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Da ŋ fiɛ ta ŋ hel hie, aa ta ŋ kãŋ-yo, aa bi ta ŋ ce kuuviiŋgu, ŋ maama ta ma dɔlnu-yuɔ.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 U puɔraa ba ka waŋ *Neldɔdɔlma‑i baa *Isirahɛl-baamba‑i, wuɔ Yesu-Kirsa diyaa-ye i-naa nuɔ baa-yo, kɛrɛ u yaa nuɔmba‑i hiere ba Tieŋo‑i.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Nsãaŋ waaŋ Diiloŋ-nelma‑i aa *batiseŋ nuɔmba‑i aa kumaŋ ce *Yude‑i-na hiere na suyaa-ku. Ku duɔŋ *Galile yaa nuɔ‑i.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Diiloŋ uŋ hielaa Nasarɛtitaaŋ Yesu‑i dumaa aa hã-yo u *Yalle‑i baa himma‑i, na suyaa-ku. Diiloŋo waa baa-yo, a ce duɔ cor terieŋgu terieŋgu, u kãyã nuɔmba‑i aa donya *jĩnabaa-ba‑i nuɔmba-na.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Uŋ ciɛ mamaŋ *Yerusalɛmu‑i-na baa *Yuifu ba nilɛiŋa naŋa-na hiere i daa-ma nuɔ. Ba yaŋ aa bel-o gbu-yo *daaŋ-nu ko-yo.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Baŋ fiɛ ko-yo, u ciɛ yinni hãi yoŋ hĩɛma-na, siɛliŋ-yiiŋgu‑i, Diiloŋo sire-yuɔ aa ce u wuɔra carra nuɔmba‑i.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Nuɔmba hiero saa da-yo. Diiloŋ uŋ hielaa miɛ maŋ ku domma-na wuɔ siɛrtaaŋ miɛ, miɛmɛi daa-yo. I wuyaa baa i-naa, aa nyɔŋ baa i-naa.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 U puɔraa-ye wuɔ i waŋ Neldɔdɔlma‑i baa Isirahɛl-baamba‑i, aa waŋ baa-ba wuɔ Diiloŋo haa u yaa‑i gɛ̃ŋgɛrtieŋo‑i nuɔmba‑i hiere ba yuŋgu-na ka hel baa bikuomba‑i.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 *Diilopɔpuɔrbiemba‑i hiere ba siire waŋ u maama cor, wuɔ nuɔni maŋ da ŋ hũu u maama‑i, ŋ ãmbabalma hur halaŋ.»
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Nelma saa ji tĩ Piɛr nuŋgu-na, Diiloŋ wuɔ saaŋ u *Yalle‑i Kɔrnɛibaa-ba-na hiere.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 *Yuifubaa-ba maŋ naa hilaa jo baa Piɛr, kuɔ ce-ba gbɛrɛ wuɔ *niɛraamba bi daa *Diiloŋ-Yalle‑i.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 Niɛraaŋ baŋ daa Diiloŋ-Yalle‑i, baa doŋ ta ba piiye nelfɛlɛmma-na aa ta ba hãl nɛini ba tuɔlnu Diiloŋo‑i. Piɛr wuɔ cira:
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 «Ba daa Diiloŋ-Yalle‑i miɛ bi temma‑i, hai gbãa cie-ba wuɔ ba siɛ da *batiseŋ.»
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Aa naa ce ba *batiseŋ-ba Yesu-Kirsa yerre-na. Kɔrnɛibaa baa cãrã-yuɔ wuɔ u tĩɛna ce yinni cɛllɛ baa-ba.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.