Apocalipse 6

Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ku huoŋgu-na, mi da *Tũmbiloŋo yiraa dãnyɔdĩɛlãŋo‑i. Bimuɔmba naa-baaŋ daaba‑i miɛ nu unaŋo piiye da gbagaga ŋaa diiloŋo‑i naaraa wuɔ: «Jo bande!»
1 E eu vi quando o Cordeiro abriu um dos selos, e ouvi, como se fosse o barulho de trovão, um dos quatro animais, dizendo: Vem e vê!
2 Miɛ mi ne da sũmpilaŋo naŋo hilaa. Umaŋ waa u dɔrɔ‑i-na tãaŋgu waa u naŋga-na. Uŋ juɔ, baa hã-yo nyantuoluo wuɔ u yaraa cor; wuɔ ta duɔ ka tiraa yar u bigãarãamba‑i.
2 E eu vi, e eis um cavalo branco; e o que nele estava assentado tinha um arco; e uma coroa lhe foi dada, e ele seguiu adiante conquistando, e para conquistar.
3 Tũmbiloŋ uŋ juɔ yer hãalĩŋ-dãnyuɔ‑i, miɛ nu hãalĩŋ-bimoloŋo ciɛra wuɔ: «Jo bande!»
3 E, havendo aberto o segundo selo, eu ouvi o segundo animal, dizendo: Vem e vê!
4 Sũŋo naŋo tiraa hel, fuɔ waa dãa ŋaa tãmma. Uŋ juɔ, umaŋ waa u dɔrɔ‑i-na, baa hã-yo ku fɔ̃ŋgũɔ‑i u duɔ tuɔ dii bɛrru terni-na hiere hĩɛma-na, a ce nuɔmba ta ba hel ba ko ba-naa. Ba hãa ufaŋo‑i jigãpɔruɔŋgu.
4 E ali saiu outro cavalo que era vermelho; e ao que nele se assentava foi-lhe dado poder para tirar a paz da terra, e que se matassem uns aos outros, e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Tũmbiloŋ uŋ juɔ yer siɛliŋ-dãnyuɔ‑i, miɛ nu siɛliŋ-bimoloŋo ciɛra wuɔ: «Jo bande!» Miɛ mi ne da sũŋo naŋo hilaa da kirkirkir. Umaŋ waa u dɔrɔ‑i-na, kilo waa u naŋga-na.
5 E havendo aberto o terceiro selo, eu ouvi o terceiro animal dizer: Vem e vê! E eu olhei, e eis um cavalo preto, e o que nele se assentava tinha um par de balanças em sua mão.
6 Miɛ nu ŋaa molo piiye bimuɔmba naa-baaŋ daaba hɔlma-na wuɔ: «Yuure dĩmma sullu‑i. Ŋ ce yinduɔŋ-maacemmaŋ-sullu gbãa sãa mahĩbieŋa‑i kilo diei yoŋ aa da kuɔ jijaaŋa‑i, kilobaa-ba siɛi. Namma‑i baa duvɛ̃ŋo‑i baa yuure nifanni sullu‑i.»
6 E eu ouvi uma voz no meio dos quatro animais, dizendo: Uma medida de trigo por um denário; e três medidas de cevada por um denário; e não danifiques o óleo e o vinho.
7 Tũmbiloŋ uŋ juɔ yer naaliŋ-dãnyuɔ‑i, miɛ nu naaliŋ-bimoloŋo ciɛra wuɔ: «Jo bande!»
7 E havendo aberto o quarto selo, eu ouvi a voz do quarto animal, dizendo: Vem e vê!
8 Miɛ mi ne da sũŋo naŋo hilaa, u waa puguu. Umaŋ waa u dɔrɔ‑i-na, ba taa ba bĩ-yo Kuliiŋgu, aa u saatieŋo‑i ba taa ba bĩ-yo «Kuoŋ-nelle». Baŋ juɔ, baa hã-ba fɔ̃ŋgũɔ‑i wuɔ ba ko nelbiliemba namba. Da ba calnu nelbiliemba‑i sɔmma naa‑i, ba hãa-ba fɔ̃ŋgũɔ‑i sɔmma diei nuɔ wuɔ ba ce bɛrru ko banamba, aa ce nyulmu ko banamba, aa ce jarma ko banamba, aa ce bĩmbabalmba ko banamba.
8 E eu olhei, e eis um cavalo pálido; e o nome do que estava assentado nele era Morte, e o Inferno o seguia. E poder lhe foi dado sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome; e com a morte, e com as feras da terra.
9 Tũmbiloŋ uŋ juɔ yer diiluŋ-dãnyuɔ‑i, baŋ kuɔ bamaŋ Diiloŋ-nelma maama-na, miɛ da ba yalɛiŋa‑i mumbuolmuŋ-terieŋgu cicaara‑i-na
9 E havendo aberto o quinto selo, eu vi, debaixo do altar as almas daqueles que foram mortos por causa da palavra de Deus, e por causa do testemunho que eles mantinham.
10 a piiye da gbagaga wuɔ: «Yuntieŋ nuɔ, nuɔni maŋ faa aa tiraa ta ŋ waŋ ninsoŋo‑i; bamaŋ kuɔ miɛŋo‑i, ŋ cie bige‑i aa da ŋ yuu-ba? Ŋ cie bige‑i aa da ŋ suu ku sɔlaaŋgu‑i nelbiliemba-na?»
10 E eles gritavam em alta voz, dizendo: Até quando, Ó Senhor, santo e verdadeiro, não julgarás e vingarás nosso sangue sobre aqueles que habitam na terra?
11 Baa hã-ba joŋgorpiɛlmba hiere ba yunniŋ, ba dii. Aa naa waŋ baa-ba wuɔ ba fɛ̃ ba hɔmmu‑i cɛllɛ, kɛrɛ baŋ taaraŋ nuŋgu maŋ ku saa yu yogo. Baŋ taa aa yaŋ ba natobimba maŋ, baŋ taa aa yaŋ ba namaacembiemba maŋ Diiloŋ-suoŋgu-na, ba ka bi ko-ba bafamba temma‑i. Ba'i ka jo ji yuliiye-bɛi.
11 E túnicas brancas foram dadas a cada um deles; e lhes foi dito que eles deveriam descansar por um pouco de tempo, até também completar-se o número de seus conservos e seus irmãos, prestes a serem mortos assim como eles.
12 Ku huoŋgu-na, mi da Tũmbiloŋo yiraa dãnyuɔ maŋ niediei-wuoŋo‑i. Uŋ yiraa-yo terieŋgu maŋ nuɔ‑i, hĩɛma gbuu sagalla da dɛi! Bãaŋ-yufel diɛ bir kau ŋaa kompabileŋga, cɛiŋo bir ŋaa tãmma da dãa!
12 E eu vi quando ele abriu o sexto selo, e eis que houve um grande terremoto; e o sol se tornou preto como um saco de crina e a lua tornou-se como sangue;
13 Mɔɛŋa par diire hiere hĩɛma-na ŋaa fafalmuŋ hũl kpaani dumaa nanna.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, assim como uma figueira lança seus figos prematuros, quando ela é abalada por um forte vento.
14 Dɔrɔ wuɔ pĩŋ halaŋ ŋaa ba pĩɛŋ figĩiŋgu. Tãnni‑i baa dãmmaŋ-nuoraaŋguŋ cĩilãayã nilɛiŋa maŋ hiere niɛ halaŋ ni terni-na hiere.
14 E o céu retirou-se como um rolo quando é enrolado, e toda montanha e ilha foram removidas de seus lugares.
15 Nuɔmba‑i hiere baa gbar ka fuo tãnniŋ: Yuntaamba‑i, nelbɔ̃mbɔ̃mbaa-ba‑i, sorosi ba yuntaamba‑i, waamba‑i, fɔ̃ŋgɔ̃taamba‑i, baa nuɔmba namba‑i hiere, kɔraamba‑i baa nebimba‑i hiere, baa gbar ka fuo tãnfonniŋ!
15 E os reis da terra, e os homens grandiosos, e os homens ricos, e os principais capitães, e os homens poderosos, e cada servo, e cada homem livre, esconderam-se nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Aa naa ta ba waŋ baa tãnni‑i wuɔ: «Ciiŋ na haa-yiɛ na fuo-ye, umaŋ tĩɛnaana fɔ̃ŋgɔ̃taaŋ-teterre-na u baa da i yufelle aa Tũmbiloŋo baa bi da-ye gãŋ baa-ye.
16 e diziam às montanhas e às rochas: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro.
17 Baŋ ka pigãaŋ ba jãyãmma‑i yiiŋgu maŋ nuɔ‑i ku hii. Hai ka gbãa kor?»
17 Porque é vindo o grande dia da sua ira, e quem será capaz de ficar de pé?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.