Apocalipse 6

Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ku huoŋgu-na, mi da *Tũmbiloŋo yiraa dãnyɔdĩɛlãŋo‑i. Bimuɔmba naa-baaŋ daaba‑i miɛ nu unaŋo piiye da gbagaga ŋaa diiloŋo‑i naaraa wuɔ: «Jo bande!»
1 Vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos e ouvi um dos quatro seres viventes dizendo, como se fosse voz de trovão: Vem!
2 Miɛ mi ne da sũmpilaŋo naŋo hilaa. Umaŋ waa u dɔrɔ‑i-na tãaŋgu waa u naŋga-na. Uŋ juɔ, baa hã-yo nyantuoluo wuɔ u yaraa cor; wuɔ ta duɔ ka tiraa yar u bigãarãamba‑i.
2 Vi, então, e eis um cavalo branco e o seu cavaleiro com um arco; e foi-lhe dada uma coroa; e ele saiu vencendo e para vencer.
3 Tũmbiloŋ uŋ juɔ yer hãalĩŋ-dãnyuɔ‑i, miɛ nu hãalĩŋ-bimoloŋo ciɛra wuɔ: «Jo bande!»
3 Quando abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizendo: Vem!
4 Sũŋo naŋo tiraa hel, fuɔ waa dãa ŋaa tãmma. Uŋ juɔ, umaŋ waa u dɔrɔ‑i-na, baa hã-yo ku fɔ̃ŋgũɔ‑i u duɔ tuɔ dii bɛrru terni-na hiere hĩɛma-na, a ce nuɔmba ta ba hel ba ko ba-naa. Ba hãa ufaŋo‑i jigãpɔruɔŋgu.
4 E saiu outro cavalo, vermelho; e ao seu cavaleiro, foi-lhe dado tirar a paz da terra para que os homens se matassem uns aos outros; também lhe foi dada uma grande espada.
5 Tũmbiloŋ uŋ juɔ yer siɛliŋ-dãnyuɔ‑i, miɛ nu siɛliŋ-bimoloŋo ciɛra wuɔ: «Jo bande!» Miɛ mi ne da sũŋo naŋo hilaa da kirkirkir. Umaŋ waa u dɔrɔ‑i-na, kilo waa u naŋga-na.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizendo: Vem! Então, vi, e eis um cavalo preto e o seu cavaleiro com uma balança na mão.
6 Miɛ nu ŋaa molo piiye bimuɔmba naa-baaŋ daaba hɔlma-na wuɔ: «Yuure dĩmma sullu‑i. Ŋ ce yinduɔŋ-maacemmaŋ-sullu gbãa sãa mahĩbieŋa‑i kilo diei yoŋ aa da kuɔ jijaaŋa‑i, kilobaa-ba siɛi. Namma‑i baa duvɛ̃ŋo‑i baa yuure nifanni sullu‑i.»
6 E ouvi uma como que voz no meio dos quatro seres viventes dizendo: Uma medida de trigo por um denário; três medidas de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Tũmbiloŋ uŋ juɔ yer naaliŋ-dãnyuɔ‑i, miɛ nu naaliŋ-bimoloŋo ciɛra wuɔ: «Jo bande!»
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizendo: Vem!
8 Miɛ mi ne da sũŋo naŋo hilaa, u waa puguu. Umaŋ waa u dɔrɔ‑i-na, ba taa ba bĩ-yo Kuliiŋgu, aa u saatieŋo‑i ba taa ba bĩ-yo «Kuoŋ-nelle». Baŋ juɔ, baa hã-ba fɔ̃ŋgũɔ‑i wuɔ ba ko nelbiliemba namba. Da ba calnu nelbiliemba‑i sɔmma naa‑i, ba hãa-ba fɔ̃ŋgũɔ‑i sɔmma diei nuɔ wuɔ ba ce bɛrru ko banamba, aa ce nyulmu ko banamba, aa ce jarma ko banamba, aa ce bĩmbabalmba ko banamba.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo e o seu cavaleiro, sendo este chamado Morte; e o Inferno o estava seguindo, e foi-lhes dada autoridade sobre a quarta parte da terra para matar à espada, pela fome, com a mortandade e por meio das feras da terra.
9 Tũmbiloŋ uŋ juɔ yer diiluŋ-dãnyuɔ‑i, baŋ kuɔ bamaŋ Diiloŋ-nelma maama-na, miɛ da ba yalɛiŋa‑i mumbuolmuŋ-terieŋgu cicaara‑i-na
9 Quando ele abriu o quinto selo, vi, debaixo do altar, as almas daqueles que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que sustentavam.
10 a piiye da gbagaga wuɔ: «Yuntieŋ nuɔ, nuɔni maŋ faa aa tiraa ta ŋ waŋ ninsoŋo‑i; bamaŋ kuɔ miɛŋo‑i, ŋ cie bige‑i aa da ŋ yuu-ba? Ŋ cie bige‑i aa da ŋ suu ku sɔlaaŋgu‑i nelbiliemba-na?»
10 Clamaram em grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, não julgas, nem vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Baa hã-ba joŋgorpiɛlmba hiere ba yunniŋ, ba dii. Aa naa waŋ baa-ba wuɔ ba fɛ̃ ba hɔmmu‑i cɛllɛ, kɛrɛ baŋ taaraŋ nuŋgu maŋ ku saa yu yogo. Baŋ taa aa yaŋ ba natobimba maŋ, baŋ taa aa yaŋ ba namaacembiemba maŋ Diiloŋ-suoŋgu-na, ba ka bi ko-ba bafamba temma‑i. Ba'i ka jo ji yuliiye-bɛi.
11 Então, a cada um deles foi dada uma vestidura branca, e lhes disseram que repousassem ainda por pouco tempo, até que também se completasse o número dos seus conservos e seus irmãos que iam ser mortos como igualmente eles foram.
12 Ku huoŋgu-na, mi da Tũmbiloŋo yiraa dãnyuɔ maŋ niediei-wuoŋo‑i. Uŋ yiraa-yo terieŋgu maŋ nuɔ‑i, hĩɛma gbuu sagalla da dɛi! Bãaŋ-yufel diɛ bir kau ŋaa kompabileŋga, cɛiŋo bir ŋaa tãmma da dãa!
12 Vi quando o Cordeiro abriu o sexto selo, e sobreveio grande terremoto. O sol se tornou negro como saco de crina, a lua toda, como sangue,
13 Mɔɛŋa par diire hiere hĩɛma-na ŋaa fafalmuŋ hũl kpaani dumaa nanna.
13 as estrelas do céu caíram pela terra, como a figueira, quando abalada por vento forte, deixa cair os seus figos verdes,
14 Dɔrɔ wuɔ pĩŋ halaŋ ŋaa ba pĩɛŋ figĩiŋgu. Tãnni‑i baa dãmmaŋ-nuoraaŋguŋ cĩilãayã nilɛiŋa maŋ hiere niɛ halaŋ ni terni-na hiere.
14 e o céu recolheu-se como um pergaminho quando se enrola. Então, todos os montes e ilhas foram movidos do seu lugar.
15 Nuɔmba‑i hiere baa gbar ka fuo tãnniŋ: Yuntaamba‑i, nelbɔ̃mbɔ̃mbaa-ba‑i, sorosi ba yuntaamba‑i, waamba‑i, fɔ̃ŋgɔ̃taamba‑i, baa nuɔmba namba‑i hiere, kɔraamba‑i baa nebimba‑i hiere, baa gbar ka fuo tãnfonniŋ!
15 Os reis da terra, os grandes, os comandantes, os ricos, os poderosos e todo escravo e todo livre se esconderam nas cavernas e nos penhascos dos montes
16 Aa naa ta ba waŋ baa tãnni‑i wuɔ: «Ciiŋ na haa-yiɛ na fuo-ye, umaŋ tĩɛnaana fɔ̃ŋgɔ̃taaŋ-teterre-na u baa da i yufelle aa Tũmbiloŋo baa bi da-ye gãŋ baa-ye.
16 e disseram aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos da face daquele que se assenta no trono e da ira do Cordeiro,
17 Baŋ ka pigãaŋ ba jãyãmma‑i yiiŋgu maŋ nuɔ‑i ku hii. Hai ka gbãa kor?»
17 porque chegou o grande Dia da ira deles; e quem é que pode suster-se?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.