2 Coríntios 12
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ACF
1 Na saa da, a kaal ŋ fɛrɛ yuŋgu si dii-kuɔ, ŋga mi siɛ gbãa budii; fuɔ mi kaal mi fɛrɛ. Miŋ ka kaal mi fɛrɛ mamaŋ nuɔ‑i gboluoŋ daaku-na, Itieŋ uŋ caraaya-miɛ a pigãaŋ-mi mamaŋ, mi ka dii mi nuŋgu‑i ma yaa nuɔ‑i.
1 Em verdade que não convém gloriar-me; mas passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Mi suɔ Diiloŋ-dũŋ-wuoŋo naŋo‑i, Diiloŋo biyaa-yo kã baa-yo dii u terieŋgu-na dii fɛ̃nfɛ̃lle-na aa bir jo baa-yo; ku bieŋ cĩncieluo a naa yaa dɛ‑i. U kãa baa fuɔ fɛrɛ yaa wa, u kãa baa u yalle wa, mɛi sa suɔ kunaŋgu ji cor Diilo fuɔ fɛrɛ‑i.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos (se no corpo, não sei, se fora do corpo, não sei; Deus o sabe) foi arrebatado ao terceiro céu.
3 — ausente —
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, não sei; Deus o sabe)
4 — ausente —
4 Foi arrebatado ao paraíso; e ouviu palavras inefáveis, que ao homem não é lícito falar.
5 Mi gbãa kaal fuɔ temma yaa‑i a yaŋ mɛi fɛrɛ‑i. Muɔmi kaal mi fɛrɛ mi nayusĩnniŋ yoŋ.
5 De alguém assim me gloriarei eu, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Da ku dɔl-miŋ, mi gbãa kaal mi fɛrɛ aa mi siɛ kar mi huɔyasaŋga ŋaa mimilãŋ muɔ. Ŋga mi siɛ kaal mi fɛrɛ. Mi sa taara ba haa-mi dɔrɔ ji cor. Mi taara baŋ nuŋ mamaŋ mi nuŋgu-na baa baŋ daa mi ciluɔ‑i dumaa ba kãŋ-mi saa baa ni yaa‑i.
6 Porque, se quiser gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas deixo isto, para que ninguém cuide de mim mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 Na saa da, Diiloŋ uŋ biyaa-mi ka pigãaŋ-mi nelma maŋ u nelle-na ma waa nelbuɔ cor. U sa taara mi ce bombolmantieŋ muɔ ku'i ciɛ u yaŋ mi ta mi mulĩɛŋ mi kũɔma-na. Ku ciɛ ŋaa u hãa *Sitãni‑i hũmelle‑i u tuɔ gãŋ baa-mi mi baa gbãa ce bombolmantieŋ muɔ.
7 E, para que não me exaltasse pela excelência das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás para me esbofetear, a fim de não me exaltar.
8 Mi cãarã Itieŋo‑i i siɛi wuɔ u hiel-mi mulĩɛŋ daama-na.
8 Acerca do qual três vezes orei ao Senhor para que se desviasse de mim.
9 Miŋ cãarã-yuɔ dumaaŋo-na, u gbɛ̃-mi wuɔ: «Miŋ ceŋ baa-ni dumaa ku ka gbɛ̃ baa-ni. Mi fɔ̃ŋgũɔ da nayusĩnniŋ-huɔŋgu'i nuɔ‑i fafamma.» Uŋ juɔ piiye dumaaŋo-na, mi naa mi yaŋ aa ta mi kaal mi fɛrɛ mi nayusĩnni'i nuɔ‑i. Ku yaa *Kirsa fɔ̃ŋgũɔ ka hiel-mi.
9 E disse-me: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que em mim habite o poder de Cristo.
10 Ku'i ciɛ na da mi huɔŋga fĩɛ baa mi nayusĩnni‑i, baa mi tuosĩnni‑i, baa mi yaahuolo‑i, baa mi sũlma‑i, baa mi mulĩɛma‑i Kirsa maama-na. Muɔ da mi naa yuŋgu huɔŋgu maŋ nuɔ‑i, huɔŋgu faŋgu'i nuɔ‑i fɔ̃ŋgũɔ da-miɛ.
10 Por isso sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias por amor de Cristo. Porque quando estou fraco então sou forte.
11 Na ciɛ mi ta mi piiye ŋaa mi yuŋgu siire, a ne da namɛi naa saaya na ta na kaal-mi. Mi siɛ gbãa cii muonu caŋga ninsoŋo, ŋga naŋ kaal bamaŋ bafamba‑i wuɔ Yesu *pɔpuɔrbieŋ-kirɛiŋa, ba saa buɔ muɔ-na halle cɛkũɔ.
11 Fui néscio em gloriar-me; vós me constrangestes. Eu devia ter sido louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos mais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Kumaŋ pigãaŋ wuɔ Yesu pɔpuɔrbiloŋ muɔ, ku ciɛ na hɔlma-na: Mi fĩɛ mi huɔŋga‑i baa wɛima‑i hiere, Diiloŋo kãayã-miɛ mi ce gbɛrɛ-wɛima bɔi baa nelma bɔi na hɔlma-na.
12 Os sinais do meu apostolado foram manifestados entre vós com toda a paciência, por sinais, prodígios e maravilhas.
13 Mi ciɛ bige‑i hã Diiloŋ-dũŋ-baamba namba‑i aa mi saa ce-ku hã namaaŋo‑i? Mi saa yagar-ma miŋ'a mi saa ce na yiɛra baa mi yuŋ-maama‑i. Da kuɔ miŋ ciɛ mafamma‑i mi cãlãa cemma, ciɛŋ-miŋ jande.
13 Pois, em que tendes vós sido inferiores às outras igrejas, a não ser que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me este agravo.
14 Muɔmɛi daami mi tigiiŋ tĩ da mi kã na wulaa siɛliŋ-kãmma‑i, aa namaa nuŋgu siɛ waa mi yuŋ-maama-na. Mi taara namɛi, mi sa taara na nagãŋ-niini. Na saa da, bisãlmba sa fiɛ ba bĩncuɔmba, bĩncuɔmba'i fiyaaŋ ba bisãlmba.
14 Eis aqui estou pronto para pela terceira vez ir ter convosco, e não vos serei pesado, pois que não busco o que é vosso, mas sim a vós: porque não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Mi ka hiel mi naŋga‑i mi fɛrɛ aa tiraa siɛya mi kũɔma‑i na maama-na. Ku ce na maamaŋ fũnuŋ ma dɔlnu-miɛ dumandɛ‑i-na, mi maama ka ta ma balannu namaaŋo‑i wɛi?
15 Eu de muito boa vontade gastarei, e me deixarei gastar pelas vossas almas, ainda que, amando-vos cada vez mais, seja menos amado.
16 Na suyaa wuɔ mi saa har mi yuŋ-maama‑i haa hã-na. Ŋga banamba ka cira huhurmantieŋ muɔ; kɛrɛ mi yaaŋ-na aa cure-nɛi.
16 Mas seja assim; eu não vos fui pesado mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 Miŋ saaŋ bamaŋ ba kã na wulaa hiere, mi ciɛ u diei ka tãal-na hũu bĩŋkũŋgu na wulaa dede wɛi?
17 Porventura aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Mi naŋ cãarã Tite kã na wulaa baa tobiŋo maŋ miŋ waaŋ u maama‑i baa-na; Tite kaa tãal-na hũu bĩŋkũŋgu na wulaa wɛi? Tite‑i baa muɔŋo‑i i saa ce maacenduɔma yaa wɛi? I saa wuɔ hũmeduɔle yaa wɛi?
18 Roguei a Tito, e enviei com ele um irmão. Porventura Tito se aproveitou de vós? Não andamos porventura no mesmo espírito, sobre as mesmas pisadas?
19 Dii yiinaa na jɔguɔŋ wuɔ sĩ i piiye diɛ kor i fɛrɛ. Ma'i sĩ. Iŋ yeŋ *Kirsa horre-na, ku'i ciɛ i tiɛ piiye dumaaŋo-na; Diiloŋo yaa i siɛra. Mi jɛ̃naaŋ namaa, i taara na naŋ kaasĩnni Diiloŋ-hũmelle-na ku'i ciɛ i tiɛ waŋ daama‑i hiere baa-na.
19 Cuidais que ainda nos desculpamos convosco? Falamos em Cristo perante Deus, e tudo isto, ó amados, para vossa edificação.
20 Mi holle tie baa kãmma‑i na terieŋgu-na wuɔ sĩ mi siɛ ka da-na miŋ taaraŋ mi ka da-na dumaa. Da mi saa bi ka da-na dumaaŋo-na, namaa na ka bi piel mi maa-na. Bɛrru‑i, baa yɛlma‑i, baa hɔdulle‑i, baa nenemuŋgu‑i, baa yebĩɛnande‑i, baa dondorre‑i, baa bombolma‑i, baa ãŋguɔlma‑i, mi sa taara mi ka da-ni na terieŋgu-na.
20 Porque receio que, quando chegar, não vos ache como eu quereria, e eu seja achado de vós como não quereríeis; que de alguma maneira haja pendências, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Mi holle tie wuɔ sĩ da mi kã na terieŋgu-na Diiloŋo ka tiraa ture mi yaaŋga‑i na hɔlma-na. Mi holle tie wuɔ sĩ mi ka kã ka da nuɔmba bɔi saa nanna ba maacembabalamma‑i yogo. Wuɔ sĩ mi ka kã ka da ba curaa baa ba *fuocesĩnni‑i baa ba bĩŋwosĩnniŋ-maacemma‑i. Kufaŋgu ka ce mi kaal ba yuŋ-nu.
21 Que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe para convosco, e chore por muitos daqueles que dantes pecaram, e não se arrependeram da imundícia, e fornicação, e desonestidade que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.