1 Tessalonicenses 3
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs VC
1 Ku'i ciɛ na da iŋ buɔra i-naa nuɔ aa i sa tiraa nunu-nɛi, ma saa ji fa, i naa i tĩɛna i kula Atɛni‑i-na
1 Assim, não podendo mais esperar, resolvemos ficar sozinhos em Atenas,
2 aa puɔr i natobiŋo‑i Timote‑i na wulaa. Timote ce Diiloŋ-maacemma; u wuɔra u waŋ *Neldɔdɔlma‑i baa nuɔmba‑i. I puɔraa u duɔ ka dii sirɛiŋa nɛi na Diiloŋ-hũmelleŋ-kũŋgu-na
2 e enviar-vos Timóteo, nosso irmão e ministro de Deus no Evangelho de Cristo. Ele tem a missão de vos fortalecer e encorajar na vossa fé,
3 kumaŋ ka ce yaahuolo maŋ haaŋ-yiɛ daayo‑i u baa ji ce unaŋ nuɔ ŋ nanna hũmelle‑i. Namaa fɛrɛ‑i na suyaa wuɔ miɛ maŋ hũyãa Kirsa-maama‑i kuu dii ŋaa i bi hũyãa-ma diɛ mulĩɛŋ yaa‑i.
3 a fim de que, em meio às presentes tribulações, ninguém se amedronte. Vós mesmos sabeis que esta é a nossa sorte.
4 Iŋ waa na hɔlma-na, ii naa gbuya-nɛi wuɔ miɛ maŋ hũyãa Diiloŋ-maama‑i, ba ka ce-ye kpãncɔ̃lgũɔ. Ninsie ninsie, ma bi ciɛ; na saa yaŋ-ma damma.
4 Estando ainda convosco, vos predizíamos que haveríamos de padecer tribulações. É o que aconteceu e estais sabendo.
5 Ku'i ciɛ na da miŋ'a mi sa nunu-nɛi, mi da mi siɛ gbãa tĩɛna da mi cie, mi naa mi puɔr Timote‑i u duɔ ka ne Diiloŋ-maamaŋ yeŋ dumaa na hɔmmu-na aa ji tũnu-miɛ. Mi holle naa ta di tie wuɔ sĩ *Sitãni daa munsuurmu na hɔlma-na a ce i maacemma ce maaceŋgbãŋgbãlãmma.
5 É este o motivo por que, não podendo mais suportar a demora, mandei colher informações a respeito da vossa fé, pois receava que o tentador vos tivesse seduzido e resultasse em nada o nosso trabalho.
6 Ŋga Timoteŋ kãa aa jo, u juɔ baa nelfafamma ji tũnu-yiɛ. U ciɛra wuɔ Diiloŋ-maama dii kpelle na hɔmmu-na yogo, aa na dɔl na-naa. Aa tiraa cira na gbu na kuye i maama; wuɔ na kũɔmaŋ bilaa miɛŋo‑i dumaa, miɛ maama bi bilaa namaaŋo‑i dumɛi.
6 Mas, agora, Timóteo acaba de voltar da visita que vos fez, trazendo excelentes notícias da vossa fé e caridade. Ele nos falou da afetuosa lembrança que de nós sempre guardais e do desejo que tendes de nos rever, desejo que é também nosso.
7 Tobiŋ namaa, iŋ fiɛ i ye yaahuolo-na baa mulĩɛma-na, iŋ juɔ nu wuɔ Diiloŋ-maama dii kpelle na hɔmmu-na, sirɛiŋa daa-ye.
7 Assim, irmãos, fomos consolados por vós, no meio de todas as nossas angústias e tribulações, em virtude da vossa fé.
8 Naŋ nyaarãa Itieŋo maama-na, i kũɔma firiinu fiɛfiɛ‑i-na.
8 Agora, sim, tornamos a viver, porque permaneceis firmes no Senhor.
9 Naŋ fɛ̃ŋ i hɔmmu‑i dumaa Diiloŋ-hũmelle-na, i siɛ gbuu gbãa jaal Diiloŋo‑i!
9 E como poderíamos agradecer a Deus por vós, por toda a alegria que tivemos diante dele por vossa causa?!
10 Bãaŋgu‑i baa isuɔŋgu‑i, i gbu i cãrã-yuɔ wuɔ u kãyã-yiɛ i bir kã na wulaa ka da-na baa i yufelle, aa nelma maŋ saa kaala na wulaa Diiloŋ-hũmelle-na, i kaala-mɛi baa-na.
10 Noite e dia, com intenso, extremo fervor, oramos para que nos seja dado ver novamente a vossa face e completar o que ainda falta à vossa fé.
11 I To‑i Diiloŋ fuɔ fɛrɛ‑i, baa Itieŋo‑i Yesu‑i, ba hã-ye hũmelle‑i i gbãŋ bir kã na wulaa.
11 Que Deus, nosso Pai, e nosso Senhor Jesus nos preparem o caminho até vós!
12 Aa naŋ dɔl na-naa dumaa, aa bi ta na dɔl nuɔmba‑i hiere, Itieŋo tuɔ dii kunaŋgu u naara-kuɔ, a ce na ta na dɔl na-naa ŋaa miɛ iŋ dɔl-naŋ dumaa.
12 Que o Senhor vos faça crescer e avantajar na caridade mútua e para com todos os homens, como é o nosso amor para convosco.
13 U migãaŋ na hɔmmu‑i a ce-na nelfafaaŋ namaa a ce Itieŋo‑i Yesu duɔ ji jo baa u baamba‑i, i To‑i Diiloŋo baa da cãlmuɔ nɛi.
13 Que ele confirme os vossos corações, e os torne irrepreensíveis e santos na presença de Deus, nosso Pai, por ocasião da vinda de nosso Senhor Jesus com todos os seus santos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.