1 Coríntios 7
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs VC
1 Naŋ nyɛgãaŋ sɛbɛ maŋ hã-mi, i ka waŋ fuɔ maama yaa fiɛfiɛ‑i-na. Na ciɛra wuɔ bibiɛŋ nuɔ da ŋ saa biɛ ciɛŋo ku faa.
1 Agora, a respeito das coisas que me escrevestes. Penso que seria bom ao homem não tocar mulher alguma.
2 Ma miŋ ka waŋ mamaŋ, ma yaa daama: Da na ta na taara na hiel na naŋga‑i kakarkuoŋo-na, bibiɛŋ nuɔ ŋ saaya ŋ biɛ ŋ yerreŋ ciɛŋo, aa ciɛŋo bi soŋ u yerreŋ bɔlɔ nuɔ.
2 Todavia, considerando o perigo da incontinência, cada um tenha sua mulher, e cada mulher tenha seu marido.
3 Bibiɛŋoŋ saaya u tuɔ ce kumaŋ u hã u ciɛŋo‑i u tuɔ ce-ku, aa ciɛŋoŋ bi saaya u tuɔ ce kumaŋ u hã u bɔlɔ‑i u bi tuɔ ce-ku.
3 O marido cumpra o seu dever para com a sua esposa e da mesma forma também a esposa o cumpra para com o marido.
4 Ãnsorre-na, ciɛŋo siɛ gbãa ce kumaŋ dɔlaanu-yuɔ baa fuɔ fɛrɛŋ kũɔma‑i; u bɔlɔ maama. Aa bɔlŋo siɛ bi gbãa ce kumaŋ dɔlaanu-yuɔ baa fuɔ bi maama‑i, u ciɛŋ maama.
4 A mulher não pode dispor de seu corpo: ele pertence ao seu marido. E da mesma forma o marido não pode dispor do seu corpo: ele pertence à sua esposa.
5 Unaa baa yagar unaŋo muŋgallammu-na. Mi saa yagar-ma da na'a na saa-ma wuɔ na ka bel na fɛrɛ a da huɔŋgu cɛllɛ a gbãa da na cãrã Diiloŋo‑i fafamma aa suɔ cor baa na ãnsorre‑i di temma‑i. Ni ma'i sĩ da na yaŋ ku vaaya, na siɛ ji gbãa bel na fɛrɛ, a ce dumaaŋo-na, *Sitãni ka hi-na guɔl na gbeini‑i.
5 Não vos recuseis um ao outro, a não ser de comum acordo, por algum tempo, para vos aplicardes à oração; e depois retornai novamente um para o outro, para que não vos tente Satanás por vossa incontinência.
6 Mi waaŋ nelma'i, ku saa ce ŋaa mi guor-na na da na ce-ma dɛ!
6 Isto digo como concessão, não como ordem.
7 Coima saa fa, kuɔ nuɔmba‑i hiere baa naa waa siraamba mɛi temma‑i, ku yaa naa dɔlnu muɔ. Ŋga Diiloŋo saa ce-ye kuuduɔŋgu hiere: U hãa unaŋo daaku aa hã unaŋo daaku.
7 Pois quereria que todos fossem como eu; mas cada um tem de Deus um dom particular: uns este, outros aquele.
8 Mamaŋ dii mi da mi waŋ-ma baa siraamba‑i baa bikulcaamba‑i, ma yaa daama: Da na tĩɛ dɛi ŋaa muɔmiŋ tĩyãa dumaa mi saa biɛ ciɛŋo, ku faa.
8 Aos solteiros e às viúvas, digo que lhes é bom se permanecerem assim, como eu.
9 Ŋga nuɔni maŋ da ŋ suɔ wuɔ ŋ siɛ gbãa bel ŋ fɛrɛ, biɛ ciɛŋo. Da ŋ biɛ ciɛŋo‑i ku bɔyaa ŋ tĩɛna ŋ diei aa cɛ-maama ta ma ko-ni. Da ku bi waa ciɛŋ nuɔ, ŋ soŋ. Da ŋ soŋ bibiɛŋ-na ku bɔyaa ŋ tĩɛ ŋ diei aa bɛ-maama ta ma ko-ni.
9 Mas, se não podem guardar a continência, casem-se. É melhor casar do que abrasar-se.
10 Bamaŋ dii ãnsorre-na aa waa Diiloŋ-dũŋ-baamba hiere, bafamba maama yaa daama; mɛi saa waŋ-ma, Itieŋo'i waaŋ-ma. Wuɔ ciɛŋo saa saaya u hel u bɔlɔ wulaa.
10 Aos casados mando {não eu, mas o Senhor} que a mulher não se separe do marido.
11 Duɔ hel, u saa saaya u biɛ bɔlŋo naŋo. Da kuɔ bibiɛŋ maama dii-yuɔ, u bir u kã ba ka nunu ba-naa baa u bɔlɔ‑i. Aa bibiɛŋ nuɔ ŋ saa bi saaya ŋ nanna ŋ ciɛŋo‑i.
11 E, se ela estiver separada, que fique sem se casar, ou que se reconcilie com seu marido. Igualmente, o marido não repudie sua mulher.
12 Mɛi fɛrɛ‑i, miŋ ka waŋ mamaŋ baa banamba‑i ma yaa daama: Da ŋ hũu Diiloŋ-maama‑i, aa ŋ ciɛŋo saa hũu-ma, aa hũu-ma duɔ tĩɛna baa-ni, ŋ saa saaya ŋ nanna-yuɔ wuɔ u saa hũu Diiloŋ-maama‑i.
12 Aos outros, digo eu, não o Senhor: se um irmão desposou uma mulher pagã {sem a fé} e esta consente em morar com ele, não a repudie.
13 Kuuduɔŋgu yaa baa caamba‑i; nuɔ da ŋ hũu Diiloŋ-maama‑i, aa ŋ bɔlɔ saa hũu-ma, aa hũu-ma ŋ da ŋ tĩɛna baa-yo, ŋ saa saaya ŋ hel u wulaa.
13 Se uma mulher desposou um marido pagão e este consente em coabitar com ela, não repudie o marido.
14 Bɔlŋo faŋo temma‑i, uŋ hũyãa-ma kertĩɛciɛ soŋ-yuɔ, u piyaa Diiloŋo‑i. Aa ciɛŋo maŋ saa hũu Diiloŋ-maama‑i aa hũu-ma soŋ kertĩɛyiɛŋo-na, u piyaa Diiloŋo‑i. Kuɔ ma saa naa waa dumaa, baa naa cira ba bisãlmba‑i siɛ gbãa piɛ Diiloŋo‑i a ne da ba piyaa-yo.
14 Porque o marido que não tem a fé é santificado por sua mulher; assim como a mulher que não tem a fé é santificada pelo marido que recebeu a fé. Do contrário, os vossos filhos seriam impuros quando, na realidade, são santos.
15 Ŋga umaŋ duɔ u saa hũu Diiloŋ-maama‑i, aa u tĩɛnatieŋo hũu Diiloŋ-maama‑i, aa wuɔ fuɔ si dii u tĩɛnatieŋo maama-na, ba baa cie-yo; ba yaŋ u kã. Kufaŋgu terieŋgu-na, u tĩɛnatieŋo maŋ hũyãa Diiloŋ-maama‑i, u yaa bɔlŋo‑i wa, u yaa ciɛŋo‑i wa, uu dii u fɛrɛŋ nuɔ. Diiloŋo bĩɛ-na wuɔ na waa yaafɛ̃lleŋ.
15 Mas, se o pagão quer separar-se, que se separe; em tal caso, nem o irmão nem a irmã estão ligados. Deus vos chamou a viver em paz.
16 Da ŋ yagar aa nyaar, naŋ ka gbãa kor ŋ tĩɛnatieŋo‑i wɛi? Ŋ siɛ gbãa ce Diiloŋ nuɔ suɔ mafamma‑i.
16 Aliás, como sabes tu, ó mulher, se salvarás o teu marido? Ou como sabes tu, ó marido, se salvarás a tua mulher?
17 Da ma hel daama-na, naŋ ŋa naa waa dumaa aa Diiloŋo bĩ-na, na tĩɛ dumɛi; Diiloŋo yaa wuɔ ma ce dumaa. Mi wuɔra mi waŋ ma yaa‑i terni-na hiere baa Diiloŋ-dũŋ-baamba‑i.
17 Quanto ao mais, que cada um viva na condição na qual o Senhor o colocou ou em que o Senhor o chamou. É o que recomendo a todas as igrejas.
18 Diiloŋoŋ taa u bĩ-na huɔŋgu maŋ nuɔ‑i, da kuɔ unaŋ nuɔ ŋ naa *jã, baa yaŋ senserre ta di da-ni baa ŋ *jãmma‑i. Da kuɔ ŋ saa naa bi jã, baa yaŋ senserre ta di da-ni wuɔ ŋ saa jã, tĩɛ dumaa, baa cira ŋ jã.
18 O que era circunciso quando foi chamado {à fé}, não dissimule sua circuncisão. Quem era incircunciso, não se faça circuncidar.
19 Ŋ jãa o, ŋ saa jã o, yuŋgu si dii-kuɔ. Kumaŋ gbãaŋ, ŋ baa yagar Diiloŋo nuŋgu‑i.
19 A circuncisão de nada vale, e a incircuncisão de nada vale, o que importa é a observância dos mandamentos de Deus.
20 Naŋ ŋa naa waa waama maŋ aa Diiloŋo suɔ duɔ bĩ-na, na hieroŋo‑i hiere na saaya na tĩɛ dumɛi.
20 Cada um permaneça na profissão em que foi chamado por Deus.
21 Diiloŋoŋ taa u bĩ-ni, da kuɔ nii naa waa kɔriɛŋ nuɔ, baa yaŋ ma jaŋ-ni. Ŋga da ba hã-ni hũmelle‑i ŋ da ŋ hel kɔrsĩnni-na, hel-niɛ.
21 Eras escravo, quando Deus te chamou? Não te preocupes disto. Mesmo que possas tornar-te livre, antes cuida de aproveitar melhor o teu chamamento.
22 Na saa da, Itieŋo‑i Yesu-Kirsa duɔ bĩ kɔriɛŋo maŋ, u jo ji ce nebiŋo u wulaa, aa umaŋ duɔ waa nebiŋo aa u bĩ-yo, u jo ji ce u kɔriɛŋo.
22 Pois o escravo, que foi chamado pelo Senhor, conquistou a liberdade do Senhor. Da mesma forma, quem era livre por ocasião do chamado, fez-se escravo de Cristo.
23 Diiloŋo sãa-na sukpekpelluŋ, baa na bir na ce nelbiliemba kɔraaŋ namaa.
23 Por alto preço fostes comprados, não vos torneis escravos de homens.
24 Tobiŋ namaa, mi siɛ kar ku coima, naŋ waa dumaa aa Diiloŋo bĩ-na, waaŋ waama famma yaa‑i u hũmelle-na.
24 Irmãos, cada um permaneça diante de Deus na condição em que estava quando Deus o chamou.
25 Kumaŋ ŋaa bamaŋ saa hi suur ãnsorre-na ba kũŋgu‑i, mi ka piiye cɛllɛ kuɔ. Miŋ ka waŋ mamaŋ, ma saa hel Itieŋo nuŋ-nu, mɛi huɔya-maama. Diiloŋo faa baa-mi, a ce huhurma si dii mi nelma-na.
25 A respeito das pessoas virgens, não tenho mandamento do Senhor; porém, dou o meu conselho, como homem que recebeu da misericórdia do Senhor a graça de ser digno de confiança.
26 Mulĩɛmaŋ maaraaya fiɛfiɛ‑i-na, mɛi wulaa ku bɔyaa nuɔmba tĩɛ ba temma‑i ba baa suur ãnsorre-na.
26 Julgo, pois, em razão das dificuldades presentes, ser conveniente ao homem ficar assim como é.
27 Da kuɔ ciɛŋo dii baa-ni tĩ, baa nanna-yuɔ. Da kuɔ ciɛ sĩ baa-ni, baa dii ŋ yuŋgu‑i cakũŋgu-na.
27 Estás casado? Não procures desligar-te. Não estás casado? Não procures mulher.
28 Ku saa ce ŋaa da ŋ biɛ ciɛŋo‑i ku balaaŋ dɛ! Ku saa bi ce ŋaa ciɛŋ duɔ soŋ ku balaaŋ dɛ! Ŋga bamaŋ suurii ãnsorre-na ba ka mulĩɛŋ yaŋ siraamba‑i ku'i ciɛ miɛ na baa suur-diɛ.
28 Mas, se queres casar-te, não pecas; assim como a jovem que se casa não peca. Todavia, padecerão a tribulação da carne; e eu quisera poupar-vos.
29 Tobiŋ namaa, miŋ taaraŋ mi waŋ mamaŋ ma yaa daama: Huɔŋgu saa tiraa tĩɛ bɔi. Terieŋgu faŋgu-na, a doŋ fiɛfiɛ‑i-na, caantaamba saaya ba waa ŋaa ba saa dii caamba.
29 Mas eis o que vos digo, irmãos: o tempo é breve. O que importa é que os que têm mulher vivam como se a não tivessem;
30 Bamaŋ kaalaaŋ ba ce ŋaa wɛima saa da-ba. Bamaŋ nyiɛŋ ba ce ŋaa ba hɔmmu saa fɛ̃. Bamaŋ sãa bĩmbĩnni‑i, ba baa haa ba naŋga niɛ.
30 os que choram, como se não chorassem; os que se alegram, como se não se alegrassem; os que compram, como se não possuíssem;
31 Bamaŋ daaŋ miwaaŋo tɔ̃nɔ‑i, ba baa haa ba naŋga yuɔ. Miwaaŋ daa uŋ yeŋ waama maŋ, u siɛ tiraa cɔ.
31 os que usam deste mundo, como se dele não usassem. Porque a figura deste mundo passa.
32 Mi sa taara ãnjɔguɔma yu na hɔmmu‑i. Na saa da, umaŋ duɔ saa dii ciɛŋo, ŋ da u yii baa Itieŋo maacemma yaa yoŋ; u taara u ce kumaŋ dɔlaanuŋ Itieŋo‑i.
32 Quisera ver-vos livres de toda preocupação. O solteiro cuida das coisas que são do Senhor, de como agradar ao Senhor.
33 Ŋga umaŋ duɔ dii ciɛŋo, u yii baa miwaaŋ daayo maama; u taara u ce kumaŋ dɔlaanuŋ u ciɛŋo.
33 O casado preocupa-se com as coisas do mundo, procurando agradar à sua esposa.
34 A ce dumaaŋo-na uu dii sɔmma hãi. Kuuduɔŋgu yaa baa caamba‑i, umaŋ duɔ saa soŋ, ŋ da u gbu u yii baa Itieŋo maacemma yaa yoŋ. U wɛima‑i hiere ma kãa ka jũŋ Diiloŋo yaa nuɔ‑i. Ŋga ciɛŋo maŋ duɔ soŋ, u yii baa miwaaŋ daayo maama; u taara u ce kumaŋ dɔlaanuŋ u bɔlɔ.
34 A mesma diferença existe com a mulher solteira ou a virgem. Aquela que não é casada cuida das coisas do Senhor, para ser santa no corpo e no espírito; mas a casada cuida das coisas do mundo, procurando agradar ao marido.
35 Da na da mi piiye dumandɛ‑i-na, mi taara namaa fafaaŋgu'i. Na baa da niɛ sĩ mi taara mi cie-na, ma'i sĩ. Mi taara na nyaar Itieŋo'i nuɔ‑i baa huɔŋga diei aa na ta na ce kumaŋ faa cemma.
35 Digo isto para vosso proveito, não para vos estender um laço, mas para vos ensinar o que melhor convém, o que vos poderá unir ao Senhor sem partilha.
36 Fiɛfiɛ‑i-na, umaŋ duɔ ne da u dɔrŋo maama yuu u huɔŋga‑i, aa ne da fuɔ duɔ saa biɛ-yo ku ka ce kpelle u wulaa, u gbãa biɛ-yo, bãaniŋo sĩ.
36 Se alguém julga que é inconveniente para a sua filha ultrapassar a idade de casar-se e que é seu dever casá-la, faça-o como quiser: não há falta alguma em fazê-la casar-se.
37 Ŋga umaŋ duɔ yiɛra-mɛi wuɔ u sa taara u dii ciɛŋo, aa ne da da ba bɔrɔ baa u dɔrŋo‑i ku siɛ ce bãaniŋo, aa u gbãa bel u fɛrɛ cakũŋgu-na, da kuɔ ma hilaa fuɔ fɛrɛŋ huɔŋ-na, ku faa.
37 Mas aquele que, sem nenhum constrangimento e com perfeita liberdade de escolha, tiver tomado no seu coração a decisão de guardar a sua filha virgem, procede bem.
38 Terieŋgu faŋgu-na, umaŋ duɔ jã u dɔrŋo‑i ku faa, umaŋ duɔ hiel u naŋga u dɔrŋo maama-na, kufaŋgu tiraa fa yaŋ.
38 Em suma, aquele que casa a sua filha faz bem; e aquele que não a casa, faz ainda melhor.
39 Casoiŋ nuɔŋo‑i, ŋ bɔlɔ duɔ waa cicɛ̃lma, ŋ siɛ gbãa kã ka soŋ yaŋga naŋga. Ŋga duɔ ku, nii dii ŋ fɛrɛŋ nuɔ, ŋ gbãa soŋ bibiɛŋo maŋ dɔlaanu-niɛ. Kumaŋ gbãaŋ, bibiɛŋo faŋo saaya u hũu Yesu maama‑i.
39 A mulher está ligada ao marido enquanto ele viver. Mas, se morrer o marido, ela fica livre e poderá casar-se com quem quiser, contanto que seja no Senhor.
40 Ŋga mɛi wulaa duɔ tĩɛ u saa soŋ, ku ka buɔ-yuɔ yaŋ duɔ kã ka soŋ bibiɛŋo naŋ-na. Mafamma‑i mɛi huɔya-maama, aa mi suyaa miɛ *Diiloŋ-Yalle bi dii baa muɔŋo‑i.
40 Contudo, na minha opinião, ela será mais feliz se permanecer como está. E creio que também eu tenho o Espírito de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.