1 Coríntios 7
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ARA
1 Naŋ nyɛgãaŋ sɛbɛ maŋ hã-mi, i ka waŋ fuɔ maama yaa fiɛfiɛ‑i-na. Na ciɛra wuɔ bibiɛŋ nuɔ da ŋ saa biɛ ciɛŋo ku faa.
1 Quanto ao que me escrevestes, é bom que o homem não toque em mulher;
2 Ma miŋ ka waŋ mamaŋ, ma yaa daama: Da na ta na taara na hiel na naŋga‑i kakarkuoŋo-na, bibiɛŋ nuɔ ŋ saaya ŋ biɛ ŋ yerreŋ ciɛŋo, aa ciɛŋo bi soŋ u yerreŋ bɔlɔ nuɔ.
2 mas, por causa da impureza, cada um tenha a sua própria esposa, e cada uma, o seu próprio marido.
3 Bibiɛŋoŋ saaya u tuɔ ce kumaŋ u hã u ciɛŋo‑i u tuɔ ce-ku, aa ciɛŋoŋ bi saaya u tuɔ ce kumaŋ u hã u bɔlɔ‑i u bi tuɔ ce-ku.
3 O marido conceda à esposa o que lhe é devido, e também, semelhantemente, a esposa, ao seu marido.
4 Ãnsorre-na, ciɛŋo siɛ gbãa ce kumaŋ dɔlaanu-yuɔ baa fuɔ fɛrɛŋ kũɔma‑i; u bɔlɔ maama. Aa bɔlŋo siɛ bi gbãa ce kumaŋ dɔlaanu-yuɔ baa fuɔ bi maama‑i, u ciɛŋ maama.
4 A mulher não tem poder sobre o seu próprio corpo, e sim o marido; e também, semelhantemente, o marido não tem poder sobre o seu próprio corpo, e sim a mulher.
5 Unaa baa yagar unaŋo muŋgallammu-na. Mi saa yagar-ma da na'a na saa-ma wuɔ na ka bel na fɛrɛ a da huɔŋgu cɛllɛ a gbãa da na cãrã Diiloŋo‑i fafamma aa suɔ cor baa na ãnsorre‑i di temma‑i. Ni ma'i sĩ da na yaŋ ku vaaya, na siɛ ji gbãa bel na fɛrɛ, a ce dumaaŋo-na, *Sitãni ka hi-na guɔl na gbeini‑i.
5 Não vos priveis um ao outro, salvo talvez por mútuo consentimento, por algum tempo, para vos dedicardes à oração e, novamente, vos ajuntardes, para que Satanás não vos tente por causa da incontinência.
6 Mi waaŋ nelma'i, ku saa ce ŋaa mi guor-na na da na ce-ma dɛ!
6 E isto vos digo como concessão e não por mandamento.
7 Coima saa fa, kuɔ nuɔmba‑i hiere baa naa waa siraamba mɛi temma‑i, ku yaa naa dɔlnu muɔ. Ŋga Diiloŋo saa ce-ye kuuduɔŋgu hiere: U hãa unaŋo daaku aa hã unaŋo daaku.
7 Quero que todos os homens sejam tais como também eu sou; no entanto, cada um tem de Deus o seu próprio dom; um, na verdade, de um modo; outro, de outro.
8 Mamaŋ dii mi da mi waŋ-ma baa siraamba‑i baa bikulcaamba‑i, ma yaa daama: Da na tĩɛ dɛi ŋaa muɔmiŋ tĩyãa dumaa mi saa biɛ ciɛŋo, ku faa.
8 E aos solteiros e viúvos digo que lhes seria bom se permanecessem no estado em que também eu vivo.
9 Ŋga nuɔni maŋ da ŋ suɔ wuɔ ŋ siɛ gbãa bel ŋ fɛrɛ, biɛ ciɛŋo. Da ŋ biɛ ciɛŋo‑i ku bɔyaa ŋ tĩɛna ŋ diei aa cɛ-maama ta ma ko-ni. Da ku bi waa ciɛŋ nuɔ, ŋ soŋ. Da ŋ soŋ bibiɛŋ-na ku bɔyaa ŋ tĩɛ ŋ diei aa bɛ-maama ta ma ko-ni.
9 Caso, porém, não se dominem, que se casem; porque é melhor casar do que viver abrasado.
10 Bamaŋ dii ãnsorre-na aa waa Diiloŋ-dũŋ-baamba hiere, bafamba maama yaa daama; mɛi saa waŋ-ma, Itieŋo'i waaŋ-ma. Wuɔ ciɛŋo saa saaya u hel u bɔlɔ wulaa.
10 Ora, aos casados, ordeno, não eu, mas o Senhor, que a mulher não se separe do marido
11 Duɔ hel, u saa saaya u biɛ bɔlŋo naŋo. Da kuɔ bibiɛŋ maama dii-yuɔ, u bir u kã ba ka nunu ba-naa baa u bɔlɔ‑i. Aa bibiɛŋ nuɔ ŋ saa bi saaya ŋ nanna ŋ ciɛŋo‑i.
11 (se, porém, ela vier a separar-se, que não se case ou que se reconcilie com seu marido); e que o marido não se aparte de sua mulher.
12 Mɛi fɛrɛ‑i, miŋ ka waŋ mamaŋ baa banamba‑i ma yaa daama: Da ŋ hũu Diiloŋ-maama‑i, aa ŋ ciɛŋo saa hũu-ma, aa hũu-ma duɔ tĩɛna baa-ni, ŋ saa saaya ŋ nanna-yuɔ wuɔ u saa hũu Diiloŋ-maama‑i.
12 Aos mais digo eu, não o Senhor: se algum irmão tem mulher incrédula, e esta consente em morar com ele, não a abandone;
13 Kuuduɔŋgu yaa baa caamba‑i; nuɔ da ŋ hũu Diiloŋ-maama‑i, aa ŋ bɔlɔ saa hũu-ma, aa hũu-ma ŋ da ŋ tĩɛna baa-yo, ŋ saa saaya ŋ hel u wulaa.
13 e a mulher que tem marido incrédulo, e este consente em viver com ela, não deixe o marido.
14 Bɔlŋo faŋo temma‑i, uŋ hũyãa-ma kertĩɛciɛ soŋ-yuɔ, u piyaa Diiloŋo‑i. Aa ciɛŋo maŋ saa hũu Diiloŋ-maama‑i aa hũu-ma soŋ kertĩɛyiɛŋo-na, u piyaa Diiloŋo‑i. Kuɔ ma saa naa waa dumaa, baa naa cira ba bisãlmba‑i siɛ gbãa piɛ Diiloŋo‑i a ne da ba piyaa-yo.
14 Porque o marido incrédulo é santificado no convívio da esposa, e a esposa incrédula é santificada no convívio do marido crente. Doutra sorte, os vossos filhos seriam impuros; porém, agora, são santos.
15 Ŋga umaŋ duɔ u saa hũu Diiloŋ-maama‑i, aa u tĩɛnatieŋo hũu Diiloŋ-maama‑i, aa wuɔ fuɔ si dii u tĩɛnatieŋo maama-na, ba baa cie-yo; ba yaŋ u kã. Kufaŋgu terieŋgu-na, u tĩɛnatieŋo maŋ hũyãa Diiloŋ-maama‑i, u yaa bɔlŋo‑i wa, u yaa ciɛŋo‑i wa, uu dii u fɛrɛŋ nuɔ. Diiloŋo bĩɛ-na wuɔ na waa yaafɛ̃lleŋ.
15 Mas, se o descrente quiser apartar-se, que se aparte; em tais casos, não fica sujeito à servidão nem o irmão, nem a irmã; Deus vos tem chamado à paz.
16 Da ŋ yagar aa nyaar, naŋ ka gbãa kor ŋ tĩɛnatieŋo‑i wɛi? Ŋ siɛ gbãa ce Diiloŋ nuɔ suɔ mafamma‑i.
16 Pois, como sabes, ó mulher, se salvarás teu marido? Ou, como sabes, ó marido, se salvarás tua mulher?
17 Da ma hel daama-na, naŋ ŋa naa waa dumaa aa Diiloŋo bĩ-na, na tĩɛ dumɛi; Diiloŋo yaa wuɔ ma ce dumaa. Mi wuɔra mi waŋ ma yaa‑i terni-na hiere baa Diiloŋ-dũŋ-baamba‑i.
17 Ande cada um segundo o Senhor lhe tem distribuído, cada um conforme Deus o tem chamado. É assim que ordeno em todas as igrejas.
18 Diiloŋoŋ taa u bĩ-na huɔŋgu maŋ nuɔ‑i, da kuɔ unaŋ nuɔ ŋ naa *jã, baa yaŋ senserre ta di da-ni baa ŋ *jãmma‑i. Da kuɔ ŋ saa naa bi jã, baa yaŋ senserre ta di da-ni wuɔ ŋ saa jã, tĩɛ dumaa, baa cira ŋ jã.
18 Foi alguém chamado, estando circunciso? Não desfaça a circuncisão. Foi alguém chamado, estando incircunciso? Não se faça circuncidar.
19 Ŋ jãa o, ŋ saa jã o, yuŋgu si dii-kuɔ. Kumaŋ gbãaŋ, ŋ baa yagar Diiloŋo nuŋgu‑i.
19 A circuncisão, em si, não é nada; a incircuncisão também nada é, mas o que vale é guardar as ordenanças de Deus.
20 Naŋ ŋa naa waa waama maŋ aa Diiloŋo suɔ duɔ bĩ-na, na hieroŋo‑i hiere na saaya na tĩɛ dumɛi.
20 Cada um permaneça na vocação em que foi chamado.
21 Diiloŋoŋ taa u bĩ-ni, da kuɔ nii naa waa kɔriɛŋ nuɔ, baa yaŋ ma jaŋ-ni. Ŋga da ba hã-ni hũmelle‑i ŋ da ŋ hel kɔrsĩnni-na, hel-niɛ.
21 Foste chamado, sendo escravo? Não te preocupes com isso; mas, se ainda podes tornar-te livre, aproveita a oportunidade.
22 Na saa da, Itieŋo‑i Yesu-Kirsa duɔ bĩ kɔriɛŋo maŋ, u jo ji ce nebiŋo u wulaa, aa umaŋ duɔ waa nebiŋo aa u bĩ-yo, u jo ji ce u kɔriɛŋo.
22 Porque o que foi chamado no Senhor, sendo escravo, é liberto do Senhor; semelhantemente, o que foi chamado, sendo livre, é escravo de Cristo.
23 Diiloŋo sãa-na sukpekpelluŋ, baa na bir na ce nelbiliemba kɔraaŋ namaa.
23 Por preço fostes comprados; não vos torneis escravos de homens.
24 Tobiŋ namaa, mi siɛ kar ku coima, naŋ waa dumaa aa Diiloŋo bĩ-na, waaŋ waama famma yaa‑i u hũmelle-na.
24 Irmãos, cada um permaneça diante de Deus naquilo em que foi chamado.
25 Kumaŋ ŋaa bamaŋ saa hi suur ãnsorre-na ba kũŋgu‑i, mi ka piiye cɛllɛ kuɔ. Miŋ ka waŋ mamaŋ, ma saa hel Itieŋo nuŋ-nu, mɛi huɔya-maama. Diiloŋo faa baa-mi, a ce huhurma si dii mi nelma-na.
25 Com respeito às virgens, não tenho mandamento do Senhor; porém dou minha opinião, como tendo recebido do Senhor a misericórdia de ser fiel.
26 Mulĩɛmaŋ maaraaya fiɛfiɛ‑i-na, mɛi wulaa ku bɔyaa nuɔmba tĩɛ ba temma‑i ba baa suur ãnsorre-na.
26 Considero, por causa da angustiosa situação presente, ser bom para o homem permanecer assim como está.
27 Da kuɔ ciɛŋo dii baa-ni tĩ, baa nanna-yuɔ. Da kuɔ ciɛ sĩ baa-ni, baa dii ŋ yuŋgu‑i cakũŋgu-na.
27 Estás casado? Não procures separar-te. Estás livre de mulher? Não procures casamento.
28 Ku saa ce ŋaa da ŋ biɛ ciɛŋo‑i ku balaaŋ dɛ! Ku saa bi ce ŋaa ciɛŋ duɔ soŋ ku balaaŋ dɛ! Ŋga bamaŋ suurii ãnsorre-na ba ka mulĩɛŋ yaŋ siraamba‑i ku'i ciɛ miɛ na baa suur-diɛ.
28 Mas, se te casares, com isto não pecas; e também, se a virgem se casar, por isso não peca. Ainda assim, tais pessoas sofrerão angústia na carne, e eu quisera poupar-vos.
29 Tobiŋ namaa, miŋ taaraŋ mi waŋ mamaŋ ma yaa daama: Huɔŋgu saa tiraa tĩɛ bɔi. Terieŋgu faŋgu-na, a doŋ fiɛfiɛ‑i-na, caantaamba saaya ba waa ŋaa ba saa dii caamba.
29 Isto, porém, vos digo, irmãos: o tempo se abrevia; o que resta é que não só os casados sejam como se o não fossem;
30 Bamaŋ kaalaaŋ ba ce ŋaa wɛima saa da-ba. Bamaŋ nyiɛŋ ba ce ŋaa ba hɔmmu saa fɛ̃. Bamaŋ sãa bĩmbĩnni‑i, ba baa haa ba naŋga niɛ.
30 mas também os que choram, como se não chorassem; e os que se alegram, como se não se alegrassem; e os que compram, como se nada possuíssem;
31 Bamaŋ daaŋ miwaaŋo tɔ̃nɔ‑i, ba baa haa ba naŋga yuɔ. Miwaaŋ daa uŋ yeŋ waama maŋ, u siɛ tiraa cɔ.
31 e os que se utilizam do mundo, como se dele não usassem; porque a aparência deste mundo passa.
32 Mi sa taara ãnjɔguɔma yu na hɔmmu‑i. Na saa da, umaŋ duɔ saa dii ciɛŋo, ŋ da u yii baa Itieŋo maacemma yaa yoŋ; u taara u ce kumaŋ dɔlaanuŋ Itieŋo‑i.
32 O que realmente eu quero é que estejais livres de preocupações. Quem não é casado cuida das coisas do Senhor, de como agradar ao Senhor;
33 Ŋga umaŋ duɔ dii ciɛŋo, u yii baa miwaaŋ daayo maama; u taara u ce kumaŋ dɔlaanuŋ u ciɛŋo.
33 mas o que se casou cuida das coisas do mundo, de como agradar à esposa,
34 A ce dumaaŋo-na uu dii sɔmma hãi. Kuuduɔŋgu yaa baa caamba‑i, umaŋ duɔ saa soŋ, ŋ da u gbu u yii baa Itieŋo maacemma yaa yoŋ. U wɛima‑i hiere ma kãa ka jũŋ Diiloŋo yaa nuɔ‑i. Ŋga ciɛŋo maŋ duɔ soŋ, u yii baa miwaaŋ daayo maama; u taara u ce kumaŋ dɔlaanuŋ u bɔlɔ.
34 e assim está dividido. Também a mulher, tanto a viúva como a virgem, cuida das coisas do Senhor, para ser santa, assim no corpo como no espírito; a que se casou, porém, se preocupa com as coisas do mundo, de como agradar ao marido.
35 Da na da mi piiye dumandɛ‑i-na, mi taara namaa fafaaŋgu'i. Na baa da niɛ sĩ mi taara mi cie-na, ma'i sĩ. Mi taara na nyaar Itieŋo'i nuɔ‑i baa huɔŋga diei aa na ta na ce kumaŋ faa cemma.
35 Digo isto em favor dos vossos próprios interesses; não que eu pretenda enredar-vos, mas somente para o que é decoroso e vos facilite o consagrar-vos, desimpedidamente, ao Senhor.
36 Fiɛfiɛ‑i-na, umaŋ duɔ ne da u dɔrŋo maama yuu u huɔŋga‑i, aa ne da fuɔ duɔ saa biɛ-yo ku ka ce kpelle u wulaa, u gbãa biɛ-yo, bãaniŋo sĩ.
36 Entretanto, se alguém julga que trata sem decoro a sua filha, estando já a passar-lhe a flor da idade, e as circunstâncias o exigem, faça o que quiser. Não peca; que se casem.
37 Ŋga umaŋ duɔ yiɛra-mɛi wuɔ u sa taara u dii ciɛŋo, aa ne da da ba bɔrɔ baa u dɔrŋo‑i ku siɛ ce bãaniŋo, aa u gbãa bel u fɛrɛ cakũŋgu-na, da kuɔ ma hilaa fuɔ fɛrɛŋ huɔŋ-na, ku faa.
37 Todavia, o que está firme em seu coração, não tendo necessidade, mas domínio sobre o seu próprio arbítrio, e isto bem-firmado no seu ânimo, para conservar virgem a sua filha, bem fará.
38 Terieŋgu faŋgu-na, umaŋ duɔ jã u dɔrŋo‑i ku faa, umaŋ duɔ hiel u naŋga u dɔrŋo maama-na, kufaŋgu tiraa fa yaŋ.
38 E, assim, quem casa a sua filha virgem faz bem; quem não a casa faz melhor.
39 Casoiŋ nuɔŋo‑i, ŋ bɔlɔ duɔ waa cicɛ̃lma, ŋ siɛ gbãa kã ka soŋ yaŋga naŋga. Ŋga duɔ ku, nii dii ŋ fɛrɛŋ nuɔ, ŋ gbãa soŋ bibiɛŋo maŋ dɔlaanu-niɛ. Kumaŋ gbãaŋ, bibiɛŋo faŋo saaya u hũu Yesu maama‑i.
39 A mulher está ligada enquanto vive o marido; contudo, se falecer o marido, fica livre para casar com quem quiser, mas somente no Senhor.
40 Ŋga mɛi wulaa duɔ tĩɛ u saa soŋ, ku ka buɔ-yuɔ yaŋ duɔ kã ka soŋ bibiɛŋo naŋ-na. Mafamma‑i mɛi huɔya-maama, aa mi suyaa miɛ *Diiloŋ-Yalle bi dii baa muɔŋo‑i.
40 Todavia, será mais feliz se permanecer viúva, segundo a minha opinião; e penso que também eu tenho o Espírito de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.