1 Coríntios 4
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs VC
1 Kumaŋ ŋaa miɛ kũŋgu‑i, muɔ baa Apolɔsi‑i, na saaya na ta na kãŋ-ye *Kirsa maacembieŋ miɛ. Diiloŋ-kusũŋgu maŋ naa fuo, u hãa-ye baa-ku i diɛ puure-kuɔ pigãaŋ nuɔmba‑i baa-ku.
1 Que os homens nos considerem, pois, como simples operários de Cristo e administradores dos mistérios de Deus.
2 A ne da da ba dii wɛima nɛliɛŋ nuɔ ŋ naŋ-na, ba taara ŋ ce-ma maŋ saaya ma ce dumaa.
2 Ora, o que se exige dos administradores é que sejam fiéis.
3 Mɛi wulaa, da na fiɛ ta na waŋ wuɔ niɛ, sisɔ nelbilieŋ da ba fiɛ ta ba waŋ wuɔ niɛ, maasũmpĩɛ. Mɛi fɛrɛ‑i, mi sa ji cira mi maacemma faa, mi sa ji cira ma balaaŋ.
3 A mim pouco se me dá ser julgado por vós ou por tribunal humano, pois nem eu me julgo a mim mesmo.
4 Mi saa da mi cãlmuɔ terieŋgu‑i, ŋga miŋ fiɛ'a mi saa da cãlmuɔ mi fɛrɛŋ nuɔ, kufaŋgu sa pigãaŋ wuɔ mi vii dɛ. Itieŋo yaa gbãa cira mi maacemma faa sisɔ ma balaaŋ.
4 De nada me acusa a consciência; contudo, nem por isso sou justificado. Meu juiz é o Senhor.
5 Terieŋgu faŋgu-na, baa na wuɔya na ta na cãl nuɔmba‑i a ne da ba cãlmaŋ-huɔŋgu saa hi. Yaaŋ Itieŋo jo. Duɔ jo, mamaŋ ciɛ kukulma-na hiere, u ka puure-mɛi aa bi puure nuɔmba kusũnniŋ-maama‑i. Mafaŋ da ma ce, nɛliɛŋo nɛliɛŋo Diiloŋo ka pã-yo baa jaaluŋgu maŋ saaya baa-yo.
5 Por isso, não julgueis antes do tempo; esperai que venha o Senhor. Ele porá às claras o que se acha escondido nas trevas. Ele manifestará as intenções dos corações. Então cada um receberá de Deus o louvor que merece.
6 Tobiŋ namaa, nɛliɛŋ nuɔ ŋ saa saaya ŋ ce ji cor kumaŋ nyɛgãaŋ. A ce dumaaŋo-na, mi biyaa nelma bɔi muɔ baa Apolɔsi‑i i kũŋgu-na a tagaaya pigãaŋ-na na da na suɔ nelma famma yaaŋga‑i. Mi sa taara na hɔlma-na, unaa tuɔ wuɔra u hɔgɔrra u fɛrɛ wuɔ fuɔ dii baa mɛlŋo aa cĩina unaŋo‑i. Ku'i ciɛ mi biɛ miɛ maama‑i tagaaya pigãaŋ-na.
6 Se apliquei tudo isso a mim e a Apolo foi por vossa causa, para que, por meio de nós, aprendais a não ultrapassar o que está escrito e para que vos não ensoberbeçais tomando partido a favor de um e com prejuízo de outrem.
7 Da ŋ ta ŋ wuɔra ŋ hɔgɔrra ŋ fɛrɛ dumaaŋo-na, hai moloŋo‑i juɔ ce-ni bɔlbɔl banamba-na? Bige‑i dii baa-ni naŋ yerreŋ-kũŋgu‑i? Nimaŋ dii baa-ni hiere, Diiloŋo'i saa hã-ni baa-ni wɛi? Da kuɔ Diiloŋo'i hãa-ni baa-ni, ma bilaa niɛ ŋ ta ŋ wuɔra ŋ hɔgɔrra ŋ fɛrɛ ŋaa naŋ niidanni?
7 O que há de superior em ti? Que é que possuis que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias, como se o não tivesses recebido?
8 Tobiŋ namaa, na daa niɛ sĩ na yiɛ. Namaa wulaa na ciɛ bĩŋkũntaaŋ namaa. Na duɔŋ yaaŋga miɛŋo-na ta na ce na yuntesĩnni‑i. Kuɔ naa naa ce ninsoŋ-yuntaaŋ namaa, kuu naa saa gbuu suɔ aa dɔlnu-miɛ. Ii naa kã ka tiɛ ce i bãaŋgu‑i baa-na.
8 Já estais fartos! Já estais ricos! Sem nós, sois reis! Praza a Deus que reineis, de fato, para que também nós reinemos convosco!
9 Mɛi huɔŋ-na Yesu *pɔpuɔrbieŋ miɛŋo‑i, Diiloŋo jĩɛna miɛmɛi huoŋgu-na ŋaa kasobiemba maŋ baŋ jĩɛna-bɛi ba deŋ da ba ka ko-ba. A ce dumaaŋo-na, nelbiliemba‑i baa *dɔrpɔpuɔrbiemba‑i hiere ba ta ba hel ba nyɛ-ye.
9 Porque, ao que parece, Deus nos tem posto a nós, apóstolos, na última classe dos homens, por assim dizer sentenciados à morte, visto que fomos entregues em espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Miɛmɛi birii ce mimiɛl miɛ Kirsa maama-na, aa namaa na ce nelnurãaŋ namaa Kirsa horre-na! Miɛ i naa yuŋgu aa fɔ̃ŋgũɔ cɛr waa namaaŋo-na! Nuɔmba sa kãŋ miɛŋo‑i, aa ta ba kãŋ namaaŋo‑i!
10 Nós, estultos por causa de Cristo; e vós, sábios em Cristo! Nós, fracos; e vós, fortes! Vós, honrados; e nós, desprezados!
11 A ji hi baa nyuŋgo, ii dii nyulmu-na baa hũŋkuɔsĩnni-na. Niidiini sĩ baa-ye, ba siɛ yaŋ i muoma‑i, i siɛ bi da tuoleŋ-muntĩɛnammu: Diɛ cor dɛi, i cor dɛi.
11 Até esta hora padecemos fome, sede e nudez. Somos esbofeteados, somos errantes,
12 I ce maacemma‑i ŋaa i ka ku diɛ gbãa diɛ da i nuŋ-juuru‑i. Umaŋ duɔ tuora-yiɛ, i cãrã Diiloŋo‑i hã kutieŋo‑i. Umaŋ duɔ ce-ye kpãncɔ̃lgũɔ, i hĩrã i kũɔma‑i.
12 fatigamo-nos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Insultados, abençoamos; perseguidos, suportamos; caluniados, consolamos!
13 Umaŋ duɔ tuɔ bĩɛna i yirɛiŋa‑i, i suɔ nuoŋgu baa kutieŋo‑i. A ji hi baa nyuŋgo, nelbiliemba ne-ye nelsɔsaaŋ miɛ, ba ne-ye ŋaa juoraaŋ miɛ.
13 Chegamos a ser como que o lixo do mundo, a escória de todos até agora...
14 Ku saa ce ŋaa mi nyɛgɛ̃ŋ nel daama‑i da mi ture na yammu‑i dɛ! Ku'i sĩ. Kuu dii ŋaa naŋ yeŋ mi bisãlŋ namaa, aa na maama tiraa ta ma dɔlnu-miɛ, ku'i ciɛ mi ta mi nyɛgɛ̃ŋ-ma da mi tigãaŋ-na nelma.
14 Não vos escrevo estas coisas para vos envergonhar, mas admoesto-vos como meus filhos muitos amados.
15 Na saa da, halle da na fiɛ da nuɔmba neifieŋa ndii ba ta ba kalaŋ-na Kirsa maama‑i, na to dii u diei yoŋ; u yaa muɔ. Bige‑i ciɛ miɛ na to yaa muɔŋo‑i? Muɔmɛi waaŋ *Neldɔdɔlma‑i baa-na na hũu-ma a ce Yesu-Kirsa baaŋ namaa.
15 Com efeito, ainda que tivésseis dez mil mestres em Cristo, não tendes muitos pais; ora, fui eu que vos gerei em Cristo Jesus pelo Evangelho.
16 Terieŋgu faŋgu-na, jande, mi cãrã-nɛi, taa na ce mɛi temma‑i.
16 Por isso, vos conjuro a que sejais meus imitadores.
17 Mi puu ma yaa‑i mi saaŋ mi biɛŋo‑i Timote‑i na wulaa. Timote maama sa suɔ aa dɔlnu-miɛ, u vii Diiloŋ-hũmelle-na. Miŋ wuɔ wuɔsaaŋgu maŋ Yesu-Kirsa hũmelle-na, mi saaŋ-yo u duɔ ka tir kufaŋgu maama yaa baa-na ŋaa miŋ wuɔraŋ mi waŋ-ma dumaa baa Diiloŋ-dũŋ-baamba‑i terni-na hiere.
17 Para isso é que vos enviei Timóteo, meu filho muito amado e fiel no Senhor. Ele vos recordará as minhas normas de conduta, tais como as ensino por toda parte, em todas as igrejas.
18 Na hɔlma-na, banamba daa niɛ sĩ mi siɛ bir kã, ba doŋ ta ba hɔgɔrra ba fɛrɛ.
18 Alguns, presumindo que eu não mais iria ter convosco, encheram-se de orgulho.
19 Ŋga Diiloŋ duɔ siɛ, ku siɛ vaaya mi ka kã na wulaa. Da mi kã, bombolmantaamba famba‑i, mi ka ne da kuɔ baŋ waŋ mamaŋ ba gbã ba ce-ma.
19 Mas brevemente irei ter convosco, se Deus quiser, e tomarei conhecimento não do que esses orgulhosos falam, mas do que são capazes.
20 Da ŋ siɛ Diiloŋo nuŋgu‑i, ku sa bãl nuŋ-ãndaaŋ-nu yoŋ, ku saaya ku da ŋ ciluɔ‑i-na.
20 Porque o Reino de Deus não consiste em palavras, mas em atos.
21 Na taara da mi ta mi kã, mi bel nyaŋgbãaŋgu mi naŋga-na ta mi kã, sisɔ na taara mi ta mi kã baa hĩɛhĩɛŋo? Niɛŋ na par.
21 Que preferis? Que eu vá visitar-vos com a vara, ou com caridade e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.