1 Coríntios 4
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ARIB
1 Kumaŋ ŋaa miɛ kũŋgu‑i, muɔ baa Apolɔsi‑i, na saaya na ta na kãŋ-ye *Kirsa maacembieŋ miɛ. Diiloŋ-kusũŋgu maŋ naa fuo, u hãa-ye baa-ku i diɛ puure-kuɔ pigãaŋ nuɔmba‑i baa-ku.
1 Que os homens nos considerem, pois, como ministros de Cristo, e despenseiros dos mistérios de Deus.
2 A ne da da ba dii wɛima nɛliɛŋ nuɔ ŋ naŋ-na, ba taara ŋ ce-ma maŋ saaya ma ce dumaa.
2 Ora, além disso, o que se requer nos despenseiros é que cada um seja encontrado fiel.
3 Mɛi wulaa, da na fiɛ ta na waŋ wuɔ niɛ, sisɔ nelbilieŋ da ba fiɛ ta ba waŋ wuɔ niɛ, maasũmpĩɛ. Mɛi fɛrɛ‑i, mi sa ji cira mi maacemma faa, mi sa ji cira ma balaaŋ.
3 Todavia, a mim mui pouco se me dá de ser julgado por vós, ou por qualquer tribunal humano; nem eu tampouco a mim mesmo me julgo.
4 Mi saa da mi cãlmuɔ terieŋgu‑i, ŋga miŋ fiɛ'a mi saa da cãlmuɔ mi fɛrɛŋ nuɔ, kufaŋgu sa pigãaŋ wuɔ mi vii dɛ. Itieŋo yaa gbãa cira mi maacemma faa sisɔ ma balaaŋ.
4 Porque, embora em nada me sinta culpado, nem por isso sou justificado; pois quem me julga é o Senhor.
5 Terieŋgu faŋgu-na, baa na wuɔya na ta na cãl nuɔmba‑i a ne da ba cãlmaŋ-huɔŋgu saa hi. Yaaŋ Itieŋo jo. Duɔ jo, mamaŋ ciɛ kukulma-na hiere, u ka puure-mɛi aa bi puure nuɔmba kusũnniŋ-maama‑i. Mafaŋ da ma ce, nɛliɛŋo nɛliɛŋo Diiloŋo ka pã-yo baa jaaluŋgu maŋ saaya baa-yo.
5 Portanto nada julgueis antes do tempo, até que venha o Senhor, o qual não só trará à luz as coisas ocultas das trevas, mas também manifestará os desígnios dos corações; e então cada um receberá de Deus o seu louvor.
6 Tobiŋ namaa, nɛliɛŋ nuɔ ŋ saa saaya ŋ ce ji cor kumaŋ nyɛgãaŋ. A ce dumaaŋo-na, mi biyaa nelma bɔi muɔ baa Apolɔsi‑i i kũŋgu-na a tagaaya pigãaŋ-na na da na suɔ nelma famma yaaŋga‑i. Mi sa taara na hɔlma-na, unaa tuɔ wuɔra u hɔgɔrra u fɛrɛ wuɔ fuɔ dii baa mɛlŋo aa cĩina unaŋo‑i. Ku'i ciɛ mi biɛ miɛ maama‑i tagaaya pigãaŋ-na.
6 Ora, irmãos, estas coisas eu as apliquei figuradamente a mim e a Apolo, por amor de vós; para que em nós aprendais a não ir além do que está escrito, de modo que nenhum de vós se ensoberbeça a favor de um contra outro.
7 Da ŋ ta ŋ wuɔra ŋ hɔgɔrra ŋ fɛrɛ dumaaŋo-na, hai moloŋo‑i juɔ ce-ni bɔlbɔl banamba-na? Bige‑i dii baa-ni naŋ yerreŋ-kũŋgu‑i? Nimaŋ dii baa-ni hiere, Diiloŋo'i saa hã-ni baa-ni wɛi? Da kuɔ Diiloŋo'i hãa-ni baa-ni, ma bilaa niɛ ŋ ta ŋ wuɔra ŋ hɔgɔrra ŋ fɛrɛ ŋaa naŋ niidanni?
7 Pois, quem te diferença? E que tens tu que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias, como se não o houveras recebido?
8 Tobiŋ namaa, na daa niɛ sĩ na yiɛ. Namaa wulaa na ciɛ bĩŋkũntaaŋ namaa. Na duɔŋ yaaŋga miɛŋo-na ta na ce na yuntesĩnni‑i. Kuɔ naa naa ce ninsoŋ-yuntaaŋ namaa, kuu naa saa gbuu suɔ aa dɔlnu-miɛ. Ii naa kã ka tiɛ ce i bãaŋgu‑i baa-na.
8 Já estais fartos! já estais ricos! sem nós já chegastes a reinar! e oxalá reinásseis de fato, para que também nós reinássemos convosco!
9 Mɛi huɔŋ-na Yesu *pɔpuɔrbieŋ miɛŋo‑i, Diiloŋo jĩɛna miɛmɛi huoŋgu-na ŋaa kasobiemba maŋ baŋ jĩɛna-bɛi ba deŋ da ba ka ko-ba. A ce dumaaŋo-na, nelbiliemba‑i baa *dɔrpɔpuɔrbiemba‑i hiere ba ta ba hel ba nyɛ-ye.
9 Porque tenho para mim, que Deus a nós, apóstolos, nos pôs por últimos, como condenados à morte; pois somos feitos espetáculo ao mundo, tanto a anjos como a homens.
10 Miɛmɛi birii ce mimiɛl miɛ Kirsa maama-na, aa namaa na ce nelnurãaŋ namaa Kirsa horre-na! Miɛ i naa yuŋgu aa fɔ̃ŋgũɔ cɛr waa namaaŋo-na! Nuɔmba sa kãŋ miɛŋo‑i, aa ta ba kãŋ namaaŋo‑i!
10 Nós somos loucos por amor de Cristo, e vós sábios em Cristo; nós fracos, e vós fortes; vós ilustres, e nós desprezíveis.
11 A ji hi baa nyuŋgo, ii dii nyulmu-na baa hũŋkuɔsĩnni-na. Niidiini sĩ baa-ye, ba siɛ yaŋ i muoma‑i, i siɛ bi da tuoleŋ-muntĩɛnammu: Diɛ cor dɛi, i cor dɛi.
11 Até a presente hora padecemos fome, e sede; estamos nus, e recebemos bofetadas, e não temos pousada certa,
12 I ce maacemma‑i ŋaa i ka ku diɛ gbãa diɛ da i nuŋ-juuru‑i. Umaŋ duɔ tuora-yiɛ, i cãrã Diiloŋo‑i hã kutieŋo‑i. Umaŋ duɔ ce-ye kpãncɔ̃lgũɔ, i hĩrã i kũɔma‑i.
12 e nos afadigamos, trabalhando com nossas próprias mãos; somos injuriados, e bendizemos; somos perseguidos, e o suportamos;
13 Umaŋ duɔ tuɔ bĩɛna i yirɛiŋa‑i, i suɔ nuoŋgu baa kutieŋo‑i. A ji hi baa nyuŋgo, nelbiliemba ne-ye nelsɔsaaŋ miɛ, ba ne-ye ŋaa juoraaŋ miɛ.
13 somos difamados, e exortamos; até o presente somos considerados como o refugo do mundo, e como a escória de tudo.
14 Ku saa ce ŋaa mi nyɛgɛ̃ŋ nel daama‑i da mi ture na yammu‑i dɛ! Ku'i sĩ. Kuu dii ŋaa naŋ yeŋ mi bisãlŋ namaa, aa na maama tiraa ta ma dɔlnu-miɛ, ku'i ciɛ mi ta mi nyɛgɛ̃ŋ-ma da mi tigãaŋ-na nelma.
14 Não escrevo estas coisas para vos envergonhar, mas para vos admoestar, como a filhos meus amados.
15 Na saa da, halle da na fiɛ da nuɔmba neifieŋa ndii ba ta ba kalaŋ-na Kirsa maama‑i, na to dii u diei yoŋ; u yaa muɔ. Bige‑i ciɛ miɛ na to yaa muɔŋo‑i? Muɔmɛi waaŋ *Neldɔdɔlma‑i baa-na na hũu-ma a ce Yesu-Kirsa baaŋ namaa.
15 Porque ainda que tenhais dez mil aios em Cristo, não tendes contudo muitos pais; pois eu pelo evangelho vos gerei em Cristo Jesus.
16 Terieŋgu faŋgu-na, jande, mi cãrã-nɛi, taa na ce mɛi temma‑i.
16 Rogo-vos, portanto, que sejais meus imitadores.
17 Mi puu ma yaa‑i mi saaŋ mi biɛŋo‑i Timote‑i na wulaa. Timote maama sa suɔ aa dɔlnu-miɛ, u vii Diiloŋ-hũmelle-na. Miŋ wuɔ wuɔsaaŋgu maŋ Yesu-Kirsa hũmelle-na, mi saaŋ-yo u duɔ ka tir kufaŋgu maama yaa baa-na ŋaa miŋ wuɔraŋ mi waŋ-ma dumaa baa Diiloŋ-dũŋ-baamba‑i terni-na hiere.
17 Por isso mesmo vos enviei Timóteo, que é meu filho amado, e fiel no Senhor; o qual vos lembrará os meus caminhos em Cristo, como por toda parte eu ensino em cada igreja.
18 Na hɔlma-na, banamba daa niɛ sĩ mi siɛ bir kã, ba doŋ ta ba hɔgɔrra ba fɛrɛ.
18 Mas alguns andam inchados, como se eu não houvesse de ir ter convosco.
19 Ŋga Diiloŋ duɔ siɛ, ku siɛ vaaya mi ka kã na wulaa. Da mi kã, bombolmantaamba famba‑i, mi ka ne da kuɔ baŋ waŋ mamaŋ ba gbã ba ce-ma.
19 Em breve, porém, irei ter convosco, se o Senhor quiser, e então conhecerei, não as palavras dos que andam inchados, mas o poder.
20 Da ŋ siɛ Diiloŋo nuŋgu‑i, ku sa bãl nuŋ-ãndaaŋ-nu yoŋ, ku saaya ku da ŋ ciluɔ‑i-na.
20 Porque o reino de Deus não consiste em palavras, mas em poder.
21 Na taara da mi ta mi kã, mi bel nyaŋgbãaŋgu mi naŋga-na ta mi kã, sisɔ na taara mi ta mi kã baa hĩɛhĩɛŋo? Niɛŋ na par.
21 Que quereis? Irei a vós com vara, ou com amor e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.