Mateus 13
Clementine Vulgate (CLVUL) vs ARA
1 In illo die exiens Jesus de domo, sedebat secus mare.
1 Naquele mesmo dia, saindo Jesus de casa, assentou-se à beira-mar;
2 Et congregat sunt ad eum turb mult, ita ut naviculam ascendens sederet : et omnis turba stabat in littore,
2 e grandes multidões se reuniram perto dele, de modo que entrou num barco e se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 et locutus est eis multa in parabolis, dicens : Ecce exiit qui seminat, seminare.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas e dizia: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Et dum seminat, qudam ceciderunt secus viam, et venerunt volucres cli, et comederunt ea.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Alia autem ceciderunt in petrosa, ubi non habebant terram multam : et continuo exorta sunt, quia non habebant altitudinem terr :
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 sole autem orto stuaverunt ; et quia non habebant radicem, aruerunt.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Alia autem ceciderunt in spinas : et creverunt spin, et suffocaverunt ea.
7 Outra caiu entre os espinhos, e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Alia autem ceciderunt in terram bonam : et dabant fructum, aliud centesimum, aliud sexagesimum, aliud trigesimum.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Qui habet aures audiendi, audiat.
9 Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.
10 Et accedentes discipuli dixerunt ei : Quare in parabolis loqueris eis ?
10 Então, se aproximaram os discípulos e lhe perguntaram: Por que lhes falas por parábolas?
11 Qui respondens, ait illis : Quia vobis datum est nosse mysteria regni clorum : illis autem non est datum.
11 Ao que respondeu: Porque a vós outros é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas àqueles não lhes é isso concedido.
12 Qui enim habet, dabitur ei, et abundabit : qui autem non habet, et quod habet auferetur ab eo.
12 Pois ao que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Ideo in parabolis loquor eis : quia videntes non vident, et audientes non audiunt, neque intelligunt.
13 Por isso, lhes falo por parábolas; porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Et adimpletur in eis prophetia Isai, dicentis : [Auditu audietis, et non intelligetis :et videntes videbitis, et non videbitis.
14 De sorte que neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Incrassatum est enim cor populi hujus,et auribus graviter audierunt,et oculos suos clauserunt :nequando videant oculis, et auribus audiant,et corde intelligant, et convertantur,et sanem eos.]
15 Porque o coração deste povo está endurecido, de mau grado ouviram com os ouvidos e fecharam os olhos; para não suceder que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.
16 Vestri autem beati oculi quia vident, et aures vestr quia audiunt.
16 Bem-aventurados, porém, os vossos olhos, porque veem; e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Amen quippe dico vobis, quia multi prophet et justi cupierunt videre qu videtis, et non viderunt : et audire qu auditis, et non audierunt.
17 Pois em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 Vos ergo audite parabolam seminantis.
18 Atendei vós, pois, à parábola do semeador.
19 Omnis qui audit verbum regni, et non intelligit, venit malus, et rapit quod seminatum est in corde ejus : hic est qui secus viam seminatus est.
19 A todos os que ouvem a palavra do reino e não a compreendem, vem o maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Qui autem super petrosa seminatus est, hic est qui verbum audit, et continuo cum gaudio accipit illud :
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e a recebe logo, com alegria;
21 non habet autem in se radicem, sed est temporalis : facta autem tribulatione et persecutione propter verbum, continuo scandalizatur.
21 mas não tem raiz em si mesmo, sendo, antes, de pouca duração; em lhe chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Qui autem seminatus est in spinis, hic est qui verbum audit, et sollicitudo sculi istius, et fallacia divitiarum suffocat verbum, et sine fructu efficitur.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém os cuidados do mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera.
23 Qui vero in terram bonam seminatus est, hic est qui audit verbum, et intelligit, et fructum affert, et facit aliud quidem centesimum, aliud autem sexagesimum, aliud vero trigesimum.
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Aliam parabolam proposuit illis, dicens : Simile factum est regnum clorum homini, qui seminavit bonum semen in agro suo :
24 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo;
25 cum autem dormirent homines, venit inimicus ejus, et superseminavit zizania in medio tritici, et abiit.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e retirou-se.
26 Cum autem crevisset herba, et fructum fecisset, tunc apparuerunt et zizania.
26 E, quando a erva cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 Accedentes autem servi patrisfamilias, dixerunt ei : Domine, nonne bonum semen seminasti in agro tuo ? unde ergo habet zizania ?
27 Então, vindo os servos do dono da casa, lhe disseram: Senhor, não semeaste boa semente no teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 Et ait illis : Inimicus homo hoc fecit. Servi autem dixerunt ei : Vis, imus, et colligimus ea ?
28 Ele, porém, lhes respondeu: Um inimigo fez isso. Mas os servos lhe perguntaram: Queres que vamos e arranquemos o joio?
29 Et ait : Non : ne forte colligentes zizania, eradicetis simul cum eis et triticum.
29 Não! Replicou ele, para que, ao separar o joio, não arranqueis também com ele o trigo.
30 Sinite utraque crescere usque ad messem, et in tempore messis dicam messoribus : Colligite primum zizania, et alligate ea in fasciculos ad comburendum : triticum autem congregate in horreum meum.
30 Deixai-os crescer juntos até à colheita, e, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ajuntai primeiro o joio, atai-o em feixes para ser queimado; mas o trigo, recolhei-o no meu celeiro.
31 Aliam parabolam proposuit eis dicens : Similis est regnum clorum grano sinapis, quod accipiens homo seminavit in agro suo :
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda, que um homem tomou e plantou no seu campo;
32 quod minimum quidem est omnibus seminibus : cum autem creverit, majus est omnibus oleribus, et fit arbor, ita ut volucres cli veniant, et habitent in ramis ejus.
32 o qual é, na verdade, a menor de todas as sementes, e, crescida, é maior do que as hortaliças, e se faz árvore, de modo que as aves do céu vêm aninhar-se nos seus ramos.
33 Aliam parabolam locutus est eis : Similis est regnum clorum fermento, quod acceptum mulier abscondit in farin satis tribus, donec fermentatum est totum.
33 Disse-lhes outra parábola: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Hc omnia locutus est Jesus in parabolis ad turbas : et sine parabolis non loquebatur eis :
34 Todas estas coisas disse Jesus às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia;
35 ut impleretur quod dictum erat per prophetam dicentem : Aperiam in parabolis os meum ; eructabo abscondita a constitutione mundi.
35 para que se cumprisse o que foi dito por intermédio do profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a criação [do mundo].
36 Tunc, dimissis turbis, venit in domum : et accesserunt ad eum discipuli ejus, dicentes : Edissere nobis parabolam zizaniorum agri.
36 Então, despedindo as multidões, foi Jesus para casa. E, chegando-se a ele os seus discípulos, disseram: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Qui respondens ait illis : Qui seminat bonum semen, est Filius hominis.
37 E ele respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem;
38 Ager autem est mundus. Bonum vero semen, hi sunt filii regnum. Zizania autem, filii sunt nequam.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Inimicus autem, qui seminavit ea, est diabolus. Messis vero, consummatio sculi est. Messores autem, angeli sunt.
39 o inimigo que o semeou é o diabo; a ceifa é a consumação do século, e os ceifeiros são os anjos.
40 Sicut ergo colliguntur zizania, et igni comburuntur : sic erit in consummatione sculi.
40 Pois, assim como o joio é colhido e lançado ao fogo, assim será na consumação do século.
41 Mittet Filius hominis angelos suos, et colligent de regno ejus omnia scandala, et eos qui faciunt iniquitatem :
41 Mandará o Filho do Homem os seus anjos, que ajuntarão do seu reino todos os escândalos e os que praticam a iniquidade
42 et mittent eos in caminum ignis. Ibi erit fletus et stridor dentium.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Tunc justi fulgebunt sicut sol in regno Patris eorum. Qui habet aures audiendi, audiat.
43 Então, os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.
44 Simile est regnum clorum thesauro abscondito in agro : quem qui invenit homo, abscondit, et pr gaudio illius vadit, et vendit universa qu habet, et emit agrum illum.
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro oculto no campo, o qual certo homem, tendo-o achado, escondeu. E, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 Iterum simile est regnum clorum homini negotiatori, qurenti bonas margaritas.
45 O reino dos céus é também semelhante a um que negocia e procura boas pérolas;
46 Inventa autem una pretiosa margarita, abiit, et vendidit omnia qu habuit, et emit eam.
46 e, tendo achado uma pérola de grande valor, vende tudo o que possui e a compra.
47 Iterum simile est regnum clorum sagen miss in mare, et ex omni genere piscium congreganti.
47 O reino dos céus é ainda semelhante a uma rede que, lançada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Quam, cum impleta esset, educentes, et secus littus sedentes, elegerunt bonis in vasa, malos autem foras miserunt.
48 E, quando já está cheia, os pescadores arrastam-na para a praia e, assentados, escolhem os bons para os cestos e os ruins deitam fora.
49 Sic erit in consummatione sculi : exibunt angeli, et separabunt malos de medio justorum,
49 Assim será na consumação do século: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 et mittent eos in caminum ignis : ibi erit fletus, et stridor dentium.
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Intellexistis hc omnia ? Dicunt ei : Etiam.
51 Entendestes todas estas coisas? Responderam-lhe: Sim!
52 Ait illis : Ideo omnis scriba doctus in regno clorum, similis est homini patrifamilias, qui profert de thesauro suo nova et vetera.
52 Então, lhes disse: Por isso, todo escriba versado no reino dos céus é semelhante a um pai de família que tira do seu depósito coisas novas e coisas velhas.
53 Et factum est, cum consummasset Jesus parabolas istas, transiit inde.
53 Tendo Jesus proferido estas parábolas, retirou-se dali.
54 Et veniens in patriam suam, docebat eos in synagogis eorum, ita ut mirarentur, et dicerent : Unde huic sapientia hc, et virtutes ?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de tal sorte que se maravilhavam e diziam: Donde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Nonne hic est fabri filius ? nonne mater ejus dicitur Maria, et fratres ejus, Jacobus, et Joseph, et Simon, et Judas ?
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas?
56 et sorores ejus, nonne omnes apud nos sunt ? unde ergo huic omnia ista ?
56 Não vivem entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Et scandalizabantur in eo. Jesus autem dixit eis : Non est propheta sine honore, nisi in patria sua, et in domo sua.
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra e na sua casa.
58 Et non fecit ibi virtutes multas propter incredulitatem illorum.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.