Lucas 14
Clementine Vulgate (CLVUL) vs ARC
1 Et factum est cum intraret Jesus in domum cujusdam principis pharisorum sabbato manducare panem, et ipsi observabant eum.
1 Aconteceu, num sábado, que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Et ecce homo quidam hydropicus erat ante illum.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Et respondens Jesus dixit ad legisperitos et pharisos, dicens : Si licet sabbato curare ?
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 At illi tacuerunt. Ipse vero apprehensum sanavit eum, ac dimisit.
4 Eles, porém, calaram-se. E tomando- o, o curou e despediu.
5 Et respondens ad illos dixit : Cujus vestrum asinus, aut bos in puteum cadet, et non continuo extrahet illum die sabbati ?
5 E disse-lhes: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Et non poterant ad hc respondere illi.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isso.
7 Dicebat autem et ad invitatos parabolam, intendens quomodo primos accubitus eligerent, dicens ad illos :
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 Cum invitatus fueris ad nuptias, non discumbas in primo loco, ne forte honoratior te sit invitatus ab illo.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu,
9 Et veniens is, qui te et illum vocavit, dicat tibi : Da huic locum : et tunc incipias cum rubore novissimum locum tenere.
9 e, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Sed cum vocatus fueris, vade, recumbe in novissimo loco : ut, cum venerit qui te invitavit, dicat tibi : Amice, ascende superius. Tunc erit tibi gloria coram simul discumbentibus :
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, assenta-te mais para cima. Então, terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 quia omnis, qui se exaltat, humiliabitur : et qui se humiliat, exaltabitur.
11 Porquanto, qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Dicebat autem et ei, qui invitaverat : Cum facis prandium, aut cnam, noli vocare amicos tuos, neque fratres tuos, neque cognatos, neque vicinos divites : ne forte te et ipsi reinvitent, et fiat tibi retributio ;
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 sed cum facis convivium, voca pauperes, debiles, claudos, et ccos :
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos
14 et beatus eris, quia non habent retribuere tibi : retribuetur enim tibi in resurrectione justorum.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado serás na ressurreição dos justos.
15 Hc cum audisset quidam de simul discumbentibus, dixit illi : Beatus qui manducabit panem in regno Dei.
15 E, ouvindo isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no Reino de Deus!
16 At ipse dixit ei : Homo quidam fecit cnam magnam, et vocavit multos.
16 Porém ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos.
17 Et misit servum suum hora cn dicere invitatis ut venirent, quia jam parata sunt omnia.
17 E, à hora da ceia, mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Et cperunt simul omnes excusare. Primus dixit ei : Villam emi, et necesse habeo exire, et videre illam : rogo te, habe me excusatum.
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Et alter dixit : Juga boum emi quinque, et eo probare illa : rogo te, habe me excusatum.
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Et alius dixit : Uxorem duxi, et ideo non possum venire.
20 E outro disse: Casei e, portanto, não posso ir.
21 Et reversus servus nuntiavit hc domino suo. Tunc iratus paterfamilias, dixit servo suo : Exi cito in plateas et vicos civitatis : et pauperes, ac debiles, et ccos, et claudos introduc huc.
21 E, voltando aquele servo, anunciou essas
22 Et ait servus : Domine, factum est ut imperasti, et adhuc locus est.
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Et ait dominus servo : Exi in vias, et spes : et compelle intrare, ut impleatur domus mea.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e atalhos e força-
24 Dico autem vobis quod nemo virorum illorum qui vocati sunt, gustabit cnam meam.
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles varões que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ibant autem turb mult cum eo : et conversus dixit ad illos :
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 Si quis venit ad me, et non odit patrem suum, et matrem, et uxorem, et filios, et fratres, et sorores, adhuc autem et animam suam, non potest meus esse discipulus.
26 Se alguém vier a mim e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Et qui non bajulat crucem suam, et venit post me, non potest meus esse discipulus.
27 E qualquer que não levar a sua cruz e não vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Quis enim ex vobis volens turrim dificare, non prius sedens computat sumptus, qui necessarii sunt, si habeat ad perficiendum,
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos,
29 ne, posteaquam posuerit fundamentum, et non potuerit perficere, omnes qui vident, incipiant illudere ei,
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces e não
30 dicentes : Quia hic homo cpit dificare, et non potuit consummare ?
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 Aut quis rex iturus committere bellum adversus alium regem, non sedens prius cogitat, si possit cum decem millibus occurrere ei, qui cum viginti millibus venit ad se ?
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Alioquin adhuc illo longe agente, legationem mittens rogat ea qu pacis sunt.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores e pede condições de paz.
33 Sic ergo omnis ex vobis, qui non renuntiat omnibus qu possidet, non potest meus esse discipulus.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 Bonum est sal : si autem sal evanuerit, in quo condietur ?
34 Bom é o sal, mas, se ele degenerar, com que se adubará?
35 Neque in terram, neque in sterquilinium utile est, sed foras mittetur. Qui habet aures audiendi, audiat.
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.