Lucas 12
Clementine Vulgate (CLVUL) vs ARIB
1 Multis autem turbis circumstantibus, ita ut se invicem conculcarent, cpit dicere ad discipulos suos : Attendite a fermento pharisorum, quod est hypocrisis.
1 Ajuntando-se entretanto muitos milhares de pessoas, de sorte que se atropelavam uns aos outros, começou Jesus a dizer primeiro aos seus discípulos: Acautelai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Nihil autem opertum est, quod non reveletur : neque absconditum, quod non sciatur.
2 Mas nada há encoberto, que não haja de ser descoberto; nem oculto, que não haja de ser conhecido.
3 Quoniam qu in tenebris dixistis, in lumine dicentur : et quod in aurem locuti estis in cubiculis, prdicabitur in tectis.
3 Porquanto tudo o que em trevas dissestes, à luz será ouvido; e o que falaste ao ouvido no gabinete, dos eirados será apregoado.
4 Dico autem vobis amicis meis : Ne terreamini ab his qui occidunt corpus, et post hc non habent amplius quid faciant.
4 Digo-vos, amigos meus: Não temais os que matam o corpo, e depois disso nada mais podem fazer.
5 Ostendam autem vobis quem timeatis : timete eum qui, postquam occiderit, habet potestatem mittere in gehennam : ita dico vobis, hunc timete.
5 Mas eu vos mostrarei a quem é que deveis temer; temei aquele que, depois de matar, tem poder para lançar no inferno; sim, digo, a esse temei.
6 Nonne quinque passeres veneunt dipondio, et unus ex illis non est in oblivione coram Deo ?
6 Não se vendem cinco passarinhos por dois asses? E nenhum deles está esquecido diante de Deus.
7 sed et capilli capitis vestri omnes numerati sunt. Nolite ergo timere : multis passeribus pluris estis vos.
7 Mas até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais, pois mais valeis vós do que muitos passarinhos.
8 Dico autem vobis : Omnis quicumque confessus fuerit me coram hominibus, et Filius hominis confitebitur illum coram angelis Dei :
8 E digo-vos que todo aquele que me confessar diante dos homens, também o Filho do homem o confessará diante dos anjos de Deus;
9 qui autem negaverit me coram hominibus, negabitur coram angelis Dei.
9 mas quem me negar diante dos homens, será negado diante dos anjos de Deus.
10 Et omnis qui dicit verbum in Filium hominis, remittetur illi : ei autem qui in Spiritum Sanctum blasphemaverit, non remittetur.
10 E a todo aquele que proferir uma palavra contra o Filho do homem, isso lhe será perdoado; mas ao que blasfemar contra o Espírito Santo, não lhe será perdoado.
11 Cum autem inducent vos in synagogas, et ad magistratus, et potestates, nolite solliciti esse qualiter, aut quid respondeatis, aut quid dicatis.
11 Quando, pois, vos levarem às sinagogas, aos magistrados e às autoridades, não estejais solícitos de como ou do que haveis de responder, nem do que haveis de dizer.
12 Spiritus enim Sanctus docebit vos in ipsa hora quid oporteat vos dicere.
12 Porque o Espírito Santo vos ensinará na mesma hora o que deveis dizer.
13 Ait autem ei quidam de turba : Magister, dic fratri meo ut dividat mecum hreditatem.
13 Disse-lhe alguém dentre a multidão: Mestre, dize a meu irmão que reparte comigo a herança.
14 At ille dixit illi : Homo, quis me constituit judicem, aut divisorem super vos ?
14 Mas ele lhe respondeu: Homem, quem me constituiu a mim juiz ou repartidor entre vós?
15 Dixitque ad illos : Videte, et cavete ab omni avaritia : quia non in abundantia cujusquam vita ejus est ex his qu possidet.
15 E disse ao povo: Acautelai-vos e guardai-vos de toda espécie de cobiça; porque a vida do homem não consiste na abundância das coisas que possui.
16 Dixit autem similitudinem ad illos, dicens : Hominis cujusdam divitis uberes fructus ager attulit :
16 Propôs-lhes então uma parábola, dizendo: O campo de um homem rico produzira com abundância;
17 et cogitabat intra se dicens : Quid faciam, quia non habeo quo congregam fructus meos ?
17 e ele arrazoava consigo, dizendo: Que farei? Pois não tenho onde recolher os meus frutos.
18 Et dixit : Hoc faciam : destruam horrea mea, et majora faciam : et illuc congregabo omnia qu nata sunt mihi, et bona mea,
18 Disse então: Farei isto: derribarei os meus celeiros e edificarei outros maiores, e ali recolherei todos os meus cereais e os meus bens;
19 et dicam anim me : Anima, habes multa bona posita in annos plurimos : requiesce, comede, bibe, epulare.
19 e direi à minha alma: Alma, tens em depósito muitos bens para muitos anos; descansa, come, bebe, regala-te.
20 Dixit autem illi Deus : Stulte, hac nocte animam tuam repetunt a te : qu autem parasti, cujus erunt ?
20 Mas Deus lhe disse: Insensato, esta noite te pedirão a tua alma; e o que tens preparado, para quem será?
21 Sic est qui sibi thesaurizat, et non est in Deum dives.
21 Assim é aquele que para si ajunta tesouros, e não é rico para com Deus.
22 Dixitque ad discipulos suos : Ideo dico vobis, nolite solliciti esse anim vestr quid manducetis, neque corpori quid induamini.
22 E disse aos seus discípulos: Por isso vos digo: Não estejais ansiosos quanto à vossa vida, pelo que haveis de comer, nem quanto ao corpo, pelo que haveis de vestir.
23 Anima plus est quam esca, et corpus plus quam vestimentum.
23 Pois a vida é mais do que o alimento, e o corpo mais do que o vestuário.
24 Considerate corvos, quia non seminant, neque metunt, quibus non est cellarium, neque horreum, et Deus pascit illos. Quanto magis vos pluris estis illis ?
24 Considerai os corvos, que não semeiam nem ceifam; não têm despensa nem celeiro; contudo, Deus os alimenta. Quanto mais não valeis vós do que as aves!
25 Quis autem vestrum cogitando potest adjicere ad staturam suam cubitum unum ?
25 Ora, qual de vós, por mais ansioso que esteja, pode acrescentar um côvado à sua estatura?
26 Si ergo neque quod minimum est potestis, quid de ceteris solliciti estis ?
26 Porquanto, se não podeis fazer nem as coisas mínimas, por que estais ansiosos pelas outras?
27 Considerate lilia quomodo crescunt : non laborant, neque nent : dico autem vobis, nec Salomon in omni gloria sua vestiebatur sicut unum ex istis.
27 Considerai os lírios, como crescem; não trabalham, nem fiam; contudo vos digo que nem mesmo Salomão, em toda a sua glória, se vestiu como um deles.
28 Si autem fnum, quod hodie est in agro, et cras in clibanum mittitur, Deus sic vestit : quanto magis vos pusill fidei ?
28 Se, pois, Deus assim veste a erva que hoje está no campo e amanhã é lançada no forno, quanto mais vós, homens de pouca fé?
29 Et vos nolite qurere quid manducetis, aut quid bibatis : et nolite in sublime tolli :
29 Não procureis, pois, o que haveis de comer, ou o que haveis de beber, e não andeis preocupados.
30 hc enim omnia gentes mundi qurunt. Pater autem vester scit quoniam his indigetis.
30 Porque a todas estas coisas os povos do mundo procuram; mas vosso Pai sabe que precisais delas.
31 Verumtamen qurite primum regnum Dei, et justitiam ejus : et hc omnia adjicientur vobis.
31 Buscai antes o seu reino, e estas coisas vos serão acrescentadas.
32 Nolite timere pusillus grex, quia complacuit Patri vestro dare vobis regnum.
32 Não temas, ó pequeno rebanho! porque a vosso Pai agradou dar-vos o reino.
33 Vendite qu possidetis, et date eleemosynam. Facite vobis sacculos, qui non veterascunt, thesaurum non deficientem in clis : quo fur non appropriat, neque tinea corrumpit.
33 Vendei o que possuís, e dai esmolas. Fazei para vós bolsas que não envelheçam; tesouro nos céus que jamais acabe, aonde não chega ladrão e a traça não rói.
34 Ubi enim thesaurus vester est, ibi et cor vestrum erit.
34 Porque, onde estiver o vosso tesouro, aí estará também o vosso coração.
35 Sint lumbi vestri prcincti, et lucern ardentes in manibus vestris,
35 Estejam cingidos os vossos lombos e acesas as vossas candeias;
36 et vos similes hominibus exspectantibus dominum suum quando revertatur a nuptiis : ut, cum venerit et pulsaverit, confestim aperiant ei.
36 e sede semelhantes a homens que esperam o seu senhor, quando houver de voltar das bodas, para que, quando vier e bater, logo possam abrir-lhe.
37 Beati servi illi quos, cum venerit dominus, invenerit vigilantes : amen dico vobis, quod prcinget se, et faciet illos discumbere, et transiens ministrabit illis.
37 Bem-aventurados aqueles servos, aos quais o senhor, quando vier, achar vigiando! Em verdade vos digo que se cingirá, e os fará reclinar-se à mesa e, chegando-se, os servirá.
38 Et si venerit in secunda vigilia, et si in tertia vigilia venerit, et ita invenerit, beati sunt servi illi.
38 Quer venha na segunda vigília, quer na terceira, bem-aventurados serão eles, se assim os achar.
39 Hoc autem scitote, quoniam si sciret paterfamilias, qua hora fur veniret, vigilaret utique, et non sineret perfodi domum suam.
39 Sabei, porém, isto: se o dono da casa soubesse a que hora havia de vir o ladrão, vigiaria e não deixaria minar a sua casa.
40 Et vos estote parati : quia qua hora non putatis, Filius hominis veniet.
40 Estai vós também apercebidos; porque, numa hora em que não penseis, virá o Filho do homem.
41 Ait autem et Petrus : Domine, ad nos dicis hanc parabolam, an et ad omnes ?
41 Então Pedro perguntou: Senhor, dizes essa parábola a nós, ou também a todos?
42 Dixit autem Dominus : Quis, putas, est fidelis dispensator, et prudens, quem constituit dominus supra familiam suam, ut det illis in tempore tritici mensuram ?
42 Respondeu o Senhor: Qual é, pois, o mordomo fiel e prudente, que o Senhor porá sobre os seus servos, para lhes dar a tempo a ração?
43 Beatus ille servus quem, cum venerit dominus, invenerit ita facientem.
43 Bem-aventurado aquele servo a quem o seu senhor, quando vier, achar fazendo assim.
44 Vere dico vobis, quoniam supra omnia qu possidet, constituet illum.
44 Em verdade vos digo que o porá sobre todos os seus bens.
45 Quod si dixerit servus ille in corde suo : Moram facit dominus meus venire : et cperit percutere servos, et ancillas, et edere, et bibere, et inebriari :
45 Mas, se aquele servo disser em teu coração: O meu senhor tarda em vir; e começar a espancar os criados e as criadas, e a comer, a beber e a embriagar-se,
46 veniet dominus servi illius in die qua non sperat, et hora qua nescit, et dividet eum, partemque ejus cum infidelibus ponet.
46 virá o senhor desse servo num dia em que não o espera, e numa hora de que não sabe, e cortá-lo-á pelo meio, e lhe dará a sua parte com os infiéis.
47 Ille autem servus qui cognovit voluntatem domini sui, et non prparavit, et non facit secundum voluntatem ejus, vapulabit multis :
47 O servo que soube a vontade do seu senhor, e não se aprontou, nem fez conforme a sua vontade, será castigado com muitos açoites;
48 qui autem non cognovit, et fecit digna plagis, vapulabit paucis. Omni autem cui multum datum est, multum quretur ab eo : et cui commendaverunt multum, plus petent ab eo.
48 mas o que não a soube, e fez coisas que mereciam castigo, com poucos açoites será castigado. Daquele a quem muito é dado, muito se lhe requererá; e a quem muito é confiado, mais ainda se lhe pedirá.
49 Ignem veni mittere in terram, et quid volo nisi ut accendatur ?
49 Vim lançar fogo à terra; e que mais quero, se já está aceso?
50 Baptismo autem habeo baptizari : et quomodo coarctor usque dum perficiatur ?
50 Há um batismo em que hei de ser batizado; e como me angustio até que venha a cumprir-se!
51 Putatis quia pacem veni dare in terram ? non, dico vobis, sed separationem :
51 Cuidais vós que vim trazer paz à terra? Não, eu vos digo, mas antes dissensão:
52 erunt enim ex hoc quinque in domo una divisi, tres in duos, et duo in tres
52 pois daqui em diante estarão cinco pessoas numa casa divididas, três contra duas, e duas contra três;
53 dividentur : pater in filium, et filius in patrem suum, mater in filiam, et filia in matrem, socrus in nurum suam, et nurus in socrum suam.
53 estarão divididos: pai contra filho, e filho contra pai; mãe contra filha, e filha contra mãe; sogra contra nora, e nora contra sogra.
54 Dicebat autem et ad turbas : Cum videritis nubem orientem ab occasu, statim dicitis : Nimbus venit : et ita fit.
54 Dizia também às multidões: Quando vedes subir uma nuvem do ocidente, logo dizeis: Lá vem chuva; e assim sucede;
55 Et cum austrum flantem, dicitis : Quia stus erit : et fit.
55 e quando vedes soprar o vento sul dizeis; Haverá calor; e assim sucede.
56 Hypocrit ! faciem cli et terr nostis probare : hoc autem tempus quomodo non probatis ?
56 Hipócritas, sabeis discernir a face da terra e do céu; como não sabeis então discernir este tempo?
57 quid autem et a vobis ipsis non judicatis quod justum est ?
57 E por que não julgais também por vós mesmos o que é justo?
58 Cum autem vadis cum adversario tuo ad principem, in via da operam liberari ab illo, ne forte trahat te ad judicem, et judex tradat te exactori, et exactor mittat te in carcerem.
58 Quando, pois, vais com o teu adversário ao magistrado, procura fazer as pazes com ele no caminho; para que não suceda que ele te arraste ao juiz, e o juiz te entregue ao meirinho, e o meirinho te lance na prisão
59 Dico tibi, non exies inde, donec etiam novissimum minutum reddas.
59 Digo-te que não sairás dali enquanto não pagares o derradeiro lepto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.