Jeremias 14
Clementine Vulgate (CLVUL) vs NTLH
1 Quod factum est verbum Domini ad Jeremiam, de sermonibus siccitatis.
1 O Senhor Deus me disse o seguinte a respeito da seca:
2 [Luxit Juda et port ejus corruerunt,et obscurat sunt in terra,et clamor Jerusalem ascendit.
2 “O povo de Judá está de luto, chorando. As suas cidades estão morrendo, o povo está abatido, jogado no chão, e Jerusalém grita pedindo socorro.
3 Majores miserunt minores suos ad aquam :venerunt ad hauriendum ;non invenerunt aquam,reportaverunt vasa sua vacua.Confusi sunt, et afflicti,et operuerunt capita sua.
3 Os ricos mandam os empregados buscar água. Eles vão até os poços, porém não encontram água e voltam com os potes vazios. Então cobrem a cabeça, desanimados e atrapalhados.
4 Propter terr vastitatem,quia non venit pluvia in terram,confusi sunt agricol :operuerunt capita sua.
4 Os lavradores também cobrem a cabeça, desesperados porque não chove, e a terra está seca.
5 Nam et cerva in agro peperit, et reliquit,quia non erat herba.
5 No campo, as veadas abandonam as suas crias, pois não há capim.
6 Et onagri steterunt in rupibus,traxerunt ventum quasi dracones,defecerunt oculi eorum,quia non erat herba.
6 Os jumentos selvagens ficam parados no alto dos morros e, com falta de ar, respiram como os lobos. Eles não enxergam bem por falta de pasto.”
7 Si iniquitates nostr responderint nobis, Domine,fac propter nomen tuum :quoniam mult sunt aversiones nostr,tibi peccavimus.
7 O meu povo disse: “Ó mas pedimos que nos ajudes, como prometeste. Muitas vezes, nos afastamos de ti e contra ti temos pecado.
8 Exspectatio Isral,salvator ejus in tempore tribulationis,quare quasi colonus futurus es in terra,et quasi viator declinans ad manendum ?
8 Tu és a única esperança do povo de Israel, tu és aquele que nos salva quando estamos em dificuldades. Por que é que tens de ser como um estrangeiro em nossa terra ou como um viajante que só pousa uma noite?
9 Quare futurus es velut vir vagus,ut fortis qui non potest salvare ?Tu autem in nobis es, Domine,et nomen tuum invocatum est super nos :ne derelinquas nos.
9 Por que é que tens de ser como um homem apanhado de surpresa, como um soldado que não tem força para defender os outros? Mas tu, ó e nós somos o teu povo. Não nos abandones!”
10 Hc dicit Dominus populo huic,qui dilexit movere pedes suos,et non quievit,et Domino non placuit :nunc recordabitur iniquitatum eorum,et visitabit peccata eorum.
10 O Senhor Deus disse o seguinte a respeito desse povo: — Eles gostam de andar por aí e não sabem se controlar. Por isso, não estou satisfeito com eles. Eu lembrarei das maldades que fizeram e os castigarei por causa dos seus pecados.
11 Et dixit Dominus ad me :Noli orare pro populo isto in bonum.
11 Aí o Senhor me disse: — Não me peça para ajudar esse povo.
12 Cum jejunaverint,non exaudiam preces eorum :et si obtulerint holocautomata et victimas,non suscipiam ea,quoniam gladio, et fame, et peste consumam eos.]
12 Mesmo que jejuem e orem, eu não os ouvirei. Não os aceitarei, mesmo que me ofereçam animais em sacrifício e me tragam ofertas de cereais. Pelo contrário, eu os matarei na guerra e também por meio de fome e de doenças.
13 Et dixi : [A, a, a, Domine Deus :prophet dicunt eis :Non videbitis gladium,et fames non erit in vobis :sed pacem veram dabit vobis in loco isto.]
13 Então eu disse: — Ó
14 Et dicit Dominus ad me : [Falso prophet vaticinantur in nomine meo :non misi eos, et non prcepi eis,neque locutus sum ad eos.Visionem mendacem, et divinationem,et fraudulentiam, et seductionem cordis sui,prophetant vobis.
14 Mas o Senhor respondeu: — Esses profetas estão profetizando mentiras em meu nome. Eu não os enviei, nem lhes dei ordens e nunca lhes disse nada. As suas visões são mentiras, e as suas adivinhações não valem nada; eles inventam
15 Idcirco hc dicit Dominusde prophetis qui prophetant in nomine meo,quos ego non misi, dicentes :Gladius et fames non erit in terra hac :In gladio et fame consumentur prophet illi.
15 Eu, o Senhor , digo a você o que vou fazer com esses profetas que não enviei e que profetizam em meu nome, dizendo que não haverá guerra nem fome neste país. Eu os matarei na guerra e de fome.
16 Et populi quibus prophetanterunt projecti in viis Jerusalempr fame et gladio,et non erit qui sepeliat eos :ipsi et uxores eorum,filii et fili eorum :et effundam super eos malum suum.
16 As pessoas a quem eles disseram essas coisas também serão mortas na guerra e de fome. Os corpos delas serão jogados nas ruas de Jerusalém, e não haverá ninguém para sepultá-los. Isso acontecerá com todos eles — com as suas esposas, os seus filhos e as suas filhas. Eles pagarão pelas suas maldades.
17 Et dices ad eos verbum istud :Deducant oculi mei lacrimam per noctem et diem,et non taceant,quoniam contritione magnacontrita est virgo filia populi mei,plaga pessima vehementer.
17 Deus me mandou contar ao povo a minha tristeza e dizer: “Que os meus olhos derramem lágrimas dia e noite e que nunca parem de chorar, porque o meu pobre povo está muito machucado, está gravemente ferido.
18 Si egressus fuero ad agros,ecce occisi gladio :et si introiero in civitatem,ecce attenuati fame.Propheta quoque et sacerdos abierunt in terram quam ignorabant.
18 Quando vou ao campo, vejo os corpos dos homens mortos na guerra; quando entro nas cidades, vejo pessoas morrendo de fome. Os profetas e os sacerdotes continuam o seu trabalho, porém não sabem o que estão fazendo.”
19 Numquid projiciens abjecisti Judam ?aut Sion abominata est anima tua ?Quare ergo percussisti nos ita ut nulla sit sanitas ?Exspectavimus pacem,et non est bonum :et tempus curationis,et ecce turbatio.
19 “Ó Senhor Deus, será que rejeitaste completamente o povo de Judá? Será que detestas o povo de Por que nos feriste tanto, que não podemos ser curados? Nós esperamos a paz, mas nada de bom aconteceu; pensamos que íamos ser curados, mas o que veio foi o terror.
20 Cognovimus, Domine, impietates nostras,iniquitates patrum nostrorum,quia peccavimus tibi.
20 Ó Senhor , confessamos o nosso pecado e o pecado dos nossos antepassados; de fato, pecamos contra ti.
21 Ne des nos in opprobrium, propter nomen tuum,neque facias nobis contumeliam solii glori tu :recordare, ne irritum facias fdus tuum nobiscum.
21 Lembra das tuas promessas e não nos desprezes. Não deixes que seja humilhada a cidade de Jerusalém, o lugar do teu trono Lembra da e não desistas dele.
22 Numquid sunt in sculptilibus gentium qui pluant,aut cli possunt dare imbres ?Nonne tu es Dominus Deus noster, quem exspectavimus ?tu enim fecisti omnia hc.]
22 Nenhum dos ídolos das nações pode fazer chover, nem o céu pode fazer cair chuva. Pusemos a nossa esperança em ti, ó pois tu és aquele que faz todas estas coisas.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.