Isaías 64
Clementine Vulgate (CLVUL) vs ARC
1 [Utinam dirumperes clos, et descenderes ;a facie tua montes defluerent ;
1 Ó! Se fendesses os céus e descesses! Se os montes se escoassem diante da tua face!
2 sicut exustio ignis tabescerent,aqu arderent igni :ut notum fieret nomen tuum inimicis tuis ;a facie tua gentes turbarentur.
2 Como quando o fogo inflama a lenha e faz ferver as águas, para fazeres notório o teu nome aos teus adversários, assim as nações tremessem da tua presença!
3 Cum feceris mirabilia, non sustinebimus ;descendisti, et a facie tua montes defluxerunt.
3 Quando fazias coisas terríveis, que não esperávamos, descias, e os montes se escoavam diante da tua face.
4 A sculo non audierunt, neque auribus perceperunt ;oculus non vidit, Deus, absque te,qu prparasti exspectantibus te.
4 Porque desde a antiguidade não se ouviu, nem com ouvidos se percebeu, nem com os olhos se viu um Deus além de ti, que trabalhe para aquele que nele espera.
5 Occurristi ltanti, et facienti justitiam ;in viis tuis recordabuntur tui.Ecce tu iratus es, et peccavimus ;in ipsis fuimus semper, et salvabimur.
5 Saíste ao encontro daquele que se alegrava e praticava justiça, daqueles que se lembram de ti nos teus caminhos; eis que te iraste, porque pecamos; neles há eternidade, para que sejamos salvos.
6 Et facti sumus ut immundus omnes nos,et quasi pannus menstruat univers justiti nostr ;et cecidimus quasi folium universi,et iniquitates nostr quasi ventus abstulerunt nos.
6 Mas todos nós somos como o imundo, e todas as nossas justiças, como trapo da imundícia; e todos nós caímos como a folha, e as nossas culpas, como um vento, nos arrebatam.
7 Non est qui invocet nomen tuum ;qui consurgat, et teneat te.Abscondisti faciem tuam a nobis,et allisisti nos in manu iniquitatis nostr.
7 E já ninguém há que invoque o teu nome, que desperte e te detenha; porque escondes de nós o rosto e nos fazes derreter, por causa das nossas iniquidades.
8 Et nunc, Domine, pater noster es tu,nos vero lutum ;et fictor noster tu,et opera manuum tuarum omnes nos.
8 Mas, agora, ó Senhor , tu és o nosso Pai; nós, o barro, e tu, o nosso oleiro; e todos nós, obra das tuas mãos.
9 Ne irascaris, Domine, satis,et ne ultra memineris iniquitatis nostr ;ecce, respice, populus tuus omnes nos.
9 Não te enfureças tanto, ó Senhor , nem perpetuamente te lembres da iniquidade; eis, olha, nós te pedimos, todos nós somos o teu povo.
10 Civitas Sancti tui facta est deserta,Sion deserta facta est,Jerusalem desolata est.
10 As tuas santas cidades estão feitas um deserto; Sião está feita um deserto, Jerusalém está assolada.
11 Domus sanctificationis nostr et glori nostr,ubi laudaverunt te patres nostri,facta est in exustionem ignis,et omnia desiderabilia nostra versa sunt in ruinas.
11 A nossa santa e gloriosa casa, em que te louvavam nossos pais, foi queimada; e todas as nossas coisas mais aprazíveis se tornaram em assolação.
12 Numquid super his continebis te, Domine ;tacebis, et affliges nos vehementer ?]
12 Conter-te-ias tu ainda sobre estas calamidades, ó Senhor ? Ficarias calado, e nos afligirias tanto?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 64, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.