Gênesis 35
Clementine Vulgate (CLVUL) vs NVT
1 Interea locutus est Deus ad Jacob : Surge, et ascende Bethel, et habita ibi, facque altare Deo qui apparuit tibi quando fugiebas Esau fratrem tuum.
1 Deus disse a Jacó: “Apronte-se, mude-se para Betel e estabeleça-se ali. Ao chegar, construa um altar para o Deus que lhe apareceu quando você estava fugindo de seu irmão, Esaú”.
2 Jacob vero convocata omni domo sua, ait : Abjicite deos alienos qui in medio vestri sunt, et mundamini, ac mutate vestimenta vestra.
2 Jacó disse à sua família e a todos que estavam com ele: “Joguem fora todos os seus ídolos pagãos, purifiquem-se e vistam roupas limpas.
3 Surgite, et ascendamus in Bethel, ut faciamus ibi altare Deo : qui exaudivit me in die tribulationis me, et socius fuit itineris mei.
3 Vamos a Betel, onde construirei um altar para o Deus que respondeu às minhas orações quando eu estava angustiado. Ele tem estado comigo por onde ando”.
4 Dederunt ergo ei omnes deos alienos quos habebant, et inaures qu erant in auribus eorum : at ille infodit ea subter terebinthum, qu est post urbem Sichem.
4 Então entregaram a Jacó todos os ídolos pagãos e as argolas que usavam nas orelhas, e ele os enterrou ao pé da grande árvore perto de Siquém.
5 Cumque profecti essent, terror Dei invasit omnes per circuitum civitates, et non sunt ausi persequi recedentes.
5 Quando partiram, o terror de Deus se espalhou de tal forma entre os moradores das cidades próximas que ninguém atacou a família de Jacó.
6 Venit igitur Jacob Luzam, qu est in terra Chanaan, cognomento Bethel : ipse et omnis populus cum eo.
6 Por fim, Jacó e todos que estavam com ele chegaram a Luz (também chamada Betel), em Canaã.
7 dificavitque ibi altare, et appellavit nomen loci illius, Domus Dei : ibi enim apparuit ei Deus cum fugeret fratrem suum.
7 Jacó construiu um altar ali e chamou o lugar de El-Betel, pois Deus lhe havia aparecido em Betel quando ele estava fugindo de seu irmão.
8 Eodem tempore mortua est Debora nutrix Rebecc, et sepulta est ad radices Bethel subter quercum : vocatumque est nomen loci illius, Quercus fletus.
8 Pouco tempo depois, Débora, a serva que havia amamentado Rebeca, morreu e foi sepultada ao pé do carvalho no vale perto de Betel. Desde então, a árvore é chamada de Alom-Bacute.
9 Apparuit autem iterum Deus Jacob postquam reversus est de Mespotamia Syri, benedixitque ei
9 Agora que Jacó havia regressado de Padã-Arã, Deus lhe apareceu outra vez em Betel e o abençoou:
10 dicens : Non vocaberis ultra Jacob, sed Isral erit nomen tuum. Et appellavit eum Isral,
10 “Seu nome é Jacó, mas você não se chamará mais Jacó. De agora em diante, seu nome será Israel”. Assim, Deus deu a ele o nome de Israel.
11 dixitque ei : Ego Deus omnipotens : cresce, et multiplicare : gentes et populi nationum ex te erunt, reges de lumbis tuis egredientur,
11 Deus também lhe disse: “Eu sou o Deus Todo-poderoso. Seja fértil e multiplique-se. Você se tornará uma grande nação, até mesmo muitas nações. Haverá reis entre seus descendentes.
12 terramque quam dedi Abraham et Isaac, dabo tibi et semini tuo post te.
12 Eu lhe darei a terra que dei a Abraão e Isaque. Sim, eu a darei a você e a seus descendentes”.
13 Et recessit ab eo.
13 Em seguida, Deus se elevou do lugar onde havia falado a Jacó.
14 Ille vero erexit titulum lapideum in loco quo locutus fuerat ei Deus : libans super eum libamina, et effundens oleum :
14 Jacó levantou uma coluna de pedra para marcar o lugar onde Deus lhe havia falado. Depois, derramou vinho sobre a coluna, como oferta a Deus, e a ungiu com azeite de oliva.
15 vocansque nomen loci illius Bethel.
15 Chamou o lugar de Betel, pois ali Deus lhe havia falado.
16 Egressus autem inde, venit verno tempore ad terram qu ducit Ephratam : in qua cum parturiret Rachel,
16 Depois que partiram de Betel, rumaram para Efrata. Raquel, porém, sentiu fortes dores e entrou em trabalho de parto quando ainda estavam a certa distância da cidade.
17 ob difficultatem partus periclitari cpit. Dixitque ei obstetrix : Noli timere, quia et hunc habebis filium.
17 As dores de parto aumentaram, e a parteira lhe disse: “Não tenha medo! Você terá outro menino!”.
18 Egrediente autem anima pr dolore, et imminente jam morte, vocavit nomen filii sui Benomi, id est, Filius doloris mei : pater vero appellavit eum Benjamin, id est, Filius dextr.
18 Raquel estava quase morrendo, mas, com seu último suspiro, chamou o menino de Benoni. O pai do bebê, no entanto, o chamou de Benjamim.
19 Mortua est ergo Rachel, et sepulta est in via qu ducit Ephratam, hc est Bethlehem.
19 Assim, Raquel morreu e foi sepultada junto ao caminho para Efrata (ou seja, Belém).
20 Erexitque Jacob titulum super sepulchrum ejus : hic est titulus monumenti Rachel, usque in prsentem diem.
20 Sobre o túmulo de Raquel, Jacó levantou um monumento de pedra, que está lá até hoje.
21 Egressus inde, fixit tabernaculum trans Turrem gregis.
21 Então Jacó seguiu viagem e acampou além de Migdal-Éder.
22 Cumque habitaret in illa regione, abiit Ruben, et dormivit cum Bala concubina patris sui : quod illum minime latuit. Erant autem filii Jacob duodecim.
22 Enquanto moravam ali, Rúben teve relações com Bila, concubina de seu pai, e Jacó ficou sabendo disso. Estes são os nomes dos doze filhos de Jacó:
23 Filii Li : primogenitus Ruben, et Simeon, et Levi, et Judas, et Issachar, et Zabulon.
23 Os filhos de Lia foram Rúben (o filho mais velho de Jacó), Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom.
24 Filii Rachel : Joseph et Benjamin.
24 Os filhos de Raquel foram José e Benjamim.
25 Filii Bal ancill Rachelis : Dan et Nephthali.
25 Os filhos de Bila, serva de Raquel, foram Dã e Naftali.
26 Filii Zelph ancill Li : Gad et Aser : hi sunt filii Jacob, qui nati sunt ei in Mesopotamia Syri.
26 Os filhos de Zilpa, serva de Lia, foram Gade e Aser. Esses são os filhos que nasceram a Jacó em Padã-Arã.
27 Venit etiam ad Isaac patrem suum in Mambre, civitatem Arbee, hc est Hebron, in qua peregrinatus est Abraham et Isaac.
27 Então Jacó voltou à casa de seu pai, Isaque, em Manre, perto de Quiriate-Arba (hoje chamada Hebrom), onde Abraão e Isaque viveram como estrangeiros.
28 Et completi sunt dies Isaac centum octoginta annorum.
28 Isaque viveu 180 anos.
29 Consumptusque tate mortuus est : et appositus est populo suo senex et plenus dierum : et sepelierunt eum Esau et Jacob filii sui.
29 Deu o último suspiro e, ao morrer em boa velhice, reuniu-se a seus antepassados. Seus filhos, Esaú e Jacó, o sepultaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.