1 Samuel 17
Clementine Vulgate (CLVUL) vs VC
1 Congregantes autem Philisthiim agmina sua in prlium, convenerunt in Socho Jud : et castrametati sunt inter Socho et Azeca in finibus Dommim.
1 Mobilizaram os filisteus as suas tropas para a guerra e concentraram-se em Soco, em Judá. Acamparam entre Soco e Azeca, em Efes-Domim.
2 Porro Saul et filii Isral congregati venerunt in Vallem terebinthi, et direxerunt aciem ad pugnandum contra Philisthiim.
2 Saul e os israelitas mobilizaram-se de seu lado e acamparam no vale do Terebinto, pondo-se em linha de combate contra os filisteus.
3 Et Philisthiim stabant super montem ex parte hac, et Isral stabat supra montem ex altera parte : vallisque erat inter eos.
3 Estes estavam num lado da montanha e Israel na colina defronte; o vale os separava.
4 Et egressus est vir spurius de castris Philisthinorum nomine Goliath, de Geth, altitudinis sex cubitorum et palmi :
4 Saiu do acampamento dos filisteus um campeão chamado Golias, de Get, cujo talhe era de seis côvados e um palmo.
5 et cassis rea super caput ejus, et lorica squamata induebatur. Porro pondus loric ejus, quinque millia siclorum ris erat :
5 Trazia na cabeça um capacete de bronze e no corpo uma couraça de escamas, cujo peso era de cinco mil siclos de bronze.
6 et ocreas reas habebat in cruribus, et clypeus reus tegebat humeros ejus.
6 Tinha perneiras de bronze e um dardo de bronze entre os ombros.
7 Hastile autem hast ejus erat quasi liciatorium texentium : ipsum autem ferrum hast ejus sexcentos siclos habebat ferri : et armiger ejus antecedebat eum.
7 O cabo de sua lança era como o cilindro de um tear, e sua ponta pesava seiscentos siclos de ferro. Um escudeiro o precedia.
8 Stansque clamabat adversum phalangas Isral, et dicebat eis : Quare venistis parati ad prlium ? numquid ego non sum Philisthus, et vos servi Saul ? eligite ex vobis virum, et descendat ad singulare certamen.
8 Apresentou-se ele diante das tropas israelitas e gritou-lhes: Por que viestes dispostos a uma batalha? Não sou eu filisteu, e vós os escravos de Saul? Escolhei entre vós um homem que desça contra mim.
9 Si quiverit pugnare mecum, et percusserit me, erimus vobis servi : si autem ego prvaluero, et percussero eum, vos servi eritis, et servietis nobis.
9 Se ele me vencer, batendo-se comigo, e matar-me, seremos vossos escravos; mas, se eu o vencer e o matar, então sois vós que sereis nossos escravos e nos servireis!
10 Et aiebat Philisthus : Ego exprobravi agminibus Isral hodie : date mihi virum, et ineat mecum singulare certamen.
10 E ajuntou: Lanço hoje este desafio ao exército de Israel: dai-me um homem para lutarmos juntos!
11 Audiens autem Saul et omnes Isralit sermones Philisthi hujuscemodi, stupebant, et metuebant nimis.
11 Saul e todo o Israel ouviram essas palavras do filisteu, e ficaram consternados, cheios de medo.
12 David autem erat filius viri Ephrathi, de quo supra dictum est, de Bethlehem Juda, cui nomen erat Isai, qui habebat octo filios, et erat vir in diebus Saul senex, et grandvus inter viros.
12 Ora, Davi era um dos oito filhos de um efrateu de Belém de Judá, chamado Isaí, já idoso no tempo de Saul.
13 Abierunt autem tres filii ejus majores post Saul in prlium : et nomina trium filiorum ejus qui perrexerunt ad bellum, Eliab primogenitus, et secundus Abinadab, tertiusque Samma.
13 Seus três filhos mais velhos tinham seguido Saul na guerra. Chamavam-se: o primogênito Eliab, Abinadab o segundo e o terceiro Sama.
14 David autem erat minimus. Tribus ergo majoribus secutis Saulem,
14 Davi era o mais novo. Os três mais velhos estavam com Saul,
15 abiit David, et reversus est a Saul ut pasceret gregem patris sui in Bethlehem.
15 e Davi ora ia ao acampamento de Saul, ora voltava para apascentar o rebanho de seu pai em Belém.
16 Procedebat vero Philisthus mane et vespere, et stabat quadraginta diebus.
16 O filisteu aproximava-se pela manhã e pela tarde, e isso por quarenta dias seguidos.
17 Dixit autem Isai ad David filium suum : Accipe fratribus tuis ephi polent, et decem panes istos, et curre in castra ad fratres tuos,
17 Um dia, disse Isaí ao seu filho Davi: Toma para teus irmãos um efá de grão torrado e estes dez pães, e apressa-te a levá-los aos teus irmãos no acampamento.
18 et decem formellas casei has deferes ad tribunum : et fratres tuos visitabis, si recte agant : et cum quibus ordinati sunt, disce.
18 Entrega estes dez queijos ao chefe dos mil. Informa-te se teus irmãos vão bem e traze algo de sua parte como prova.
19 Saul autem, et illi, et omnes filii Isral, in Valle terebinthi pugnabant adversum Philisthiim.
19 Eles estavam com Saul e todos os homens de Israel no vale do Terebinto, em guerra com os filisteus.
20 Surrexit itaque David mane, et commendavit gregem custodi : et onustus abiit, sicut prceperat ei Isai. Et venit ad locum Magala, et ad exercitum, qui egressus ad pugnam vociferatus erat in certamine.
20 No dia seguinte pela manhã, Davi, confiando o rebanho a um pastor, tomou sua bagagem e partiu, como lhe ordenara Isaí. Chegou ao acampamento no momento em que saía o exército para a batalha, levantando o grito de guerra.
21 Direxerat enim aciem Isral, sed et Philisthiim ex adverso fuerant prparati.
21 Israel e os filisteus puseram-se em linha de combate, tropa contra tropa.
22 Derelinquens ergo David vasa qu attulerat sub manu custodis ad sarcinas, cucurrit ad locum certaminis, et interrogabat si omnia recte agerentur erga fratres suos.
22 Davi entregou sua carga ao guarda das bagagens e correu às fileiras para informar-se de seus irmãos.
23 Cumque adhuc ille loqueretur eis, apparuit vir ille spurius ascendens, Goliath nomine, Philisthus de Geth, de castris Philisthinorum : et loquente eo hc eadem verba audivit David.
23 Enquanto lhes falava, eis que o campeão filisteu, Golias, de Get, avançou para fora das fileiras do seu exército, proferindo o mesmo desafio {como nos dias precedentes}, que Davi escutou.
24 Omnes autem Isralit, cum vidissent virum, fugerunt a facie ejus, timentes eum valde.
24 Todo o Israel recuava à vista do homem, tremendo de medo.
25 Et dixit unus quispiam de Isral : Num vidistis virum hunc, qui ascendit ? ad exprobrandum enim Israli ascendit. Virum ergo qui percusserit eum, ditabit rex divitiis magnis, et filiam suam dabit ei, et domum patris ejus faciet absque tributo in Isral.
25 Vedes, diziam eles, esse homem que avança? Ele vem insultar Israel. Aquele que o matar, o rei o cumulará de favores, dar-lhe-á sua filha e isentará de impostos em Israel a casa de seu pai.
26 Et ait David ad viros qui stabant secum, dicens : Quid dabitur viro qui percusserit Philisthum hunc, et tulerit opprobrium de Isral ? quis enim est hic Philisthus incircumcisus, qui exprobravit acies Dei viventis ?
26 Davi perguntou aos que estavam perto dele: Que será feito àquele que ferir esse filisteu e tirar o opróbrio que pesa sobre Israel? E quem é esse filisteu incircunciso para insultar desse modo o exército do Deus vivo?
27 Referebat autem ei populus eumdem sermonem, dicens : Hc dabuntur viro qui percusserit eum.
27 E deram-lhe a mesma resposta: Dar-se-á isto e isto a quem o ferir.
28 Quod cum audisset Eliab frater ejus major, loquente eo cum aliis, iratus est contra David, et ait : Quare venisti, et quare dereliquisti pauculas oves illas in deserto ? Ego novi superbiam tuam, et nequitiam cordis tui : quia ut videres prlium, descendisti.
28 Eliab, seu irmão mais velho, ouvindo-o falar assim, encolerizou-se: Por que vieste aqui? Com quem deixaste tuas ovelhas no deserto? Conheço a tua pretensão e a tua má índole; foi para ver a batalha que vieste!
29 Et dixit David : Quid feci ? numquid non verbum est ?
29 Que fiz eu de mal?, respondeu Davi. Nada mais fiz que uma simples pergunta!
30 Et declinavit paululum ab eo ad alium : dixitque eumdem sermonem. Et respondit ei populus verbum sicut prius.
30 E afastou-se de seu irmão, indo perguntar a outros, dos quais obteve sempre as mesmas respostas.
31 Audita sunt autem verba qu locutus est David, et annuntiata in conspectu Saul.
31 As palavras de Davi foram ouvidas e comunicadas a Saul, que o mandou vir à sua presença.
32 Ad quem cum fuisset adductus, locutus est ei : Non concidat cor cujusquam in eo : ego servus tuus vadam, et pugnabo adversus Philisthum.
32 Davi disse-lhe: Ninguém desanime por causa desse filisteu! Teu servo irá combatê-lo.
33 Et ait Saul ad David : Non vales resistere Philistho isti, nec pugnare adversus eum, quia puer es : hic autem vir bellator est ab adolescentia sua.
33 Combatê-lo, tu?!, exclamou o rei. Não é possível. Não passas de um menino e ele é um homem de guerra desde a sua mocidade.
34 Dixitque David ad Saul : Pascebat servus tuus patris sui gregem, et veniebat leo vel ursus, et tollebat arietem de medio gregis :
34 Davi respondeu a Saul: Quando o teu servo apascentava as ovelhas do seu pai e vinha um leão ou um urso roubar uma ovelha do rebanho,
35 et persequebar eos, et percutiebam, eruebamque de ore eorum : et illi consurgebant adversum me, et apprehendebam mentum eorum, et suffocabam, interficiebamque eos.
35 eu o perseguia e o matava, tirando-lhe a ovelha da boca. E se ele se levantava contra mim, agarrava-o pela goela e estrangulava-o.
36 Nam et leonem et ursum interfeci ego servus tuus : erit igitur et Philisthus hic incircumcisus quasi unus ex eis. Nunc vadam, et auferam opprobrium populi : quoniam quis est iste Philisthus incircumcisus, qui ausus est maledicere exercitui Dei viventis ?
36 Assim como o teu servo matou o leão e o urso, assim fará ele a esse filisteu incircunciso, que insultou os exércitos do Deus vivo.
37 Et ait David : Dominus qui eripuit me de manu leonis, et de manu ursi, ipse me liberabit de manu Philisthi hujus. Dixit autem Saul ad David : Vade, et Dominus tecum sit.
37 O Senhor, acrescentou, que me salvou das garras do leão e do urso, salvar-me-á também das mãos desse filisteu. Vai, disse Saul a Davi; e que o Senhor esteja contigo!
38 Et induit Saul David vestimentis suis, et imposuit galeam ream super caput ejus, et vestivit eum lorica.
38 O rei revestiu Davi com sua armadura, pôs-lhe na cabeça um capacete de bronze e armou-o de uma couraça.
39 Accinctus ergo David gladio ejus super vestem suam, cpit tentare si armatus posset incedere : non enim habebat consuetudinem. Dixitque David ad Saul : Non possum sic incedere, quia non usum habeo.Et deposuit ea,
39 Davi cingiu a espada de Saul por cima de sua armadura e tentou andar com aquela equipagem inusitada. Mas disse a Saul: Não posso andar com isso, pois não estou habituado!
40 et tulit baculum suum, quem semper habebat in manibus : et elegit sibi quinque limpidissimos lapides de torrente, et misit eos in peram pastoralem quam habebat secum, et fundam manu tulit : et processit adversum Philisthum.
40 E, tirando a armadura, tomou seu cajado e escolheu no regato cinco pedras lisas, pondo-as no alforje de pastor que lhe servia de bolsa. Em seguida, com a sua funda na mão, avançou contra o filisteu.
41 Ibat autem Philisthus incedens, et appropinquans adversum David, et armiger ejus ante eum.
41 De seu lado, o filisteu, precedido de seu escudeiro, aproximou-se de Davi,
42 Cumque inspexisset Philisthus, et vidisset David, despexit eum. Erat enim adolescens, rufus, et pulcher aspectu.
42 mediu-o com os olhos, e, vendo que era jovem, louro e de delicado aspecto, desprezou-o.
43 Et dixit Philisthus ad David : Numquid ego canis sum, quod tu venis ad me cum baculo ? Et maledixit Philisthus David in diis suis :
43 Disse-lhe: Sou eu porventura um cão, para vires a mim com um cajado? E amaldiçoou-o em nome de seus deuses.
44 dixitque ad David : Veni ad me, et dabo carnes tuas volatilibus cli et bestiis terr.
44 Vem, continuou ele, e eu darei a tua carne às aves do céu e aos animais da terra!
45 Dixit autem David ad Philisthum : Tu venis ad me cum gladio, et hasta, et clypeo : ego autem venio ad te in nomine Domini exercituum, Dei agminum Isral quibus exprobrasti
45 Davi respondeu: Tu vens contra mim com espada, lança e escudo; eu, porém, vou contra ti em nome do Senhor dos exércitos, do Deus das fileiras de Israel, que tu insultaste.
46 hodie, et dabit te Dominus in manu mea, et percutiam te, et auferam caput tuum a te : et dabo cadavera castrorum Philisthiim hodie volatilibus cli, et bestiis terr, ut sciat omnis terra quia est Deus in Isral,
46 Hoje o Senhor te entregará nas minhas mãos, e eu te matarei, cortar-te-ei a cabeça, e darei os cadáveres do exército dos filisteus às aves do céu e aos animais da terra. Toda a terra saberá que há um Deus em Israel;
47 et noverit universa ecclesia hc, quia non in gladio nec in hasta salvat Dominus : ipsius enim est bellum, et tradet vos in manus nostras.
47 e toda essa multidão saberá que não é com a espada nem com a lança que o Senhor triunfa, pois a batalha é do Senhor, e ele vos entregou em nossas mãos!
48 Cum ergo surrexisset Philisthus, et veniret, et appropinquaret contra David, festinavit David et cucurrit ad pugnam ex adverso Philisthi.
48 Levantou-se o filisteu e marchou contra Davi. Davi também correu para a linha inimiga ao encontro do filisteu.
49 Et misit manum suam in peram, tulitque unum lapidem, et funda jecit, et circumducens percussit Philisthum in fronte : et infixus est lapis in fronte ejus, et cecidit in faciem suam super terram.
49 Meteu a mão no alforje, tomou uma pedra e arremessou-a com a funda, ferindo o filisteu na fronte. A pedra penetrou-lhe na fronte, e o gigante caiu com o rosto por terra.
50 Prvaluitque David adversum Philisthum in funda et lapide, percussumque Philisthum interfecit. Cumque gladium non haberet in manu David,
50 Assim venceu Davi o filisteu, ferindo-o de morte com uma funda e uma pedra. E como não tinha espada na mão,
51 cucurrit, et stetit super Philisthum, et tulit gladium ejus, et eduxit eum de vagina sua : et interfecit eum, prciditque caput ejus. Videntes autem Philisthiim quod mortuus esset fortissimus eorum, fugerunt.
51 correu ao filisteu, subiu-lhe em cima, arrancou-lhe a espada da bainha e acabou de matá-lo, cortando-lhe a cabeça. Vendo morto o seu campeão, os filisteus fugiram.
52 Et consurgentes viri Isral et Juda vociferati sunt, et persecuti sunt Philisthos usque dum venirent in vallem, et usque ad portas Accaron : cecideruntque vulnerati de Philisthiim in via Saraim, et usque ad Geth, et usque ad Accaron.
52 Os homens de Israel e de Judá levantaram-se então, soltando gritos de guerra, e perseguiram os inimigos até a entrada de Get e até as portas de Acaron. Os cadáveres dos filisteus juncavam o caminho desde Saraim até Get e até Acaron.
53 Et revertentes filii Isral postquam persecuti fuerant Philisthos, invaserunt castra eorum.
53 Voltando da perseguição, os israelitas saquearam o acampamento dos inimigos.
54 Assumens autem David caput Philisthi, attulit illud in Jerusalem : arma vero ejus posuit in tabernaculo suo.
54 Davi tomou a cabeça do filisteu e mandou levá-la para Jerusalém. Conservou, porém, em sua própria tenda a armadura de Golias.
55 Eo autem tempore quo viderat Saul David egredientem contra Philisthum, ait ad Abner principem militi : De qua stirpe descendit hic adolescens, Abner ? Dixitque Abner : Vivit anima tua, rex, si novi.
55 Quando Saul viu Davi partir ao encontro do filisteu, disse a Abner, seu general: De quem é filho esse jovem, Abner? Por tua vida, ó rei, respondeu Abner, não o sei.
56 Et ait rex : Interroga tu, cujus filius sit iste puer.
56 Disse-lhe o rei: Informa-te, pois, de quem é filho esse jovem.
57 Cumque regressus esset David, percusso Philistho, tulit eum Abner, et introduxit coram Saule, caput Philisthi habentem in manu.
57 E quando voltou Davi, depois de ter matado o filisteu, levou-o Abner à presença de Saul, tendo ainda na mão a cabeça de Golias.
58 Et ait ad eum Saul : De qua progenie es, o adolescens ? Dixitque David : Filius servi tui Isai Bethlehemit ego sum.
58 Saul perguntou-lhe: Quem é o teu pai, ó jovem? Eu sou filho de Isaí de Belém, teu servo, respondeu Davi.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.