1 Samuel 17
Clementine Vulgate (CLVUL) vs NVT
1 Congregantes autem Philisthiim agmina sua in prlium, convenerunt in Socho Jud : et castrametati sunt inter Socho et Azeca in finibus Dommim.
1 Os filisteus reuniram seu exército para a batalha e acamparam em Efes-Damim, entre Socó, em Judá, e Azeca.
2 Porro Saul et filii Isral congregati venerunt in Vallem terebinthi, et direxerunt aciem ad pugnandum contra Philisthiim.
2 Em resposta, Saul reuniu as tropas israelitas perto do vale de Elá.
3 Et Philisthiim stabant super montem ex parte hac, et Isral stabat supra montem ex altera parte : vallisque erat inter eos.
3 Assim, os filisteus e os israelitas ficaram frente a frente, em colinas opostas, com o vale entre eles.
4 Et egressus est vir spurius de castris Philisthinorum nomine Goliath, de Geth, altitudinis sex cubitorum et palmi :
4 Então Golias, um guerreiro filisteu de Gate, saiu das fileiras do exército filisteu. Ele tinha 2,90 metros de altura,
5 et cassis rea super caput ejus, et lorica squamata induebatur. Porro pondus loric ejus, quinque millia siclorum ris erat :
5 usava um capacete de bronze e vestia uma couraça de escamas de bronze que pesava sessenta quilos.
6 et ocreas reas habebat in cruribus, et clypeus reus tegebat humeros ejus.
6 Também usava caneleiras de bronze e carregava no ombro um dardo de bronze.
7 Hastile autem hast ejus erat quasi liciatorium texentium : ipsum autem ferrum hast ejus sexcentos siclos habebat ferri : et armiger ejus antecedebat eum.
7 A haste de sua lança era pesada e grossa, como o eixo de um tear, e a ponta de ferro da lança pesava cerca de sete quilos. Seu escudeiro caminhava à frente dele.
8 Stansque clamabat adversum phalangas Isral, et dicebat eis : Quare venistis parati ad prlium ? numquid ego non sum Philisthus, et vos servi Saul ? eligite ex vobis virum, et descendat ad singulare certamen.
8 Golias parou e gritou para as tropas israelitas: “Por que saíram todos para lutar? Eu sou filisteu, e vocês são servos de Saul. Escolham um homem para vir aqui e lutar comigo!
9 Si quiverit pugnare mecum, et percusserit me, erimus vobis servi : si autem ego prvaluero, et percussero eum, vos servi eritis, et servietis nobis.
9 Se ele me matar, seremos seus escravos. Mas, se eu o matar, vocês serão nossos escravos!
10 Et aiebat Philisthus : Ego exprobravi agminibus Isral hodie : date mihi virum, et ineat mecum singulare certamen.
10 Desafio hoje os exércitos de Israel. Mandem um homem para lutar comigo!”.
11 Audiens autem Saul et omnes Isralit sermones Philisthi hujuscemodi, stupebant, et metuebant nimis.
11 Quando Saul e os israelitas ouviram isso, ficaram aterrorizados e muito abalados.
12 David autem erat filius viri Ephrathi, de quo supra dictum est, de Bethlehem Juda, cui nomen erat Isai, qui habebat octo filios, et erat vir in diebus Saul senex, et grandvus inter viros.
12 Davi era filho de Jessé, efrateu de Belém, na terra de Judá. Na época do rei Saul, Jessé já era idoso e tinha oito filhos.
13 Abierunt autem tres filii ejus majores post Saul in prlium : et nomina trium filiorum ejus qui perrexerunt ad bellum, Eliab primogenitus, et secundus Abinadab, tertiusque Samma.
13 Os três filhos mais velhos de Jessé — Eliabe, Abinadabe e Simeia — haviam se alistado no exército de Saul para lutar contra os filisteus.
14 David autem erat minimus. Tribus ergo majoribus secutis Saulem,
14 Davi era o mais novo. Seus três irmãos mais velhos seguiam o exército de Saul,
15 abiit David, et reversus est a Saul ut pasceret gregem patris sui in Bethlehem.
15 enquanto Davi ia e voltava para ajudar seu pai a cuidar das ovelhas em Belém.
16 Procedebat vero Philisthus mane et vespere, et stabat quadraginta diebus.
16 Durante quarenta dias, pela manhã e à tarde, o guerreiro filisteu se apresentava diante do exército israelita e o desafiava.
17 Dixit autem Isai ad David filium suum : Accipe fratribus tuis ephi polent, et decem panes istos, et curre in castra ad fratres tuos,
17 Um dia, Jessé disse a Davi: “Leve depressa para seus irmãos que estão no acampamento este cesto com grãos tostados e estes dez pães.
18 et decem formellas casei has deferes ad tribunum : et fratres tuos visitabis, si recte agant : et cum quibus ordinati sunt, disce.
18 Leve também estes dez queijos para o capitão deles. Veja como estão seus irmãos e traga notícias deles”.
19 Saul autem, et illi, et omnes filii Isral, in Valle terebinthi pugnabant adversum Philisthiim.
19 Os irmãos de Davi estavam com Saul e o exército israelita no vale de Elá, lutando contra os filisteus.
20 Surrexit itaque David mane, et commendavit gregem custodi : et onustus abiit, sicut prceperat ei Isai. Et venit ad locum Magala, et ad exercitum, qui egressus ad pugnam vociferatus erat in certamine.
20 Davi deixou as ovelhas com outro pastor e, na manhã seguinte, partiu bem cedo com os presentes, como Jessé havia ordenado. Chegou ao acampamento quando o exército israelita saía para o campo de batalha com gritos de guerra.
21 Direxerat enim aciem Isral, sed et Philisthiim ex adverso fuerant prparati.
21 Logo, filisteus e israelitas estavam frente a frente, exército contra exército.
22 Derelinquens ergo David vasa qu attulerat sub manu custodis ad sarcinas, cucurrit ad locum certaminis, et interrogabat si omnia recte agerentur erga fratres suos.
22 Davi deixou suas coisas com o responsável pelos suprimentos e correu até a frente de batalha para saudar seus irmãos.
23 Cumque adhuc ille loqueretur eis, apparuit vir ille spurius ascendens, Goliath nomine, Philisthus de Geth, de castris Philisthinorum : et loquente eo hc eadem verba audivit David.
23 Enquanto falava com eles, Golias, o guerreiro filisteu de Gate, saiu das fileiras do exército filisteu. Davi o ouviu gritar seu desafio habitual.
24 Omnes autem Isralit, cum vidissent virum, fugerunt a facie ejus, timentes eum valde.
24 Quando os israelitas viram Golias, começaram a fugir, apavorados.
25 Et dixit unus quispiam de Isral : Num vidistis virum hunc, qui ascendit ? ad exprobrandum enim Israli ascendit. Virum ergo qui percusserit eum, ditabit rex divitiis magnis, et filiam suam dabit ei, et domum patris ejus faciet absque tributo in Isral.
25 “Vocês viram aquele homem?”, perguntavam uns aos outros. “Ele sai todos os dias para desafiar Israel. O rei ofereceu uma grande recompensa para quem o matar. Dará uma de suas filhas como esposa e isentará toda a família dele de pagar impostos!”
26 Et ait David ad viros qui stabant secum, dicens : Quid dabitur viro qui percusserit Philisthum hunc, et tulerit opprobrium de Isral ? quis enim est hic Philisthus incircumcisus, qui exprobravit acies Dei viventis ?
26 Então Davi perguntou aos soldados que estavam por perto: “O que receberá o homem que matar esse filisteu e acabar com suas provocações contra Israel? Afinal de contas, quem é esse filisteu incircunciso para desafiar os exércitos do Deus vivo?”.
27 Referebat autem ei populus eumdem sermonem, dicens : Hc dabuntur viro qui percusserit eum.
27 Os soldados repetiram o que tinham dito e confirmaram: “Sim, essa será a recompensa para quem o matar”.
28 Quod cum audisset Eliab frater ejus major, loquente eo cum aliis, iratus est contra David, et ait : Quare venisti, et quare dereliquisti pauculas oves illas in deserto ? Ego novi superbiam tuam, et nequitiam cordis tui : quia ut videres prlium, descendisti.
28 Quando Eliabe, irmão mais velho de Davi, o ouviu falando com os soldados, ficou furioso e perguntou: “O que você está fazendo aqui? Não devia estar tomando conta daquelas poucas ovelhas? Conheço sua arrogância e suas más intenções. Você quer apenas ver a batalha!”.
29 Et dixit David : Quid feci ? numquid non verbum est ?
29 “O que eu fiz agora?”, disse Davi. “Só fiz uma pergunta!”
30 Et declinavit paululum ab eo ad alium : dixitque eumdem sermonem. Et respondit ei populus verbum sicut prius.
30 Então foi até outros soldados, fez a mesma pergunta e recebeu a mesma resposta.
31 Audita sunt autem verba qu locutus est David, et annuntiata in conspectu Saul.
31 Alguém contou ao rei Saul o que Davi tinha dito, e o rei mandou chamá-lo.
32 Ad quem cum fuisset adductus, locutus est ei : Non concidat cor cujusquam in eo : ego servus tuus vadam, et pugnabo adversus Philisthum.
32 Davi disse a Saul: “Ninguém se preocupe por causa desse filisteu. Seu servo vai lutar contra ele”.
33 Et ait Saul ad David : Non vales resistere Philistho isti, nec pugnare adversus eum, quia puer es : hic autem vir bellator est ab adolescentia sua.
33 Saul respondeu: “Você não conseguirá lutar contra esse filisteu e vencer! É apenas um rapaz, e ele é guerreiro desde a juventude”.
34 Dixitque David ad Saul : Pascebat servus tuus patris sui gregem, et veniebat leo vel ursus, et tollebat arietem de medio gregis :
34 Davi, porém insistiu: “Tomo conta das ovelhas de meu pai e, quando um leão ou um urso aparece para levar um cordeiro do rebanho,
35 et persequebar eos, et percutiebam, eruebamque de ore eorum : et illi consurgebant adversum me, et apprehendebam mentum eorum, et suffocabam, interficiebamque eos.
35 vou atrás dele com meu cajado e tiro o cordeiro de sua boca. Se o animal me ataca, eu o seguro pela mandíbula e dou golpes nele com o cajado até ele morrer.
36 Nam et leonem et ursum interfeci ego servus tuus : erit igitur et Philisthus hic incircumcisus quasi unus ex eis. Nunc vadam, et auferam opprobrium populi : quoniam quis est iste Philisthus incircumcisus, qui ausus est maledicere exercitui Dei viventis ?
36 Fiz isso com o leão e o urso, e farei o mesmo com esse filisteu incircunciso, pois ele desafiou os exércitos do Deus vivo!”.
37 Et ait David : Dominus qui eripuit me de manu leonis, et de manu ursi, ipse me liberabit de manu Philisthi hujus. Dixit autem Saul ad David : Vade, et Dominus tecum sit.
37 E disse ainda: “O S enhor que me livrou das garras do leão e do urso também me livrará desse filisteu!”. Por fim, Saul consentiu. “Está bem, então vá”, disse. “E que o S
38 Et induit Saul David vestimentis suis, et imposuit galeam ream super caput ejus, et vestivit eum lorica.
38 Então Saul deu a Davi sua própria armadura, incluindo uma couraça e um capacete de bronze.
39 Accinctus ergo David gladio ejus super vestem suam, cpit tentare si armatus posset incedere : non enim habebat consuetudinem. Dixitque David ad Saul : Non possum sic incedere, quia non usum habeo.Et deposuit ea,
39 Davi prendeu a espada sobre a armadura e tentou dar alguns passos, pois nunca tinha usado essas coisas. “Não consigo andar com tudo isso, pois não estou acostumado”, disse a Saul, e tirou a armadura.
40 et tulit baculum suum, quem semper habebat in manibus : et elegit sibi quinque limpidissimos lapides de torrente, et misit eos in peram pastoralem quam habebat secum, et fundam manu tulit : et processit adversum Philisthum.
40 Pegou cinco pedras lisas de um riacho e as colocou em sua bolsa de pastor. Armado apenas com seu cajado e sua funda, foi enfrentar o filisteu.
41 Ibat autem Philisthus incedens, et appropinquans adversum David, et armiger ejus ante eum.
41 Golias, com seu escudeiro à frente, caminhava em direção a Davi,
42 Cumque inspexisset Philisthus, et vidisset David, despexit eum. Erat enim adolescens, rufus, et pulcher aspectu.
42 rindo com desprezo do belo jovem ruivo.
43 Et dixit Philisthus ad David : Numquid ego canis sum, quod tu venis ad me cum baculo ? Et maledixit Philisthus David in diis suis :
43 Gritou para Davi: “Por acaso sou um cão para que você venha a mim com um pedaço de pau?”. E amaldiçoou Davi em nome de seus deuses.
44 dixitque ad David : Veni ad me, et dabo carnes tuas volatilibus cli et bestiis terr.
44 “Venha cá, e darei sua carne às aves e aos animais selvagens!”, berrou Golias.
45 Dixit autem David ad Philisthum : Tu venis ad me cum gladio, et hasta, et clypeo : ego autem venio ad te in nomine Domini exercituum, Dei agminum Isral quibus exprobrasti
45 Davi respondeu ao filisteu: “Você vem a mim com uma espada, uma lança e um dardo, mas eu vou enfrentá-lo em nome do S enhor dos Exércitos, o Deus dos exércitos de Israel, que você desafiou.
46 hodie, et dabit te Dominus in manu mea, et percutiam te, et auferam caput tuum a te : et dabo cadavera castrorum Philisthiim hodie volatilibus cli, et bestiis terr, ut sciat omnis terra quia est Deus in Isral,
46 Hoje o S enhor entregará você em minhas mãos, e eu o matarei e cortarei sua cabeça. Então darei os cadáveres de seus homens às aves e aos animais selvagens, e o mundo todo saberá que há Deus em Israel!
47 et noverit universa ecclesia hc, quia non in gladio nec in hasta salvat Dominus : ipsius enim est bellum, et tradet vos in manus nostras.
47 E todos que estão aqui reunidos saberão que o S enhor salva seu povo, mas não com espada nem com lança. A batalha é do S enhor , e ele entregará vocês em nossas mãos!”.
48 Cum ergo surrexisset Philisthus, et veniret, et appropinquaret contra David, festinavit David et cucurrit ad pugnam ex adverso Philisthi.
48 Quando o filisteu se aproximou para atacar, Davi foi correndo enfrentá-lo.
49 Et misit manum suam in peram, tulitque unum lapidem, et funda jecit, et circumducens percussit Philisthum in fronte : et infixus est lapis in fronte ejus, et cecidit in faciem suam super terram.
49 Enfiou a mão na bolsa, pegou uma pedra e atirou-a com sua funda. A pedra acertou o filisteu na testa e ficou encravada ali. E Golias caiu com o rosto em terra.
50 Prvaluitque David adversum Philisthum in funda et lapide, percussumque Philisthum interfecit. Cumque gladium non haberet in manu David,
50 Assim, Davi venceu o filisteu e o matou com apenas uma funda e uma pedra, pois não tinha espada.
51 cucurrit, et stetit super Philisthum, et tulit gladium ejus, et eduxit eum de vagina sua : et interfecit eum, prciditque caput ejus. Videntes autem Philisthiim quod mortuus esset fortissimus eorum, fugerunt.
51 Em seguida, correu até o filisteu, puxou da bainha a espada dele e a usou para matá-lo e cortar-lhe a cabeça. Quando os filisteus viram que seu melhor guerreiro estava morto, deram meia-volta e fugiram.
52 Et consurgentes viri Isral et Juda vociferati sunt, et persecuti sunt Philisthos usque dum venirent in vallem, et usque ad portas Accaron : cecideruntque vulnerati de Philisthiim in via Saraim, et usque ad Geth, et usque ad Accaron.
52 Os soldados de Israel e de Judá soltaram um forte grito de vitória e perseguiram os filisteus até Gate e até os portões de Ecrom. E os corpos dos filisteus mortos e feridos ficaram espalhados pelo caminho de Saarim até Gate e Ecrom.
53 Et revertentes filii Isral postquam persecuti fuerant Philisthos, invaserunt castra eorum.
53 Então o exército israelita voltou e saqueou o acampamento abandonado dos filisteus.
54 Assumens autem David caput Philisthi, attulit illud in Jerusalem : arma vero ejus posuit in tabernaculo suo.
54 (Davi levou a cabeça do filisteu para Jerusalém, mas guardou as armas dele em sua própria tenda.)
55 Eo autem tempore quo viderat Saul David egredientem contra Philisthum, ait ad Abner principem militi : De qua stirpe descendit hic adolescens, Abner ? Dixitque Abner : Vivit anima tua, rex, si novi.
55 Quando Saul viu Davi sair para lutar contra os filisteus, perguntou a Abner, o comandante de seu exército: “Abner, quem é o pai desse rapaz?”. “Não faço ideia, ó rei!”, disse Abner.
56 Et ait rex : Interroga tu, cujus filius sit iste puer.
56 “Então descubra quem é o pai dele!”, ordenou.
57 Cumque regressus esset David, percusso Philistho, tulit eum Abner, et introduxit coram Saule, caput Philisthi habentem in manu.
57 Assim que Davi voltou, depois de matar Golias, Abner o levou a Saul. Ele ainda carregava a cabeça do filisteu em suas mãos.
58 Et ait ad eum Saul : De qua progenie es, o adolescens ? Dixitque David : Filius servi tui Isai Bethlehemit ego sum.
58 Saul perguntou: “Quem é seu pai, meu rapaz?”. E Davi respondeu: “Sou filho de Jessé, que vive em Belém”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.