Lucas 20
Lealao Chinantec NT (CLE_TBL) vs NVT
1 Ca̱a̱³ jmɨɨ́¹ ja̱³ hí¹ Jesús ja̱³ ñuúh⁴guah³, heé⁴ diáh⁴ dsa³ ja̱³ fáh⁴liu⁴ chiáh² Dios, sɨɨ́h⁴ diáh⁴ liáh³xɨ³ ná⁴lɨ¹ juúh⁴ dxú⁴ chiáh² ja̱³. Liáh³ ba² ja̱³ bí⁴dxí̱⁴ diáh⁴ jmii³dsa³ cáyh¹ chie̱é̱yh¹ diáh⁴ dsa³he⁴ baáy⁴ diáh⁴ du³dsaáy⁴ hi³ na³ta̱a̱y⁴ ñi² chiáh² diáh⁴ dsa³ fɨɨ³ ja̱³.
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 Mɨ²ja̱³ liáh³la³ cá⁴dah²sɨɨ́h⁴ Jesús ja̱³: ―Xɨɨh² jniaah¹ ¿hi̱² nɨy³² gá⁴cuoó⁴ niu³ jú¹hiíh⁴ hi³ ga³jmeey³ liáh³nɨ³? ¿Hi̱² fáh⁴tiaah⁴ ta² chiáh² nɨ³ ga³jmeey³ liáh³nɨ³?
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴féh³ Jesús ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴: ―Ba² xa³ hi³ hi²ŋɨɨ́h⁴á⁴ niaá⁴ah³ juúh⁴ jniá³. Joó⁴ hi³hí̱¹ah³ yáh¹.
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 ¿Hi̱² nɨy³² gá⁴xɨ́y⁴ Juan hi³ gá⁴xeey³ jmɨɨ³ dsa³? ¿Xɨ² Dios, ha²xɨ² diáh⁴ dsa³?
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Joó⁴ hí̱³ba² mii⁴ diáh⁴ mɨ³dah²liu⁴ ñuú³, liáh³la³ dah²féh³: ―¿Jmiih⁴² hi²feh²a²? Chiaah¹ xɨ³ nɨ³ hi²xɨɨh²a² hi³ Dios nɨ³ gá⁴xɨ́y⁴ Juan nɨ³, mɨ²ja̱³ liáh³la³ hí⁴sɨɨ́h⁴ jnia²: “¿Hi³ja̱³ he²chiaah¹ hi³ há⁴hé³ gá⁴taá³ah³ chiáh² xa³ja̱³?”
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Baáy⁴ xɨ³ hi²feh²a² hi³ diáh⁴ dsa³ ba² nɨ³ cá⁴dah²xɨ́y⁴, mɨ²ja̱³ hí⁴dah²jɨ̱́yh⁴ jnia² diáh⁴ dsa³ fɨɨ³ nɨ³, hí⁴dah²chiúyh² jnia² na¹cu̱ú̱¹, chiaah¹ jmɨ́yh³ ga³ji̱í̱h⁴ diáh⁴ hi³ Dios nɨ³ gá⁴xɨ́y⁴ Juan nɨ³.
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Hi³ja̱³ cá⁴dah²féh³ hi³ há⁴hé³ dɨ³ñi³² hi³ hi̱² hí̱³ gá⁴xɨ́y⁴ Juan ja̱³ hi³ gá⁴xeey³ jmɨɨ³ dsa³ ja̱³.
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴féh³ Jesús ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴ ca̱á̱h³: ―Hi³ja̱³, ba² há⁴hé³ hi²fooh¹á² niaá⁴ah³ jniá³, hi³ hi̱² fáh⁴tiaah⁴ ta² chiáh² nɨ³ hi³ ga³jmeey⁴ liáh³nɨ³.
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Ja̱³ba² gá⁴laá⁴ Jesús ja̱³ mɨ³liuy³² diáh⁴ dsa³ ja̱³, gá⁴jmeéh⁴ diáh⁴ ca̱a̱³ juúh⁴, liáh³la³ féh³: ―Gá⁴guá³ ja̱y³ dsaá⁴ hi³ gá⁴haá² xaah¹ mɨ¹jóh¹. Dsa³cɨ̱ɨ̱y³ liáh³ja̱³ gá⁴cuoó⁴ ja̱y³aáy⁴ diáh⁴ dsaá⁴ hi³ hí⁴dah²jmeéh⁴ ta² ca̱³ji̱i̱³, mɨ²ja̱³ ŋaá² xiaáh³ fɨɨ³ dsaá⁴ ja̱³ baáy⁴ voó³ cáh³ti³².
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Liáh³ cá⁴dxá⁴héy³ ji̱i̱² mɨ¹jóh¹ ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴xɨ́y⁴ ja̱y³ mozo duh³ hí⁴dsá⁴ŋɨɨh² diáh⁴ mozos ja̱³ ca³liuh² hi³ ná⁴lɨ¹ dxa², joó⁴ hi³ cá⁴dah²tɨ̱́y⁴ ba² mozo ja̱³ baáy⁴ cá⁴dah²bi³dxéyh³ jmáyh² liáh³ja̱³.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Mɨ²ja̱³ gá⁴xɨ́y⁴ dsa³ ja̱³ dxeeyh⁴ mozo, joó⁴ ba² hi²xiáh³ mɨ³hee³² cá⁴dah²jmeéh⁴, cá⁴dah²tɨ̱́y⁴ baá⁴ ba² cá⁴dah²bi³dxéyh³ ca̱á̱h³ jmáyh² liáh³ja̱³.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Mɨ²ja̱³ gá⁴xɨ́y⁴ ca̱á̱h³ fii² vó⁴ ja̱³ dxeeyh⁴ mozo xi² tiaah² xaah¹ mɨ¹jóh¹ ja̱³. Joó⁴ cá⁴dah²tɨɨ́⁴ ca̱á̱h³ diáh⁴ hi³ dah²jmee⁴ ta² ja̱³, cá⁴dah²jméy² hooy³² baáy⁴ cá⁴dah²bi³dxéyh³ ca̱á̱h³.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 ’Hi³ gá⁴hɨɨ́³ gɨh¹ ñi² ja̱³ liáh³la³ gá⁴tá³ gá⁴hɨ́³ fii² vó⁴ ja̱³: “¿Jmiih⁴² hi²jmeey⁴² ja̱³nɨ́⁴? Na³fáyh⁴ hi²sɨ́⁴á⁴ ja̱a̱y⁴ hi³ bií⁴ naá⁴á⁴ nɨ³, liáh³ ba² hí⁴dah²jmeéh⁴ hu̱u̱¹rá² mɨ² ma³dah²joóy² nɨ³.”
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Joó⁴ liáh³ cá⁴dah²joó² diáh⁴ hi³ dah²jmee⁴ ta² ja̱³ cá⁴dah²joóy², mɨ²ja̱³ liáh³la³ cá⁴dah²sɨɨ́h⁴ oóyh² diáh⁴: “Hi³ley³² nɨ³ hí⁴táyh² guaa³ vó⁴ la³ mɨ² ma³ju̱y⁴ jmii³ nɨ³. Hi³ja̱³ hi²jɨ̱h⁴²a² duh³ jnia² ba² hí⁴lí³ chiaa⁴²a² vó⁴ la³.”
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Mɨ²ja̱³ cá⁴dah²dxɨy³ mɨ¹liuh² ja̱³ yaa¹ xi² tiaah² xaah¹ jóh¹ ja̱³ duh³ cá⁴dah²jɨ̱́yh⁴. Mɨ²ja̱³ gá⁴ŋɨɨ́³ juúh⁴ Jesús ja̱³, liáh³la³ gá⁴féh³: ―¿Hi³ja̱³ jmiih⁴² hí⁴jmeé⁴ fii² vó⁴ xi² tiaah² xaah¹ jóh¹ nɨ³ chie̱é̱yh¹ diáh⁴ dsa³ nɨ³?
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Seguro dsaa³² ñaá² baáy⁴ duh³ hí⁴jɨ̱́yh⁴ diáh⁴ hi³ dah²jmee⁴ ta² nɨ³, baáy⁴ hí⁴tiéyh² guaa³ dxeeyh⁴ vó⁴ nɨ³. Liáh³ cá⁴dah²nuú³ hi³ja̱³, mɨ²ja̱³ liáh³la³ cá⁴dah²féh³ diáh⁴ dsa³ ja̱³: ―¡Ba² há⁴hé³ ruh³ niaá⁴ Dios nɨ³ liáh³ja̱³!
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Joó⁴ mɨ²ja̱³ gá⁴joó² Jesús ja̱³ gá⁴joóy² diáh⁴, duh³ liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴: ―Hi³ja̱³, ¿jmiih⁴² ba² nɨ³ niaá⁴ hí⁴féh³ fáh⁴liu⁴ hi³ na³xɨɨ² ñi² xi³ nɨ³ xa³ja̱³? Chiaah¹ liáh³la³ dsa³féh³:
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Gu³xɨ³ hí̱³ba² hi³ hí⁴tie̱e̱y³ ñiíh² na¹cu̱ú̱¹ nɨ³ hi³hí̱³ hí⁴fí̱³ hí⁴dxeéy³ cáh³ti³². Baáy⁴ liu³u²xɨ³ na¹cu̱ú̱¹ nɨ³ hí⁴tiah³ ñiíh² chiáh² ja̱y³ dsa³, mɨ²ja̱³ hí⁴vɨ́yh⁴ cáh³ti³² dsa³ ja̱³.
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Xé̱yh² ba² mɨ²ja̱³ mɨ³dɨ³niaá⁴ hí⁴dah²sa̱yh³² Jesús ja̱³ diáh⁴ jmii³dsa³ cáyh¹ chie̱é̱yh¹ diáh⁴ dsa³he⁴ ja̱³, chiaah¹ cá⁴dah²cá̱⁴ cua̱a̱y¹ná² hi³ ca³jaa¹ chiáh² mii⁴ diáh⁴ ja̱³ juúh⁴ hi³ gá⁴jmeé³ Jesús ja̱³. Joó⁴ dɨ³foyh⁴ dah²jooy³² diáh⁴ dsa³ hi³ na³cu̱yh⁴ chie̱é̱yh¹ Jesús ja̱³.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Mɨ²ja̱³ cá⁴dah²xɨ́y⁴ dsa³ hi³ dsá⁴tiá³, diáh⁴ hi³ lii³²a² xa³ hu̱u̱¹rá² chiáh², duh³ hí⁴dah²ya³dsaa³ hiíh⁴ chiáh² Jesús ja̱³ hi³ xɨ² hí⁴liú⁴ mɨ³hee³², duh³ja̱³ hí⁴jooy³ hí⁴dah²cuó⁴ dsaa² chiáh² rúh⁴ñi² gobernador ja̱³.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Hi³ja̱³ cá⁴dah²ŋɨɨ́h⁴ juúh⁴, liáh³la³ cá⁴dah²sɨɨ́h⁴: ―Dsa³he⁴, mɨ³nia⁴²ah¹ ba² hi³ ga³hoy³ liáh³ xiaa³dsaa³². Baáy⁴ há⁴hé³ ga³jmeeyh³² chiáh² chiáh² diáh⁴ dsa³. Ca̱a̱³ ree³ ba² ga³hooy³² diáh⁴ dsa³ nɨ³ fi¹ chiáh² Dios.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Hi³ja̱³ xɨɨh² jniaah¹, ¿xɨ² jmɨ́yh³ ga³jmee⁴ hi³ hi²chi⁴²a² cuu² hi³ ga³ca̱a̱⁴ rey nɨ³, ha²xɨ² haá²?
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Joó⁴ gá⁴cá̱⁴ ba² cua̱a̱y¹ná² Jesús ja̱³ liáh³xɨ³ ná⁴lɨ¹ dah²ta³ dah²hɨ³ ja̱³, hi³ja̱³ liáh³la³ gá⁴féh³ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴: ―¿He²chiaah¹ hi³ ca³ya³dsaa⁴ah³ jniá³ hiíh⁴ nɨ³?
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 Heé¹ah³ jniá³ ca̱a̱³ cuu² hi²nia⁴²a². Hi³ja̱³ liáh³ cá⁴dah²cuoó⁴ ja̱³, mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴: ―¿Hi̱² nɨy³² ta̱a̱y⁴ cuu² la³, baáy⁴ hi̱² vóh² chiáh² nɨ³ tiaah²? Mɨ²ja̱³ cá⁴dah²hí̱¹ diáh⁴: ―César nɨ³ ta̱a̱y⁴ nɨ³.
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴féh³ Jesús ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴: ―Hi³ja̱³ cuoó¹ah³ César nɨ³ hi³ ga³jmee⁴ hí⁴tɨ̱́y⁴ nɨ³, baáy⁴ cuoó¹ah³ Dios nɨ³ hi³ ga³jmee⁴ hí⁴tɨ̱́y⁴ ñaá² Dios nɨ³.
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Hi³ja̱³ há⁴hé³ gá⁴tiaá⁴ diáh⁴ hi³ hí⁴liú⁴ mɨ³hee³² Jesús ja̱³ rúh⁴ñi² diáh⁴ dsa³ ja̱³, xiáh³ hi³ já⁴ dah²dsaay³² dsɨ́² ba² diáh⁴ liáh³xɨ³ ná⁴lɨ¹ gá⁴hí̱¹ Jesús ja̱³, hi³ja̱³ mɨ²ja̱³ gá⁴cɨ́y³ diáh⁴.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Mɨ²ja̱³ ja̱y³aáy⁴ diáh⁴ saduceos cá⁴dxá⁴jé̱yh⁴ xi² hií⁴ Jesús ja̱³. Diáh⁴ saduceos ja̱³ ca³dah²féh³ hi³ há⁴hé³ hí⁴jooy³ hí⁴ji̱i̱h⁴ diáh⁴ dsa³jú̱y¹, hi³ja̱³ liáh³la³ cá⁴dah²sɨɨ́h⁴ Jesús ja̱³:
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 ―Dsa³he⁴, na³caah⁴ ca̱a̱³ ley hi³ gá⁴cueeyh⁴ chiaa⁴²a² Moisés hi³ dsa³féh³ hi³ liu³u²xɨ³ ja̱y³ dsaá⁴ hí⁴jú̱y³ baáy⁴ há⁴hé³ ma³sa̱y³ ja̱á̱² chie̱é̱yh¹ mɨ́⁴chiáh², mɨ²ja̱³ du³ñuúh² dsaá⁴ ja̱³ ga³jmee⁴ hí⁴güe³ chie̱é̱yh¹ mɨ́³ hi³ nɨɨ́y³ ja̱³ duh³ hí⁴sa̱y³ ja̱á̱² chie̱é̱yh¹ duh³ hí⁴lí³ liáh³xɨ³ ja̱á̱² dsa³jú̱y¹ ja̱³ ba².
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Hi³ja̱³ liáh³ja̱³ gá⁴lɨ́⁴ ca̱á̱h³ tiaah², xe̱y³ dxieéy⁴ ja̱á̱² ja̱y³ dsa³, hi³dxá³ ja̱y³ ja̱³ gá⁴ji̱í̱³ guaa³, joó⁴ jú̱y⁴ gá⁴cueeyh⁴ ñaá² mɨ́³ ja̱³ baáy⁴ há⁴hé³ ma³tɨ́³ ma³sa̱y³ ja̱á̱².
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Hi³dxá³ aáy⁴ ja̱³ gá⁴guá³ chie̱é̱yh¹ mɨ́³ hi³ nɨɨ́y³ ja̱³, joó⁴ ba² jú̱y⁴ baáy⁴ há⁴hé³ gá⁴sa̱y³ ja̱á̱².
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Mɨ²ja̱³ hi³dxá³ aay³ ja̱³ gá⁴guá³ ca̱á̱h³ chie̱é̱yh¹ mɨ́³ ja̱³. Liáh³ja̱³ cá⁴dah²jmeé³ gá⁴ŋɨɨyh⁴ lɨ́⁴ liú⁴u³ dxieéy⁴ diáh⁴ cá⁴dah²guá³ chie̱é̱yh¹, baáy⁴ há⁴hé³ gá⁴sa̱y³ ja̱á̱² diáh⁴.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Hi³ gá⁴hɨɨ́³ gɨh¹ ñi² ba² ja̱³, ba² jú̱y⁴ mɨ́³ ja̱³.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Hi³ja̱³, liu³u²xɨ³ mɨ² mɨ³hí⁴ji̱i̱h⁴ ca̱á̱h³ diáh⁴ dsa³ jmɨɨyh⁴²güii³ nɨ³, mɨ²ja̱³ ¿hi̱² na²nɨy¹ mɨ́⁴chiáh² diáh⁴ hí⁴lí³ mɨ́³ nɨ³, chiaah¹ hi³ liú⁴u³ dxieéy⁴ diáh⁴ liáh³ja̱³ cá⁴dah²guá³ chie̱é̱yh¹?
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴féh³ Jesús ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴: ―Mɨ́³ nɨ³ dsaá⁴ nɨ³ dsa³ji̱í̱³ guaa³ jmɨɨyh⁴²güii³ la³.
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Joó⁴ diáh⁴ hi³ ná⁴lɨ¹ jmɨɨ́¹ chiáh² dsá⁴güe³ yuuh¹ güii³ nɨ³ baáy⁴ hí⁴ji̱i̱h⁴ diáh⁴ ca̱á̱h³, nɨɨ́⁴ há⁴hé³ máh⁴ hí⁴ji̱í̱³ guaa³ diáh⁴ dsa³.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Ba² há⁴hé³ máh⁴ hí⁴jooy³ hí⁴jú̱y³ diáh⁴. Mɨ³na³lɨ́y⁴ diáh⁴ liáh³xɨ³ diáh⁴ ángeles, baáy⁴ mɨ³na³lɨ́y⁴ diáh⁴ ja̱á̱² Dios bɨh¹ ba², chiaah¹ hi³ ma³lɨ³ji̱i̱h⁴ diáh⁴ ca̱á̱h³ ja̱³.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Joó⁴ ca³jaa¹ chiáh² hi³ hí⁴ji̱i̱h⁴ ca̱á̱h³ diáh⁴ dsa³jú̱y¹ nɨ³, xɨ² há⁴hé³ jlɨ́h³ ma³joo⁴²ah³ liáh³xɨ³ gá⁴xɨɨ́³ Moisés, liáh³xɨ³ gá⁴lɨ́⁴ chiáh² liáh³ca̱á̱h³ gá⁴joó² hi³ dsa³caa³ ca̱a̱³ xaah¹ ta̱á̱² ja̱³. Chiaah¹ liáh³la³ gá⁴féh³ Dios ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴ Moisés ja̱³: “Jniá³ nɨ³ Dios chié̱y² Abraham, Dios chié̱y² Isaac baáy⁴ Dios chié̱y² Jacob.”
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Gá⁴féh³ liáh³ja̱³, chiaah¹ Dios nɨ³ há⁴hí̱³ Dios chié̱y² diáh⁴ hi³ na³jú̱y¹ nɨ³. Na³lɨ́y⁴ Dios chié̱y² diáh⁴ hi³ na³ji̱í̱yh⁴ ba². Chiaah¹ liáh⁴jɨy³ ba² diáh⁴ dsa³ na³ji̱í̱yh⁴ ga³ji̱í̱h⁴ Dios nɨ³.
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Mɨ²ja̱³ ja̱y³aáy⁴ diáh⁴ dsa³he⁴ ja̱³, liáh³la³ cá⁴dah²sɨɨ́h⁴ Jesús ja̱³: ―Dxú⁴ ba² ma³liúy¹ Dsa³he⁴.
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Hi³ja̱³ há⁴hé³ máh⁴ lɨ́⁴tiá³ dsɨ́² diáh⁴ cá⁴dah²ŋɨɨ́h⁴ gɨh¹ dxaáh² juúh⁴.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴féh³ Jesús ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴: ―¿Jmiih⁴² ba² nɨ³ hi³ ca³dah²féh³ hi³ ja̱á̱²dxaa⁴² David nɨ³ Cristo?
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Baáy⁴ hí̱³ba² ñaá² David nɨ³ gá⁴xɨɨ́³ xi³ hi³ xɨ̱ɨ̱y³ Salmos. Liáh³la³ gá⁴féh³:
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 — ausente —
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Gá⁴hɨɨ́² liu⁴ liáh³ja̱³ Jesús ja̱³, liáh³la³ féh³: ―¿Jmiih⁴² ja̱³ hi³ ja̱á̱²dxaa⁴² David nɨ³ Cristo, baáy⁴ hí̱³ba² ñaá² David nɨ³ ga³féh³ hi³ na³lɨ́y⁴ Dia² chié̱y²?
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Liáh³la³ gá⁴féh³ Jesús ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴ xɨh³chie̱y³² ja̱³, ca³dah²nuu³ liáh³ja̱³ diáh⁴ dsa³ ja̱³:
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 ―Heé¹ah³ hí¹ vo̱ó̱h²ah³ chiáh² diáh⁴ dsa³he⁴ nɨ³, chiaah¹ hi²xiáh³ dɨ³niaá⁴ hí⁴dah²chié⁴ hí⁴dah²ji̱í̱⁴ dɨ³chih³ mɨh³ cuee³, ba² dɨ³niaá⁴ hi³ hi²xiáh³ chie̱é̱yh¹ hu̱u̱¹rá² hí⁴dah²hí̱¹ diáh⁴ dsa³ nɨ³ hí⁴dah²jmeéh⁴ diáh⁴ mɨ² ga³ji̱i̱h⁴ diáh⁴ jee⁴² mah², ca³dah²naah³² asiento xi² dxú⁴ gɨh¹ ñuúh⁴guah³ nɨ³, baáy⁴ ca³dah²guá³ xi² dxú⁴ gɨh¹ mɨ² ca³dah²eeh³².
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Ba² ca³dah²booy³ ñu² diáh⁴ mɨ́³ dsa³nɨɨ́³ baáy⁴ hi²xiáh³ voó³ ca³dah²liuy³² Dios, joó⁴ duh³ hí⁴dsaáy² dsɨ́² diáh⁴ dsa³ ba². Diáh⁴ hi³nɨy³² nɨ³ dsá⁴chi² gɨh¹ ca̱á̱h³liaáh³.
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.