Lucas 16

Lealao Chinantec NT (CLE_TBL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ba² gá⁴féh³ Jesús ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴ xɨh³chie̱y³² ja̱³: ―Ca̱á̱h³ tiaah² ja̱³ gá⁴guá³ ja̱y³ dsa³ hi³ bií⁴ xaa³², hi³ xe̱y³ ja̱y³ mozo chié̱y² hí⁴ná⁴tayh¹ guaa³ jɨɨ⁴ hi³ xa³ chiáh² ja̱³. Mɨ²ja̱³ dah²ya²xɨɨh⁴² dsa³ ja̱³ hi³ hi²xiáh³ yeey³² ca̱a̱³ cua̱a̱y¹ná² mozo ja̱³ hi³ xa³ chiáh² fii² ja̱³.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Mɨ²ja̱³ gá⁴té⁴ fii² ja̱³ gá⁴teé⁴ duh³ liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴: “¿Xɨ² he̱é̱yh³ ba² liáh³xɨ³ dah²féh³ dah²hey³² niu³ nɨ³? Ja̱³nɨ́⁴ gɨh¹ hi²jmee²a² cua̱a̱y¹ná² ta² hi³ ma³jmeéy¹ nɨ³, chiaah¹ há⁴hé³ máh⁴ hi²jmeey³ ta² chieéy⁴.”
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Mɨ²ja̱³ gá⁴laá⁴ mɨ³tá³hɨ́³ mozo ja̱³: “¿Jmiih⁴² hi²jmeey⁴² ja̱³nɨ́⁴ chiaah¹ ja̱³nɨ́⁴ gɨh¹ mɨ³hí⁴tiúy² jniá³ fiiy⁴ la³? Há⁴hé³ xa³ hi³ bii³²á⁴ hi²jmeey⁴² ta² campo, baáy⁴ hi²xiáh³ hiíy² hi³ hi²ŋɨɨy⁴² foo³.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Mɨ³maay⁴ ba² liáh³xɨ³ hi²jmeey⁴² duh³ xe̱y³ hí⁴tee³ jniá³ xɨ¹ñúh⁴ chiáh² liu³u²xɨ³ mɨ² ma³tuuy⁴ ta² la³.”
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Mɨ²ja̱³ gá⁴teé⁴ gɨh¹ máh⁴ ja̱y³ diáh⁴ hi³ dɨ³hiíh⁴ chiáh² fii² ja̱³. Hi³dxá³ ja̱y³ ja̱³ gá⁴ŋɨɨ́h⁴ juúh⁴: “¿Jmiih⁴² nɨɨh¹ hiíh⁴u³ chiáh² fiiy⁴ nɨ³?”
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Mɨ²ja̱³ gá⁴hí̱¹ dsa³ ja̱³: “Hiíh⁴á⁴ ca̱a̱³ ñá⁴laá³ mɨ¹sɨ́³ aceite.” Mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴féh³ mozo ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴: “Ja̱³la³ meh¹xi³ chiú̱h²u³ hi³ ta̱a̱⁴ liáh³nɨɨh¹ hiíh⁴u³ nɨ³. Jmee² ji̱³nɨɨ́⁴ dxaáh² baáy⁴ tia̱á̱² tú̱⁴ná⁴dxiá³ ba² nɨɨh¹.”
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Mɨ²ja̱³ gá⁴ŋɨɨ́h⁴ juúh⁴ dxeeyh⁴, liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴: “¿Jmiih⁴² gɨh³ niu³, jmiih⁴² nɨɨh¹ hiíh⁴u³ chiáh² fiiy⁴ nɨ³?” Mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴féh³ dsa³ ja̱³: “Ca̱a̱³ ñá⁴laá³ arrobas cuɨɨ³ ya³dsɨ² hiíh⁴á⁴.” Mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴ ca̱á̱h³: “Ja̱³la³ meh¹xi³ chiú̱h²u³ hi³ ta̱a̱⁴ liáh³nɨɨh¹ hiíh⁴u³ nɨ³. Jmee² dxaáh² baáy⁴ tia̱á̱² ochenta ba² nɨɨh¹.”
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Mɨ²ja̱³ gá⁴cá̱⁴ cua̱a̱y¹ná² fii² ja̱³ hi³ hi²xiáh³ bí⁴sɨɨ́y¹ mozo ja̱³ hi³ gá⁴jmeé³ liáh³ja̱³. Hi³ja̱³ diáh⁴ dsa³ hi³ há⁴hé³ ca³dsa³taáy³ chiáh² Dios liáh³ca̱a̱y³ dɨ³tɨɨy³² gɨh¹ jmiih⁴² hí⁴dsá⁴há³ dsá⁴ŋɨ́y³ diáh⁴, liáh³xɨ³ diáh⁴ hi³ ca³dsa³taáy³ nɨ³.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 ’Hi³ja̱³ jniá³ ga³fooh³²á⁴ niaá⁴ah³, hi³jmeeh³²ah³ ta² hi³ xa³ chia̱á̱²ah³ jmɨɨyh⁴²güii³ la³ duh³ hí⁴sa̱y³ amigos chia̱á̱²ah³, duh³ liu³u²xɨ³ mɨ² ma³dsá⁴ hi³ xa³ chia̱á̱²ah³ mɨ²ja̱³ xe̱y³ hí⁴tee³ niaá⁴ah³ xi² há⁴hé³ máh⁴ hí⁴jú̱³ah³.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 ’Dsa³ hi³ ga³jmee⁴ xiaa³dsaa³² ca³liuh², ná⁴lɨ¹ chiáh² liáh³ja̱³ hí⁴jmeé⁴ chie̱é̱yh¹ hi³ ñuú³ gɨh¹. Baáy⁴ dsa³ hi³ há⁴hé³ ga³jmee⁴ xiaa³dsaa³² gu³xɨ³ ca³liuh², ba² há⁴hé³ hí⁴jmeé⁴ xiaa³dsaa³² chie̱é̱yh¹ hi³ ñuú³ ja̱³.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Hi³ja̱³ liu³u²xɨ³ há⁴hé³ ga³jmee³ah³ dxú⁴ chie̱é̱yh¹ hi³ xa³ chia̱á̱²ah³ jmɨɨyh⁴²güii³ la³, jmiih⁴² ja̱³ hí⁴táyh² guaa³²ah³ hi³ bií⁴ dxú⁴ hi³ xa³ yuuh¹ güii³ nɨ³.
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Baáy⁴ xɨ³ há⁴hé³ hi²jmee³ah³ dxú⁴ chie̱é̱yh¹ hi³la³ hi³nɨ³ chiáh² dsa³, ¿jmiih⁴² ja̱³ hí⁴sa̱y³ hi³ hí⁴cuoó⁴ niaá⁴ah³ jmɨ́yh³ hi³ chia̱á̱²ah³ vo̱ó̱h²ah³?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 ’Gu³xɨ³ ja̱y³ mozo há⁴hé³ hí⁴jooy³ hí⁴jmeé⁴ ta² chiáh² hi³ aáy⁴ fii². Chiaah¹ cɨ̱ɨ̱y³² chie̱é̱yh¹ ja̱y³ baáy⁴ hí⁴jmeé⁴ nieéy² gɨh¹ dxeeyh⁴. Hu̱² gɨh³ hí⁴jmeé⁴ xiaa³dsaa³² chie̱é̱yh¹ ja̱y³, baáy⁴ há⁴hé³ hí⁴jméy² cua̱a̱y¹ná² dxeeyh⁴. Hi³ja̱³ niaá⁴ah³ yáh¹, há⁴hé³ hí⁴jooy³ hi²naah⁴ah³ Dios, baáy⁴ naa³ah³ ba² chia̱á̱²ah³ hí⁴xaa³²ah³.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Dah²nuu³ diáh⁴ fariseos liáh³ féh³ liáh³ja̱³ Jesús ja̱³, hi³ja̱³ hi³ dah²bi³cuaáy¹ ba² Jesús ja̱³ chiaah¹ hi²xiáh³ hɨɨh³ dsɨ́² diáh⁴ cuu².
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Hi³ja̱³ liáh³la³ gá⁴féh³ Jesús ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴: ―Niaá⁴ah³ ga³jme³²ah³ vo̱ó̱h²ah³ dxú⁴ah³ rúh⁴ñi² diáh⁴ dsa³ nɨ³, joó⁴ cui̱i̱³ ba² Dios nɨ³ fáh⁴ji̱í̱h⁴ chia̱á̱²ah³. Diáh⁴ hi³ bií⁴ dxú⁴ ga³ji̱í̱h⁴ diáh⁴ dsa³ nɨ³ hi²xiáh³ cɨ̱ɨ̱y³² ga³joo³² Dios nɨ³.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Gá⁴hɨɨ́² liu⁴ liáh³ja̱³ Jesús ja̱³, liáh³la³ féh³: ―Ley chiáh² Moisés baáy⁴ liáh⁴jɨ³ hi³ cá⁴dah²hé³ diáh⁴ profeta nɨ³ dsa³jmeé⁴ ta² cá⁴dxá⁴héy³ lɨ́⁴ güéy⁴ Juan hi³ ga³xeey³ jmɨɨ³ dsa³ nɨ³. Mɨ²ja̱³ lɨ́⁴ bih³ cá⁴lɨ́⁴liaá² dse³he² juúh⁴ dxú⁴ liáh³xɨ³ hí⁴jmeé⁴ Dios nɨ³ chiáh² diáh⁴ dsa³, baáy⁴ liáh⁴jɨy³ ba² dɨ³niaá⁴ dsá⁴dxi̱i̱³² chie̱é̱yh¹ lii³²a².
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 ’Hi²xiáh³ gaáy³ ta² hi³ dsá⁴yeéy⁴ yuuh¹ güii³ baáy⁴ dxaah¹vó⁴ la³ lii³²a², joó⁴ gaáy³ gɨh¹ ta² hi³ há⁴hé³ hí⁴lí³ cumplido fáh⁴liu⁴ hi³ pih²liuh² gɨh¹ chiáh² ley nɨ³.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 ’Liu³u²xɨ³ ja̱y³ dsaá⁴ hí⁴tiúy² mɨ́⁴chiáh² baáy⁴ hí⁴güe³ chie̱é̱yh¹ dxeeyh⁴ mɨ́³, hi³ hí⁴jmeé⁴ ga̱y³ ba² ja̱³, baáy⁴ hi³ hí⁴güe³ chie̱é̱yh¹ ja̱y³ mɨ́³ hi³ ná⁴dsaáy¹ chie̱é̱yh¹ dsaá⁴ chié̱y², ba² hi³ hí⁴jmeé⁴ ga̱y³ ba² ja̱³ dsaá⁴ hi³ hí⁴güe³ chie̱é̱yh¹ mɨ́³ ja̱³.
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 ’Ca̱á̱h³ tiaah² ja̱³ gá⁴guá³ ja̱y³ dsa³ xaa³² hi³ ga³cɨh³² jmáyh² mɨh³ dxú⁴ hi³ bií⁴ liih², baáy⁴ liáh⁴jɨ³ lɨ́⁴ jmɨɨ́¹ hi²xiáh³ liih² jmɨ́¹feh⁴ ga³jmee⁴.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Ba² xe̱y³ ja̱y³ dsa³tieey³ hi³ xɨ̱ɨ̱y³ Lázaro, hi²xiáh³ xeey⁴ tiaa⁴² ca³dsa³güe³ dxaah¹vó⁴ haah²ñu¹ chiáh² dsa³ xaa³² ja̱³.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Niaá⁴ dxi³ dsa³tieey³ ja̱³ hi³ hu̱² hí⁴tɨ̱́y⁴ hí⁴eéh² fi̱í̱¹ hi³ dsa³saá⁴ ñuúh⁴ mesa chiáh² dsa³ xaa³² ja̱³. Liáh³dsɨɨ³² dxi³ chiaah¹ dsa³jé̱yh⁴ diáh⁴ dsɨɨ³ ja̱³ duh³ hí⁴dah²xú̱h⁴ tiaa⁴² chiáh² ja̱³.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Ca̱a̱³ jmɨɨ́¹ ja̱³ cá⁴dxá⁴héy³ jú̱y⁴ dsa³tieey³ ja̱³, mɨ²ja̱³ cá⁴dah²tee³ diáh⁴ ángeles ja̱³ duh³ hí⁴güe³ chie̱é̱yh¹ Abraham ja̱³ xi² dxú⁴ cáh³ti³². Ba² jú̱y⁴ dsa³ xaa³² ja̱³ dsa³cɨ̱ɨ̱y³ liáh³ja̱³, hi³ja̱³ cá⁴dah²haáy².
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Liáh³ca̱á̱h³ mɨ³cɨ̱yh³beeyh³² dsa³ xaa³² xi² ca³dsa³dxi̱i̱³² diáh⁴ dsa³jú̱y¹ ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴xaáh² ñi² duh³ gá⁴joóy² Abraham ja̱³ vɨ̱ɨ̱́³ chie̱é̱yh¹ Lázaro.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Mɨ²ja̱³ hi²xiáh³ chiu̱u̱³ gá⁴liúy² Abraham ja̱³: “Ñuyh⁴ Abraham, chia̱³ mih³ ñí⁴ jniá³, xɨ́y⁴ Lázaro nɨ³ cua²dsa³bi³sɨh³ yuuh¹ xɨh¹guaa³ nɨ³ duh³ hí⁴yá⁴bí⁴güiih³ sɨyh⁴ la³, chiaah¹ hi²xiáh³ cɨ̱h³beeh³²á⁴ jee⁴² xi³ la³.”
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Joó⁴ liáh³la³ ba² gá⁴féh³ Abraham ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴: “Ja̱a̱y⁴, bi³liih⁴² háy² hi³ hi²xiáh³ dxú⁴ gá⁴ñí³ niu³ jmɨɨyh⁴²güii³, joó⁴ hi²xiáh³ liáh³dsɨɨ³² gá⁴cɨ̱ɨ̱́yh² Lázaro nɨ³. Hi³ja̱³ ja̱³nɨ́⁴ hi²xiáh³ mɨ³jé⁴ dsɨ́² jey¹ la³, baáy⁴ niu³ yáh¹ mɨ³cɨ́y³ ja̱³nɨ́⁴.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Baáy⁴ ca̱a̱³ chiáh² ba² hi³nɨ³, hi²xiáh³ gaáy³ guaá³ jee⁴² chiaa⁴²ah¹ chia̱a̱h²ah¹ niaá⁴ah³, hi³ja̱³ diáh⁴ hi³ nieeyh⁴² la³ há⁴hé³ hí⁴jooy³ dsá⁴dxí̱⁴ ca³jaa¹ chia̱á̱²ah³ niaá⁴ah³ ñé⁴ diáh⁴ hi³ nieeyh⁴² nɨ³ há⁴hé³ hí⁴jooy³ hí⁴yá⁴dxí̱⁴ la³.”
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴féh³ dsa³ xaa³² ja̱³: “Hi³ja̱³ naáy⁴ hi²ŋɨɨy⁴² jmɨ²heé¹ chiú̱h²u³ ñuyh⁴ Abraham hi³ hi²bi³dxáh¹u³ Lázaro nɨ³ chiáh² dia² chia̱á̱²á⁴.
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Chiaah¹ xe̱y³ ñéy³ du³ñuúh²á⁴, duh³ hu̱² dsá⁴liúy¹ diáh⁴, duh³ há⁴hé³ hí⁴bí⁴dxí̱⁴ diáh⁴ xi² cɨy³² la³.”
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Joó⁴ liáh³la³ ba² gá⁴féh³ Abraham ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴: “Ca³dah²nuu³ ba² diáh⁴ hi³nɨy³² liáh³xɨ³ gá⁴xɨɨ́³ Moisés chie̱é̱yh¹ diáh⁴ profetas nɨ³. ¡Cua²dah²jmeé³ he̱é̱yh³ hi³nɨ³ ba²!”
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Mɨ²ja̱³ gá⁴hí̱¹ dsa³ xaa³² ja̱³: “Liáh³ja̱³ nɨ³ ñuyh⁴ Abraham, joó⁴ liu³u²xɨ³ ja̱y³ dsa³ hi³ ma³ju̱y⁴ dsaa³² dsá⁴ñi³ diáh⁴ mɨ²ja̱³ hí⁴dah²tá⁴ dah²hɨ́⁴ dxú⁴.”
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Joó⁴ liáh³la³ ba² gá⁴féh³ ca̱á̱h³ Abraham ja̱³: “Xɨ³ nɨ³ há⁴hé³ dɨ́⁴dah²nuú⁴ dsaá² liáh³xɨ³ gá⁴xɨɨ́³ Moisés chie̱é̱yh¹ diáh⁴ profetas nɨ³, hi³ja̱³ ba² há⁴hé³ hí⁴dah²jmeé⁴ he̱é̱yh³ gu³xɨ³ ba² hí⁴dxéyh² ja̱y³ dsa³jú̱y¹.”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.