Lucas 15

Lealao Chinantec NT (CLE_TBL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Liáh⁴jɨy³ diáh⁴ hi³ ca̱a̱⁴ cuu² baáy⁴ diáh⁴ hi³ há⁴hé³ xe̱y³ dxú⁴ ja̱³ dsa³jé̱yh⁴ yeey⁴ xi² hiíy⁴ Jesús ja̱³ duh³ hí⁴dah²nuú⁴ chiáh².
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Hi³ja̱³ ja̱³ dah²bi³dxɨɨ́y² mii⁴ diáh⁴ fariseos chie̱é̱yh¹ diáh⁴ dsa³he⁴ ja̱³ chiáh² Jesús, liáh³la³ dah²féh³: ―He² dɨ́h¹ ja̱³ chiáh² dsaá⁴ nɨ³ hi³ ga³jmee⁴ ca̱a̱³ chie̱é̱yh¹ diáh⁴ hi³ há⁴hé³ xe̱y³ dxú⁴ baáy⁴ ga³cuh³ ga³eeh³² chie̱é̱yh¹ diáh⁴.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Hi³ja̱³ mɨ²ja̱³ gá⁴jmeéh⁴ diáh⁴ ca̱a̱³ juúh⁴, liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 ―Liu³u²xɨ³ xa̱³ah³ niaá⁴ah³, hi³ xe̱y³ ca̱a̱³ ñá⁴laáy³ dsɨɨ³jaa³ chia̱á̱²ah³ baáy⁴ hí⁴dsá⁴yeéy⁴ ja̱y³, ¿xɨ² há⁴hé³ hi²cueeh⁴²ah³ gɨh¹ diáh⁴ hi³ noventa y nueve ja̱³ ca̱a̱³ hí¹, duh³ cua³dxí̱⁴ah³ gua³niaah⁴ah³ dsɨɨ³jaa³ hi³ ma³yeéy⁴ ja̱³, hí⁴tɨ́⁴ lɨ́⁴ hiíh⁴ hí⁴dxaah⁴ah³ ca̱á̱h³?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Baáy⁴ mɨ² ma³dsaáh⁴ah³ ja̱³ yáh¹, mɨ²ja̱³ hi²ya³dsɨ́¹ah³ lɨ́⁴ xú̱h⁴cuee³ah³ hi³ bií⁴ jé⁴ há²ah³,
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 baáy⁴ mɨ² ma³dxa³dxi̱i̱³²ah³ xɨ¹ñúh⁴ chia̱á̱²ah³ mɨ²ja̱³ hi²bi³ñiih⁴ah³ diáh⁴ amigos chia̱á̱²ah³ baáy⁴ diáh⁴ dsa³ hi³ dɨ³nieeyh⁴² yeey⁴ xi² niaah⁴²ah³, duh³ liáh³la³ hi²fooh¹ah³ diáh⁴: “Bi³jee⁴²ah³ há²ah³ chia̱á̱h¹ah³ jniá³, chiaah¹ ma³dsaáh⁴á⁴ ca̱á̱h³ dsɨɨ³jaa³ chia̱á̱²á⁴ hi³ gá⁴yeéy⁴ nɨ³.”
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Ba² liáh³ja̱³ xe̱y³ diáh⁴ hi³ nieeyh⁴² yuuh¹ güii³ nɨ³, hi²xiáh³ hí⁴jé⁴ dsɨ́² diáh⁴ chiáh² ja̱y³ hi³ há⁴hé³ xe̱y³ dxú⁴ mɨ² ma³tá³ ma³hɨ́³ dxú⁴. Hí⁴jé⁴ gɨh¹ dsɨ́² diáh⁴ chie̱é̱yh¹ hi³ ja̱y³ ja̱³, liáh³xɨ³ diáh⁴ hi³ ma³dah²tá³ ma³dah²hɨ́³ dxú⁴ dsa³jéy⁴.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’Hu̱² gɨh³ ja̱y³ mɨ́³ hi³ xa³ dxiá⁴ cuu² tiaa³ chiáh² baáy⁴ hí⁴tiah³ ca̱a̱³, ¿xɨ² há⁴hé³ hí⁴hi̱í̱⁴ xi³ baáy⁴ hí⁴yáh³ lɨ́⁴ va² lɨ́⁴ xɨ¹ñúh⁴ chiáh² hí⁴tɨ́⁴ lɨ́⁴ hiíh⁴ hí⁴dxaah⁴ ca̱á̱h³?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Mɨ² ma³dsaáh⁴ ja̱³ yáh¹, mɨ²ja̱³ hí⁴bí⁴ñiih³ diáh⁴ amigas chié̱y² baáy⁴ diáh⁴ hi³ nieeyh⁴² yeey⁴ xi² jey¹ ja̱³, duh³ liáh³la³ hí⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴: “Bi³jee⁴²ah³ há²ah³ chia̱á̱h¹ah³ jniá³, chiaah¹ ma³dsaáyh⁴ ca̱á̱h³ cuu² chieéy⁴ hi³ gá⁴táh³ nɨ³.”
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Hi³ja̱³ ga³fooh³²á⁴ niaá⁴ah³ hi³ ja̱³ba² liáh³ja̱³ hí⁴jé⁴ dsɨ́² diáh⁴ ángeles chié̱y² Dios nɨ³ liu³u²xɨ³ ja̱y³ hi³ há⁴hé³ xe̱y³ dxú⁴ hí⁴tá⁴ hí⁴hɨ́⁴ dxú⁴.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Ba² gá⁴féh³ liáh³la³ Jesús ja̱³: ―Ja̱y³ dsaá⁴ xe̱y³ aáy⁴ ja̱á̱².
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Hi³ rúh⁴ píyh¹ gɨh¹ ja̱³ liáh³la³ gá⁴féh³ gá⁴sɨɨ́h⁴ jmii³ diáh⁴ ja̱³: “Ñuyh⁴, cuoo² jniá³ jɨɨ⁴ lɨ́⁴ hi³ ná⁴lɨ¹ dxey⁴ nɨ³.” Mɨ²ja̱³ gá⁴dxaáh² jmii³ diáh⁴ ja̱³ hi³ xa³ chiáh² ja̱³ duh³ gá⁴cuoó⁴ diáh⁴.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Dsa³cɨ̱ɨ̱y³ liáh³ja̱³, gá⁴nɨɨ́³ ja̱á̱² hi³ rúh⁴ píyh¹ ja̱³ hi³ gá⁴tɨ̱́y³ ja̱³ duh³ chie̱é̱yh¹ cuu² ja̱³ ŋaá² vɨ̱ɨ̱́³, ŋaá² xiaáh³ país. Nɨɨ́⁴ gá⁴yeéy² liáh⁴jɨ³ cuu² chiáh² ja̱³, ña²hé³ ba² gá⁴jmeé³.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Joó⁴ liáh³ ma³dsá⁴ ma³iíh² jɨɨ⁴ cuu² chiáh² ja̱³, ja̱³ba² mɨ²ja̱³ gá⁴lɨ́⁴ ca̱a̱³ haa² gaáy³ vó⁴ ja̱³ hi³ja̱³ mɨ³cɨ̱ɨ̱yh³² cue̱é̱h⁴ mɨ¹liuh² ja̱³.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Mɨ²ja̱³ gá⁴laá⁴ mɨ³naah³² ta² chiáh² ja̱y³ dsa³ vó⁴ nɨɨ́⁴, mɨ²ja̱³ gá⁴xɨ́y⁴ dsa³ ja̱³ xi²nuu³ chiáh² duh³ hí⁴heéyh² hí¹ diáh⁴ gu³chɨ¹ chié̱y².
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Cua̱a̱y¹ná² gaáy³ dɨ́h¹ cue̱é̱h⁴, hi³ja̱³ mɨ³ta³hɨ³ hí⁴cuh³ cua̱á̱h³ ma³ hi³ ca³dah²cuh³ diáh⁴ gu³chɨ¹ ja̱³, joó⁴ há⁴hé³ xe̱y³ hí⁴cuoó⁴ cáh³ti³².
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Mɨ²ja̱³ liáh³la³ mɨ³ta³hɨ³: “¡Hi²xiáh³ fɨɨ́y⁴ diáh⁴ mozos hi³ nieeyh⁴² chiáh² dia² chia̱á̱²á⁴, baáy⁴ há⁴hé³ hooy⁴ cáh³ti³² ca³dah²eeh³² diáh⁴, baáy⁴ jniá³ la³ mɨ³hí⁴jú̱³á⁴ hi³ cue̱é̱y⁴!
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Na³fáyh⁴ ñeh³²á⁴ ca̱á̱h³ xi² jey¹ ñuyh⁴ nɨ³, duh³ liáh³la³ hi²fooh¹á²: Dia² chia̱á̱²á⁴, ma³jmeéy⁴ dsaa² rúh⁴ñi² Dios baáy⁴ rúh⁴ñíy¹ niu³,
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 hi³ja̱³ há⁴hé³ máh⁴ ga³jmee⁴ hi²jmeey³ cua̱a̱y¹ná² hi³ na³lɨ́⁴á⁴ ja̱a̱y³. Joó⁴ hu̱² hi²jmeey³ cua̱a̱y¹ná² hi³ na³lɨ́⁴á⁴ liáh³xɨ³ ja̱y³ diáh⁴ hi³ dah²jmee⁴ ta² chiú̱h²u³ nɨ³.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Mɨ²ja̱³ gá⁴hí³ fi¹ duh³ ŋáyh² ca̱á̱h³ chiáh² jmii³ ja̱³. ’Liáh³ rúh⁴ dsa³hɨɨ́y⁴ vɨ̱ɨ̱́³ ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴joó² jmii³ ja̱³ hi³ mɨ³jeéyh³ ca̱á̱h³, mɨ²ja̱³ gá⁴ji̱í̱h⁴ hi³ liáh³dsɨɨ³². Hi³ja̱³ ŋaá² ji̱³nɨɨ́⁴ cá⁴dxá⁴jé̱y¹, mɨ²ja̱³ gá⁴i̱í̱⁴ baá⁴ ba² gá⁴cuyh³.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴féh³ ja̱á̱² ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴: “Dia² chia̱á̱²á⁴, ma³jmeéy⁴ mɨ³hee³² rúh⁴ñi² Dios baáy⁴ rúh⁴ñíy¹ niu³, hi³ja̱³ há⁴hé³ máh⁴ ga³jmee⁴ hi²jmeey³ cua̱a̱y¹ná² hi³ na³lɨ́⁴á⁴ ja̱a̱y³.”
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Joó⁴ liáh³la³ ba² gá⁴féh³ jmii³ ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴ mozos chié̱y² ja̱³: “Gua³chia̱³ah³ ji̱³nɨɨ́⁴ ca̱a̱³ mɨh³ dxú⁴ cáh³ti³² nɨ³, duh³ bi³chíh¹ah³, ba² tia̱a̱h⁴ah³ ca̱a̱³ anillo xɨh¹guaa³ nɨ³, baáy⁴ bi³heé¹ah³ ca̱a̱³ laa³ dxú⁴.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Gua³tieé²ah³ ja̱y³ cue²yah³ hi³ cua̱a̱y³ gɨh¹ nɨ³ duh³ jɨ̱́h⁴ah³. ¡Hi²chia⁴²a² baáy⁴ hi²jmee²a² jmɨ́¹feh⁴!
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Chiaah¹ xɨ³ ba² hi³ ma³ju̱y⁴ ba² nɨ³ ja̱a̱y⁴ la³, joó⁴ ma³lɨ³ji̱i̱h⁴ ca̱á̱h³ ba² lii³²a².” Hi³ja̱³ mɨ²ja̱³ cá⁴dah²laá⁴ mɨ³dah²jmee⁴ jmɨ́¹feh⁴.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 ’Jmɨɨ́¹ mɨ²ja̱³ xieey³ xi²nuu³ ja̱á̱² hi³ mɨ³gaáy³ gɨh¹ ja̱³. Hi³ja̱³ liáh³ gá⁴dxéyh² yeey⁴ tɨɨ́² chiáh² diáh⁴ ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴nuú³ hi³ dah²hɨ̱ɨ̱́h⁴ dsa³he⁴ baáy⁴ hi²xiáh³ dah²dsa̱y⁴ dsa³.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Mɨ²ja̱³ gá⁴teé⁴ ja̱y³ diáh⁴ mozos ja̱³ duh³ gá⁴ŋɨɨ́h⁴ juúh⁴ hi³ he² ja̱³ dsa³lí³ ja̱³.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴féh³ mozo ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴: “Chiaah¹ hi³ ma³güeyh³² ca̱á̱h³ ja̱á̱y¹ nɨ³ ba² nɨ³, hi³ja̱³ nɨ³ ma³taáh⁴ ta² dia² chiú̱h²u³ nɨ³ ma³lɨ³jɨ̱yh⁴² cue²yah³ hi³ cua̱a̱y³ gɨh¹ nɨ³, chiaah¹ hi³ ma³güeyh³² xe̱y³ dxú⁴.”
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Mɨ²ja̱³ hi²xiáh³ cá⁴lɨ́⁴cɨ̱ɨ̱y³² ja̱á̱¹ mɨ¹liuh² ja̱³, há⁴hé³ máh⁴ dɨ́⁴dsá⁴hii³² xɨ¹ñúh⁴. Mɨ²ja̱³ bí⁴hɨɨ́y⁴ jmii³ ja̱³ duh³ bi²ŋɨɨ́³ jmɨ²heé¹ chiáh² hi³ hu̱² hí⁴dsá⁴hii³².
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Joó⁴ liáh³la³ ba² gá⁴féh³ gá⁴sɨɨ́h⁴ jmii³ ja̱³: “Maáy³ ba² hi³ hi²xiáh³ mɨ³ñuú³ ji̱i̱³ jmeey⁴ ta² chiú̱h²u³, jmáyh² hi³ ga³nuuy⁴ dsaá² ba². Joó⁴ gu³xɨ³ jlɨ́h³ há⁴hé³ ma³cuó¹u³ jniá³ ñé⁴ gu³xɨ³ ja̱y³ xu̱ú̱¹laá¹ nɨ³, duh³ hi²jmeey⁴² jmɨ́¹feh⁴ chia̱a̱h⁴²á² diáh⁴ amigos chia̱á̱²á⁴.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Joó⁴ ja̱³nɨ́⁴ hi³ ma³güeyh³² ja̱a̱y³ hi³ ma³ya²yeéy¹ cuu² chiú̱h²u³ nɨ³ chie̱é̱yh¹ diáh⁴ mɨ́³ hi³ ga̱y³, ma³jɨ̱́h⁴u³ ja̱á̱² cue²yah³ cua̱a̱y³ nɨ³ duh³ hi²jmeey³ jmɨ́¹feh⁴ chiáh².”
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴féh³ jmii³ ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴: “Ja̱a̱y⁴ chia̱á̱²á⁴, je¹u³ ba² chia̱á̱h¹u³ jniá³ niu³ ca̱³ñiih³², baáy⁴ hi³ chiú̱h²u³ nɨ³ jɨɨ⁴ lɨ́⁴ hi³ xa³ chieéy⁴ nɨ³.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Joó⁴ jmɨ́yh³ hi³ ga³jmee⁴ nɨ³ hi³ hi²jmee²a² jmɨ́¹feh⁴ baáy⁴ hi²bi³jee⁴²a² dsɨ³²a² chiaah¹ xɨ³ ba² hi³ ma³ju̱y⁴ ba² nɨ³ ja̱á̱y¹ nɨ³ baáy⁴ ja̱³nɨ́⁴ ma³dsaáh⁴a² ca̱á̱h³.”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.